Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση

Μήπως η θεραπεία του αυτισμού περνά (και) από το έντερο; Αυτό μαρτυρεί μια μεγάλη ανασκόπηση μελετών σχετικά με τις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού. Σήμερα η κύρια «στρατηγική» για τη μείωση των συμπτωμάτων του αυτισμού αφορά προγράμματα αποκατάστασης, εκπαιδευτικές παρεμβάσεις, αλλά και χορήγηση φαρμάκων. Τώρα όμως ερευνητές εκτιμούν ότι ίσως η απλή αλλαγή της διατροφής ενός ατόμου θα μπορούσε να συμβάλει στην «απάλυνση» των συμπτωμάτων των διαταραχών του αυτιστικού φάσματος.Αποκατάσταση της χλωρίδας του εντέρου «κλειδί» θεραπείαςΗ νέα ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «Frontiers in Cellular Neuroscience» και περιελάμβανε περισσότερες από 150 μελέτες σχετικά με τον αυτισμό και τη μικροβιακή

Ανδράκλα: Λυτιχή η λαχανώδης – Portulaca oloracea L.Άλλες ονομασίες στην Ελλάδα: αντράχλα, αντρακλίδα, γλυστρίδα, γλυστερίδα, χαροβότανο, ανδράχνη Περιοχές: Σε όλη την Ελλάδα ιδιαίτερα δε στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη. Φυτό κοινό της Ελληνικής χλωρίδας. Τη συναντάμε σε χέρσους και καλλιεργημένους αγρούς. Εποχή συλλογής: Ιούνιος στα νότια μέχρι Οκτώβριο Ανήκει στα είδη της ελληνικής χλωρίδας και αποτελεί το μοναδικό είδος του γένους Portulaca που αυτοφύεται στην Ελλάδα. Σε αυτό αναφέρεται η ανδράχνη του Θεοφράστου και του Διοσκουρίδη. Γένος δικοχυληδόνων διαλυπεταλλων φυτών, χρησιμοποιούμενο ως εδώδιμο ολόκληρο, εκτός των ριζών του και σαν σαλατικό. Είναι ετήσιο φυτό, ύψους 0,10 έως 0,30 μ., με

Σε μία καθ΄όλα δυναμική καλλιέργεια εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια στην Πιερία, η καλλιέργεια του Τσάι Ολύμπου ενός αρωματικού και φαρμακευτικού βοτάνου του Μυθικού Βουνού. Με τις συντονισμένες προσπάθειές ανάδειξης και προώθησης της Περιφερειακής Ενότητας Πιερίας, η καλλιέργεια του σήμερα μετράει περισσότερα από 1000 στρέμματα και περίπου 10 εργαστήρια τυποποιούν ένα από τα πολυτιμότερα βότανα της ελληνικής γης.Το Λιτόχωρο, η Καρίτσα, η Πέτρα, ο Άγιος Δημήτριος, η Ρητίνη, το Ελατοχώρι ο Μοσχοπόταμος είναι από τις δυναμικές περιοχές τις Πιερίας, όπου η καλλιέργεια του εξαπλώνεται ενώ και άλλες περιοχές κάνουν δειλά δειλά την εμφάνιση τους στον καλλιεργητικό χάρτη της Πιερίας.Για το λόγο

Ο δάσκαλος παγκόσμιας εμβέλειας Stephen Ritz, συγγραφέας του βιβλίου «Η δύναμη ενός φυτού» δείχνει πως σε μια από τις φτωχότερες κοινότητες, οι μαθητές του μεγαλουργούν στο σχολείο και στη ζωή, καλλιεργώντας, τρώγοντας στην πράσινη τάξη. Χρησιμοποιώντας τα φυτά ως σημείο εισόδου για όλη τη μάθηση, δεν είδε τίποτε άλλο παρά μετασχηματισμό. Η προσέλευση αυξήθηκε από 40% σε 93%. Τα πειθαρχικά θέματα έπεσαν κατακόρυφα. Σε ένα σχολείο με ποσοστό αποφοίτησης 17 τοις εκατό και υψηλό ποσοστό εγκληματικότητας, κάθε ένας από τους μαθητές του τελείωσε το σχολείο και έμεινε έξω από τη φυλακή. Κατάφερε να βρει τον τρόπο, να φέρει τη μαγεία

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ Σιτηρά : Λίπανση επιφάνειας – στα ψυχρότερα – με νιτρικά (σέ δύο δόσεις, σε διάστημα 15-20 ημερών) σε κάθε δόση. Καθάρισμα χαντακιών για να στραγγίζουν τα νερά, που γίνονται αιτία κιτρινίσματος. Η λίπανση επιφάνειας πρέπει να έχει τελειώσει ως τα τέλη του Ιανουάριου το αργότερο. Όψιμες καλλιέργειες: Οργώματα χωραφιών. Σπορά ρόβης. Αμπέλι – Σταφίδα : Κλαδέματα. Άλειμμα των πληγών του κλαδέματος για τα κιτρινισμένα κλήματα με Καραμπογιά (θειικό σίδηρο 20 στα εκατό) ύστερα από 15 μέρες από το κλάδεμα. Ψέκασμα των κλημάτων, που παρουσίασαν ίσκα. Λίπανση, αν δεν έγινε νωρίτερα. Σκαψίματα. Καταβολάδες. Τα κλήματα που υποφέρανε από φυτόπτη πρέπει

Κατά των καρδιοπαθειών! Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι τα σαλιγκάρια της Κρήτης που τρέφονται στη φύση καταναλώνοντας πλήθος χορταρικών και βοτάνων περιέχουν σημαντικές ποσότητες α-λινολενικού οξέος που η κατανάλωσή του ελαττώνει κατακόρυφα τον κίνδυνο των καρδιοπαθειών! Δεν φαίνεται να συμβαίνει το ίδιο με όλα τα σαλιγκάρια και ιδιαιτέρως εκείνα που εκτρέφονται σε οργανωμένες μονάδες παραγωγής, όχι με φυσική τροφή. Οι χοχλιοί φαίνεται πως είναι από τις αρχαιότερες γνωστές τροφές του ανθρώπου που χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή φαγητού. Οι αρχαιότερες μαρτυρίες μας δείχνουν ότι ακόμη και την 11η χιλιετία π.Χ., στα νεολιθικά χρόνια δηλαδή, οι άνθρωποι ασχολούνταν με τη συλλογή σαλιγκαριών! Ο

Γράφει η Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά-Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhDΝαι! Αυτή είναι η αλήθεια! Τα συμβατικά χημειοθεραπευτικά φάρμακα δεν θεραπεύουν τον καρκίνο, είναι η απελπισμένη προσπάθειαΝαι! Είμαι η ογκολόγος που όταν βγήκε για τελευταία φορά από το αντικαρκινικό – ογκολογικό νοσοκομείο Αθηνών “Άγιος Σάββας”, έκανε τον σταυρό της, μπήκε μέσα στην εκκλησία και υποσχέθηκε ότι θα βοηθήσει τους καρκινοπαθείς να γλιτώσουν από την εκμετάλλευση και την εξαθλίωση της ζωής της δικής τους και των οικογενειών τους, όταν συμβαίνει αντιεπιστημονικά, μόνο με απελπισμένες βλαπτικές προσπάθειες.Τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα δεν πρέπει ποτέ να χορηγούνται σε ασθενείς που έχουν προβλήματα υγείας, επειδή αποδυναμώνουν την αυτοάμυνα.

Το ωίδιο είναι μια κοινή ασθένεια στον κήπο μας που αναπτύσσει όταν η θερμοκρασία είναι μεταξύ 20-30 βαθμούς και υπάρχει σχετική υγρασία ή όταν καταβρέχουμε τα φύλλα τους. Πρόκειται για έναν μύκητα που σπάνια σκοτώνει τα φυτά, μπορεί ωστόσο να τα εξασθενήσει και να μειώσει σημαντικά την απόδοσή τους. Από τα κηπευτικά αυτά που “υποφέρουν” περισσότερο είναι τα κολοκυθοειδή, αλλά και από τα καλλωπιστικά, τα τριαντάφυλλα. Συνήθως χρησιμοποιούμε θειάφι για να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση, όμως υπάρχει περιορισμός στις θερμοκρασίες, αφού πάνω από τους 30 βαθμούς καίει τα φύλλα και κάτω από τους 20 δεν δουλεύει καλά. Ένα άλλο εργαλείο είναι

Ο Dr. Max Bircher-Benner’s ένας από τους μεγαλύτερους ιατρούς του αιώνα μας, όταν σπούδαζε σε νεαρή ηλικία, έχασε τον πατέρα του και λόγο οικονομικών προβλημάτων δεν είχε την δυνατότητα να συνεχίσει τις σπουδές του και να θρέψει την οικογένεια του με αποτέλεσμα να χάσει τον ύπνο του. Όλη την νύχτα έμενε άγρυπνος γυρνώντας από πλευρό σε πλευρό, την στιγμή που τόσο χρειαζόταν τον ύπνο για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα πολλαπλά καθήκοντα που είχε αναλάβει. Η «δύναμη τής ζωής» του, είχε υπερφορτωθεί.Ο οικογενειακός γιατρός, του έγραψε κατά σειρά όλα τα γνωστά υπνωτικά φάρμακα της εποχής. Όταν δεν είδε καμιά βελτίωση