Το δέντρο χρυσός για πολλούς λόγους.

Το άρθρο Η Παυλόβνια ειναι Χρυσός εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Λαχανόκηπος

• Σπέρνουμε
• Σκαλίζουμε
• Ξεβοτανίζουμε
• Ποτίζουμε
• Τι λαχανικά και βότανα φυτεύουμε αυτή την περίοδο;

Αμπέλι

• Έλεγχος για περονόσπορο και ωίδιο
• Ραντίσματα για περονόσπορο και ωίδιο
• Δεσίματα των νέων βλαστών
• Θειαφίσματα

Δέντρα θάμνοι και αναρριχώμενα

• Αφαιρούμε τα λουλούδια που ωρίμασαν και η άνθησή τους ολοκληρώθηκε καθώς επίσης και τα ξερά κλαδιά
• Σε σχηματοποιημένους θάμνους και φυτικούς φράκτες θα χρειαστεί να κάνουμε ψαλιδίσματα για να διατηρείται το σχήμα τους
• Αφαιρούμε τις παραφυάδες και τους “λαίμαργους” βλαστούς
• Ανανεώνουμε τα δεσίματα των φυτών στα στηρίγματά τους
• Αρχίζουμε να παίρνουμε μέτρα για την εξοικονόμηση του νερού

Πολυετή ποώδη φυτά

• Κόβουμε τακτικά τα χαλασμένα φύλλα
• Απανθίζουμε άμεσα, μετά το πέρας της ανθοφορίας, για να επισπεύσουμε την επόμενη άνθηση
• Σκαλίζουμε
• Κορφολογούμε (χρυσάνθεμα, σινεράριες, μιναρέδες, κ.α.)
• Φυτεύουμε αρωματικά φυτά

Εποχικά και Βολβώδη

• Σε βολβούς των οποίων η άνθηση τελείωσε, κόβουμε τα ξεραμένα άνθη με τα στελέχη τους αλλά όχι και τα φύλλα
• Συνεχίζουμε κανονικά τα ποτίσματα
• Φυτεύουμε
• Σπέρνουμε
• Στηρίζουμε
• Κορφολογούμε

Χλοοτάπητας

• Ρυθμίζουμε τη συχνότητα και την ποσότητα του ποτίσματος για τις καλοκαιρινές συνθήκες
• Ποτίζουμε. Πρέπει να γίνεται νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα
• Κουρεύουμε τακτικά κι όχι ιδιαίτερα χαμηλά
• Μπορούμε να κάνουμε αερισμό του εδάφους
• Καθαρίζουμε τακτικά τα αγριόχορτα είτε με ζιζανιοκτόνα που εφαρμόζουμε τοπικά είτε με σκάλισμα-βοτάνισμα που είναι προτιμότερο
• Εάν επιθυμούμε να εγκαταστήσουμε καινούργιο χλοοτάπητα, μπορούμε να σπείρουμε μόνο τα θερμόφιλα είδη, ή να τοποθετήσουμε έτοιμο χλοοτάπητα

Τροπικά

• Ποτίζουμε
• Λιπαίνουμε
• Καθαρίζουμε
• Ψεκάζουμε με νερό
• Πολλαπλασιάζουμε με μοσχεύματα
• Φυτεύουμε στον κήπο
• Ελέγχουμε για προσβολές από εχθρούς και ασθένειες

Καρποφόρα

• Ποτίζουμε και σκαλίζουμε τακτικά
• Σε μηλιές και αχλαδιές αραιώνουμε τους καρπούς όταν αυτοί αποκτήσουν μέγεθος καρυδιού
• Λιπαίνουμε
• Αφαιρούμε παραφυάδες και “λαίμαργους” βλαστούς

Οικολογική κηπουρική

• Αξιοποιούμε τα υπολείμματα της κουζίνας και του κήπου για το κομπόστ

Οξύφιλα

• Ψεκάζουμε στα φύλλα με καθαρό (βρόχινο ή απιονισμένο) νερό
• Χορηγούμε σίδηρο (ρινίσματα, πρόκες, ειδικά σκευάσματα)
• Πολλαπλασιάζουμε με μόσχευμα τις γαρδένιες
• Αραιώνουμε τα άνθη της ορτανσίας

Κάκτοι και παχύφυτα

• Ποτίζουμε προσεκτικά
• Λιπαίνουμε

Φοινικοειδή

• Για τα φοινικοειδή, η κύρια φροντίδα μας είναι η αφαίρεση των ξερών φύλλων
• Μεταφυτεύουμε

Λιμνούλες

• Αφαιρούμε τα “τελειωμένα” άνθη των φυτών
• Ψεκάζουμε τα φύλλα για να ξεκολλήσουν τα έντομα
• Καθαρίζουμε την αντλία και τα φίλτρα
• Δίνουμε τροφή στα ψάρια καθημερινά

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Παρακαλώ διαβάστε προσεκτικά. Οι εργασίες αφορούν μεσογειακά κλίματα. Μπορεί να υπάρχει διαφοροποίηση λόγω μικροκλίματος ή κλιματικών αλλαγών. Παρακαλώ συμβουλευτείτε το γεωπόνο σας.

Πηγή: Βιβλίο Κήπος & Βεράντα – Ταξιάρχης Ανδριτσόπουλος, Νίκος θυμάκης – Εκδόσεις Αθ. Σταμούλης

Το άρθρο Μάιος-Ιούνιος Εργασίες στον Κήπο εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Οι αμπελουργοί προτιμούν γενικά έρριζα εμβολιασμένα φυτά 1 έτους. Μερικοί παραγωγοί προτιμούν να πραγματοποιούν μόνοι τους τον εμβολιασμό των μοσχευμάτων. Συλλέγουν μοσχεύματα χειμερινού ξύλου κατά τη διάρκεια του ληθάργου τόσο από την παραγωγό ποικιλία όσο και από την ποικιλία του υποκειμένου και πραγματοποιούν στη συνέχεια την ένωση των δύο μερών. Μια άλλη μέθοδος περιλαμβάνει τη φύτευση απλών έρριζων φυτών και τον επιτόπιο εμβολιασμό τους 1-2 χρόνια αργότερα.  Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, η αγορά των φυτών από έναν νόμιμο πωλητή είναι πάντα η καλύτερη δυνατή λύση.

Μετά από όλα τα βήματα προετοιμασίας που περιγράφονται στα προηγούμενα κεφάλαια, μπορούμε να προχωρήσουμε με την εγκατάσταση του αμπελώνα. Οι παραγωγοί επισημαίνουν τα ακριβή σημεία στο έδαφος όπου θα φυτέψουν τα νεαρά φυτά. Κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα, χρησιμοποιούσαν σχοινιά και πασσάλους για να βεβαιωθούν ότι θα φυτέψουν τα αμπέλια σε ευθεία γραμμή. Σήμερα, η τεχνολογία βοηθά τους αγρότες, καθώς χρησιμοποιούν λέιζερ υψηλής ακρίβειας. Στη συνέχεια, ανοίγουν λάκκους 30-50 cm και φυτεύουν τα φυτά. Η φύτευση μπορεί να γίνει είτε με το χέρι είτε με τη χρήση μηχανών φύτευσης με λέιζερ. Το πλεονέκτημα των μηχανών σε σχέση με τη χειροκίνητη φύτευση είναι ότι είναι ικανές να φυτέψουν γρήγορα, με πολύ υψηλή ακρίβεια και στις σωστές αποστάσεις. Από την άλλη πλευρά, αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη φύτευση σε κεκλιμένα εδάφη.

Όταν πρόκειται για έρριζα εμβολιασμένα φυτά, είναι σημαντικό να τα φυτέψετε σε τέτοιο βάθος έτσι ώστε το σημείο εμβολιασμού να βρίσκεται περίπου 4-5 cm πάνω από την επιφάνεια του εδάφους. Αν καλύψουμε το σημείο εμβολιασμού, το εμβόλιο πιθανότατα θα αναπτύξει ρίζες. Αυτές οι ρίζες θα αρχίσουν να αυξάνονται γρήγορα και θα ξεπεράσουν εκείνες του υποκειμένου. Αυτό θα ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα. Ωστόσο, σε χώρες με υψηλό κίνδυνο παγετού, κάποιοι αγρότες καλύπτουν ολόκληρο το φυτό με χώμα μετά τη μεταφύτευση, προκειμένου να το προστατεύσουν. Έπειτα, αφαιρούν το χώμα μαζί με τις ρίζες που πιθανώς έχουν αναπτυχθεί στο εμβόλιο, περίπου δύο εβδομάδες αργότερα.

Όσον αφορά τις αποστάσεις φύτευσης και τον πληθυσμό τον πρέμνων, συναντούμε και πάλι πολλά διαφορετικά μοτίβα ανάλογα με τις ποικιλίες παραγωγής, τη δομή του εδάφους, την οργανική ύλη, τον τύπο του αμπελώνα και τις τεχνικές καλλιέργειας. Για παράδειγμα, στους αρδευόμενους αμπελώνες με εύφορο έδαφος, ένα συνηθισμένο μοτίβο περιλαμβάνει 200-250 φυτά ανά στρέμμα για τις επιτραπέζιες ποικιλίες και 300-350 φυτά ανά στρέμμα για τις οινοποιήσιμες ποικιλίες με απόδοση 1-1,2 τόνους ανά στρέμμα (1 στρέμμα = 1.000 τετραγωνικά μέτρα).

Για πληθυσμό 300 έως 400 φυτά ανά στρέμμα, πολλοί παραγωγοί προτιμούν να εγκαταστήσουν τα αμπέλια τους σε αποστάσεις 2 – 2,5 m μεταξύ σειρών και 1,25 – 1,35 m μεταξύ των φυτών πάνω στη σειρά. Άλλοι παραγωγοί προτιμούν απόσταση 2,5 μέτρων μεταξύ των σειρών και 1,15 μ. μεταξύ των φυτών. Το δεύτερο μοτίβο δεν συνιστάται για όλες τις ποικιλίες. Ο λόγος είναι ότι διατηρώντας τόσο στενές αποστάσεις μεταξύ των φυτών στη γραμμή, οι ρίζες των δύο γειτονικών φυτών μπορεί να ανταγωνίζονται ισχυρά. Αποστάσεις μικρότερες από 1 μέτρο μεταξύ των φυτών πρέπει γενικά να αποφεύγονται, δεδομένου ότι θα οδηγήσουν σε αλληλοεπικάλυψεις  φυλλωμάτων, γεγονός που συχνά οδηγεί σε ανεπαρκή αερισμό και μειωμένη κυκλοφορία του αέρα στην καλλιέργεια.

Οι περισσότερες σύγχρονες ποικιλίες επιτραπέζιων σταφυλιών δίνουν καλά αποτελέσματα σε απόσταση 3 μέτρων μεταξύ των γραμμών και απόσταση 1,5 μέτρων μεταξύ των φυτών πάνω στη γραμμή.

Ορισμένοι αγρότες χρησιμοποιούν ειδικά αντιχαλαζικά δίχτυα για προστασία των φυτών σε συνθήκες χαλαζόπτωσης. Τα δίχτυα αυτά προστατεύουν επίσης την καλλιέργεια από πουλιά.

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΦΥΤΕΥΣΗΣ ΕΡΡΙΖΩΝ
ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΩΝ ΦΥΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΥ

Με τις παρακάτω οδηγίες, ελπίζουμε να σας δώσουμε τις απαραίτητες συμβουλές, ώστε να μην «φαλάρει» κανένα κλίμα από όσα θα φυτέψετε.

Ο σχεδιασμός της εγκατάστασης ενός νέου αμπελώνα  αφορά από την επιλογή της θέσης του χωραφιού που θα φυτευτεί, τις ποικιλίες και τα υποκείμενα, μέχρι τη διάθεση του προϊόντος. Συνεπώς παίζει καθοριστικό ρόλο η μελέτη όλων των παραγόντων που συντελούν στη διαμόρφωση του κόστους της επένδυσης, αλλά και του κόστους του παραγόμενου προϊόντος. Τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθηθούν  είναι τα οι εξής:

Προετοιμασία χωραφιού
Η βαθειά άροση κατά την διάρκεια του καλοκαιριού είναι το πρώτο βήμα, ώστε να απαλλαχθούμε από  διάφορα  ζιζάνια. Η χημική ανάλυση του εδάφους που προηγείται μας δίνει τις απαραίτητες πληροφορίες για τα χημικά στοιχεία  που θα πρέπει να προσθέσουμε στο έδαφος, αλλά και του υποκειμένου που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε. Η βασική λίπανση του εδάφους θα πρέπει να γίνει πριν την φύτευση των κλημάτων.

Τοποθεσία
Ο αμπελώνας μας θα πρέπει να είναι φυτεμένος σε τέτοια θέση ώστε να δέχεται όλες τις ευεργετικές και ευνοϊκές επιδράσεις του ήλιου και του αέρα. Παρ΄  όλα αυτά η κλίση του εδάφους είναι προσδιοριστικός παράγοντας για τον προσανατολισμό των γραμμών. Τα επικλινή εδάφη που βρίσκονται σε πλαγιές λόφων, θεωρούνται τα καταλληλότερα για την εγκατάσταση αμπελώνων, διότι αφενός πλήττονται λιγότερο από τους ανοιξιάτικους παγετούς και αφετέρου παράγουν καλύτερης ποιότητας σταφύλια.

Έδαφος
Με την  εδαφολογική ανάλυση γνωρίζουμε την δομή, τη χημική σύσταση και την σύνθεση του εδάφους, το «pH» που καθορίζει την αλκαλικότητα ή μη του χωραφιού μας. Όλα αυτά καθορίζουν  τόσο την ανάπτυξη των φυτών της αμπέλου, όσο και στα παραγόμενα σταφύλια που θα χρησιμοποιηθούν  για οινοποίηση.

Επιλογή ποικιλίας
Η επιλογή της ποικιλίας έχει σχέση με το  ποιες ποικιλίες ενδείκνυνται για την περιοχή, το αμπελουργικό ιστορικό της περιοχής, το τι αμπέλι επιθυμούμε να εγκαταστήσουμε και για ποιο ακριβώς λόγο πχ αμπέλι για λευκό κρασί ή για ερυθρό ή και τα δυο. Τα φυτά θα πρέπει να είναι από επιλεγμένο φυτώριο ώστε να μην υπάρχουν προβλήματα στο γενετικό υλικό αλλά και σε ιώσεις ή άλλες ασθένειες.

Κλάδεμα
Τα χλωρά κλαδέματα κατά την διάρκεια της χρονιάς αλλά και το χειμερινό κλάδεμα θα διαμορφώσουν το τελικό σχήμα στα φυτά και θα δημιουργήσουν γερά φυτά έτοιμα να δεχθούν το μελλοντικό τους φορτίο, τα σταφύλια. Ο έλεγχος των ζιζανίων, των ασθενειών και εχθρών της αμπέλου καθώς και των ποτισμάτων που πιθανά θα χρειαστούν, είναι καθοριστικά για την σωστή ανάπτυξη των φυτών μας και την δημιουργία καλού ριζικού συστήματος.

Προεργασία
Από την παραλαβή τους και αν θέλουμε να τα φυτέψουμε σύντομα, έχοντας φυσικά κάνει την κατάλληλη προεργασία στο χωράφι μας, καλό θα είναι να τα βάλουμε σε ένα δοχείο με νερό για 10-15 ώρες, ώστε να ενυδατωθούν, γιατί ήσαν για ένα διάστημα μέσα σε ψυγείο και κατόπιν να τα φυτέψουμε.
Εάν θέλουμε να τα φυτέψουμε μετά από λίγες ημέρες, θα πρέπει να τα «παραχώσουμε» σε καλά σκαμμένο χώμα, ώστε εκεί να παραμείνουν για όσες ημέρες χρειαστεί έως την ημέρα της φύτευσης. Για τον σκοπό αυτό, χωρίζουμε τα φυτά σε δεμάτια των 5 ή παραπάνω φυτών, ανοίγουμε ένα αυλάκι στο χώμα βάθους 25 πόντων περίπου και βάζουμε τα φυτά μέσα με μικρή κλίση και τα σκεπάζουμε έτσι ώστε να είναι όλο το ριζικό τους σύστημα καλά παραχωμένο στο χώμα. Το χώμα αν δεν έχει την κατάλληλη υγρασία που θα τα διατηρήσει υγρά πρέπει να ποτιστεί. Αυτός ο τρόπος της παράχωσης βοηθάει τα φυτά να διατηρήσουν τους χυμούς τους έως την ημέρα της φύτευσης. Τα φυτά δεν μπορεί να παραμείνουν εκεί περισσότερο από 15 ημέρες και οπωσδήποτε πριν την έναρξη της εαρινής βλάστησης.

Φύτευση
Ο κάθε λάκκος που θα ανοίξουμε, πρέπει να έχει βάθος λίγο μεγαλύτερο από το μήκος του φυτού. Εάν έχουμε πολύ καλά χωνεμένη κοπριά, μπορούμε να ρίξουμε στο βάθος του μια μικρή φτυαριά και να την σκεπάσουμε με λίγο χώμα. Θα κόψουμε τις ρίζες του φυτού με ένα καλό ψαλίδι, αφήνοντας μόνο ένα μήκος 4 – 5 εκατοστών. Το φυτό θα βγάλει σύντομα νέες ρίζες. Βάζοντας το φυτό στο κέντρο του λάκκου ρίχνουμε το χώμα περιμετρικά, πατώντας το πολύ καλά ώστε να μην αφήσει κενά αέρος και να μην μείνουν οι ρίζες εκτεθειμένες. Το φυτό πρέπει να είναι μέσα στη γη έως λίγο πιο κάτω από το σημείο εμβολιασμού.
Τώρα που το χώμα εκεί είναι φρέσκο, είναι η κατάλληλη στιγμή να μπήξουμε ένα πάσαλο στήριξης του φυτού, με μήκος περίπου 1 μέτρο έξω από το χώμα. Εκεί θα δένονται οι νέοι βλαστοί ώστε να μην σπάσουν με τον πρώτο άνεμο. Εάν οι πάσαλοι στήριξης είναι σιδερόβεργες 8-10 χιλ. πρέπει αργότερα το καλοκαίρι να φροντίσουμε να περάσουμε καλάμι στην βέργα πάνω στο οποίο θα δένονται οι βλαστοί, ώστε να μην επηρεάζονται από τη άνοδο της θερμοκρασίας της σιδερόβεργας.

Πότισμα
Τον πρώτο χρόνο τα φυτά πρέπει να ποτίζονται τακτικά αλλά όχι υπερβολές. Το σωστό πότισμα το καλοκαίρι είναι μία (1) φορά την εβδομάδα να γεμίζει ένας λάκκος ποτίσματος με διάμετρο 60 – 70 εκατοστά γύρω από το νεαρό φυτό. Όλα βέβαια εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες και την υγρασία του συγκεκριμένου αμπελώνα.

Αποστάσεις φύτευσης
Οι αποστάσεις αυτές εξαρτώνται από τον χώρο που έχουμε, την μορφολογία του εδάφους και φυσικά τον τρόπο καλλιέργειας που έχουμε διαλέξει για το αμπέλι. Όσο πιο πυκνή φύτευση, τόσο μεγαλύτερες απαιτήσεις σε ζωτικές ουσίες θα έχουν τα φυτά ώστε να δίνουν την ετήσια παραγωγή που επιθυμούμε. Πάντως να έχουμε κατά νου ότι, η ποιότητα του μούστου που θα μας δώσει το αμπέλι, εξαρτάται και από τον όγκο της παραγωγής του. Λίγα και καλά είναι ο χρυσός κανόνας!
Παρακάτω θα σας δώσουμε έναν ενδεικτικό πίνακα αποστάσεων φύτευσης ανάμεσα σε κάθε ρίζα και σε κάθε γραμμή φύτευσης και αριθμού φυτών ανά στρέμμα.

Κλήματα ανά στρέμμα

Δείτε ένα μικρό βίντεο στα Ελληνικά για την φύτευση έρριζων φυτών αμπέλου:

https://youtu.be/4LwixYJe7-k

Το άρθρο Φύτευση αμπέλου εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Επίσης, χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι το 1927, η καλλιέργεια του σιταριού περιελάμβανε 100% ντόπιες ποικιλίες, το 1969 μόνο 10%, ενώ σήμερα κυριολεκτικά έχει εκτοπιστεί από την καλλιέργεια το σύνολο των παλιών ποικιλιών.

Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι μόνο το 1% των ντόπιων ποικιλιών σταριού και το 2-3% των ποικιλιών λαχανικών που υπήρχαν πριν 50 χρόνια στην Ελλάδα έχει διασωθεί υπό καλλιέργεια μέχρι τις μέρες μας.Όλα αυτά και χιλιάδες άλλα γίνονται όχι μόνο γιατί τα αποφάσισαν τα “κέντρα εξουσίας”, ή γιατί είναι η πολιτική των κρατών. Έγιναν και γιατί ο καθένας μας τα στήριξε και συνεχίζουμε να τα στηρίζουμε. Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς σε αυτό το πρωτοφανές ολοκαύτωμα; Θα μείνουμε απαθείς ή θα πάρουμε την ευθύνη που μας αναλογεί; Οι ντόπιες ποικιλίες είναι η ελπίδα μας και η πρότασή μας.

Τα παραπάνω συνέβαιναν στον 20ο αιώνα, τον 21ο αιώνα όμως συντελείται μια πρωτοφανής αφύπνιση της ανθρωπότητας και αυτή η αρνητική κατάσταση τείνει να ανατραπεί.

Υβρίδια καλούνται τα φυτά, τα οποία προκύπτουν από τη διασταύρωση διαφορετικών ποικιλιών του ίδιου είδους και παρουσιάζουν ”βελτιωμένα” χαρακτηριστικά σε σχέση με τα φυτά από τα οποία προέρχονται, όπως: αύξηση της παραγόμενης ποσότητας, διευκόλυνση για πολυήμερες μεταφορές, αύξηση του μεγέθους των καρπών, ανθεκτικότητα σε ασθένειες, σε χημικά φάρμακα ή λιπάσματα και ακραία καιρικά φαινόμενα, ομογενοποίηση των παραγόμενων προϊόντων για τη διευκόλυνση της τυποποίησής τους, μορφοποίησή τους για χάρη της καταναλωτικής αισθητικής ( πχ φρούτα χωρίς κουκούτσια ή ευθύγραμμες πιπεριές, που να βολεύουν στο τηγάνισμα ). Αυτές οι ”βελτιώσεις” εξυπηρετούν και εμπορικούς σκοπούς.

Τα υβρίδια παρουσιάζουν το αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό, ότι τα φυτά που προέρχονται από σπόρους υβριδίων κατά κανόνα δεν εμφανίζουν τα ”βελτιωμένα’‘ χαρακτηριστικά ή παράγουν στείρους σπόρους.
Λόγω του ότι τα υβριδιακά φυτά είναι πιο παραγωγικά και έχουν αυξημένο ποσοστό νερού στη σύνθεσή τους, έχουν ανά μονάδα βάρους μικρότερη συγκέντρωση θρεπτικών συστατικών. Αγοράζοντας λοιπόν μια υβριδιακή τομάτα, αγοράζουμε κατά μεγάλο ποσοστό νερό.
Η υψηλότερη τιμή μιας τομάτας παραδοσιακής ποικιλίας συνδέεται άμεσα με την χαμηλότερη παραγωγικότητα του φυτού, που σημαίνει αυτόματα την μεγαλύτερη συγκέντρωση θρεπτικών συστατικών σε σχέση με μια αντίστοιχη υβριδιακή.
Η σημερινή εντατική γεωργία που χρησιμοποιεί τους βιομηχανικούς σπόρους παράγει ποσότητες «άδειας μάζας» με μειωμένα θρεπτικά συστατικά και πιθανότατα αυτός είναι ο λόγος, που χρειαζόμαστε σήμερα τα συμπληρώματα διατροφής.

Σύντομο σπόρο-ιστορικό: Αρχικά οι σπόροι παράγονταν αποκλειστικά από γεωργούς, οι οποίοι «εξημέρωναν» και βελτίωναν τα διάφορα άγρια είδη και δημιούργησαν τα σημερινά καλλιεργούμενα φυτά, όπως το σιτάρι, το καλαμπόκι το ρύζι κλπ.
Αργότερα, μέρος της γενετικής βελτίωσης πέρασε στα χέρια δημόσιων ερευνητικών Ινστιτούτων, τα οποία άρχισαν μέσα από πειράματα να εισάγουν σταδιακά τη λογική των υβριδίων, προσφέροντας με τη σειρά τους νέες – υβριδιακές αυτή τη φορά – ποικιλίες αγροτικών φυτών. Τις τελευταίες όμως δεκαετίες, οι δημόσιοι βελτιωτές δεν χρηματοδοτούνται επαρκώς και αυξήθηκε σε μεγάλο βαθμό το μερίδιο της ιδιωτικής βιομηχανίας σποροπαραγωγής. 

Σπόροι της Βιομηχανίας: Οι σπόροι της ιδιωτικής βιομηχανίας σποροπαραγωγής καλύπτονται από πνευματικά δικαιώματα (ή πατέντες στην περίπτωση των γενετικά τροποποιημένων–Γ.Τ.Ο.). Τα υβρίδια πρώτης γενιάς (F1) των σπόρων της βιομηχανίας διασπώνται στην δεύτερη γενιά και έτσι ο σπόρος που ενδεχόμενα να κρατήσει ο γεωργός, δεν αναπαράγεται σωστά. Επομένως, είτε για νομικούς είτε για πρακτικούς λόγους, ο παραγωγός δεν μπορεί να κρατήσει σπόρο για την επόμενη χρονιά και άρα πρέπει να τον αγοράσει ξανά από τις εταιρίες.
Οι σπόροι αυτοί έχουν υψηλή παραγωγικότητα, αλλά είναι ταυτόχρονα και ευπαθείς και απαιτούν σημαντικές εισροές από λιπάσματα και παρασιτοκτόνα.
Η ίδια εταιρεία που έχει πατεντάρει το υβρίδιο, πουλάει και το ζιζανιοκτόνο που αντέχει το φυτό, όπως και τα ανάλογα λιπάσματα. Επομένως εντείνεται η εξάρτηση του γεωργού από φάρμακα και από την αγορά νέου σπόρου κάθε χρόνο. Οι βιομηχανικοί σπόροι είναι κατάλληλοι για την εντατική γεωργία.
Η δημιουργία τους βασίζεται στους παλιούς σπόρους και στα άγρια είδη, αλλά η νομοθεσία επιτρέπει στις εταιρίες να μην αποκαλύπτουν τις πηγές που χρησιμοποίησαν κι έτσι δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια τι περιέχει ο νέος σπόρος, ούτε τη διαδικασία με την οποία έγινε η «βελτίωση» του, αν δηλαδή χρησιμοποιήθηκε ακτινοβολία, χημική επεξεργασία ή άλλη μέθοδος.
Τις τελευταίες δεκαετίες η βιομηχανία σποροπαραγωγής χαρακτηρίζεται από πολύ μεγάλη συγκέντρωση δύναμης.
Οι μεγάλες εταιρίες συνεχώς εξαγοράζουν τις μικρές και τις μεσαίες με αποτέλεσμα, δέκα μόνον πολυεθνικές να ελέγχουν το 73% της παγκόσμιας εμπορικής διακίνησης σπόρων.
Οι περισσότερες, είναι εταιρίες παραγωγής αγροχημικών ουσιών.
Μέσω της εμπορίας σπόρων προωθούν κυρίως τα χημικά τους προϊόντα από τα οποία κερδίζουν πολύ περισσότερα χρήματα.
Η δύναμη που έχει αποκτήσει η βιομηχανία σποροπαραγωγής επηρεάζει και το μοντέλο της γεωργίας που η κοινωνία επιλέγει για το μέλλον της (εντατική χημική ή ήπια πολύ-λειτουργική), αλλά και τα κριτήρια της γενετικής βελτίωσης (το είδος των ποικιλιών που τρώμε).
Η Δύναμη της Ιδιωτικής Βιομηχανίας Σποροπαραγωγής αντανακλάται στη νομοθεσία. Όλοι οι σπόροι στην ΕΕ, για να κυκλοφορήσουν στο εμπόριο πρέπει να εγγραφούν σε επίσημο κατάλογο. Η εγγραφή απαιτεί Ομοιομορφία και Σταθερότητα, χαρακτηριστικά που αντιστοιχούν στη φύση των σπόρων της βιομηχανίας λόγω της πολύ στενής γενετικής τους βάσης. Αντίθετα οι σπόροι των γεωργών, που διαθέτουν μια πολύ ευρεία γενετική βάση και προσαρμοστικότητα, δεν χαρακτηρίζονται σταθεροί.
Ο νομοθέτης θεώρησε αυτήν την ιδιότητα αρνητική και μέσω του καταλόγου, εξόρισε τους παραδοσιακούς σπόρους από την αγορά αφήνοντας βέβαια κάποια παράθυρα και παρεκκλίσεις, που δεν διευκολύνουν τον μικρο-μεσαίο γεωργό.
Πέραν αυτού, η εγγραφή στον κατάλογο έχει κόστος και γραφειοκρατικές διαδικασίες, που εύκολα μπορεί να αντιμετωπίσει μια μεγάλη εταιρία αλλά είναι δυσβάστακτα για έναν μεμονωμένο παραγωγό.

Oι Παραδοσιακές Ποικιλίες

Κάθε χώρα διαθέτει ένα μεγάλο φυσικό θησαυρό, την γενετική ποικιλότητα, δηλαδή ποικιλία λαχανικών και φρούτων, καθώς και σπάνια είδη ζώων, προσαρμοσμένα όλα στις συγκεκριμένες κλιματικές συνθήκες.
Οι παραδοσιακοί γεωργοί είχαν φτάσει με τον καιρό να έχουν μια ποικιλία για σχεδόν κάθε ανάγκη, π.χ. μια ποικιλία που θα την φύτευαν αν προβλεπόταν ξηρασία ή μια ποικιλία που θα άντεχε σε κάποια αρρώστια.
Ήξεραν πως να απομονώσουν κάποιο χαρακτηριστικό. Με την έλευση των μονοπωλίων βλέπουμε τις ποικιλίες που κληροδοτήθηκαν από γενιά σε γενιά, να εγκαταλείπονται, χάριν του σπόρου που αγοράζει ο αγρότης από το μαγαζί.
Οι ποικιλίες που ήταν προσαρμοσμένες στις ειδικές ανάγκες της περιοχής και ήταν αποτέλεσμα επίπονης προσπάθειας αιώνων, κινδυνεύουν σοβαρά από ολοσχερή εξαφάνιση, ενώ καλλιεργείται σκόπιμα η αποκλειστική εξάρτηση των εντόπιων παραγωγών και κατ’ επέκταση όλης της εγχώριας παραγωγής από εταιρείες εμπορίας υβριδίων.
Σύμφωνα με έρευνες στην Ελλάδα, μόνο το 1% των εγχώριων ποικιλιών σίτου και το 2-3% των λαχανικών, που υπήρχαν πριν από πενήντα χρόνια, διασώζεται υπό καλλιέργεια σήμερα.
Προβλέπεται ότι σύντομα το 90% των παραδοσιακών Ευρωπαϊκών ποικιλιών θα εξαφανιστεί και η κατάσταση θα γίνει μη αναστρέψιμη. Ήδη οι παραδοσιακές ποικιλίες εξαφανίστηκαν από τη Γερμανία και στην Αγγλία έχουν εξαφανιστεί από την αγορά 1500 ποικιλίες.
Στον αγώνα διάσωσης των παραδοσιακών σπόρων έχουν ενταχθεί δύο μεγάλες πρωτοβουλίες στην Ελλάδα, ο Αιγίλοπας και το Πελίτι, δημιουργώντας τράπεζες Σπόρων από ντόπιες ποικιλίες.
Υπάρχουν παραδοσιακές ποικιλίες με μεγάλη παραγωγή και καλά χαρακτηριστικά για εμπορική χρήση.
Υπάρχουν και άλλες με μικρότερη απόδοση από τις βελτιωμένες. Είναι όλες κατάλληλες για το πολύ-λειτουργικό μοντέλο γεωργίας του μικρού και μεσαίου αγρότη, για μια μορφή ήπιας γεωργίας που δεν είναι εντατική.
Ο παραδοσιακός σπόρος είναι ελεύθερος για αναπαραγωγή και έχει μικρές απαιτήσεις για λιπάσματα και φυτοπροστασία, επομένως δεν απαιτεί μεγάλες χρηματικές εισροές, και έτσι αποκτά μεγάλη σημασία σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Οι παραδοσιακές ποικιλίες που χάνονται είναι (μαζί με άλλα ημιάγρια είδη) οι γονείς των μοντέρνων ποικιλιών, αποτελούν δηλαδή τη βάση, όχι μόνον της παλιάς αλλά και της καινούριας διατροφής μας.
Η απώλεια παραδοσιακών ποικιλιών σημαίνει απώλεια ενός πολιτιστικού και οικονομικού δημόσιου αγαθού που αποτελεί εγγύηση για μελλοντική διατροφική επάρκεια και ανεξαρτησία. Η απώλεια των παραδοσιακών σπόρων σημαίνει συντριπτική μείωση της αγροτικής βιοποικιλότητας. Ας μην ξεχνάμε ότι σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον, η βιοποικιλότητα είναι η συνέχεια της ζωής.
Και τα μεταλλαγμένα;

Η διαφορά των μεταλλαγμένων προϊόντων από τα υβρίδια συνίσταται στο βαθμό επέμβασης του ανθρώπου.
Στα υβρίδια είναι ακόμα μέσα σ’ ένα φυσικό επίπεδο, δηλαδή πρόκειται για αυστηρά ελεγχόμενες διασταυρώσεις ανάμεσα σε διάφορα φυτά και ποικιλίες.
Στα γενετικά τροποποιημένα ή μεταλλαγμένα φυτά ο άνθρωπος επεμβαίνει στο γονιδίωμα του φυτού με απρόβλεπτες συνέπειες, καθώς ο οργανισμός δεν αναγνωρίζει πια τις ουσίες που τρώει, με κύρια συνέπεια την ραγδαία ανάπτυξη καρκίνων. Αστραφτερά, σαν πλαστικά, εκτός εποχής προϊόντα που βρίσκουμε στους πάγκους των σούπερ μάρκετ από Ολλανδία ή Βέλγιο π.χ. είναι κατά πάσα πιθανότητα μεταλλαγμένα.
Υβρίδιο – η λέξη παράγεται από το αρχαιοελληνικό ύβρις και ύβρις σημαίνει: «Αυθάδης βία πηγάζουσα εξ υπερβολικής συναισθήσεως δυνάμεως ή εκ πάθους, αυθάδεια, αλαζονεία αυθάδης, προπέτεια, συχν. εν τη Οδύσσεια ως επί το πλείστον επί των μνηστήρων.» (Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης Liddell-Scott).
Στην λέξη «ύβρις» εμπεριέχεται ετυμολογικά η έννοια του Υπέρ και έτσι η λέξη αφορά την υπέρβαση του μέτρου, την ανθρώπινη ασέβεια στο φυσικό μέτρο.
Σπόροι και φυτά υβρίδια, στειρωμένα από ζωή για χάρη του κέρδους και του ελέγχου. Άνθρωποι καταναλωτές, που στηρίζουν συναινώντας και υπερβαίνουν το μέτρο για χάρη μιας επιφανειακής ευκολίας (για να είναι π.χ. το μανταρίνι και το καρπούζι χωρίς κουκούτσια). Ύβρεις ανθρώπων κατά της φύσης, της Ζωής και της συνολικής φυσικής και κοινωνικής ισορροπίας.

Οι παραδοσιακές ποικιλίες υπερέχουν των εμπορικών υβριδίων

Τα όσα ακολουθούν φιλοδοξούν να δώσουν στον αναγνώστη να καταλάβει αυτό που ήδη υποσυνείδητα γνωρίζει, ότι οι παραδοσιακά καλλιεργούμενες ποικιλίες υπερέχουν σε ποιοτικά χαρακτηριστικά (άρωμα, γεύση) των εμπορικών υβριδίων.

Για να καταλάβει κανείς όμως τι είναι παραδοσιακή ποικιλία, καλό θα ήταν να γνωρίζει τι είναι στην πραγματικότητα το υβρίδιο. Yβρίδιο, όπως το μαρτυρά και η λέξη, είναι ο συνδυασμός δύο ποικιλιών. Mε άλλα λόγια αν καταφέρω να διασταυρώσω δύο ποικιλίες, στη φύση ή στο εργαστήριο, ο απόγονός τους αποτελεί το υβρίδιο.

Oι αρχαίοι ακόμη γνώριζαν ότι οι διασταυρώσεις δύο ποικιλιών στα φυτά ή ακόμη και η διασταύρωση ανάμεσα σε δύο ράτσες σε ζώα οδηγούσε σε απογόνους που έδιναν εξαιρετικά εύρωστα άτομα. Είναι σε όλους γνωστό το παράδειγμα της διασταύρωσης του αλόγου με το γαϊδούρι, οπού ο απόγονός τους το μουλάρι είναι ένα εξαιρετικά ανθεκτικό υποζύγιο.

Mε τον ίδιο ακριβώς τρόπο αν μπορούσαμε να απλοποιήσουμε τα πράγματα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι αν έχουμε μία ποικιλία με εξαιρετική απόδοση και χαμηλή ανθεκτικότητα σε ασθένειες η οποία διασταυρωθεί με μία ποικιλία με χαμηλή απόδοση αλλά ανθεκτική σε ασθένειες, τότε οι απόγονοί τους ιδανικά θα είναι και ανθεκτικοί στις ασθένειες και με υψηλές αποδόσεις.

Στην γεωργική πραγματικότητα τα υβρίδια λειτούργησαν εξαιρετικά για ορισμένα φυτά μεγάλης καλλιέργειας όπως το καλαμπόκι, τριπλασιάζοντας τις αποδόσεις, αλλά την ίδια στιγμή παρουσίαζαν βασικά μειονεκτήματα. Πρώτο βασικό μειονέκτημα ήταν οι μεγάλες απαιτήσεις σε νερό, λιπάσματα και φυτοπροστασία.

Tα υβρίδια ήταν αποδοτικά, αλλά για να δώσουν τις βελτιωμένες αποδόσεις τους απαιτούσαν ιδανικές συνθήκες και αρκετή επένδυση σε κεφάλαιο από τους παραγωγούς. Δεύτερο μειονέκτημα των υβριδίων αποτελεί η αδυναμία τους να παράξουν σταθερούς απογόνους. Tι σημαίνει αυτό; Σημαίνει με απλά λόγια ότι ενώ τα υβρίδια είναι σταθερά φυτά στο σύνολο σχεδόν των χαρακτηριστικών τους, οι απόγονοί τους είναι «AΣTAΘEΣTATOI». Άρα η παλιά γεωργική πρακτική της φύλαξης σπόρων από τους γεωργούς, πρακτικά με τη χρήση των υβριδίων ακυρώνεται. Aν, δηλαδή, ένας γεωργός κρατούσε σπόρο από ένα υβρίδιο και το καλλιεργούσε, τότε θα έπαιρνε φυτά διαφόρων υψών, αποδόσεων και ανθεκτικότητας σε ασθένειες. Eπομένως, τα υβρίδια που εισαγάγαμε στη γεωργική πρακτική έδωσαν ώθηση στην απόδοση, αλλά ταυτόχρονα δημιούργησαν και αρκετά προβλήματα.

Aς δούμε ένα γεωργό στην πρακτική του. O μέσος γεωργός πριν 40 περίπου χρόνια παράτησε τις παραδοσιακές ποικιλίες, για να τις αντικαταστήσει με υβρίδια. Από τη στιγμή που έγινε η μετάβαση αυτή, ο γεωργός είναι υποχρεωμένος κάθε χρόνο να αγοράζει σπόρους σποράς από εταιρίες, κυρίως Oλλανδικές και Iσραηλίτικες. Άρα η αύξηση της απόδοσης (και η σύνδεσή της με την επιδότηση κυρίως στη δεκαετία του ‘80 και ‘90) τον κατέστησε εξαρτημένο. Σκεφτείτε απλά τι θα συνέβαινε αν μία και μόνο χρονιά δε μπορούσαμε να εισαγάγουμε σπόρους σποράς.

H γεωργική παραγωγή θα μειωνόταν ραγδαία, καθώς δε θα μπορούσαν να καλλιεργήσουν αρκετές γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Φυσικά δεν είναι η μόνη μετάβαση που έγινε χωρίς μελέτη στην Eλλάδα, αλλά σε αυτή την περίπτωση ακόμη και εμείς σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μία τεράστια έκπληξη. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία που παρακολουθώ, αρκετά συστηματικά, ουδέποτε στη χώρα μας πραγματοποιήθηκε μία συστηματική μελέτη για τη σύγκριση της απόδοσης υβριδίων και παραδοσιακών ποικιλιών.

Όλοι και κυρίως οι γεωπόνοι δεχόμασταν a priori την υπεροχή των υβριδίων, ενώ υποτίθεται ότι παραβλέπαμε την υποβάθμιση της ποιότητας των προϊόντων για χάρη της αύξησης της απόδοσης.Στην πραγματικότητα τα υβρίδια μπήκαν στη γεωργική πρακτική στη χώρα μας μαζί με τον εκσυγχρονισμό της γεωργικής εφαρμογής (μηχανήματα, αρδεύσεις, φυτοφάρμακα και λιπάσματα).Όσο και αν μοιάζει παράλογο, κανείς δε δοκίμασε τις παραδοσιακές ποικιλίες σε ιδανικές συνθήκες. Έτσι σιγά σιγά, ως καταναλωτές εξοικειωθήκαμε με τομάτες υβριδίων, οι οποίες είναι πρακτικά άγευστες, ωστόσο μπορούν να διατηρηθούν ένα μήνα στο ψυγείο. Σήμερα, που όλο και περισσότεροι καταναλωτές ζητούν την ολική επαναφορά της γεύσης στο καθημερινό τραπέζι, είναι ξανά η ώρα των παραδοσιακών ποικιλιών.

Mε αυτή την προοπτική το ξεχασμένο γενετικό υλικό που αντικαταστάθηκε τόσο βίαια, σήμερα μοιάζει πραγματικός θησαυρός για τον κάθε ερευνητή. Tα φυτά των παραδοσιακών ποικιλιών καλά προσαρμοσμένα στο περιβάλλον που καλλιεργήθηκαν για σειρά χρόνων και για πολλές γενεές, έφεραν γενετικό φορτίο που τους επέτρεψε να επιζήσουν στη δοκιμασία του πιο σκληρού κριτή. Tης φύσης. Αυτός ο σκληρός κριτής πετάει έξω οτιδήποτε δε μπορεί να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις του. Oι παραδοσιακές ποικιλίες, με αυτή την έννοια, κρύβουν στο γενετικό τους υλικό απαντήσεις στις περιβαλλοντολογικές προκλήσεις, στις οποίες σήμερα απαντάμε με τη χρήση φυτοφαρμάκων.

ΜΟΝΟ Ο ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΚΟΨΕΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ

Ερώτηση: Όταν στα ψώνια μας επιμένουμε π.χ. για σταφύλι και καρπούζι χωρίς κουκούτσια, ποιος είναι ο υπεύθυνος της ανισορροπίας που θα προκύψει: αυτός που τα έφτιαξε, αυτός που τα καλλιέργησε ή αυτός που τα απαιτεί για να τα καταναλώσει και, αν δεν τα βρει, προσπερνάει δυσαρεστημένος μια λεπτόφλουδη, «ραγισμένη» τομάτα, ένα σταφύλι με κουκούτσι ή μια «στραβή» πιπεριά;
Αναζητώντας και καταναλώνοντας έναν καρπό από παραδοσιακή ποικιλία:

• Επωφελείστε στο μέγιστο βαθμό από τα θρεπτικά συστατικά ενός πλήρους φυσικού και ισορροπημένου προϊόντος
• Στηρίζετε τους παραγωγούς στη συνέχιση της καλλιέργειας ποιοτικής και κοινωνικά δίκαιης τροφής για όλους μας
• Αποσταθεροποιείτε την προγραμματισμένη υποδούλωση του γήινου πληθυσμού στις πολυεθνικές παραγωγής σπόρων και αγροχημικών, η οποία έχει χείριστες συνέπειες για την υγεία μας, τη φυσική ισορροπία και το πολιτικό πεπρωμένο του πλανήτη.

Πελίτι, Εγχειρίδιο για τη συλλογή και τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών.

Το άρθρο Οι διαφορές ανάμεσα σε υβρίδια και σε παραδοσιακές ποικιλίες εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Ζούμε ομολογουμένως σε πολύ δύσκολους καιρούς και κανείς δεν ξέρει τι μας ξημερώνει το μέλλον. Με την σημερινή κρίση και τους κινδύνους της αβεβαιότητας για το αν αύριο θα έχουμε να φάμε, είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε πως μπορούμε να επιβιώνουμε μόνοι μας.

Στη κέντρο του Λος Άντζελες ζει η οικογένεια Dervaes. Έχουν ένα οικόπεδο περίπου 400 τετραγωνικών μέτρα. Μέχρι στιγμής, όλα καλά. Αλλά αυτό που είναι ασυνήθιστο είναι το ότι μόνο 15 λεπτά με το αυτοκίνητο από το κέντρο του Λος Άντζελες, αυτή η οικογένεια έχε μια πρότυπη «αστική φάρμα» μέσα σε μια μεγαλούπολη. Έτσι δημιουργήθηκε ένα αγρόκτημα στην πόλη από την οποία μπορούν και τρέφονται.

Πολλοί από εμάς έχουν σίγουρα σκεφτεί το πώς θα μπορούσαν να επιβιώνουν καλύτερα χωρίς να έχουν ανάγκη από τα σουπερμάρκετ αλλά δεν τολμούν να το επιχειρήσουν.

Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό δεν γίνεται από την μια ήμερα στην άλλη και ούτε οπουδήποτε. Επίσης, δεν είναι και εύκολο να σπείρεις κάτι σε οποιοδήποτε μέρος και με σιγουριά να θερίσεις τα καλύτερα φρούτα και λαχανικά.

Ένα οικογενειακό αγρόκτημα 400 τετραγωνικών στην Πασαντίνα της Καλιφόρνιας όχι μόνο τροφοδοτεί μια οικογένεια, αλλά φέρνει την επανάσταση στην ιδέα του τι μπορεί να γίνει σε ένα πολύ απίθανο μέρος στη μέση μιας πόλης.

Η δημοσιογράφος Val Zavala μας δίνει μια γεύση από το επιχείρημα αυτής της οικογένειας Dervaes με τη ελεύθερη καλλιέργεια : «Φέραμε το χωρίο στην πόλη, αντί να χρειάζεται να βγούμε έξω και να πάμε σε χωρίο», δήλωσε ο Τζουλς (Jules) Dervaes, ο οποίος δημιούργησε το αγρόκτημα με τα τρία ενήλικα παιδιά του, Τζάστιν, Αναίς και Τζόρνταν.

Καλλιεργούνται σχεδόν όλα τα τρόφιμα που χρειάζονται. Ενενήντα τοις εκατό όλων των βιολογικών προϊόντων και η χορτοφαγική διατροφή τους προέρχεται από τον κήπο τους. Η επιχείρηση περιλαμβάνει την καλλιέργεια από 400 ποικιλίες λαχανικών, φρούτων και βρώσιμα λουλούδια.

Όλα αυτά παράγουν 6.000 κιλά τροφίμων ετησίως. Παράλληλα εκτρέφουν οκτώ κοτόπουλα, τέσσερις πάπιες και δύο κατσίκες, που τους παρέχουν αυγά και γάλα. Οι σεφ από τα καλύτερα εστιατόρια έρχονται στο σπίτι τους για να αγοράσουν από τα πλεονάζοντα προϊόντα της παραγωγής τους.

Όταν ρωτήθηκε αν είχε αμφιβολίες ότι θα επιτύχει το εγχείρημα ο Τζούλς παραδέχτηκε: «Σκεφτόμουν ότι αυτό το μέρος ήταν πολύ μικρό και ότι δεν θα υπήρχε κανένας τρόπος να το επιτύχουμε και να είμαστε σε θέση να θρέψουμε τους εαυτούς μας,. Ο Dervaesαποφάσισε να ξεκινήσει αυτή την προσπάθεια επειδή ανησυχούσε για το τι έδινε στα παιδιά του να φάνε. Ήθελε να τρώνε βιολογικά, τρόφιμα χωρίς γενετική επεξεργασία, και ήξερε ότι ο καλύτερος τρόπος για να τα εξασφαλίσεί είναι να καλλιεργήσει μόνος του

Η οικογένεια έχει ένα ηλιακό πάνελ στην οροφή, που τους παρέχει όλη την ηλεκτρική ενέργεια, την όποια δεν χρησιμοποιούν πολύ διότι τα περισσότερα μηχανήματα τους είναι χειροκίνητα. Για αυτό και ο λογαριασμός του ηλεκτρικού ρεύματος είναι περίπου $ 12 το μήνα μόνο. Ακόμη και το αυτοκίνητό τους κινείται με βιοντίζελ, το οποίο το κάνουν από φυτικά απορρίμματα από εστιατόρια που τους τα φέρνουν στο σπίτι τους δωρεάν. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν όλες τις ανέσεις.

Όλα αυτά ακούγονται πολύ παραμυθένια αλλά πίσω από αυτό το φανταστικό εγχείρημα του Dervaes κρύβεται πολύ σκληρή δουλειά. Κερδίζουν περίπου $ 20.000 το χρόνο αλλά έχουν να αντιμετωπίσουν καιρικές καταστροφές, παράσιτα και την αλλαγή του κλίματος.

Ο Τζάστιν είπε, «καλλιεργούμε τόσο καιρό αλλά ακόμα δεν μπορούμε να αισθανθούμε ότι όλα τα προβλήματα λύθηκαν. Πρόβλημα είναι τα μικρά ζωύφια που βγαίνουν τον Ιούνιο, αλλά τώρα δεν βγαίνουν μόνο τον Ιούνιο αλλά και τον Ιούλιο, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο».

Το νερό είναι, επίσης, ένα σοβαρό ζήτημα. Με την ξηρασία στην Καλιφόρνια, λέει ο Τζούλς, δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα και έτσι έψαξε και βρήκε ο ίδιος την λύση. Στηρίχτηκε σε πήλινα δοχεία ποτίσματος, μια αρχαία μορφή άρδευσης, για τη διατήρηση του νερού.

Με την αυξανόμενη παραγωγή των τροφίμων, όπως το σιτάρι, το ρύζι και η βρώμη, είναι σε θέση να τρώνε φρέσκα, νόστιμα και βιολογικά τρόφιμα που τους κοστίζουν περίπου 1,5 ευρώ την ημέρα ανά άτομο.

Πρόκειται για μια κίνηση που έχει προσελκύσει την δημόσια προσοχή, από την δεκαετία του 80 όταν και ξεκίνησε. Από τότε πολλοί έχουν μιμηθεί το πρότυπό τους.

Οι ίδιοι προσφέρουν τις γνώσεις τους αφιλοκερδώς ενώ έχουν δημιουργήσει και ένα μπλογκ στο διαδίκτυο.

Η οικογένεια Dervaes είναι η ζωντανή απόδειξη του τι μπορεί να κάνει κανείς σε ένα δέκατο του ενός στρέμματος.

Το άρθρο Πως γίνεται να έχεις πλήρη διατροφική επάρκεια μέσα σε 400 μόνο τετραγωνικά; εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Το άρθρο Ιστορία περμακουλτούρας στην Γαλλία εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Drone Shots: Βασίλης Πολυχρονάκης
| dayone.photography

Music Track: Wellness | Artist: Guentner
Vodovoz Music Productions | vodovoz.deΕκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στην Άννα, τον Πέτρο, τη Ζένια, τον Γιώργο, την Ελίνα, τη Μαριαλένα, τον Νίκο, τον Άντυ και όλους τους φίλους της Φυσικής Καλλιέργειας για την υποστήριξη στη δημιουργία αυτών των μίνι ντοκιμαντέρ, σαν μια προσπάθεια διάδοσης της φιλοσοφίας της Φυσικής Καλλιέργειας.”Η Φυσική Καλλιέργεια είναι ένα πνευματικό μονοπάτι που συνδέει επιστήμη, θρησκεία, φιλοσοφία σε μια ενιαία σύλληψη, όπως ήταν κάποτε στο παρελθόν αδιαίρετες. Η Φυσική Καλλιέργεια φιλοδοξεί να ενώσει θεό άνθρωπο και φύση.” Παναγιώτης Μανίκης.ΚΕΝΤΡΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
Κλεισοχώρι Έδεσσας | Παναγιώτης Μανίκης | Τ.K. 58200 ΕΔΕΣΣΑ
Phone: 23810-27312 (19:00-21:00)Copyright © 2017 Gerasimos Mavris for Panagiotis Manikis
| Natural Farming Center | All Rights Reserved.

Το άρθρο Φυσική καλλιέργεια εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Το άρθρο Σπόροι της Περμακουλτούρας εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Σας ευχαριστώ για την υποστήριξη και τη γενναιοδωρία σας!
Είναι μεγάλη συγκίνηση που σας καλωσορίζουμε για να παρακολουθήσετε την πλήρη ταινία μεγάλου μήκους, Back to Eden. Μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε την ταινία με υπότιτλους στα Ισπανικά.

Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα trailer της ταινίας“Ελάτε σε μένα όλοι όσοι εργάζεστε και είστε φορτωμένοι, και εγώ θα σας δώσω ανάπαυση. Πάρτε το ζυγό μου πάνω σας και μάθετε από εμένα, γιατί είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά, και θα βρείτε ανάπαυση στις ψυχές σας. Γιατί ο ζυγός μου είναι καλός και το φορτίο μου είναι ελαφρύ.” – Ματθαίου 11:28-30.

Η ταινία «Επιστροφή στην Εδέμ» είναι συνεχούς ροής σε απευθείας σύνδεση σήμερα ως μέρος του Πράσινου Φεστιβάλ Κινηματογράφου.

Κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα για να δείτε την πλήρη ταινία δωρεάν στην ιστοσελίδα του Πράσινου Φεστιβάλ Κινηματογράφου

Το άρθρο Επιστροφή στην Εδέμ εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Όμως αυτό που κατάφερε ο Αυστραλός ειδικός της περμακουλτούρας Geoff Lawton και το οποίο φαινομενικά μοιάζει με θαύμα, στην ουσία δεν είναι παρά η προσέγγιση των προβλημάτων με σοφία: αυτήν που απλόχερα μας παρέχει η Φύση, αρκεί να την παρατηρήσουμε και να την αφομοιώσουμε.Αν με επίκεντρο τον εαυτό μας αναλύσουμε τον καθημερινό τρόπο ζωής μας με την ρουτίνα των συνηθειών που περιλαμβάνει, και αν δούμε τις προεκτάσεις τους τραβώντας γραμμές που τις συνδέουν με τις συνέπειες τους, τότε θα αντιληφθούμε ότι αυτές οι συνήθειες λειτουργούν ουσιαστικά ως μοχλοί.
Έχουν δηλαδή πολλαπλασιαστική ικανότητα για θετικό ή αρνητικό αντίκτυπο αφού αθροιστικά όλες αυτές οι ατομικές συνήθειες από μεμονωμένες σταγόνες ενώνονται σε ένα καθοριστικό ρεύμα.
Το μήνυμα λοιπόν του εγχειρήματος του Geoff Lawton δεν είναι απλά ότι το «ακατόρθωτο» και το «ουτοπικό» μπορεί να γίνει εφικτό.Το μήνυμα είναι ότι σε αυτή τη συγκυρία ο καθοριστικός παράγοντας στην εξέλιξη αυτού του κόσμου είμαστε πλέον εμείς και ότι τίποτε δεν έχει κριθεί οριστικά ή τουλάχιστον τίποτε δεν είναι δεδομένο και μόνιμο, όσο κι αν φαίνεται ως τέτοιο.
Τα πάντα ρει όπως είπε ο Ηράκλειτος και άρα επίκειται άρδην αλλαγή του σκηνικού προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση.
Τα πάντα τώρα εξαρτώνται από την δική μας διάθεση, αντίληψη, θέληση και σοφία γιατί μπορούν να μας οδηγήσουν σε αειφόρες και ζωτικής σημασίας πρακτικές (μία απ’ αυτές είναι η περμακουλτούρα), οι οποίες θα είναι καθοριστικές για το μέλλον μας.

Το άρθρο Πρασινίζοντας την έρημο εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.