Πρόκειται για ένα ποώδες μονοετές αρωματικό φυτό που φτάνει σε ύψος 1-1,5 μέτρου και ανήκει στην ίδια οικογένεια με την και την .

Τα φύλλα του μάραθου έχουν χαρακτηριστικό φτερωτό σχήμα που θυμίζει φύλλωμα άνηθου, καθώς είναι τριγωνικά, λεπτά και μυτερά και διαθέτουν ένα γλυκό άρωμα.

Τα άγρια μάραθα αυτοφύονται σε περιοχές της νότιας ηπειρωτικής Ελλάδας, στις Κυκλάδες και την Κρήτη, γι’ αυτό και διαχρονικά αποτελούν πολύτιμη πρώτη ύλη σε πολλές παραδοσιακές συνταγές μαγειρικής.

Επιπλέον, ο μάραθος χρησιμοποιείται εκτεταμένα στη ζαχαροπλαστική και στην αρωματοποιία για τα φρέσκα και αποξηραμένα φύλλα του, τους αρωματικούς του σπόρους και για τα αιθέριο έλαιο.

Κι αν απλά θέλουμε λίγα φρέσκα ματσάκια μάραθου για την κουζίνα, είναι πολύ εύκολο να καλλιεργήσουμε μάραθο σε γλάστρα στο μπαλκόνι, τη βεράντα και την αυλή μας.

Ας δούμε, λοιπόν, χρήσιμες συμβουλές για την καλλιέργεια του μάραθου και της μαραθόριζας, για να απολαμβάνουμε τη μοναδική αρωματική του γεύση σε σπιτικές σαλάτες, πεντανόστιμες πίτες και υπέροχα φαγητά.

Η πιο γνωστή ποικιλία μάραθου είναι το παραδοσιακό άγριο μάραθο που συναντάμε στην ελληνική ύπαιθρο. Έχει το πιο έντονο άρωμα και τη χαρακτηριστική γεύση μάραθου που γνωρίζουμε και αγαπάμε.

Από κει και πέρα, υπάρχουν αρκετές καλλιεργήσιμες ποικιλίες μάραθου με πιο ήπια γεύση που φυτεύονται για το φύλλωμα, αλλά και για τους αρωματικούς σπόρους.

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στη μαραθόριζα που τα τελευταία χρόνια θα έχουμε ακούσει και ως φινόκιο (finocchio). Πρόκειται για μία ξεχωριστή ποικιλία μάραθου με ιδιαίτερη γεύση που καλλιεργείται σε αρκετές μεσογειακές χώρες για τον χαρακτηριστικό βολβό που σχηματίζεται στη βάση από το παχύ φύλλωμα του φυτού.

Η σπορά του μάραθου μπορεί να γίνει σχεδόν όλο το χρόνο, αρκεί να έχουμε δροσερό κλίμα και θερμοκρασίες γύρω στους 15-25°C για να βλαστήσουν οι σπόροι.

Εκτός από την απευθείας σπορά στο χώμα, μπορούμε να φτιάξουμε φυτά μάραθου σε ή να προμηθευτούμε έτοιμα φυτά από φυτώρια.

Τα φυτά του μάραθου φυτεύονται συνήθως την εποχή του φθινοπώρου ή στις αρχές της άνοιξης και αναπτύσσονται καλύτερα σε ηλιοφανείς θέσεις, σχετικά προφυλαγμένες από το βοριά.

Αν και ο μάραθος δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις όσον αφορά το έδαφος, προτιμάει γόνιμο έδαφος με καλή αποστράγγιση για να αναπτυχθεί το ριζικό του σύστημα.

Η σπορά του μάραθου γίνεται σε βάθος περίπου 2 εκατοστών. Για να έχουμε πιο αραιή και ομοιόμορφη σπορά, ανακατεύουμε τον σπόρο με .

Τα έτοιμα φυτά μάραθου φυτεύονται στα 20-30 εκατοστά μεταξύ των θέσεων φύτευσης με απόσταση 50 εκατοστών μεταξύ των γραμμών φύτευσης.

Η κατάλληλη  πριν τη φύτευση, προσθέτοντας  και , είναι απαραίτητη για την καλύτερη ανάπτυξη των φυτών.

Μπορούμε εύκολα να καλλιεργήσουμε μάραθο σε γλάστρα στο μπαλκόνι και στην αυλή μας, φυτεύοντας σε με βάθος και διάμετρο τουλάχιστον 20 εκατοστών.

Για να γεμίσουμε τη γλάστρα, χρησιμοποιούμε εμπλουτισμένο  με και  που εξασφαλίζει καλύτερο αερισμό και αποστράγγιση του νερού.

Τοποθετούμε τη γλάστρα με τον μάραθο σε μπαλκόνι με νότια, δυτική ή ανατολική έκθεση και φροντίζουμε να τον προστατεύουμε από την παγωνιά.

Ο μάραθος χρειάζεται τακτικό πότισμα. Ειδικά σε περιόδους ξηρασίας και υψηλών θερμοκρασιών, το ποτισμα γίνεται πιο συχνό για να καλύψει τις ανάγκες του φυτού σε νερό.

Ενδεικτικά, ποτίζουμε τον μάραθο κάθε 2-3 μέρες την περίοδο της άνοιξης και του φθινοπώρου, ενώ την περίοδο του χειμώνα ποτίζουμε μόνο όταν στεγνώνει το χώμα από το πότισμα ή τις βροχοπτώσεις.

Αν και η καλλιέργεια του μάραθου, δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις σε λίπασμα και θρεπτικά στοιχεία, η προσθήκη λιπάσματος θα βοηθήσει την ανάπτυξη του φυλλώματος.

Για τα φυτά μάραθου που έχουμε φυτέψει στον κήπο μας, μία φορά τον μήνα ενσωματώνουμε στο χώμα πλήρες βιολογικό λίπασμα, πλούσιο σε .

Όσον αφορά, τα φυτά μάραθου που έχουμε σε γλάστρα στο μπαλκόνι, προσθέτουμε υγρό βιολογικό λίπασμα πλούσιο κάθε 2 εβδομάδες για να έχουμε πλουσιότερο φύλλωμα.

Το πιο σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η καλλιέργεια του μάραθου, είναι η κάμπια (Papilio machaon) που τρώει τα τρυφερά φύλλα και βλαστούς του φυτού.

Για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά με βιολογικό τρόπο την κάμπια του μάραθου, μπορούμε να σκονίσουμε τα φύλλα και τους βλαστούς με  ή να ψεκάσουμε με .

Η συγκομιδή του μάραθου ξεκινά συνήθως 1,5 μήνα μετά τη μεταφύτευση και περίπου 3 μήνες μετά την σπορά, όταν τα φυτά έχουν φτάσει σε ύψος περίπου 50 εκατοστών.

Μαζεύουμε τα μάραθα, κόβοντας τους μικρούς βλαστούς με τα φύλλα του, σε απόσταση 5 εκατοστών από το χώμα για να βλαστήσει ξανά και να μας χαρίσει καινούρια συγκομιδή σε λίγες εβδομάδες.

Αν αφήσουμε το φυτό του μάραθου να ανθίσει μέσα στην άνοιξη, μπορούμε να συγκομίσουμε τους ώριμους σπόρους του φυτού μέσα στο καλοκαίρι για να τους φυτέψουμε την περίοδο του φθινοπώρου.

Το άρθρο Μάραθος ή φινόκιο: Συμβουλές για φύτευση και καλλιέργεια εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Συγγενές λαχανικό με το , η κολοκύθα ανήκει στην ίδια οικογένεια με την , την και την .

Η γλυκοκολοκύθα έχει πλούσια βλάστηση και γρήγορη ανάπτυξη με έρποντες βλαστούς και διαθέτει στρογγυλά φύλλα που είναι μεγαλύτερα από τα φύλλα της καλλιέργειας κολοκυθιού.

Καλλιεργείται για τη γλυκιά σάρκα του καρπού της που αξιοποιείται σε πολλά φαγητά και πίτες, καθώς και για τα μεγάλα άνθη της, τους γνωστούς κολοκυθοανθούς, που γίνονται γεμιστά ή τηγανητά.

Οι καρποί της γλυκοκολοκύθας έχουν μεγάλη διατροφική αξία καθώς περιέχουν πλήθος βιταμινών, αντιοξειδωτικών, λιπαρών οξέων και καροτενοειδών.

Αν δεν διαθέτουμε μεγάλο χώρο στην κήπο μας, η γλυκοκολοκύθα μπορεί να καλλιεργηθεί και σε γλάστρα στο μπαλκόνι, μας και να μας χαρίσει παραγωγή καρπών.

Ας δούμε αναλυτικά τις πιο γνωστές ποικιλίες κολοκύθας, καθώς και χρήσιμες συμβουλές για την καλλιέργεια ώστε να απολαμβάνουμε τη μοναδική γλυκιά γεύση της σε υπέροχες συνταγές μαγειρικής.

Υπάρχουν πολλές ποικιλίες κολοκύθας για να φυτέψουμε με διάφορα χρώματα εξωτερικού φλοιού από κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο μέχρι πράσινο και άσπρο,

Επίσης, θα συναντήσουμε γλυκοκολοκύθες με διάφορα σχήματα καρπών, από στρογγυλό και στενόμακρο, μέχρι οβάλ και σε διάφορα μεγέθη από κολοκύθα 2-3 κιλών μέχρι και 100 κιλών.

Οι πιο γνωστές εδώδιμες ποικιλίες κολοκύθας που καλλιεργούνται στη χώρα μας είναι οι εξής:

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι υπάρχουν και καλλωπιστικές ποικιλίες κολοκύθας που καλλιεργoύνται για να στολίσουμε με φυσικό τρόπο το περιβάλλον του κήπου μας.

Η κολοκύθα . Οι σπόροι της κολοκύθας για να φυτρώσουν χρειάζονται υψηλές θερμοκρασίες και κατάλληλη σχετική υγρασία. Συγκεκριμένα, όταν η θερμοκρασία ανάπτυξης είναι γύρω στους 25°C, χρειάζονται περίπου 10-12 μέρες για να φυτρώσουν.

Για να φυτέψουμε πρώιμα μέσα στον Απρίλιο, φυτεύουμε σπόρους γλυκοκολοκύθας σε ειδικό στις αρχές της άνοιξης.

Διαφορετικά, μπορούμε να προμηθευτούμε από φυτώρια έτοιμα φυτά γλυκοκολοκύθας και να τα μεταφυτεύσουμε στον κήπο μας.

Αν θέλουμε να φυτέψουμε οψιμότερα τις κολοκύθες, κατά την εποχή Μαΐου – Ιουνίου, μπορούμε να φυτέψουμε τον σπόρο της κολοκύθας απευθείας στο έδαφος σε βάθος 2-4 εκατοστών.

Πριν φυτέψουμε γλυκοκολοκύθες, θα χρειαστεί να κάνουμε την κατάλληλη .

Οργώνουμε ή σκάβουμε τον κήπο μας και προσθέτουμε στις θέσεις φύτευσης  και  για τον εμπλουτισμό του χώματος με θρεπτικά συστατικά και .

Κατά τη φύτευση της γλυκοκολοκύθας, για να περιορίσουμε τα ανεπιθύμητα αγριόχορτα που φυτρώνουν στον κήπο, μπορούμε να τοποθετήσουμε , νάιλον εδαφοκάλυψης ή κάποιο άλλο  όπως πριονίδι και ροκανίδια.

Φυτεύουμε σε αραιές αποστάσεις τα φυτά γλυκοκολοκύθας στον κήπο μας, καθώς οι βλαστοί έρπουν και αναπτύσσονται πλαγιόκλαδα καταλαμβάνοντας μεγάλο χώρο και επιφάνεια.

Οι κατάλληλες αποστάσεις φύτευσης για την κολοκύθα είναι 100-120 εκατοστά μεταξύ των θέσεων φύτευσης και 140-200 εκατοστά μεταξύ των γραμμών φύτευσης.

Σε κάθε περίπτωση, αποφεύγουμε τις πυκνές φυτεύσεις γλυκοκολοκύθας για να μειώσουμε την πιθανότητα ανάπτυξης μυκητολογικών ασθενειών, λόγω συνθηκών κακού αερισμού.

Η γλυκοκολοκύθα μπορεί να φυτευτεί σε γλάστρα στο μπαλκόνι για να αναπτύξει τους βλαστούς και το πυκνό φύλλωμα της στο πάτωμα, στα κάγκελα, ακόμα και σε πέργκολα που θα φτιάξουμε.

Επιλέγουμε σχετικά μεγάλη στρογγυλή γλάστρα, διαμέτρου 30-40 εκατοστών για να φυτέψουμε την γλυκοκολοκύθα, εξασφαλίζοντας ότι η γλάστρα διαθέτει τρύπες για να απομακρύνεται το νερό που περισσεύει από το πότισμα.

Επιλέγουμε μια ηλιοφανή θέση στο μπαλκόνι για να τοποθετήσουμε τη γλάστρα της γλυκοκολοκύθας, σχετικά προφυλαγμένη από ανέμους με νότιο ή δυτικό προσανατολισμό.

Επιλέγουμε ειδικό  για λαχανικά και στη βάση της γλάστρας τοποθετούμε ένα λεπτό στρώμα από χαλίκια για να πετύχουμε καλύτερη αποστράγγιση του νερού.

Η καλλιέργεια της κολοκύθας έχει μεγάλες ανάγκες σε νερό και απαιτεί κάθε 2-3 μέρες την περίοδο της άνοιξης και κάθε μέρα κατά την περίοδο του καλοκαιριού.

Για την καλλιέργεια της κολοκύθας είναι ιδανικό το .

Κατά το πότισμα, αποφεύγουμε να βρέχουμε το φύλλωμα της κολοκύθας, καθώς συντελεί στην εμφάνιση του μύκητα του ωιδίου.

Στην περίοδο της άνθισης μειώνουμε την συχνότητα του ποτίσματος στις γλυκοκολοκύθες για να εξασφαλίσουμε ικανοποιητική καρπόδεση.

Όσον αφορά τη , η γλυκοκολοκύθα θα χρειαστεί αρκετά θρεπτικά συστατικά για να μπορέσουν να μεγαλώσουν και να ωριμάσουν αρκετοί καρποί κολοκύθας σε κάθε φυτό.

Προσθέτουμε πλήρες βιολογικό λίπασμα με υψηλή περιεκτικότητα σε , μία φορά το μήνα, σε κάθε φυτό γλυκοκολοκύθας από την περίοδο της φύτευσης μέχρι τη συγκομιδή.

Οι ποικιλίες κολοκύθας προσβάλλονται περίπου από τις ίδιες ασθένειες και έντομα που προσβάλλουν το κολοκύθι, ωστόσο είναι αρκετά πιο ανθεκτικές.

Η καλλιέργεια της γλυκοκολοκύθας μπορεί να προσβληθεί από τα έντομα της και του , καθώς και από τον . Για να προστατέψουμε τα φυτά, ψεκάζουμε το φύλλωμα με βιολογικά σκευάσματα όπως τα και το .

Το είναι η ασθένεια που δημιουργεί χαρακτηριστικές άσπρες κηλίδες στα φύλλα και αντιμετωπίζεται σκονίζοντας με γύρω από τη ρίζα και πάνω στο φύλλωμα, σε θερμοκρασίες μικρότερες από 30°C.

Αρκετές φορές θα παρατηρήσουμε το φυτό της γλυκοκολοκύθας να έχει πολλή μεγάλη ανάπτυξη βλαστών, πλούσια ανθοφορία αλλά να μη δένει καρπούς.

Η ζωηρή βλάστηση και η προβληματική καρπόδεση μπορεί να οφείλεται σε προσθήκη υπερβολική ποσότητα λιπάσματος αζώτου και σε πολύ συχνό πότισμα.

Για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της καρπόδεσης, μειώνουμε το πότισμα και κορφολογούμε την γλυκοκολοκύθα κόβοντας από την άκρη αρκετούς ζωηρούς βλαστούς του φυτού.

Η κολοκύθα συγκομίζεται συνήθως μέσα στο φθινόπωρο, περίπου 4-5 μήνες μετά την φύτευση όταν έχει φτάσει στο κατάλληλο στάδιο ωρίμανσης.

Για να διαπιστώσουμε αν η κολοκύθα μας είναι ώριμη, ελέγχουμε αρχικά αν ο καρπός έχει το κατάλληλο χαρακτηριστικό χρώμα της συγκεκριμένης ποικιλίας.

Στη συνέχεια χτυπάμε τον καρπό της κολοκύθας με τα δάκτυλα και αν ακούγεται υπόκωφος ήχος από το εσωτερικό, η κολοκύθα μας είναι ώριμη για να την συγκομίσουμε.

Η γνωστή μας φλασκιά είναι ποικιλία γλυκοκολοκύθας που σχηματίζει τους χαρακτηριστικούς καρπούς που χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν για την αποθήκευση νερού, κρασιού και άλλων υγρών.

Το άρθρο 10 μυστικά για την καλλιέργεια της κολοκύθας εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Γνωστή και με την ονομασία αντράκλα, η γλιστρίδα είναι ένα ετήσιο πολύκλαδο φυτό με χαρακτηριστικούς λείους και σαρκώδεις βλαστούς, ωοειδή φύλλα και μικρά κίτρινα λουλούδια που εμφανίζονται μέσα στο καλοκαίρι.

Αν και πολλοί καλλιεργητές αντιμετωπίζουν τη γλιστρίδα ως στον κήπο, πρόκειται για ένα νόστιμο χορταρικό που δίνει μια πικάντικη και αλμυρή γεύση στις σαλάτες μας.

Επιπλέον, η γλιστρίδα έχει σημαντική διατροφική αξία, είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β και C, καθώς επίσης σε θρεπτικά στοιχεία καλίου, μαγνησίου, ασβεστίου και σιδήρου.

Η κατανάλωση της γλιστρίδας έχει σημαντικά ευεργετικά οφέλη για την υγεία, καθώς συντελεί στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού και του καρδιαγγειακού συστήματος.

Κι αν η γλιστρίδα δε φυτρώνει μόνη στον λαχανόκηπο μας, μπορούμε να προμηθευτούμε σπόρο και να την καλλιεργήσουμε στον κήπο μας ή σε γλάστρα στο μπαλκόνι μας.

Ας δούμε, λοιπόν, χρήσιμες συμβουλές για την φύτευση και τη καλλιέργεια της γλιστρίδας για να την απολαμβάνουμε σε σαλάτες και φαγητά μέσα στο καλοκαίρι.

Υπάρχουν πολλές ποικιλίες γλιστρίδας (Portulaca oleracea) με διαφορετικά χαρακτηριστικά ως προς το σχήμα των φύλλων και την ανάπτυξη τους.

Επιλέγουμε πλατύφυλλες ποικιλίες γλιστρίδας για να φυτέψουμε στον κήπο και το μπαλκόνι μας, καθώς διαθέτουν πιο μαλακούς και τρυφερούς βλαστούς, κατάλληλους για τις σαλάτες και τα φαγητά μας.

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι υπάρχει και ένα καλλωπιστικό φυτό, η γνωστή μας (portulaca grandiflora) που ανήκει στην ίδια οικογένεια με τη γλιστρίδα, ιδανικό ή φύτευση σε κρεμαστές γλάστρες στο μπαλκόνι.

Η γλιστρίδα αγαπά τις ηλιόλουστες θέσεις και χρειάζεται υψηλές θερμοκρασίες για να έχει καλή ανάπτυξη φυλλώματος ενώ είναι ευαίσθητη στη παγωνιά του χειμώνα.

Αν και μπορεί να αναπτυχθεί σε όλους τους τύπους των εδαφών, η γλιστρίδα έχει πλουσιότερη βλάστηση σε αφράτα εδάφη που παρουσιάζουν καλή αποστράγγιση.

Κατάλληλη εποχή για την φύτευση της γλιστρίδας με σπόρο στον κήπο ή σε γλάστρα στο μπαλκόνι είναι την περίοδο Απριλίου-Μάϊου όταν έχει αυξηθεί η θερμοκρασία.

Πριν τη φύτευση της γλιστρίδας στον κήπο μας, φροντίζουμε να ενσωματώσουμε στο χώμα και για να έχει μεγαλύτερη απόδοση η καλλιέργεια.

Φυτεύουμε τους σπόρους σε βάθος ενός εκατοστού, δηλαδή ίσα να καλυφθεί ο σπόρος με τις να είναι περίπου 5 εκατοστά μεταξύ των φυτών και 10-15 εκατοστά μεταξύ των γραμμών φύτευσης.

Για να φυτέψουμε τη γλιστρίδα στο μπαλκόνι, στην αυλή ή στη βεράντα, επιλέγουμε γλάστρα διαμέτρου και ύψους τουλάχιστον 20 εκατοστών για να μπορέσει να αναπτυχθεί ικανοποιητικά το φυτό.

Προμηθευόμαστε ειδικό για λαχανικά για να γεμίσουμε τη γλάστρα που θα φυτέψουμε τη γλιστρίδα φροντίζοντας να τοποθετήσουμε στη βάση της γλάστρας μία λεπτή στρώση χαλικιών για καλύτερη αποστράγγιση.

H γλιστρίδα έχει μικρές απαιτήσεις σε όταν φυτρώνει στον κήπο. Ωστόσο, όταν την καλλιεργούμε θέλει αρκετό νερό για να μας δώσει πλούσιο φύλλωμα και έντονη ανάπτυξη.

Ποτίζουμε 1-2 φορές την εβδομάδα την περίοδο της άνοιξης και κάθε 2 μέρες την ζεστή περίοδο του καλοκαιριού που επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες.

Τα φυτά γλιστρίδας που φυτρώνουν στον κήπο μας μπορούν να επιβιώσουν και χωρίς λίπασμα, αν και η προσθήκη θρεπτικών συστατικών θα δώσει πλουσιότερη βλάστηση και μεγαλύτερα φύλλα.

Εκτός από την προσθήκη κοπριάς και κομπόστ κατά τη φύτευση, προσθέτουμε στα φυτά γλιστρίδας βιολογικό  20-30 μέρες μετά τo φύτρωμα και επαναλαμβάνουμε ξανά μετά από ένα μήνα.

Η καλλιέργεια της γλιστρίδας δεν χρειάζεται κάποια προληπτική φροντίδα, καθώς είναι αρκετά ανθεκτική σε προσβολές από έντομα και ασθένειες.

Σε περίπτωση ασθενειών που προκαλούν κιτρίνισμα ή μαύρες κηλίδες στα φύλλα της γλιστρίδας, ψεκάζουμε με βιολογικό που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα.

Βασικός τρόπος πολλαπλασιασμού της γλιστρίδας είναι με σπόρο που μπορούμε να συλλέξουμε από το χωράφι ή θα προμηθευτούμε από γεωπονικά καταστήματα.

Επίσης, η γλιστρίδα μπορεί να πολλαπλασιαστεί με μοσχεύματα, κόβοντας ένα τμήμα βλαστού που δεν έχει άνθη και φυτεύοντας το σε γλαστράκι που διατηρούμε σε δροσερό περιβάλλον.

Τέλος, μπορούμε να ξεριζώσουμε κάποιο φυτό γλιστρίδας μαζί με μπάλα χώματος και να το μεταφυτέψουμε στη γλάστρα μας.

Η συγκομιδή των τρυφερών βλαστών της γλιστρίδας ξεκινά συνήθως 1,5-2 μήνες μετά την σπορά της στον κήπο μας ή στο μπαλκόνι μας.

Κατά τη συγκομιδή μπορούμε να ξεριζώσουμε το φυτό της γλιστρίδας ή να κόβουμε σταδιακά βλαστούς, πριν ξεκινήσει η ανθοφορία του φυτού για να μην σκληρύνουν οι βλαστοί.

Σε ξηροθερμικές συνθήκες καλλιέργειας, τα φυτά της γλιστρίδας αποκτούν πιο έντονη και πικάντικη γεύση.

Το άρθρο Γλιστρίδα ή αντράκλα: ένα ζιζάνιο που τρώγεται σαλάτα εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Γνωστή και με την ονομασία αντράκλα, η γλυστρίδα είναι ένα ετήσιο πολύκλαδο φυτό με χαρακτηριστικούς λείους και σαρκώδεις βλαστούς, ωοειδή φύλλα και μικρά κίτρινα λουλούδια που εμφανίζονται μέσα στο καλοκαίρι.

Αν και πολλοί καλλιεργητές αντιμετωπίζουν τη γλυστρίδα ως στον κήπο, πρόκειται για ένα νόστιμο χορταρικό που δίνει μια πικάντικη και αλμυρή γεύση στις σαλάτες μας.

Επιπλέον, η γλυστρίδα έχει σημαντική διατροφική αξία, είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β και C, καθώς επίσης σε θρεπτικά στοιχεία καλίου, μαγνησίου, ασβεστίου και σιδήρου.

Η κατανάλωση της γλυστρίδας έχει σημαντικά ευεργετικά οφέλη για την υγεία, καθώς συντελεί στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού και του καρδιαγγειακού συστήματος.

Κι αν η γλυστρίδα δε φυτρώνει μόνη στον λαχανόκηπο μας, μπορούμε να προμηθευτούμε σπόρο και να την καλλιεργήσουμε στον κήπο μας ή σε γλάστρα στο μπαλκόνι μας.

Ας δούμε, λοιπόν, χρήσιμες συμβουλές για την φύτευση και τη καλλιέργεια της γλυστρίδας για να την απολαμβάνουμε σε σαλάτες και φαγητά μέσα στο καλοκαίρι.

Υπάρχουν πολλές ποικιλίες γλυστρίδας (Portulaca oleracea) με διαφορετικά χαρακτηριστικά ως προς το σχήμα των φύλλων και την ανάπτυξη τους.

Επιλέγουμε πλατύφυλλες ποικιλίες γλυστρίδας για να φυτέψουμε στον κήπο και το μπαλκόνι μας, καθώς διαθέτουν πιο μαλακούς και τρυφερούς βλαστούς, κατάλληλους για τις σαλάτες και τα φαγητά μας.

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι υπάρχει και ένα καλλωπιστικό φυτό, η γνωστή μας (portulaca grandiflora) που ανήκει στην ίδια οικογένεια με τη γλυστρίδα, ιδανικό ή φύτευση σε κρεμαστές γλάστρες στο μπαλκόνι.

Η γλυστρίδα αγαπά τις ηλιόλουστες θέσεις και χρειάζεται υψηλές θερμοκρασίες για να έχει καλή ανάπτυξη φυλλώματος ενώ είναι ευαίσθητη στη παγωνιά του χειμώνα.

Αν και μπορεί να αναπτυχθεί σε όλους τους τύπους των εδαφών, η γλυστρίδα έχει πλουσιότερη βλάστηση σε αφράτα εδάφη που παρουσιάζουν καλή αποστράγγιση.

Κατάλληλη εποχή για την φύτευση της γλυστρίδας με σπόρο στον κήπο ή σε γλάστρα στο μπαλκόνι είναι την περίοδο Απριλίου-Μάϊου όταν έχει αυξηθεί η θερμοκρασία.

Πριν τη φύτευση της γλυστρίδας στον κήπο μας, φροντίζουμε να ενσωματώσουμε στο χώμα και για να έχει μεγαλύτερη απόδοση η καλλιέργεια.

Φυτεύουμε τους σπόρους σε βάθος ενός εκατοστού, δηλαδή ίσα να καλυφθεί ο σπόρος με τις να είναι περίπου 5 εκατοστά μεταξύ των φυτών και 10-15 εκατοστά μεταξύ των γραμμών φύτευσης.

Για να φυτέψουμε τη γλυστρίδα στο μπαλκόνι, στην αυλή ή στη βεράντα, επιλέγουμε γλάστρα διαμέτρου και ύψους τουλάχιστον 20 εκατοστών για να μπορέσει να αναπτυχθεί ικανοποιητικά το φυτό.

Προμηθευόμαστε ειδικό για λαχανικά για να γεμίσουμε τη γλάστρα που θα φυτέψουμε τη γλυστρίδα φροντίζοντας να τοποθετήσουμε στη βάση της γλάστρας μία λεπτή στρώση χαλικιών για καλύτερη αποστράγγιση.

H γλυστρίδα έχει μικρές απαιτήσεις σε όταν φυτρώνει στον κήπο. Ωστόσο, όταν την καλλιεργούμε θέλει αρκετό νερό για να μας δώσει πλούσιο φύλλωμα και έντονη ανάπτυξη.

Ποτίζουμε 1-2 φορές την εβδομάδα την περίοδο της άνοιξης και κάθε 2 μέρες την ζεστή περίοδο του καλοκαιριού που επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες.

Τα φυτά γλυστρίδας που φυτρώνουν στον κήπο μας μπορούν να επιβιώσουν και χωρίς λίπασμα, αν και η προσθήκη θρεπτικών συστατικών θα δώσει πλουσιότερη βλάστηση και μεγαλύτερα φύλλα.

Εκτός από την προσθήκη κοπριάς και κομπόστ κατά τη φύτευση, προσθέτουμε στα φυτά γλυστρίδας βιολογικό  20-30 μέρες μετά τo φύτρωμα και επαναλαμβάνουμε ξανά μετά από ένα μήνα.

Η καλλιέργεια της γλυστρίδας δεν χρειάζεται κάποια προληπτική φροντίδα, καθώς είναι αρκετά ανθεκτική σε προσβολές από έντομα και ασθένειες.

Σε περίπτωση ασθενειών που προκαλούν κιτρίνισμα ή μαύρες κηλίδες στα φύλλα της γλυστρίδας, ψεκάζουμε με βιολογικό που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα.

Βασικός τρόπος πολλαπλασιασμού της γλυστρίδας είναι με σπόρο που μπορούμε να συλλέξουμε από το χωράφι ή θα προμηθευτούμε από γεωπονικά καταστήματα.

Επίσης, η γλυστρίδα μπορεί να πολλαπλασιαστεί με μοσχεύματα, κόβοντας ένα τμήμα βλαστού που δεν έχει άνθη και φυτεύοντας το σε γλαστράκι που διατηρούμε σε δροσερό περιβάλλον.

Τέλος, μπορούμε να ξεριζώσουμε κάποιο φυτό γλυστρίδας μαζί με μπάλα χώματος και να το μεταφυτέψουμε στη γλάστρα μας.

Η συγκομιδή των τρυφερών βλαστών της γλυστρίδας ξεκινά συνήθως 1,5-2 μήνες μετά την σπορά της στον κήπο μας ή στο μπαλκόνι μας.

Κατά τη συγκομιδή μπορούμε να ξεριζώσουμε το φυτό της γλυστρίδας ή να κόβουμε σταδιακά βλαστούς, πριν ξεκινήσει η ανθοφορία του φυτού για να μην σκληρύνουν οι βλαστοί.

Σε ξηροθερμικές συνθήκες καλλιέργειας, τα φυτά της γλυστρίδας αποκτούν πιο έντονη και πικάντικη γεύση.

Το άρθρο Γλυστρίδα ή αντράκλα: ένα ζιζάνιο που τρώγεται σαλάτα εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Γνωστή και με την ονομασία ταραξάκο ή αγριοράδικο, η πικραλίδα (Taraxacum officinale) ανήκει στην ίδια οικογένεια με άλλα φαγώσιμα άγρια χόρτα που έχουν πικρή γεύση, όπως η και η .

Πρόκειται για ένα πολυετές ποώδες φυτό με χαμηλή ανάπτυξη που φτάνει σε ύψος 20-30 εκατοστών και διαθέτει χαρακτηριστικά στενόμακρα οδοντωτά φύλλα.

Η πικραλίδα ανθίζει μέσα στην άνοιξη με πανέμορφα κίτρινα λουλούδια που ανοίγουν κατά την διάρκεια της μέρας και κλείνουν το βράδυ.

Ως χορταρικό, το ταραξάκο τρώγεται φρέσκο σε σαλάτες, καθώς επίσης βραστό με λεμόνι, φρέσκο ελαιόλαδο και χοντρό αλάτι. Μπορούμε επίσης να το χρησιμοποιήσουμε σε διάφορες συνταγές με ψάρι και κρέας.

Επιπλέον, τα λουλούδια του είναι κι αυτά βρώσιμα, ενώ η ρίζα της χρησιμοποιείται για ρόφημα και τσάι.

Ονομάζεται ταραξάκο το φαρμακευτικό, καθώς αποτελεί άριστο διουρητικό, με ευεργετικές ιδιότητες στο αδυνάτισμα, την υπέρταση και τη μείωση του σακχάρου.

Κι αν προτιμάμε να την απολαμβάνουμε στο σπίτι μας, μπορούμε να καλλιεργήσουμε πικραλίδα στον κήπο ή σε γλάστρα για να έχουμε τα δικά μας άγρια βρώσιμα χόρτα.

Ας δούμε, αναλυτικά, πως γίνεται η καλλιέργεια της πικραλίδας και τι φροντίδα χρειάζεται για να εξασφαλίσουμε πλούσια συγκομιδή στον κήπο και σε γλάστρα στο μπαλκόνι.

Η πικραλίδα θεωρείται φυτό ψυχρής εποχής που αγαπά τις χαμηλές θερμοκρασίες και φυτεύεται το φθινόπωρο ή στις αρχές της άνοιξης.

Αν φυτευτεί σε περίοδο υψηλών θερμοκρασιών, η καλλιέργεια της πικραλίδας ανθίζει πρόωρα και σταματάει να μας δίνει παραγωγή σε βρώσιμα χόρτα.

Φυτεύουμε την πικραλίδα σε ηλιόλουστα ή ημισκιερά μέρη και προτιμούμε εδάφη ελαφριά, γόνιμα και δροσερά που να εξασφαλίζουν καλή αποστράγγιση.

Πριν τη φύτευση, ενσωματώνουμε στο έδαφος και χωνεμένη για καλύτερη ανάπτυξη της καλλιέργειας της πικραλίδας.

Έτοιμα φυτά πικραλίδας είναι δύσκολο να συναντήσουμε σε φυτώρια, μπορούμε ωστόσο να προμηθευτούμε σπόρους για να φυτέψουμε.

To ταραξάκο μπορεί να πολλαπλασιαστεί με διαχωρισμό των ριζωμάτων του κατά την περίοδο του ληθάργου μέσα στο καλοκαίρι, αλλά κυρίως με σπόρους που φυτεύονται άνοιξη και φθινόπωρο.

Ο σπόρος του ταραξάκου, φυτρώνει συνήθως μετά από 2 εβδομάδες σε κατάλληλες συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας μεταξύ 16-20°C.

Οι σπόροι μπορούν να φυτευτούν απευθείας στο χώμα. Μπορούμε, επίσης, να φτιάξουμε χρησιμοποιώντας κυπελάκια φυτωρίου και ειδικό . Τα νεαρά φυτά ταραξάκου θα είναι έτοιμα για μεταφύτευση μετά από 5-6 εβδομάδες.

Για την καλλιέργεια ταραξάκου σε γλάστρα στην αυλή, στη βεράντα και στο μπαλκόνι μας, εξασφαλίζουμε κατάλληλές θέσεις με δυτικό ή ανατολικό προσανατολισμό.

και ζαρντινιέρες με ύψος 20 εκατοστών και τις γεμίζουμε με αφράτο ειδικό , κατάλληλο για καλλιέργεια λαχανικών.

Στη βάση της γλάστρας, τοποθετούμε μία λεπτή στρώση χαλικιών ή βότσαλων για να απομακρύνεται εύκολα το νερό που περισσεύει μετά το πότισμα.

Τo ταραξάκο, όπως και τα περισσότερα άγρια χόρτα έχουν μικρές απαιτήσεις σε πότισμα όταν φυτρώνουν στην ύπαιθρό, ωστόσο χρειάζονται τακτικό πότισμα για να επιβιώσουν στον κήπο μας ή σε γλάστρα.

Ποτίζουμε περίπου 2 φορές την εβδομάδα την περίοδο του φθινοπώρου και της άνοιξης, ανάλογα και τις βροχοπτώσεις που θα έχουμε και πιο αραιά την περίοδο του χειμώνα.

Τα άγρια χόρτα στην ύπαιθρο δεν χρειάζονται λίπασμα αλλά σίγουρα η προσθήκη θρεπτικών συστατικών θα δώσει πλουσιότερη βλάστηση και φύλλωμα στην καλλιέργεια του ταραξάκου.

Εκτός από την προσθήκη κοπριάς και κομπόστ κατά τη φύτευση, προσθέτουμε στα φυτά ταρξάκου βιολογικό 20-30 μέρες μετά τo φύτρωμα και επαναλαμβάνουμε ξανά μετά από ένα μήνα.

Αν και το ταραξάκο είναι ανθεκτικό σε ασθένειες και έντομα, μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να προσβληθεί από το έντομο της και του .

Για την βιολογική και του , ψεκάζουμε με όπως τα .

Εναλλακτικά, σε προληπτικό επίπεδο, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σπιτικό διάλυμα που φτιάχνουμε ανακατεύοντας 1 κουταλιά της σούπας σε ένα λίτρο νερό.

Για την καταπολέμηση της ασθένειας του περονόσπορου και του βοτρύτη που προκαλούν κιτρίνισμα και καφέτιασμα στα φύλλα του ταραξάκου, ψεκάζουμε με βιολογικό σκεύασμα που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα.

Απομακρύνουμε τα ανεπιθύμητα χόρτα που φυτρώνουν στον κήπο και εμποδίζουν την ανάπτυξη του ταραξάκου με συχνά σκαλίσματα και ξεβοτανίσματα.

Παράλληλα, προστατεύουμε το ταραξάκο από τα που μπορούν να φάνε το φύλλωμα του, ρίχνοντας γύρω από τα φυτά.

Η συγκομιδή των φύλλων της πικραλίδας γίνεται με μαχαίρι περίπου 2 μήνες μετά τη σπορά, μέσα στο χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης, κατά την διάρκεια ανάπτυξης των φύλλων και πριν εμφανιστεί το λουλούδι.

Αν καθυστερήσουμε να κάνουμε τη συγκομιδή, τα φύλλα της πικραλίδας γίνονται πιο σκληρά με πολύ πικρή γεύση, ακατάλληλα για κατανάλωση.

Τα φυτά της πικραλίδας δίνουν συνήθως μία συγκομιδή μέσα στη διάρκεια της χρονιάς.

Τα φύλλα της πικραλίδας συντηρούνται για λίγες μέρες μόνο στο ψυγείο.

Για να τα διατηρήσουμε περισσότερο, αφού στεγνώσουν καλά μετά το πλύσιμο, τοποθετούμε απορροφητικό χαρτί εσωτερικά σε ένα βάζο ή τάπερ πριν τα φυλάξουμε στο ψυγείο.

Η αποξηραμένη ρίζα του ταραξάκου γίνεται ρόφημα με ευεργετικές ιδιότητες, όταν βράσουμε σε κατσαρόλα, σε 1 λίτρο νερού, 2 κουταλάκια του γλυκού ψιλοτεμαχισμένης ρίζας ταραξάκου.

Το άρθρο Πικραλίδα ή ταραξάκο, ένα άγριο χόρτο για καλλιέργεια εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Γνωστό και ως κόλιαντρο, κορίανδρο ή κορίαντρο, ο κόλιανδρος είναι ετήσιο φυτό που βρίσκεται αυτοφυές στη Μεσόγειο.

Ανήκει στην ίδια οικογένεια φυτών με την , την και την .

Θα το συναντήσουμε και με την ονομασία κινέζικος μαϊντανός, καθώς η ανάπτυξή του μοιάζει πολύ με το φυτό του μαϊντανού.

Η διαφορά του κόλιανδρου σε σχέση με τον μαϊντανό είναι ότι διαθέτει φύλλα που είναι πιο στρογγυλά στην άκρη, έχει πιο τριγωνικούς βλαστούς και φθάνει σε ύψος 60-70 εκατοστών όταν αναπτύσσεται ο ανθοφόρος βλαστός του φυτού την περίοδο του καλοκαιριού.

Στα φαγητά, το κόλιανδρο χρησιμοποιείται εκτεταμένα στην ινδική κουζίνα για την παρασκευή του μπαχαρικού κάρι, σε σούπες, σε πιάτα με ρύζι και κοτόπουλο. Επιπλέον, στη μεξικάνικη κουζίνα το κόλιαντρο αποτελεί βασικό συστατικό για την παρασκευή της διάσημης σάλτσας γουακαμόλε.

Ας δούμε αναλυτικά πώς γίνεται η καλλιέργεια του κόλιανδρου, ποια εποχή φυτεύεται και τι φροντίδα χρειάζεται για να απολαμβάνουμε φρέσκο κόλιανδρο και τους σπόρους του από τον κήπο και τη γλάστρα μας σε πεντανόστιμες συνταγές μαγειρικής.

Κατάλληλη εποχή για να φυτέψουμε κόλιανδρο είναι μέσα στο φθινόπωρο και στις αρχές της άνοιξης.

Ο κόλιανδρος πολλαπλασιάζεται με σπόρο που φυτεύεται σε σπορείο ή απευθείας στον κήπο σε βάθος περίπου 1 εκατοστού.

Σε ευνοϊκές συνθήκες με θερμοκρασία γύρω στους 20°C, οι σπόροι του κόλιανδρου φυτρώνουν σε διάστημα περίπου μίας εβδομάδας.

Για μεγαλύτερη ευκολία, προμηθευόμαστε έτοιμα φυτά κόλιανδρου από φυτώρια και φυτεύουμε τα φυτά στις κατάλληλες απoστάσεις: 20 εκατοστά μεταξύ των φυτών και 40-50 εκατοστά μεταξύ των γραμμών φύτευσης.

Αν θέλουμε να εξοικονομήσουμε χώρο στον κήπο μας, την περίοδο της άνοιξης το κόλιανδρο μπορεί να καλλιεργηθεί μαζί με την , την και την .

Η καλλιέργεια του κόλιανδρου αναπτύσσεται σε δροσερό περιβάλλον. Χρειάζεται αρκετή υγρασία και θερμοκρασίες 15-25°C για να εμφανίσει πλούσια βλάστηση.

Για να εξασφαλίσουμε ικανοποιητική ανάπτυξη και καταπράσινο φύλλωμα, επιλέγουμε ηλιόλουστες θέσεις για την φύτευση του.

Φυτεύουμε τον κόλιανδο σε γόνιμο έδαφος, πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά που να εξασφαλίζει καλή αποστράγγιση.

Πριν τη φύτευση, εμπλουτίζουμε το χώμα με , και βιολογικό λίπασμα για να αυξήσουμε τη γονιμότητά του εδάφους και να έχουμε καλύτερη παραγωγή.

Μπορούμε πολύ εύκολα να φυτέψουμε και να καλλιεργήσουμε κόλιανδρο σε γλάστρα στο μπαλκόνι, την αυλή και τη βεράντα μας, αρκεί να βρούμε ένα ηλιοφανές σημείο με νότιο ή δυτικό προσανατολισμό.

και ζαρντινιέρες, πλαστικές ή πήλινες, σχετικά ρηχές, με βάθος περίπου 20 εκατοστών, καθώς το φυτό του κόλιανδρου διαθέτει επιφανειακό ριζικό σύστημα.

Γεμίζουμε τις γλάστρες με εμπλουτισμένο που περιέχει και και . Στη βάση της γλάστρας, προσθέτουμε μία στρώση χαλικιών για να απομακρύνεται το νερό που περισσεύει κατά το πότισμα.

Η καλλιέργεια του κόλιανδρου χρειάζεται δροσερό έδαφος και για αυτό θα χρειαστεί σχετικά συχνό πότισμα.

Την περίοδο της άνοιξης και του φθινοπώρου, ποτίζουμε τα φυτά κόλιανδρου κάθε 2-3 μέρες ενώ την περίοδο του χειμώνα ποτίζουμε όταν στεγνώνει το χώμα.

Αποφεύγουμε το υπερβολικό πότισμα του κόλιανδου καθώς και ειδικά τις μεσημεριανές ώρες σε ηλιόλουστες μέρες, επειδή μπορεί να προκαλέσει μαύρισμα και σάπισμα στα φύλλα του.

Για να εξασφαλίσουμε πλούσιο φύλλωμα στην καλλιέργεια του κόλιανδου, προσθέτουμε μία κουταλιά της σούπας βιολογικό μία φορά το μήνα, την οποία ενσωματώνουμε μέσα στο χώμα.

Αν παρατηρήσουμε του κόλιανδρου, προσθέτουμε συμπληρωματικά για να αποκτήσουν ξανά καταπράσινο φύλλωμα.

Σε συνθήκες υψηλής υγρασίας και κακού αερισμού, ενδέχεται να παρουσιαστούν μυκητολογικές και βακτηριακές ασθένειες στην καλλιέργεια του κόλιανδρου. Για την αντιμετώπιση τους, ψεκάζουμε το φύλλωμα του κόλιανδρου με βιολογικό σκεύασμα υγρού που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα.

Για την που προσβάλλει το φύλλωμα του κόλιανδρου, ψεκάζουμε με όπως τα και τη .

Προληπτικά, μπορούμε να φτιάξουμε σπιτικό σκεύασμα για την προστασία του κόλιανδρου από τα έντομα, διαλύοντας μία κουταλιά της σούπας σε 1 λίτρο νερό για να ψεκάσουμε το φύλλωμα του.

Η συγκομιδή των φύλλων του κόλιανδρου ξεκινά συνήθως 2 μήνες μετά τη μεταφύτευση του φυτού, στις αρχές του χειμώνα αν έχουμε φυτέψει μέσα στο φθινόπωρο ή τέλη της άνοιξης αν τον έχουμε φυτέψει αρχές της άνοιξης.

Κατά τη συγκομιδή των φύλλων, κόβουμε τα τρυφερά φύλλα του κόλιανδρου από χαμηλά για να μπορέσει το φυτό να αναπτυχθεί ξανά και να πραγματοποιήσουμε νέα κοψίματα μέχρι να έρθει η εποχή για να αναπτύξει το ανθοφόρο στέλεχος όπου σταματάει η παραγωγή φύλλων.

Η συλλογή των σπόρων του κόλιανδρου πραγματοποιείται μέσα στο καλοκαίρι αφού αναπτυχθεί ο ανθοφόρος βλαστός και ωριμάσουν οι καρποί που κρύβουν μέσα τους σπόρους του κόλιανδρου.

Τα φρέσκα φύλλα του κόλιανδρου διατηρούνται μόνο για λίγες μέρες σε νάιλον σακουλάκι σε ψυγείο. Μπορεί να συντηρηθεί παραπάνω αν τα τοποθετήσουμε μέσα σε γυάλινο βάζο, στο οποίο εσωτερικά έχουμε τοποθετήσει απορροφητικό χαρτί κουζίνας.

Οι σπόροι του κόλιανδρου μπορούν να διατηρηθούν για αρκετούς μήνες, αρκεί να τους τοποθετήσουμε μέσα σε αεροστεγές γυάλινο βάζο και να τους αποθηκεύσουμε σε ένα δροσερό ντουλάπι ή μέσα στο ψυγείο.

Το λάδι του κόλιανδρου χρησιμοποιείται εκτεταμένα στην αρωματοθεραπεία καθώς έχει αντιβακτηριακές, αντισηπτικές, ηρεμιστικές και λιποδιαλυτικές ιδιότητες.

Το άρθρο Κόλιανδρος: Καλλιέργεια στον κήπο και σε γλάστρα εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Η καλλιέργεια του σκόρδου είναι ετήσια και ανήκει στην ίδια οικογένεια με την , την και την .

Εκτός από τους ξερούς βολβούς που αναπτύσσει μέσα στο έδαφος, το σκόρδο καλλιεργείται και για τα στενόμακρα λεπτά φύλλα του που θυμίζουν φύλλα κρεμμυδιού, ωστόσο δεν έχουν κυλινδρικό σχήμα και εσωτερικά είναι γεμάτα σε αντίθεση με αυτά του κρεμμυδιού.

Το σκόρδο θεωρείται ευεργετικό για την διατροφή μας καθώς περιέχει βιταμίνες, ασβέστιο, φώσφορο και σίδηρο αλλά και για την υγεία μας λόγω των αντισηπτικών και αντιβιοτικών ιδιοτήτων.

Αν δεν έχουμε κήπο, μπορούμε πολύ εύκολα να φυτέψουμε σκόρδα σε γλάστρες και ζαρντινιέρες στο μπαλκόνι, στην αυλή και τη βεράντα μας.

Ας δούμε, λοιπόν, πότε φύτεουμε φρέσκα και ξερά σκόρδα στον κήπο ή το μπαλκόνι μας και τι φροντίδα χρειάζονται για να απολαμβάνουμε τη μοναδική γεύση τους σε υπέροχες συνταγές μαγειρικής.

Υπάρχουν αρκετές ντόπιες και παραδοσιακές ποικιλίες σκόρδου που μπορούμε να καλλιεργήσουμε με διαφορετικά χαρακτηριστικά ως προς το μέγεθος, το σχήμα και το χρώμα των βολβών και των σκελίδων. Οι πιο γνωστές ποικιλίες που καλλιεργούνται στη χώρα μας είναι οι εξής:

Ανάλογα την περιοχή που καλλιεργούμε, η κατάλληλη εποχή φύτευσης για το σκόρδο ενδέχεται να διαφέρει.

Σε ζεστές νότιες περιοχές, η καλλιέργεια του σκόρδου ξεκινάει την εποχή του φθινοπώρου, από Οκτώβριο μέχρι Νοέμβριο.

Σε πιο ψυχρές και ορεινές περιοχές, φυτεύουμε τα σκόρδα την περίοδο Φεβρουαρίου – Μαρτίου ως ανοιξιάτικη καλλιέργεια.

Για να επιτύχουμε καλή παραγωγή, τα σκόρδα χρειάζονται δροσερό καιρό κατά την ανάπτυξη του φυλλώματος τους και πιο υψηλές θερμοκρασίες κατά το σχηματισμό των βολβών μέχρι το στάδιο της συγκομιδής.

Η καλλιέργεια του σκόρδου αναπτύσσεται καλύτερα σε περιοχές με ξηρό και ήπιο κλίμα.

Οι έντονοι παγετοί, οι πολλές βροχοπτώσεις και η υψηλή υγρασία μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στην καλλιέργεια του σκόρδου.

Τα σκόρδα φυτεύονται σε αφράτα, ελαφριά και γόνιμα εδάφη που διαθέτουν καλή αποστράγγιση. Σε βαριά αργιλώδη εδάφη που κρατούν πολλή υγρασία, οι κεφαλές τους σκόρδου γίνονται μικρότερες σε μέγεθος και ενδέχεται να σαπίσουν.

Πριν φυτέψουμε τις σκελίδες του σκόρδου, οργώνουμε το χωράφι σε βάθος 20-30 εκατοστών, ενσωματώνουμε και , καθώς επίσης προσθέτουμε πλήρες για να έχουμε πλούσια παραγωγή με κεφαλές μεγαλύτερου μεγέθους.

Παραδοσιακά οι καλλιεργητές ρίχνουν και επιφανειακά στις θέσεις φύτευσης του σκόρδου για να περιορίσουν την ανάπτυξη ανεπιθύμητων αγριόχορτων, ενώ παράλληλα προσθέτουν και θρεπτικά στοιχεία στο έδαφος.

Το σκόρδο πολλαπλασιάζεται με βολβίδια της κεφαλής του σκόρδου, τις γνωστές μας σκελίδες.

Φυτεύουμε τις σκελίδες του σκόρδου σε βάθος 2-3 εκατοστών, σε αποστάσεις φύτευσης 10-15 εκατοστών μεταξύ των σκελίδων, και 20-30 εκατοστών μεταξύ των γραμμών φύτευσης.

Αν θέλουμε να εξοικονομήσουμε χώρο στον κήπο μας, το σκόρδο μπορεί να γίνει μαζί με άλλα , όπως με την , την , την , την και την και να έχει πολύ καλή απόδοση

Με τη συγκαλλιέργεια των φυτών στον λαχανόκηπο πέρα από την καλύτερη αξιοποίηση του χώρου που καλλιεργούμε, επιτυγχάνουμε περιορισμό του φυτρώματος ανεπιθύμητων αγριόχορτων, καθώς επίσης σημαντική οικονομία σε νερό και λίπασμα.

Αν δεν διαθέτουμε κήπο, η καλλιέργεια του σκόρδου μπορεί να γίνει εύκολα σε γλάστρες και ζαρντινιέρες στο μπαλκόνι, στη βεράντα και στην αυλή μας αρκεί να τις τοποθετήσουμε σε κατάλληλα σημεία με νότιο ή δυτικό προσανατολισμό.

Για τη φύτευση και καλλιέργεια του σκόρδου, , σχετικά ρηχές, με βάθος 15-20 εκατοστών που διαθέτουν μεγάλη επιφάνεια, ώστε να μπορέσουμε να φυτέψουμε αρκετές σκελίδες σκόρδου.

Γεμίζουμε τις γλάστρες με εμπλουτισμένο φυτόχωμα που περιέχει και για καλύτερο αερισμό στην ανάπτυξη των ριζών και για να απομακρύνεται το νερό που περισσεύει κατά το πότισμα.

Η καλλιέργεια του σκόρδου είναι σχετικά ανθεκτική στην ξηρασία και δε χρειάζονται πολύ συχνό πότισμα για να εξασφαλίσουμε καλή παραγωγή.

Το υπερβολικό κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας, και ειδικά στα πρώτα στάδια μετά τη φύτευση μπορεί να σαπίσει τα φυτά μας.

Επίσης, όταν η καλλιέργεια του σκόρδου φτάνει 2-3 βδομάδες πριν το τελικό στάδιο συγκομιδής, σταματάμε έγκαιρα το πότισμα για να ωριμάσουν σωστά οι κεφαλές του σκόρδου και να τις αποθηκεύσουμε χωρίς να υπάρχει πρόβλημα σαπίσματος.

Η καλλιέργεια του σκόρδου μας δίνει καλή ανάπτυξη και σημαντική παραγωγή, χωρίς να έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις σε λίπασμα.

Πραγματοποιώντας τη βασική λίπανση με κομπόστ, κοπριά και βιολογικό λίπασμα κατά τη φύτευση του σκόρδου, δεν χρειάζεται να βάλουμε ξανά λίπασμα καθόλη τη διάρκεια της καλλιέργειας.

Ο κακός αερισμός λόγω πυκνής φύτευσης, το υπερβολικό πότισμα και συνθήκες υψηλής υγρασίας ευνοούν την ανάπτυξη μυκητολογικών ασθενειών που προσβάλλουν το φύλλωμα του σκόρδου όπως ο , ο βοτρύτης και η .

Για να αντιμετωπίσουμε τις ασθένειες που προσβάλλουν τα σκόρδα με βιολογικό τρόπο, σκονίζουμε τα φυτά με ή ψεκάζουμε με και που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήμαα.

Σχετικά με την καταπολέμηση διαφόρων εντόμων που προσβάλλουν το σκόρδο, όπως η μύγα του κρεμμυδιού, η , ο και η , θα χρειαστεί να ψεκάσουμε το φύλλωμα του σκόρδου με όπως τα και η .

Η καλλιέργεια του φρέσκου σκόρδου συγκομίζεται αρκετά σύντομα, 2-3 μήνες μετά τη φύτευση των βολβών, όταν το ύψος του φυλλώματος του σκόρδου φτάνει περίπου στα 20-30 εκατοστά.

Η συγκομιδή του ξερού σκόρδου χρειάζεται αρκετά περισσότερο χρόνο και γίνεται 6-8 μήνες μετά τη φύτευση, όταν τα περισσότερα φύλλα του σκόρδου κιτρινίσουν και πλαγιάσουν προς το έδαφος.

Κατά την εξαγωγή των βολβών της καλλιέργειας του σκόρδου, προσέχουμε όταν σκάβουμε, για να μην τραυματίσουμε τα σκόρδα καθώς υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να σαπίσουν κατά τη διάρκεια της αποθήκευσης.

Μετά τη συγκομιδή του σκόρδου, αφήνουμε για λίγες μέρες τους βολβούς πάνω στο χώμα για να τους αποξηράνουμε.

Καλύπτουμε τους βολβούς με τα ξεραμένα φύλλα τους, για να τους προστατέψουμε από τον ήλιο και να αποφύγουμε τυχόν εγκαύματα.

Αφού ολοκληρωθεί η αποξήρανση των βολβών του σκόρδου, επιλέγουμε σκιερό και καλά αεριζόμενο χώρο για να αποθηκεύσουμε τα σκόρδα σε τελάρα ή να τα κρεμάσουμε σε πλεξούδες, .

Οι εξωτερικές σκελίδες του σκόρδου έχουν μεγαλύτερο μέγεθος από τις εσωτερικές σκελίδες και όταν φυτεύονται για καλλιέργεια ξερού σκόρδου δίνουν παραγωγή μεγαλύτερων κεφαλών σκόρδου.

Το άρθρο Σκόρδο: Καλλιέργεια στον κήπο και σε γλάστρα εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Τα άγρια ραδίκια φυτρώνουν σε χωράφια στην ύπαιθρο, όμως υπάρχουν πολλές ποικιλίες ραδικιού που μπορούμε να καλλιεργήσουμε για να τα απολαμβάνουμε φρέσκα από τον κήπο ή το μπαλκόνι μας.

Η καλλιέργεια του ραδικιού είναι γνωστή από τα αρχαιότητα. Χάρη στη χαρακτηριστική πικρή γεύση του, το ραδίκι έχει αποκτήσει διάφορες ονομασίες όπως πίκρα, πικρομάρουλο και πικροράδικο.

Πρόκειται για ένα ποώδες χορταρικό με υψηλή διατροφική αξία που περιέχει αρκετές βιταμίνες, καροτενοειδή και ανόργανα στοιχεία όπως σίδηρο, φώσφορο και μαγνήσιο.

Τα ραδίκια τρώγονται φρέσκα σε σαλάτες, γίνονται πολύ νόστιμα βραστά με λεμόνι, φρέσκο ελαιόλαδο και χοντρό αλάτι, καθώς επίσης συνδυάζονται σε διάφορες συνταγές με ψάρι και κρέας.

Ας δούμε, αναλυτικά, πότε σπέρνουμε ραδίκια και τι φροντίδα χρειάζεται η καλλιέργεια του ραδικιού για να εξασφαλίσουμε πλούσια συγκομιδή στον κήπο και σε γλάστρα στο μπαλκόνι.

Υπάρχουν πολλά καλλιεργούμενα είδη και ποικιλίες ραδικιού, ανάλογα τις γευστικές προτιμήσεις μας. Οι πιο δημοφιλείς ποικιλίες ραδικιού που καλλιεργούνται στη χώρα μας είναι οι εξής:

Τα ραδίκια αγαπούν το ψυχρό περιβάλλον και φυτεύονται την εποχή του φθινοπώρου που επικρατούν χαμηλές θερμοκρασίες, υγρασία και λίγες ώρες ημερήσιας ηλιοφάνειας. Σε υψηλές θερμοκρασίες, το ραδίκι ανθίζει πρόωρα και είναι ακατάλληλο για κατανάλωση.

Φυτεύουμε τα ραδίκια σε ηλιόλουστα ή ημισκιερά μέρη και προτιμούμε εδάφη πλούσια, γόνιμα και δροσερά που να εξασφαλίζουν καλή αποστράγγιση.

Πριν τη φύτευση, ενσωματώνουμε στο έδαφος με τη μορφή και για καλύτερη ανάπτυξη της καλλιέργειας του ραδικιού.

Τα ραδίκια . Ο σπόρος του ραδικιού όταν φυτευτεί στο χώμα, φυτρώνει μετά από 7-10 μέρες σε κατάλληλες συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίες μεταξύ 16-20°C.

Για να καλλιεργήσουμε ραδίκι σε επιφάνεια 100 τετραγωνικών μέτρων, θα χρειαστούμε περίπου 100 γραμμάρια σπόρο ραδικιού.

Σπέρνουμε τον σπόρο του ραδικιού σε βάθος ενός εκατοστού και ποτίζουμε ελαφρά, ώστε να βραχεί το χώμα, χωρίς να πλημμυρίσει.

Το υπερβολικό πότισμα αποτελεί το πιο συχνό των σπόρων του ραδικιού.

Αφού φυτρώσουν οι σπόροι, αραιώνουμε τα φυτά για να βελτιώσουμε τον αερισμό τους και να μπορέσουν να αναπτυχθούν καλύτερα.

Κατάλληλες αποστάσεις για την καλλιέργεια του ραδικιού είναι 20-30 εκατοστά μεταξύ των φυτών ραδικιού και 40-50 εκατοστά μεταξύ των γραμμών φύτευσης, ανάλογα το είδος και την ποικιλία.

Αν προμηθευτούμε έτοιμα φυτά ραδικιού από φυτώριο, τα φυτεύουμε απευθείας στις .

Για να καλλιεργήσουμε ραδίκι στην αυλή, στη βεράντα και στο μπαλκόνι μας, εξασφαλίζουμε κατάλληλές θέσεις με δυτικό ή ανατολικό προσανατολισμό για τις γλάστρες και τις ζαρντινιέρες μας.

Σε κάθε περίπτωση, θα χρειαστούμε αρκετές γλάστρες και ζαρντινιέρες για να συγκομίσουμε ικανοποιητική ποσότητα σύμφωνα με τις ανάγκες μας.

Καθώς το ραδίκι δεν αναπτύσσει βαθύ ριζικό σύστημα, χρησιμοποιούμε χαμηλές με ύψος 15-20 εκατοστών.

Στη βάση της γλάστρας, τοποθετούμε μία στρώση χαλικιών για να απομακρύνεται εύκολα το νερό που περισσεύει μετά το πότισμα.

Γεμίζουμε τις γλάστρες και τις ζαρντινιέρες που θα φυτέψουμε το σπόρο ή τα φυτά ραδικιού με ειδικό για καλλιέργεια λαχανικών.

Το ραδίκι έχει μέτριες απαιτήσεις σε πότισμα για να μας δώσει ικανοποιητική ανάπτυξη και πλούσια παραγωγή.

Ενδεικτικά, ποτίζουμε 1-2 φορές την εβδομάδα την περίοδο του φθινοπώρου και του χειμώνα ανάλογα τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν.

Άλλωστε, την εποχή καλλιέργειάς του ραδικιού, βοηθάνε στο πότισμα και οι βροχοπτώσεις.

Στις αρχές της άνοιξης που η θερμοκρασία ανεβαίνει σημαντικά, τα ραδίκια χρειάζονται συχνότερο και σταθερό πότισμα.

Αν και οι άγριες ποικιλίες ραδικιού που φυτρώνουν στα ορεινά αναπτύσσονται χωρίς λίπασμα, η καλλιέργεια του ραδικιού στον κήπο και στο μπαλκόνι, χρειάζεται γόνιμο έδαφος και προσθήκη θρεπτικών συστατικών για να αποδώσει καλύτερα.

Εκτός από την ενσωμάτωση οργανικής ουσίας με κοπριά και κομπόστ κατά τη φύτευση, προσθέτουμε βιολογικό λίπασμα αζώτου 20-30 μέρες μετά τo φύτρωμα.

Επαναλαμβάνουμε τη λίπανση μια φορά το μήνα, ειδικά αν κάνουμε καλλιέργεια με πολλές συγκομιδές.

Το ραδίκι είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό σε προσβολές από ασθένειες και έντομα και συνήθως δε χρειάζεται κάποια επέμβαση για την αντιμετώπισή τους κατά την διάρκεια της καλλιέργειας.

Σε περίπτωση προσβολής από μυκητολογικές ασθένειες όπως o περονόσπορος και o βοτρύτης που προκαλούν κιτρίνισμα και καφέτιασμα στα φύλλα, ψεκάζουμε τα ραδίκια με βιολογικό σκεύασμα χαλκού που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα.

Η καλλιέργεια του ραδικιού, αν και δε χρειάζεται συνεχή περιποίηση, έχει ορισμένες βασικές απαιτήσεις. Για να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα:

Η συγκομιδή του ραδικιού γίνεται με μαχαίρι περίπου 2,5-3,5 μήνες μετά τη σπορά, στα τέλη του χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης, ανάλογα το είδος ραδικιού που καλλιεργούμε.

Για την καλλιέργεια άγριου ραδικιού, γίνεται μία κοπή με εκρίζωση του φυτού μαζί με τμήμα της ρίζας, ενώ στην καλλιέργεια του ιταλικού και του ήμερου ραδικιού μπορούμε να κόβουμε τα φύλλα και να έχουμε αρκετές κοπές μέσα στην καλλιεργητική περίοδο.

Επιπλέον, καλό είναι να μην ξεριζώνουμε όλα τα φυτά του ραδικιού από τον κήπο μας κατά τη συγκομιδή και να τα αφήνουμε να βγάλουν λουλούδια, τα οποία αφήνουν σπόρο στον κήπο μας, ώστε να φυτρώσουν από μόνα τους την επόμενη χρονιά.

Η συντήρηση του ραδικιού δεν είναι εύκολη υπόθεση όπως και για τα περισσότερα φυλλώδη λαχανικά, καθώς αντέχει μόνο για 3-4 μέρες μέσα στο ψυγείο.

Για να διατηρήσουμε περισσότερες μέρες τα ραδίκια, αρχικά φροντίζουμε να στεγνώσουν καλά και στη συνέχεια τοποθετούμε απορροφητικό χαρτί εσωτερικά σε ένα τάπερ πριν τα φυλάξουμε στο ψυγείο.

Για όσους έχουν μικρό κήπο και θέλουν να εξοικονομήσουμε χώρο, τα ραδίκια αποτελούν εξαιρετική , μαζί με άλλα όπως η , η , η , η , η και η .

Το άρθρο Ραδίκια: Συμβουλές για σπορά και καλλιέργεια εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Αν και έχουμε συνδέσει την καλλιέργεια της ρόκας με την λόγω της χειμωνιάτικης σαλάτας, η ρόκα ανήκει στην ίδια οικογένεια με την , την και την.

Πρόκειται για ένα φυτό χαμηλής ανάπτυξης, με χαρακτηριστικά φύλλα που θυμίζουν σχήμα φτερού. Η ρόκα είναι ετήσιο λαχανικό, δηλαδή η καλλιέργεια και η συγκομιδή του ολοκληρώνεται εντός ενός χρόνου.

Θεωρείται τροφή υψηλής διατροφικής αξίας, καθώς είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, σε βιταμίνες και σε μέταλλα ασβεστίου, σιδήρου και μαγνησίου.

Κι αν δεν έχουμε κήπο για να καλλιεργήσουμε ρόκα, μπορούμε πολύ εύκολα να φυτέψουμε και σε ζαρντινιέρα στο μπαλκόνι.

Η καλλιέργεια της ρόκας έχει ελάχιστες απαιτήσεις σε φροντίδα, φυτρώνει εύκολα και μας δίνει πλούσια παραγωγή χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Αποτελεί ιδανικό ξεκίνημα για πρωτάρηδες κηπουρούς, καθώς και για μικρά παιδιά που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην .

Ας δούμε αναλυτικά, ποια εποχή φυτεύουμε ρόκα, ποιες είναι οι κυριότερες ποικιλίες ρόκας για να φυτέψουμε, καθώς επίσης χρήσιμες συμβουλές για την φροντίδα της ρόκας ώστε να απολαμβάνουμε πλούσια συγκομιδή με φρέσκα φύλλα γεμάτα γεύση από τον κήπο μας.

Υπάρχουν πολλές ποικιλίες ρόκας για να φυτέψουμε, με περισσότερο αρωματική ή πιο πικάντικη γεύση. Οι βασικές ποικιλίες ρόκας που καλλιεργούνται στη χώρα μας είναι οι εξής:

Αξίζει να αναζητήσουμε και ποικιλίες ρόκας με κοκκινοπράσινο φύλλωμα που παρουσιάζουν αρκετό, καθώς επίσης ποικιλίες baby leaf με μικρά τραγανά καταπράσινα φύλλα.

Η πιο κατάλληλη εποχή για να φυτέψουμε ρόκα είναι το φθινόπωρο. Μπορεί να φυτευτεί και την εποχή του χειμώνα, ακόμα και στις αρχές της άνοιξης πριν ανέβει πολύ η θερμοκρασία.

Την περίοδο του φθινοπώρου και του χειμώνα, η καλλιέργεια της ρόκας αναπτύσσεται καλύτερα σε σχετικά ψυχρές και ηλιοφανείς θέσεις.

Αν θέλουμε να φυτέψουμε ρόκα στις αρχές της άνοιξης, προτιμάμε ημισκιερές θέσεις, καθώς ο έντονος ήλιος συντέλει στην πρόωρη ανάπτυξη του ανθοφόρου βλαστού που σταματάει τη βλάστηση και την παραγωγή τρυφερών φύλλων.

Η ρόκα δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις ως προς το χώμα που καλλιεργείται και προσαρμόζεται εύκολα στα περισσότερα είδη εδαφών.

Το όργωμα του κήπου και η ενσωμάτωση και χωνεμένης πριν τη φύτευση, βοηθάει στο να έχουμε πλουσιότερη παραγωγή.

Ο πολλαπλασιασμός της ρόκας γίνεται πολύ εύκολα με σπόρο.

Ο σπόρος της ρόκας βλαστάνει πολύ γρήγορα, μέσα σε 4-5 μέρες, ακόμη και σε χαμηλές θερμοκρασίες κάτω των 10°C. Θεωρείται από τους σπόρους με τη μεγαλύτερη φυτρωτικότητα ανάμεσα στους σπόρους των κηπευτικών.

Η ρόκα φυτεύεται αραιά με σπόρο που τοποθετούμε σε βάθος 1-2 εκατοστών. Περίπου 2 βδομάδες μετά το φύτρωμα, αραιώνουμε τα νεαρά φυτά σε αποστάσεις 10-15 εκατοστών για να έχουν καλύτερη ανάπτυξη.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι αν αφήσουμε τα φυτά της ρόκας να ανθίσουν στον κήπο μας και να κάνουν σπόρο, ο σπόρος θα πέσει στο χώμα και την επόμενη χρονιά θα έχουμε πολλά νέα φυτά ρόκας χωρίς ιδιαίτερο κόπο.

Μπορούμε να φυτέψουμε έτοιμα φυτά ρόκας που θα προμηθευτούμε από φυτώριο, σε κατάλληλες 15-20 εκατοστών μεταξύ των φυτών και 30-40 εκατοστών μεταξύ των γραμμών φύτευσης.

Η ρόκα θέλει συχνό πότισμα σε μικρές δόσεις, ειδικά κατά την αρχική περίοδο ανάπτυξης το φυτού για να έχει πλούσια βλάστηση.

Ενδεικτικά, ποτίζουμε 2-3 φορές την εβδομάδα την περίοδο του φθινοπώρου και του χειμώνα. Αν ποτίσουμε περισσότερο από όσο χρειάζεται τη ρόκα υπάρχει κίνδυνος να μαυρίσουν τα φύλλα και να σαπίσουν.

Ειδικά για την ανοιξιάτικη καλλιέργεια της ρόκας, το συχνό πότισμα είναι απαραίτητο στις αρχές της άνοιξης που ανεβαίνουν οι θερμοκρασίες για να αποφύγουμε την πρόωρη ανθοφορία και την ολοκλήρωση της καλλιέργειας.

Η ρόκα δεν έχει ιδαίτερες απαιτήσεις σε λίπανση. Η προσθήκη χωνεμένης και πριν τη φύτευση αποτελούν σημαντική πηγή θρεπτικών συστατικών για να έχουμε μια πλούσια συγκομιδή.

Συμπληρωματικά, προσθέτουμε μία φορά, μετά τη πρώτη συγκομιδή για να ενισχύσουμε τη βλάστηση και το καταπράσινο δροσερό φύλλωμα της.

Η ρόκα είναι ένα αρκετά ανθεκτικό φυτό που σπάνια παρουσιάζει προβλήματα.

Ωστόσο, σε συνθήκες πυκνής φύτευσης και κακού αερισμού μπορούν να αναπτυχθούν μυκητολογικές ασθένειες που της ρόκας.

Για την αντιμετώπιση των ασθενειών της ρόκας, είναι σημαντικό να αποφεύγουμε τη φύτευση σε κοντινές αποστάσεις και να ψεκάζουμε προληπτικά με σκεύασμα που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα.

Επίσης, είναι σημαντικό να φροντίζουμε για την του κήπου που τρώνε τα τρυφερά φύλλα της ρόκας. Η προσθήκη της ρόκας είναι μια ιδιαίτερα αποτελεσματική οικολογική λύση για την αντιμετώπιση των σαλιγκαριών.

Η καλλιέργεια της ρόκας απαιτεί ξεβοτάνισμα, δηλαδή την έγκαιρη απομάκρυνση των που βρίσκονται στο έδαφος (ξεβοτάνισμα), όσο ακόμα βρίσκεται στο στάδιο ανάπτυξης των νεαρών φυτών.

Το ξεβοτάνισμα της ρόκας είναι απαραίτητο για να έχουμε καλή παραγωγή και μπορεί να γίνει με το χέρι ή με ένα μικρό σκαλιστήρι.

Μπορούμε να κόψουμε τα πρώτα φρέσκα φύλλα ρόκας περίπου 2 μήνες μετά τη σπορά ή 1-1,5 μήνα μετά την μεταφύτευση έτοιμων φυτών. Κόβουμε τα τρυφερά φύλλα της ρόκας κάθε λίγες μέρες για να τα απολαύσουμε ολόφρεσκα και μυρωδάτα στην κουζίνα μας.

Κατά τη συγκομιδή δεν ξεριζώνουμε τα φυτά ρόκας, καθώς το φυτό έχει την τάση να δίνει συνεχώς νέο φύλλωμα και έτσι έχουμε νέα παραγωγή χωρίς να χρειάζεται να φυτέψουμε ξανά.

Η ρόκα όπως και τα περισσότερα φυλλώδη λαχανικά συντηρούνται για λίγες μέρες στο ψυγείο.

Για να τη διατηρήσουμε περισσότερες μέρες, πλένουμε καλά τα φύλλα της ρόκας, τα αφήνουμε να στεγνώσει καλά και στη συνέχεις μπορούμε να τη φυλάξουμε σε βάζο ή σε τάπερ που έχουμε τοποθετήσει εσωτερικά, απορροφητικό χαρτί.

Αν καθυστερήσουμε να κάνουμε τη συγκομιδή της ρόκας, το φυτό ανθίσει νωρίτερα και η παραγωγή νέων φύλλων σταματάει. Σε αυτή την περίπτωση, αφαιρούμε το λουλούδι της ρόκας μόλις εμφανιστεί για να μπορέσουμε να παρατείνουμε τη διάρκεια συγκομιδής.

Το άρθρο Ρόκα: Συμβουλές για φύτευση και καλλιέργεια εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Βασικό συστατικό της μεσογειακής κουζίνας και λαχανικό με υψηλή διατροφική αξία, η μελιτζάνα περιέχει πλήθος αντιοξειδωτικών ουσιών, φυτικών ινών και βιταμινών.

Αποφεύγουμε να τρώμε την μελιτζάνα ωμή, λόγω της σχετικά πικρής γεύσης καθώς και λόγω της σολανίνης, μιας τοξικής ουσίας που περιέχει όταν συγκομίζεται πρόωρα.

Η καλλιέργεια της μελιτζάνας έχει αρκετές ομοιότητες με την και την καθώς ανήκουν στην ίδια ομάδα λαχανικών, τα σολανώδη.

Η μελιτζάνα σχηματίζει χαρακτηριστικά μωβ λουλούδια που μας χαρίζουν τους υπέροχους καρπούς της, ενώ τα φύλλα της διαθέτουν λεία πάνω επιφάνεια ενώ η κάτω επιφάνεια είναι σχετικά χνουδωτή.

Κι αν δεν διαθέτουμε κήπο, μπορούμε να στο μπαλκόνι.

Ας δούμε αναλυτικά ποιες ποικιλίες μελιτζάνας μπορούμε να φυτέψουμε και τι φροντίδα χρειάζονται για να απολαμβάνουμε τις πιο νόστιμες μελιτζάνες, φρέσκιες και λαχταριστές, από τον κήπο στην κουζίνα μας.

Υπάρχουν πολλές γνωστές ποικιλίες, ντόπιες παραδοσιακές και υβρίδια μελιτζάνας για να καλλιεργήσουμε.

Προτιμάμε ποικιλίες μελιτζάνας που είναι προσαρμοσμένες στις συνθήκες της περιοχής μας για να εξασφαλίσουμε καλή παραγωγή και να διατηρήσουμε σπόρους που μπορούμε να φυτέψουμε την επόμενη χρονιά.

Οι πιο δημοφιλείς παραδοσιακές ποικιλίες μελιτζάνας που καλλιεργούνται στη χώρα μας είναι οι εξής:

Η καλλιέργεια της μελιτζάνας αναπτύσσεται καλύτερα σε περιοχές με θερμό κλίμα.

Χρειάζεται περισσότερη ζέστη από την και την ς ενώ είναι πιο ευαίσθητη στις χαμηλές θερμοκρασίες και την παγωνιά.

Οι μελιτζάνες δίνουν μεγαλύτερη παραγωγή σε αφράτα γόνιμα εδάφη που είναι πλούσια σε θρεπτικά συστατικά και διαθέτουν καλή αποστράγγιση για να απομακρύνεται το περιττό νερό που περισσεύει από το πότισμα.

Κατά την , πριν τη φύτευση, οργώνουμε τον κήπο και ενσωματώνουμε αρκετή μέσα στους λάκκους φύτευσης σε μορφή και χωνεμένης , καθώς και πλήρες βιολογικό λίπασμα.

Τα φυτά της μελιτζάνας αναπτύσσονται σε ύψος μέχρι ένα μέτρο και συνήθως δε χρειάζονται υποστύλωση.

Η μελιτζάνα πολλαπλασιάζεται με τον σπόρο που συλλέγουμε από τον καρπό του φυτού όταν ωριμάσει αρκετά.

Είναι σημαντικό να διατηρούμε το δικό μας σπόρο μελιτζάνας για να μπορούμε να καλλιεργούμε κάθε χρόνο γνωρίζοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε ποικιλίας.

Ο σπόρος της μελιτζάνας αργεί να φυτρώσει, όπως άλλωστε και ο σπόρος της ντομάτας και της πιπεριάς.

Οι μελιτζάνες φυτεύονται από τα τέλη της άνοιξης μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού.

Αν θέλουμε λοιπόν να δημιουργήσουμε τα δικά μας φυτά μελιτζάνας από σπόρο, φτιάχνουμε στα τέλη του χειμώνα ή στις αρχές της άνοιξης.

Σε ιδανικές συνθήκες θερμοκρασίας 20°C και σχετικής υγρασίας, ο σπόρος της μελιτζάνας χρειάζεται τουλάχιστον 2 βδομάδες για να βλαστήσει, καθώς και άλλες 5 εβδομάδες για να είναι έτοιμο το καινούριο φυτό μελιτζάνας για μεταφύτευση.

Το φύτεμα της μελιτζάνας ξεκινά από τον Απρίλιο και μετά, μέσα στην άνοιξη αλλά και στις αρχές καλοκαιριού την περίοδο που η θερμοκρασία έχει ανέβει αισθητά.

Ο ακριβής χρόνος φύτευσης εξαρτάται από την ποικιλία και τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή καλλιέργειας

Όταν φυτεύουμε μελιτζάνες στον κήπο μας, κατάλληλες για την καλλιέργεια είναι 50–70 εκατοστά μεταξύ των φυτών και 80–120 εκατοστά μεταξύ των γραμμών φύτευσης.

Αποφεύγουμε να φυτεύουμε πυκνά τις μελιτζάνες για να επιτύχουμε καλύτερο αερισμό των φυτών, περισσότερη ηλιοφάνεια και περιορισμό ανάπτυξης μυκητολογικών ασθενειών, κάτι που έχει θετική επίδραση στην αύξηση και την βελτίωση της παραγωγής.

Αν δεν έχουμε διαθέσιμο χώρο σε κήπο, η μελιτζάνα μπορεί να καλλιεργηθεί εύκολα σε γλάστρα στο μπαλκόνι, την αυλή και την βεράντα. Αρκεί να επιλέξουμε τα κατάλληλα ηλιόλουστα σημεία στο μπαλκόνι που διαθέτουν νότιο ή δυτικό προσανατολισμό και είναι προφυλαγμένα από δυνατούς ανέμους.

Τα φυτά της μελιτζάνας έχουν σχετικά μικρή ανάπτυξη και δεν χρειαζόμαστε μεγάλες γλάστρες για να τα φυτέψουμε.

διαμέτρου 25-30 εκατοστών που διαθέτουν τρύπες στη βάση και τοποθετούμε ένα λεπτό στρώμα 3-4 εκατοστά από χαλίκια ή στον πάτο της γλάστρας, για να απομακρύνεται το νερό.

Για να γεμίσουμε τις γλάστρες που θα φυτέψουμε τις μελιτζάνες, επιλέγουμε ειδικό για λαχανικά, εμπλουτισμένο σε θρεπτικά συστατικά. Εναλλακτικά, φτιάχνουμε το δικό μας μίγμα για να φυτέψουμε τις μελιτζάνες ανακατεύοντας , , σε αναλογία όγκου 2:1:1.

Η καλλιέργεια της μελιτζάνας έχει σημαντικές ανάγκες σε νερό και απαιτεί τακτικό πότισμα για να μπορέσει να είναι αποδοτική και να μας δώσει ποιοτικούς καρπούς σε μεγάλη ποσότητα.

Την εποχή της άνοιξης, ποτίζουμε δύο φορές την εβδομάδα. Τη ζεστή περίοδο του καλοκαιριού, οι μελιτζάνες χρειάζονται πότισμα κάθε 2 μέρες.

Όπως ισχύει γενικότερα για το , κατάλληλο σύστημα ποτίσματος για τις μελιτζάνες μας είναι το σύστημα των σωλήνων με σταγόνες. Εξασφαλίζει αποτελεσματικότητα και οικονομία στο πότισμα, ενώ ταυτόχρονα περιορίζει την ανάπτυξη που δυσκολεύουν την ανάπτυξη των φυτών.

Η έλλειψη νερού μπορεί να δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα στην καλλιέργεια της μελιτζάνας που χρειάζεται συνεχές πότισμα, ειδικά τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες.

Κατά την περίοδο ανθοφορίας της μελιτζάνας, αν αμελήσουμε το πότισμα μπορεί να παρατηρήσουμε πτώση των ανθέων και μείωση της παραγωγής.

Στο στάδιο της καρποφορίας, το ανεπαρκές πότισμα έχει ως αποτελέσμα οι μελιτζάνες να πικρίζουν στη γεύση.

H καλλιέργεια της μελιτζάνας έχει σημαντικές ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά για να μας δώσει καλή παραγωγή και χρειάζεται απαραίτητα λίπανση.

Για να απολαμβάνουμε μελιτζάνες με πλούσια γλυκιά γεύση, κάθε 3-4 βδομάδες προσθέτουμε πλήρες βιολογικό λίπασμα ενισχυμένο σε που βοηθά στην παραγωγή ποιοτικών και γευστικών καρπών που δεν πικρίζουν.

Συμπληρωματικά, προσθέτουμε στην καλλιέργεια της μελιτζάνας. καθώς η έλλειψη ασβεστίου είναι αρκετά συνηθισμένη και μπορεί να προκαλέσει το φαινόμενο της , κατά το οποίο μαυρίζουν στις άκρες οι καρποί και δεν ωριμάζουν κανονικά.

Ο τετράνυχος αποτελεί κάθε χρόνο το σημαντικότερο πρόβλημα για την καλλιέργεια της μελιτζάνας. Μόλις αρχίζουν να ανεβαίνουν οι θερμοκρασίες μέσα στο καλοκαίρι, ο τετράνυχος παραμονεύει προσβάλλοντας τα φύλλα και τους καρπούς της μελιτζάνας.

Για τη βιολογική χρησιμοποιούμε , είτε σε μορφή σκόνης είτε σε βρέξιμη μορφή για ψεκασμό.

Το θείαφι είναι επίσης αποτελεσματικό για την , της κυριότερης μυκητολογικής ασθένειας που προσβάλλει την καλλιέργεια της μελιτζάναςς.

Για την αντιμετώπιση των εντόμων της , του και του , ψεκάζουμε κάθε 2 εβδομάδες που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα, όπως τα και η .

Εναλλακτικά, για την προστασία των φυτών μελιτζάνας από τα έντομα σε προληπτικό επίπεδο, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σπιτικά υλικά, και να φτιάξουμε ένα οικολογικό σκεύασμα για να ψεκάσουμε το φύλλωμα των φυτών διαλύοντας 1 κουταλιά της σούπας σε 1 λίτρο νερό.

Η υπαίθρια καλλιέργεια μελιτζάνας παρουσιάζει ζωηρή ανάπτυξη και δίνει καλή παραγωγή χωρίς να χρειάζεται κλάδεμα

Για να διευκολύνουμε τον καλύτερο αερισμό του φυτού, κάνουμε μόνο μικρές επεμβάσεις αφαιρώντας τα χαμηλά φύλλα που βρίσκονται κοντά στο έδαφος αλλά και αυτά που παλιώνουν και κιτρινίζουν.

Η συγκομιδή της μελιτζάνας γίνεται περίπου 2,5 μήνες μετά τη μεταφύτευση στον κήπο μας ανάλογα την ποικιλία και τις καιρικές συνθήκες της περιοχής.

Συλλέγουμε τους καρπούς της μελιτζάνας σε στάδιο που δεν έχουν ωριμάσει πλήρως, όταν διαθέτουν σφιχτή σάρκα και γυαλιστερό χρώμα.

Κατά τη συγκομιδή, φροντίζουμε να κόβουμε τον καρπό με τμήμα του ποδίσκου για να έχουμε καλύτερη συντήρηση της μελιτζάνας μέχρι να την καταναλώσουμε.

Ο καρπός της μελιτζάνας συντηρείται καλύτερα εκτός ψυγείου. Σε δροσερό μέρος, με θερμοκρασία 15°C και υψηλή σχετική υγρασία 90%, οι μελιτζάνες διατηρούνται για χρονικό διάστημα 2 εβδομάδων χωρίς πρόβλημα.

Για να συντηρήσουμε τις μελιτζάνες στο ψυγείο, φροντίζουμε να τις τυλίγουμε σε χαρτί. Διαφορετικά, λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών μαλακώνει η σάρκα και η ποιότητα του καρπού της μελιτζάνας υποβαθμίζεται μέσα σε μία εβδομάδα.

Αν θέλουμε να διατηρήσουμε τις μελιτζάνες για αρκετούς μήνες, ένας εύκολος τρόπος είναι να τις κόψουμε σε κομμάτια φέτες, να τις βράσουμε για λίγα λεπτά σε αλατισμένο νερό και στη συνέχεια να τις φυλάξουμε στην κατάψυξη.

Σε περιοχές με ήπιο χειμώνα, τα φυτά της μελιτζάνας μπορούν να διατηρηθούν και να μας χαρίσουν καρπούς και την επόμενη χρονιά, διατηρώντας τα φυτά την περίοδο του χειμώνα και κάνοντας ένα κλάδεμα στις αρχές της άνοιξης.

Το άρθρο 12 μυστικά για την καλλιέργεια της μελιτζάνας (+video) εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.