Η μελίγκρα, το μικροσκοπικό αυτό το έντομο δεν κάνει εξαιρέσεις και προσβάλλει τα περισσότερα φυτά, από κηπευτικά και καλλωπιστικά φυτά μέχρι αρωματικά φυτά και τα περισσότερα καρποφόρα δέντρα. Υπάρχουν πολλά είδη μελίγκρας που δημιουργούν προβλήματα στα φυτά και μάλιστα έχουν διάφορες αποχρώσεις, πράσινες, κιτρινοπράσινες, πρασινογκρί, λευκές, ροζ μέχρι και μαύρες

. Ενδεικτικά αναφέρουμε την αφίδα του λαχάνου, την αφίδα του βαμβακιού, την αφίδα της ροδακινιάς, την αφίδα της μηλιάς, την αφίδα της τριανταφυλλιάς και την αφίδα της πατάτας. Ξεκινώντας από την άνοιξη, με την άνοδο της θερμοκρασίας, καλό είναι να παρατηρούμε προσεκτικά τα φυτά μας και να ελέγχουμε πιθανή παρουσία μελίγκρας στα φυτά για να μπορέσουμε να τα προστατέψουμε έγκαιρα.

Ας δούμε αναλυτικά ποια φυτά προσβάλλουν οι αφίδες, τι προβλήματα δημιουργούν, ποιες συνθήκες ευνοούν την ανάπτυξη τους, καθώς και φυσικούς τρόπους για την οικολογική αντιμετώπισή τους. Σε ποια φυτά εμφανίζεται η μελίγκρα;

Η μελίγκρα προσβάλλει τα περισσότερα φυτά του κήπου και του μπαλκονιού μας και προκαλεί σημαντικές ζημιές. Τα έντομα της μελίγκρας εμφανίζονται συνήθως σε νεαρούς βλαστούς και φύλλα λαχανικών, όπως στην καλλιέργεια του αγγουριού, στην καλλιέργεια του κολοκυθιού, στην καλλιέργεια του πεπονιού, στην καλλιέργεια του καρπουζιού, στην καλλιέργεια της ντομάτας, στην καλλιέργεια της πιπεριάς, στην καλλιέργεια της μελιτζάνας και στην καλλιέργεια της πατάτας. Μεγάλος αριθμός καλλωπιστικών φυτών προσβάλλεται στους βλαστούς, στα φύλλα και στα άνθη από τις αφίδες όπως η τριανταφυλλιά, η πετούνια, η σερφίνια, το χρυσάνθεμο και ο ιβίσκος.

Επίσης, θα συναντήσουμε μελίγκρα σε αρωματικά φυτά όπως ο βασιλικός, ο δυόσμος και η μέντα. Μελίγκρα σε λουλούδι τριανταφυλλιάς Πολλά καρποφόρα δέντρα αντιμετωπίζουν σημαντικές προσβολές από μελίγκρα κάθε χρόνο όπως η καλλιέργεια της πορτοκαλιάς, η καλλιέργεια της μανταρινιάς, η καλλιέργεια της λεμονιάς, η καλλιέργεια της ροδιάς, η καλλιέργεια της βερικοκιάς και η καλλιέργεια της μηλιάς.

Τι ζημιές προκαλούν στα φυτά οι αφίδες; Οι αφίδες δημιουργούν σημαντικές ζημιές στα φυτά αναπτύσσοντας μεγάλους πληθυσμούς εντόμων που απομυζούν τους χυμούς των φυτών. Πολύ συχνά, η μελίγκρα δημιουργεί παραμορφώσεις των νεαρών βλαστών και των φύλλων. Σε προσβολή από μελίγκρα παρατηρούμε να στρίβουν τα φύλλα παίρνοντας μια χαρακτηριστική μορφή καρουλιάσματος.

Καρούλιασμα στα φύλλα από μελίγκρα Εκτός από την άμεση ζημιά που κάνουν στα φυτά, οι μελίγκρες δημιουργούν μελιτώδη εκκρίματα και αυτό φέρνει την ανάπτυξη του μύκητα της καπνιάς που προκαλεί μαύρισμα στο φύλλωμα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση της φωτοσυνθετικής δραστηριότητας των φυτών και την σταδιακή εξασθένισή τους. Επιπλέον, πρέπει να σημειώσουμε ότι η μελίγκρα αποτελεί φορέα επικίνδυνων ιώσεων των εσπεριδοειδών δέντρων, όπως η τριστέτσα, καθώς επίσης ιώσεων των κηπευτικών και των καλλωπιστικών φυτών. Ποιες συνθήκες ευνοούν την προσβολή των φυτών από μελίγκρα;

Η ανάπτυξη της μελίγκρας ευνοείται σε υγροθερμικές συνθήκες και σε συνθήκες κακού αερισμού, όπου έχουμε μαγαλύτερη ένταση προσβολών. Η κρίσιμη περίοδος, κατά την οποία μπορεί τα φυτά προσβάλλονται από την μελίγκρα, είναι από τον Μάρτιο εώς και τον Οκτώβριο σε περιβάλλον σχετικής υγρασίας και θερμοκρασιών 20-25°C.

Επειδή οι αφίδες είναι ευαίσθητες στις πολύ υψηλές θερμοκρασίες, σε περιόδους καύσωνα παρουσιάζουν μειωμένους πληθυσμούς και μειώνεται η ένταση της προσβολής. Επίσης, την περίοδο του χειμώνα, λόγω χαμηλών θερμοκρασιών, οι αφίδες δεν αναπτύσσουν πληθυσμούς, καθώς διαχειμάζουν και κατά συνέπεια δεν αντιμετωπίζουμε προβλήματα.

Μεγαλύτερο κίνδυνο προσβολής από μελίγκρα αντιμετωπίζουν φυτά τα όποια έχουν παραμεληθεί και δεν έχουν δεχθεί καλή φροντίδα, όπως για παράδειγμα έχουν παραμείνει απότιστα και χωρίς λίπασμα. Οικολογικοί τρόποι για την προστασία των φυτών με φυσικά υλικά

Πώς γίνεται η αντιμετώπιση της μελίγκρας με φυσικό οικολογικό τρόπο; Στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης οικολογικής και βιολογικής καταπολέμησης της μελίγκρας στον κήπο μας, μπορούμε να εφαρμόσουμε ένα από τα παρακάτω μέτρα ή να κάνουμε συνδυασμό μέτρων: 1. Βρέξιμο των φυτών με νερό

Ένας ήπιος τρόπος για να διώξουμε τις αφίδες είναι χρησιμοποιώντας νερό. Καταβρέχουμε με νερό υπό πίεση τα φυτά που έχουν προβληθεί από μελίγκρα για να απομακρυνθούν από την επιφάνεια των φύλλων και από τους προσβεβλημένους βλαστούς. Η εφαρμογή του νερού υπό πίεση είναι καλό να γίνεται κατά το σούρουπο, ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Αποφεύγουμε να βρέχουμε τα φυτά μας μεσημεριανές ώρες ή σε ώρες ηλιοφάνειας, καθώς υπάρχει υψηλός κίνδυνος ανάπτυξης μυκητολογικών ασθενειών ή πρόκλησης εγκαυμάτων στο φύλλωμα των φυτών.

2. Ψεκασμός με πράσινο σαπούνι

Ένας φυσικός και αποτελεσματικός τρόπος για την αντιμετώπιση της μελίγκρας με ράντισμα είναι χρησιμοποιώντας μία αυτοσχέδια συνταγή που φτιάχνουμε με σπιτικά υλικά διαλύοντας 1 κουταλιά της σούπας τριμμένο πράσινο σαπούνι και μια κουταλιά του γλυκού οινόπνευμα σε 1 λίτρο νερό. Για την προληπτική αντιμετώπιση από τα έντομα της μελίγκρας, ψεκάζουμε τα φυτά μας κάθε 2 βδομάδες, από την άνοιξη μέχρι το φθινοπωρο. Σε περίπτωση προσβολής των φυτών από μελίγκρα, ο ψεκασμός με διάλυμα πράσινου σαπουνιού πρέπει να γίνεται κάθε βδομάδα. Πώς χρησιμοποιούμε το πράσινο σαπούνι στα φυτά του κήπου μας

3. Ψεκασμός με αιθέρια έλαια λεβάντας και δεντρολίβανου

Μία δεύτερη αυτοσχέδια συνταγή προστασίας των φυτών από τις αφίδες είναι αξιοποιώντας αιθέρια έλαια από τα αρωματικά φυτά του κήπου μας. Συγκεκριμένα, τοποθετούμε 20 γραμμάρια ανθεών λεβάντας και 10 γραμμάρια ανθέων δεντρολίβανου σε ένα λίτρο απεσταγμένο ή βρόχινο νερό, και το αφήνουμε για μια βδομάδα σε σκιερό μέρος. Σουρώνουμε το διάλυμα που έχει δημιουργηθεί και ψεκάζουμε το φύλλωμα των φυτών μας κάθε βδομάδα για την προληπτική αντιμετώπιση της μελίγκρας. Πώς φτιάχνουμε αιθέρια έλαια στο σπίτι

4. Ψεκασμός με βιολογικά εντομοκτόνα

Για την καταπολέμηση των αφίδων, ψεκάζουμε το φύλλωμα των φυτών 1-2 φορές τον μήνα με βιολογικά εντομοκτόνα. Τα πιο απολεσματικά σκευάσματα για την αντιμετώπιση της μελίγκρας είναι ο θερινός πολτός, τα άλατα καλίου και η φυσική πυρεθρίνη. Τα συγκεκριμένα σκευάσματα είναι εγκεκριμένα για χρήση στη βιολογική γεωργία και μπορούμε να τα προμηθευτούμε από γεωπονικά καταστήματα. Το ράντισμα των φυτών γίνεται σε θερμοκρασία μικρότερη των 28°C, καθώς σε υψηλότερες θερμοκρασίες μπορεί να δημιουργηθούν εγκαύματα στο φύλλωμα των φυτών. Πύρεθρο και φυσική πυρεθρίνη για προστασία από έντομα

5. Προστασία με πασχαλίτσες

Οι κόκκινες πασχαλίτσες θεωρούνται από τα πλέον ωφέλιμα έντομα στον κήπο μας, καθώς αποτελούν τον πιο σημαντικό φυσικό εχθρό της μελίγκρας και μπορούν να μας βοηθήσουν σημαντικά στην αποτελεσματική καταπολέμηση της. Αν δούμε λοιπόν κάποια πασχαλίτσα στον κήπο μας, μπορούμε να την πάρουμε και να την αφήσουμε στα φύλλα της τριανταφυλλιάς ή της λεμονιάς για να αποτελέσει τον άγρυπνο φρουρό εναντίον της μελίγκρας. Αξίζει να αναφέρουμε πως μία πασχαλίτσα μπορεί να καταβροχθίσει μέχρι και 50 έντομα μελίγκρας σε μία μέρα

6. Φύλλα καρυδιάς

Πρόκειται για ένα ακόμη διάλυμα φυσικών υλικών. Εάν έχεις τη δυνατότητα να βρεις, βάλε σε 1 λίτρο νερό 200 γραμμάρια φρέσκων φύλλων καρυδιάς. Άφησε το μείγμα για 4-5 ημέρες και έπειτα σούρωσέ το. Στη συνέχεια, ψέκασε με αυτό τα φυτά για να δώσεις ένα τέλος στις αφίδες, αλλά και τις κάμπιες.

7. Διάλυμα σκόρδου και κρεμμυδιού

Χρησιμοποίεισαι το σκόρδο και το κρεμμύδι που υπάρχουν στην κουζίνα σου για τα φυτά! Η συνταγή περιλαμβάνει 1 μέτριο κρεμμύδι, 5 σκελίδες σκόρδο και 1 λίτρο ζεστό νερό. Βάλε το σκόρδο και το κρεμμύδι στο μπλέντερ και χτύπα τα έως ότου γίνει ένας πολτός. Στη συνέχεια, ρίξε τον στο ζεστό νερό, ανακάτεψέ τα και άφησέ το για ένα βράδυ. Την επόμενη μέρα μπορείς να σουρώσεις το μείγμα και να ψεκάσεις με το διάλυμα τα λουλούδια και τα καρποφόρα δέντρα του κήπου ή του μπαλκονιού σου. Η πρακτική αυτή αντιμετωπίζει τη μελίγκρα, αλλά και τα σκουλήκια που προσβάλλουν τον καρπό

Σε επαγγελματικό επίπεδο γίνεται συστηματική εκτροφή πασχαλίτσας και εξαπόλυση σε θερμοκήπια για προστασία από την μελίγκρα τόσο σε καλλιέργειες κηπευτικών όσο και καλλωπιστικών φυτών. Κι ένα μυστικό για την αντιμετώπιση της μελίγκρας Η μελίγκρα δημιουργεί χαρακτηριστικά μελιτώματα που αποτελούν εξαιρετική τροφή για τα μυρμήγκια του κήπου μας.

Γι’ αυτό όταν βλέπουμε μυρμήγκια στο φύλλωμα των φυτών, είναι ένα σημάδι ότι πιθανόν έχουν προσβληθεί από το έντομο της μελίγκρας. Σε αρκετές περιπτώσεις, έχει παρατηρηθεί ότι τα μυρμήγκια εμποδίζουν τις πασχαλίτσες όταν προσπαθούν να επιτεθούν στην μελίγκρα για να μην χάσουν το φαγητό τους, τα μελιτώματα. – Πηγή: www.mistikakipou.gr

Το άρθρο Αφίδες, τρόποι για την καταπολέμηση της μελίγκρας εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Ζιζάνια ονομάζουμε τα ανεπιθύμητα αγριόχορτα που εμφανίζονται στον κήπο μας και “φυτρώνουν εκεί που δεν τα σπέρνουμε”.

Πρόκειται για φυτά που εμφανίζονται σε σημεία όπου δεν είναι επιθυμητά, ανάμεσα από , γύρω από και τον κορμό των καρποφόρων δέντρων. Τα αγριόχορτα αποτελούν ένα διαρκές πρόβλημα στον κήπο και το χωράφι μας, εμποδίζοντας τις καλλιέργειες μας να αναπτυχθούν.

Τα ζιζάνια δεν εμφανίζονται μόνο σε ερασιτεχνικούς κήπους, αλλά αποτελούν μεγάλο πρόβλημα και για τους περισσότερους επαγγελματίες καλλιεργητές.

Για την καταπολέμηση των ζιζανίων στις συμβατικές καλλιέργειες, οι παραγωγοί χρησιμοποιούν διάφορα χημικά σκευάσματα υψηλής δραστικότητας με τα οποία ψεκάζουν για να ξεράνουν τα αγριόχορτα.

Στο σημερινό άρθρο, θα αναφερθούμε σε οικολογικούς τρόπους και σε φυσικά σκευασμάτα που χρησιμοποιούμε για την αντιμετώπιση των ζιζανίων. Τα φυσικά ζιζανιοκτόνα είναι πιο φιλικά για τον κήπο μας και το περιβάλλον, αν και δεν είναι το ίδιο ισχυρά, σε πολλές περιπτώσεις είναι αρκετά αποτελεσματικά.

Ας δούμε λοιπόν, ποια φυτά ονομάζουμε ζιζάνια, τι προβλήματα δημιουργούν και με ποιους φυσικούς τρόπους μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα αγριόχορτα που φυτρώνουν στον κήπο μας χωρίς να επιβαρύνουμε το περιβάλλον και την υγεία μας, ώστε να εξασφαλίσουμε υγιή φυτά και αποδοτικές καλλιέργειες.

Υπάρχουν εκατοντάδες φυτά που μπορούν να γίνουν ζιζάνια και να αναπτυχθούν σε χώρους και χρονικά διαστήματα που δεν επιθυμούμε. Από τον κήπο και το χωράφι μας, μέχρι τους δρόμους και τα πεζοδρόμια.

Βασικό χαρακτηριστικό στα περισσότερα ζιζάνια είναι το γεγονός ότι απλώνονται εύκολα σε μεγάλη έκταση και είναι πολύ προσαρμοστικά. Επιβιώνουν δηλαδή ακόμα και στα πιο δύσκολα σημεία και έχουν μηχανισμούς που τους επιτρέπουν να διατηρούνται και να πολλαπλασιάζονται σε συνθήκες που άλλα φυτά δεν τα καταφέρνουν.

Ορισμένα ζιζάνια είναι ετήσια που φυτρώνουν και ξεραίνονται κατά τη διάρκεια της χρονιάς και ορισμένα είναι πολυετή και επιβιώνουν για πολλά χρόνια.

Κάθε ανεπιθύμητο αγριόχορτο έχει πολλές ονομασίες ανά περιοχή της χώρας μας. Μερικά από τα πιο διαδεδομένα ζιζάνια είναι η , η , η , η μολόχα, ο βέλιουρας, η αγριάδα, η φτέρη και η περικοκλάδα.

Τα προβλήματα που προκαλούν τα ανεπιθύμητα αγριόχορτα διαφέρουν ανάλογα το είδος του ζιζανίου, την εποχή που φυτρώνει και το πόσο πυκνά εμφανίζεται στον κήπο μας

Στις περισσότερες περιπτώσεις καλλιεργειών, η μεγάλη ανάπτυξη των ζιζανίων προκαλεί σημαντική απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών και του νερού του εδάφους με αποτέλεσμα να “πνίγουν” τα υπόλοιπα φυτά.

Επιπλέον, τα αγριόχορτα απορροφούν μέρος από το που έχουμε προσθέσει στα φυτά μας. Εκτός από την οικονομική επιβάρυνση, η απορρόφηση του λιπάσματος από τα ζιζάνια έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα και την ποσότητα της παραγωγής των καλλιεργειών μας.

Αρκετά ζιζάνια προσβάλλονται από τα ίδια έντομα και ασθένειες που προσβάλλουν και τις καλλιέργειες λαχανικών ή τα καλλωπιστικά φυτά του κήπου μας. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη διατήρηση σημαντικών εστιών μόλυνσης των ασθενειών και των εντόμων που επεκτείνονται στα φυτά μας όταν επικρατήσουν κατάλληλες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας.

Σε αρκετές περιπτώσεις, τα ζιζάνια δεν κάνουν τόσο σημαντική ζημιά στην καλλιέργεια μας και δεν είναι απαραίτητο να κάνουμε κάποια επέμβαση. Για παράδειγμα, αρκετοί καλλιεργητές αφήνουν πολλές φορές την γύρω από τα δέντρα, για να διατηρεί την υγρασία και να μειώνει την παγωνιά τις ξάστερες νύχτες του χειμώνα.

Επιπλέον, για καλλιέργειες καρποφόρων δέντρων σε επικλινή εδάφη που δέχονται δυνατούς ανέμους και βροχοπτώσεις, τα αγριόχορτα μπορεί να αποδειχθούν ιδιαίτερα ωφέλιμα, καθώς συγκρατούν το χώμα και εμποδίζουν την διάβρωση του εδάφους από το νερό και τον αέρα.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι ορισμένα αγριόχορτα έχουν την ιδιότητα να αυξάνουν τη γονιμότητα του εδάφους, κάποια χρησιμοποιούνται για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες και άλλα χρησιμοποιούνται ως τροφή ζώων.

Η καταπολέμηση των ζιζανίων ξεκινάει, συνήθως, πριν την έναρξη της καλλιέργειας και συνεχίζεται ανάλογα με την ένταση του προβλήματος.

Υπάρχουν αρκετοί οικολογικοί τρόποι για τη βιολογική αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων αγριόχορτων που μπορούμε να εφαρμόσουμε ανάλογα το είδος της καλλιέργειας και τα ζιζάνια που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.

Για να έχουμε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, μπορούμε να συνδυάσουμε διαφορετικά μέτρα.

Οι φυσικοί τρόποι που χρησιμοποιούνται στην οικολογική και στη βιολογική γεωργία για την καταπολέμηση των ζιζανίων είναι οι εξής:

Η αξιοποίηση καλλιεργειών με κατάλληλα φυτά για χλωρή λίπανση όπως ο βίκος, τα , ο και η βρώμη εκτός από την ενίσχυση του εδάφους με θρεπτικά συστατικά, βοηθά και στην αντιμετώπιση των ζιζανίων. Η πυκνή σπορά αυτών των καλλιεργειών φέρνει θετικά αποτελέσματα, καθώς το δυνατό ριζικό σύστημα των φυτών περιορίζει και εμποδίζει την ανάπτυξη των αγριόχορτων την επόμενη καλλιεργητική χρονιά.

Η χρήση νάιλον πλαστικού ή υφάσματος εδαφοκάλυψης βοηθά στην αντιμετώπιση των ζιζανίων στις καλλιέργειες λαχανικών. Συγκεκριμένα, καλύπτουμε το έδαφος με φύλλο από μαύρο ή λευκό πλαστικό για την και ανοίγουμε τρύπες για να φυτέψουμε μέσα τα λαχανικά μας. Το πλαστικό καλύπτει το έδαφος και εμποδίζει τα ανεπιθύμητα χόρτα να φυτρώσουν, ενώ τα φυτά μας αναπτύσσονται κανονικά.

Ένας παραδοσιακός τρόπος καταπολέμησης των αγριόχορτων είναι το όργωμα όταν τα ζιζάνια είναι σε αρχικό στάδιο ανάπτυξης. Επίσης, το βαθύ όργωμα το προηγούμενο καλοκαίρι από τη σπορά ή τη φύτευση, φέρνει στην επιφάνεια ρίζες και σπόρους των ζιζανίων που καταστρέφονται από τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού ή τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα.

Ένας από τους πιο διαδεδομένους τρόπους οικολογικής αντιμετώπισης των ζιζανίων στις βιολογικές καλλιέργειες καρποφόρων δέντρων αλλά και του αμπελιού είναι η χρήση χορτοκοπτικών μηχανημάτων. Συγκεκριμένα, θερίζουμε συχνά τα ζιζάνια με χορτοκοπτικό μηχάνημα, σε στάδιο βλάστησης πριν την άνθιση ή κατά την ανθοφορία αλλά σίγουρα πριν δημιουργήσουν σπόρο.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε διάφορα και να καταπολεμήσουμε με οικολογικό τρόπο τα αγριόχορτα στον κήπο μας. Καλύπτουμε το χώμα γύρω από τα φυτά με ροκανίδι ή για να εμποδίσουμε τα ανεπιθύμητα χόρτα να φυτρώσουν, λειτουργώντας ως φυσικά ζιζανιοκτόνα.

Μία σπιτική λύση για την αντιμετώπιση των αγριόχορτών του κήπου μας είναι να χρησιμοποιήσουμε βραστό νερό για το κάψιμο των ζιζανίων. Ρίχνουμε βραστό νερό πάνω στο φύλλωμα νεαρών αγριόχορτων για να μαραθούν και να ξεραθούν προσέχοντας φυσικά να μην πέσει το βραστό νερό σε φύλλωμα λαχανικών ή λουλουδιών καθώς θα προκαλέσουμε σοβαρό πρόβλημα στα φυτά.

Η ηλιοαπολύμανση του εδάφους είναι μία οικολογική μέθοδος απολύμανσης του εδάφους που χρησιμοποιούν οι καλλιεργητές στα χωράφια και στα θερμοκήπια για να καταπολεμήσουν έντομα, ασθένειες αλλά και σπόρους ζιζανίων που βρίσκονται στο έδαφος. Συγκεκριμένα, τη ζεστή περίοδο του καλοκαιριού, καλύπτουν το έδαφος που έχουν πρώτα ποτίσει με λεπτά διαφανή φύλλα πλαστικού παγιδεύοντας την ηλιακή ακτινοβολία στο χώμα.

Για την καταπολέμηση των ζιζανίων, σε γεωπονικά καταστήματα θα βρούμε βιολογικά ζιζανιοκτόνα που έχουν σαν βασικό συστατικό το πελαργονικό οξύ που εξάγεται από το φυτό . Ψεκάζουμε το φύλλωμα των αγριόχορτων προσέχοντας να μην έρθει σε επαφή με τα φύλλα των φυτών του κήπου μας.

Για την αντιμετώπιση των αγριόχορτων που αναπτύσσονται στον κήπο μας, μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα αυτοσχέδιο σκεύασμα χρησιμοποιώντας . Το συγκεκριμένο σκεύασμα λειτουργεί μόνο με την επαφή στο φύλλωμα των φυτών και δίνει λύση όσον αφορά το υπέργειο μέρος τους, “καίγοντας” τα φύλλα των αγριόχορτων.
 
Υλικά
 
4 κουταλιές της σούπας
1 κουταλιά της σούπας
1 κουταλιά της σούπας
1 λίτρο νερό
 
Εφαρμογή
 
Βάζουμε 4 κουταλιές της σούπας ξύδι, 1 κουταλιά της σούπας οινόπνευμα και 1 κουταλιά της σούπας τριμμένο πράσινο σαπούνι σε ένα λίτρο καυτό νερό και το ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί ομοιόμορφα. Στη συνέχεια ψεκάζουμε το πάνω μέρος του φυλλώματος των ανεπιθύμητων χόρτων, κάνοντας μία καλή διαβροχή για να τα ξεράνουμε. Για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της εφαρμογής, προτιμούμε το ράντισμα των φυτών να γίνεται τις μεσημεριανές ώρες που επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες

Η εκτροφή ζώων στο χώρο καλλιέργειας καρποφόρων δέντρων είναι ένας αποτελεσματικός και οικολογικός τρόπος αντιμετώπισης των ανεπιθύμητων χόρτων στα χωράφια μας. Για παράδειγμα, σε αρκετούς ελαιώνες, γίνεται εκτροφή κοτών, και γαλοπούλων που περιορίζει σημαντικά την ανάπτυξη των ζιζανίων.

Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος μεταφοράς ζιζανίων στον κήπο μας όταν παίρνουμε χώμα από άλλο χωράφι και το φέρνουμε στον κήπο μας. Πριν πάρουμε χώμα, καλό είναι να ελέγχουμε σχολαστικά το χωράφι που έχει γίνει εκσκαφή καθώς και τα διπλανά χωράφια, για να διαπιστώσουμε αν υπάρχουν μεγάλοι πληθυσμοί από αγριόχορτα που μπορεί να μεταφερθούν με το χώμα στον κήπο μας.

Το άρθρο 10 φυσικοί τρόποι για να αντιμετωπίσουμε τα ζιζάνια στον κήπο εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Ζιζάνια ονομάζουμε τα ανεπιθύμητα αγριόχορτα που εμφανίζονται στον κήπο μας και “φυτρώνουν εκεί που δεν τα σπέρνουμε”.

Πρόκειται για φυτά που εμφανίζονται σε σημεία όπου δεν είναι επιθυμητά, ανάμεσα από , γύρω από και τον κορμό των καρποφόρων δέντρων. Τα αγριόχορτα αποτελούν ένα διαρκές πρόβλημα στον κήπο και το χωράφι μας, εμποδίζοντας τις καλλιέργειες μας να αναπτυχθούν.

Τα ζιζάνια δεν εμφανίζονται μόνο σε ερασιτεχνικούς κήπους, αλλά αποτελούν μεγάλο πρόβλημα και για τους περισσότερους επαγγελματίες καλλιεργητές.

Για την καταπολέμηση των ζιζανίων στις συμβατικές καλλιέργειες, οι παραγωγοί χρησιμοποιούν διάφορα χημικά σκευάσματα υψηλής δραστικότητας με τα οποία ψεκάζουν για να ξεράνουν τα αγριόχορτα.

Στο σημερινό άρθρο, θα αναφερθούμε σε οικολογικούς τρόπους και σε φυσικά σκευασμάτα που χρησιμοποιούμε για την αντιμετώπιση των ζιζανίων. Τα φυσικά ζιζανιοκτόνα είναι πιο φιλικά για τον κήπο μας και το περιβάλλον, αν και δεν είναι το ίδιο ισχυρά, σε πολλές περιπτώσεις είναι αρκετά αποτελεσματικά.

Ας δούμε λοιπόν, ποια φυτά ονομάζουμε ζιζάνια, τι προβλήματα δημιουργούν και με ποιους φυσικούς τρόπους μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα αγριόχορτα που φυτρώνουν στον κήπο μας χωρίς να επιβαρύνουμε το περιβάλλον και την υγεία μας, ώστε να εξασφαλίσουμε υγιή φυτά και αποδοτικές καλλιέργειες.

Υπάρχουν εκατοντάδες φυτά που μπορούν να γίνουν ζιζάνια και να αναπτυχθούν σε χώρους και χρονικά διαστήματα που δεν επιθυμούμε. Από τον κήπο και το χωράφι μας, μέχρι τους δρόμους και τα πεζοδρόμια.

Βασικό χαρακτηριστικό στα περισσότερα ζιζάνια είναι το γεγονός ότι απλώνονται εύκολα σε μεγάλη έκταση και είναι πολύ προσαρμοστικά. Επιβιώνουν δηλαδή ακόμα και στα πιο δύσκολα σημεία και έχουν μηχανισμούς που τους επιτρέπουν να διατηρούνται και να πολλαπλασιάζονται σε συνθήκες που άλλα φυτά δεν τα καταφέρνουν.

Ορισμένα ζιζάνια είναι ετήσια που φυτρώνουν και ξεραίνονται κατά τη διάρκεια της χρονιάς και ορισμένα είναι πολυετή και επιβιώνουν για πολλά χρόνια.

Κάθε ανεπιθύμητο αγριόχορτο έχει πολλές ονομασίες ανά περιοχή της χώρας μας. Μερικά από τα πιο διαδεδομένα ζιζάνια είναι η , η , η , η μολόχα, ο βέλιουρας, η αγριάδα, η φτέρη και η περικοκλάδα.

Τα προβλήματα που προκαλούν τα ανεπιθύμητα αγριόχορτα διαφέρουν ανάλογα το είδος του ζιζανίου, την εποχή που φυτρώνει και το πόσο πυκνά εμφανίζεται στον κήπο μας

Στις περισσότερες περιπτώσεις καλλιεργειών, η μεγάλη ανάπτυξη των ζιζανίων προκαλεί σημαντική απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών και του νερού του εδάφους με αποτέλεσμα να “πνίγουν” τα υπόλοιπα φυτά.

Επιπλέον, τα αγριόχορτα απορροφούν μέρος από το που έχουμε προσθέσει στα φυτά μας. Εκτός από την οικονομική επιβάρυνση, η απορρόφηση του λιπάσματος από τα ζιζάνια έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα και την ποσότητα της παραγωγής των καλλιεργειών μας.

Αρκετά ζιζάνια προσβάλλονται από τα ίδια έντομα και ασθένειες που προσβάλλουν και τις καλλιέργειες λαχανικών ή τα καλλωπιστικά φυτά του κήπου μας. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη διατήρηση σημαντικών εστιών μόλυνσης των ασθενειών και των εντόμων που επεκτείνονται στα φυτά μας όταν επικρατήσουν κατάλληλες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας.

Σε αρκετές περιπτώσεις, τα ζιζάνια δεν κάνουν τόσο σημαντική ζημιά στην καλλιέργεια μας και δεν είναι απαραίτητο να κάνουμε κάποια επέμβαση. Για παράδειγμα, αρκετοί καλλιεργητές αφήνουν πολλές φορές την γύρω από τα δέντρα, για να διατηρεί την υγρασία και να μειώνει την παγωνιά τις ξάστερες νύχτες του χειμώνα.

Επιπλέον, για καλλιέργειες καρποφόρων δέντρων σε επικλινή εδάφη που δέχονται δυνατούς ανέμους και βροχοπτώσεις, τα αγριόχορτα μπορεί να αποδειχθούν ιδιαίτερα ωφέλιμα, καθώς συγκρατούν το χώμα και εμποδίζουν την διάβρωση του εδάφους από το νερό και τον αέρα.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι ορισμένα αγριόχορτα έχουν την ιδιότητα να αυξάνουν τη γονιμότητα του εδάφους, κάποια χρησιμοποιούνται για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες και άλλα χρησιμοποιούνται ως τροφή ζώων.

Η καταπολέμηση των ζιζανίων ξεκινάει, συνήθως, πριν την έναρξη της καλλιέργειας και συνεχίζεται ανάλογα με την ένταση του προβλήματος.

Υπάρχουν αρκετοί οικολογικοί τρόποι για τη βιολογική αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων αγριόχορτων που μπορούμε να εφαρμόσουμε ανάλογα το είδος της καλλιέργειας και τα ζιζάνια που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.

Για να έχουμε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, μπορούμε να συνδυάσουμε διαφορετικά μέτρα.

Οι φυσικοί τρόποι που χρησιμοποιούνται στην οικολογική και στη βιολογική γεωργία για την καταπολέμηση των ζιζανίων είναι οι εξής:

Η αξιοποίηση καλλιεργειών με κατάλληλα φυτά για χλωρή λίπανση όπως ο βίκος, τα , ο και η βρώμη εκτός από την ενίσχυση του εδάφους με θρεπτικά συστατικά, βοηθά και στην αντιμετώπιση των ζιζανίων. Η πυκνή σπορά αυτών των καλλιεργειών φέρνει θετικά αποτελέσματα, καθώς το δυνατό ριζικό σύστημα των φυτών περιορίζει και εμποδίζει την ανάπτυξη των αγριόχορτων την επόμενη καλλιεργητική χρονιά.

Η χρήση νάιλον πλαστικού ή υφάσματος εδαφοκάλυψης βοηθά στην αντιμετώπιση των ζιζανίων στις καλλιέργειες λαχανικών. Συγκεκριμένα, καλύπτουμε το έδαφος με φύλλο από μαύρο ή λευκό πλαστικό για την και ανοίγουμε τρύπες για να φυτέψουμε μέσα τα λαχανικά μας. Το πλαστικό καλύπτει το έδαφος και εμποδίζει τα ανεπιθύμητα χόρτα να φυτρώσουν, ενώ τα φυτά μας αναπτύσσονται κανονικά.

Ένας παραδοσιακός τρόπος καταπολέμησης των αγριόχορτων είναι το όργωμα όταν τα ζιζάνια είναι σε αρχικό στάδιο ανάπτυξης. Επίσης, το βαθύ όργωμα το προηγούμενο καλοκαίρι από τη σπορά ή τη φύτευση, φέρνει στην επιφάνεια ρίζες και σπόρους των ζιζανίων που καταστρέφονται από τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού ή τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα.

Ένας από τους πιο διαδεδομένους τρόπους οικολογικής αντιμετώπισης των ζιζανίων στις βιολογικές καλλιέργειες καρποφόρων δέντρων αλλά και του αμπελιού είναι η χρήση χορτοκοπτικών μηχανημάτων. Συγκεκριμένα, θερίζουμε συχνά τα ζιζάνια με χορτοκοπτικό μηχάνημα, σε στάδιο βλάστησης πριν την άνθιση ή κατά την ανθοφορία αλλά σίγουρα πριν δημιουργήσουν σπόρο.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε διάφορα και να καταπολεμήσουμε με οικολογικό τρόπο τα αγριόχορτα στον κήπο μας. Καλύπτουμε το χώμα γύρω από τα φυτά με ροκανίδι ή για να εμποδίσουμε τα ανεπιθύμητα χόρτα να φυτρώσουν, λειτουργώντας ως φυσικά ζιζανιοκτόνα.

Μία σπιτική λύση για την αντιμετώπιση των αγριόχορτών του κήπου μας είναι να χρησιμοποιήσουμε βραστό νερό για το κάψιμο των ζιζανίων. Ρίχνουμε βραστό νερό πάνω στο φύλλωμα νεαρών αγριόχορτων για να μαραθούν και να ξεραθούν προσέχοντας φυσικά να μην πέσει το βραστό νερό σε φύλλωμα λαχανικών ή λουλουδιών καθώς θα προκαλέσουμε σοβαρό πρόβλημα στα φυτά.

Η ηλιοαπολύμανση του εδάφους είναι μία οικολογική μέθοδος απολύμανσης του εδάφους που χρησιμοποιούν οι καλλιεργητές στα χωράφια και στα θερμοκήπια για να καταπολεμήσουν έντομα, ασθένειες αλλά και σπόρους ζιζανίων που βρίσκονται στο έδαφος. Συγκεκριμένα, τη ζεστή περίοδο του καλοκαιριού, καλύπτουν το έδαφος που έχουν πρώτα ποτίσει με λεπτά διαφανή φύλλα πλαστικού παγιδεύοντας την ηλιακή ακτινοβολία στο χώμα.

Για την καταπολέμηση των ζιζανίων, σε γεωπονικά καταστήματα θα βρούμε βιολογικά ζιζανιοκτόνα που έχουν σαν βασικό συστατικό το πελαργονικό οξύ που εξάγεται από το φυτό . Ψεκάζουμε το φύλλωμα των αγριόχορτων προσέχοντας να μην έρθει σε επαφή με τα φύλλα των φυτών του κήπου μας.

Για την αντιμετώπιση των αγριόχορτων που αναπτύσσονται στον κήπο μας, μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα αυτοσχέδιο σκεύασμα χρησιμοποιώντας . Το συγκεκριμένο σκεύασμα λειτουργεί μόνο με την επαφή στο φύλλωμα των φυτών και δίνει λύση όσον αφορά το υπέργειο μέρος τους, “καίγοντας” τα φύλλα των αγριόχορτων.
 
Υλικά
 
4 κουταλιές της σούπας
1 κουταλιά της σούπας
1 κουταλιά της σούπας
1 λίτρο νερό
 
Εφαρμογή
 
Βάζουμε 4 κουταλιές της σούπας ξύδι, 1 κουταλιά της σούπας οινόπνευμα και 1 κουταλιά της σούπας τριμμένο πράσινο σαπούνι σε ένα λίτρο καυτό νερό και το ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί ομοιόμορφα. Στη συνέχεια ψεκάζουμε το πάνω μέρος του φυλλώματος των ανεπιθύμητων χόρτων, κάνοντας μία καλή διαβροχή για να τα ξεράνουμε. Για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της εφαρμογής, προτιμούμε το ράντισμα των φυτών να γίνεται τις μεσημεριανές ώρες που επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες

Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος μεταφοράς ζιζανίων στον κήπο μας όταν παίρνουμε χώμα από άλλο χωράφι και το φέρνουμε στον κήπο μας. Πριν πάρουμε χώμα, καλό είναι να ελέγχουμε σχολαστικά το χωράφι που έχει γίνει εκσκαφή καθώς και τα διπλανά χωράφια, για να διαπιστώσουμε αν υπάρχουν μεγάλοι πληθυσμοί από αγριόχορτα που μπορεί να μεταφερθούν με το χώμα στον κήπο μας.

Το άρθρο 9 φυσικοί τρόποι για να αντιμετωπίσουμε τα ζιζάνια στον κήπο εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Τα συμπτώματα της ανθράκωσης στα φυτά, αρχικά μοιάζουν να έχουν προκληθεί από τις έντονες ηλιακές ακτίνες, το υπερβολικό πότισμα, το ακατάλληλο νερό με πολλά άλατα ή την υπερβολική λίπανση. Όμως, σε ορισμένες περιπτώσεις, η κύρια αιτία μπορεί να είναι μία ασθένεια με καταστρεπτικές συνέπειες για τα φυτά.

Υπάρχουν πολλές μυκητολογικές ασθένειες που δημιουργούν προβλήματα στο φύλλωμα όπως ο , το , το και η . Στο σημερινό άρθρο, θα αναφερθούμε στην ανθράκωση, μία σοβαρή ασθένεια που προκαλεί χαρακτηριστικές κηλίδες στα φύλλα των φυτών και μπορεί να προκαλέσει μέχρι και τη ξήρανση φυτών.

Η ανθράκωση προσβάλλει φύλλα, τρυφερούς βλαστούς, ολόκληρα κλαδιά ακόμη και καρπούς των φυτών. Τη συναντάμε σε και καρποφόρων δέντρων, αλλά και σε του κήπου και το μπαλκονιού μας.

Η εξάπλωση της ανθράκωσης ευνοείται σε συνθήκες υγρασίας και σε βροχερό καιρό και σχετικά ζεστή θερμοκρασία. Μεταδίδεται με τον αέρα, με τις σταγόνες της βροχής, με το σπόρο καθώς και μέσω των πληγών των φυτών μετά από το κλάδεμα.

Ας δούμε αναλυτικά σε ποια φυτά εμφανίζεται η ασθένεια της ανθράκωσης, τι ζημιές προκαλεί, ποια μέτρα παίρνουμε για την προστασία των φυτών μας και πώς μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε με βιολογικούς τρόπους.

Η ανθράκωση προσβάλλει αρκετά λαχανικά του κήπου μας τόσο στο φθινοπωρινό όσο και στον ανοιξιάτικο λαχανόκηπο προκαλώντας πολλές ζημιές όπως αναλυτικά περιγράφουμε παρακάτω:

– Ανθράκωση αγγουριού, κολοκύθιου, πεπονιού και καρπουζιού: Η ανθράκωση προσβάλλει το φύλλωμα και καρπούς στην , την , την και την . Δημιουργεί χαρακτηριστικές καστανές κηλίδες στα φύλλα ενώ τα καινούρια φύλλα που αναπτύσσονται παραμορφώνονται. Στους καρπούς εμφανίζονται στρογγυλές μαύρες κηλίδες καθώς και έκκριση κόλλας ενώ σε νεαρούς καρπούς παρατηρείται και καρπόπτωση.

– Ανθράκωση μαρουλιού, μαϊντανού, σέλινου και σέσκουλου: Η ασθένεια της ανθράκωσης εμφανίζεται πολύ συχνά σε φυλλώδη λαχανικά όπως σε , , και . Δημιουργεί μικρές καστανές κηλίδες που όταν ξεραίνονται εμφανίζεται το χαρακτηριστικό σύμπτωμα “τρύπες από σκάγια”. Οι προσβολές ξεκινούν συνήθως από τα χαμηλότερα και παλαιότερα φύλλα και προχωρά σταδιακά προς τη νέα βλάστηση.

– Ανθράκωση σε φασολιού και κουκιού: Σε και σε , η ανθράκωση προσβάλλει φύλλα μίσχους και λοβούς των φασολιών και των κουκιών. Θα παρατηρήσουμε καστανές κηλίδες αρχικά στην κάτω μεριά των φύλων και στη συνέχεια και στην πάνω επιφάνεια του φυλλώματος. Σε συνθήκες έντονης προσβολής η ανθράκωση μπορεί να υποβαθμίζει το μέγεθος και την ποιότητα τη παραγωγής.

– Ανθράκωση κρεμμυδιού και πράσου: Η ανθράκωση προσβάλλει την , αλλά μόνο τις λευκές ποικιλίες, την ενώ δεν παρατηρείται στην . Η ασθένεια προσβάλλει τους εξωτερικούς χιτώνες των βολβών και τα κάτω φύλλα των φυτών εμφανίζοντας κυκλικές μαύρες κηλίδες υποβαθμίζοντας την παραγωγή.

Για τη βιολογική αντιμετώπιση της ασθένειας της ανθράκωσης σε καλλιέργειες λαχανικών, παίρνουμε τα ακόλουθα μέτρα στο λαχανόκηπο μας:

Η ανθράκωση προσβάλλει αρκετά καλλωπιστικά φυτά που έχουμε στον κήπο και το μπαλκόνι μας, ακόμη και φυτά εσωτερικού χώρου που διατηρούμε στο σαλόνι ή το γραφείο μας. Παρακάτω, αναφέρουμε τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα της ανθράκωσης στα καλλωπιστικά φυτά:

– Ανθράκωση τριανταφυλλιάς: Η ανθράκωση προσβάλλει την προκαλώντας κόκκινες και καστανές κηλίδες στα φύλλα και σε κάποιες περιπτώσεις και στους βλαστούς. Όταν σταδιακά οι κηλίδες ξεραίνονται δημιουργούνται μικρές τρύπες στα φύλλα και έχουμε το χαρακτηριστικό σύμπτωμα που αναφέρεται ως “τρύπες από σκάγια”.

– Ανθράκωση σε αζαλέα: Η ασθένεια της ανθράκωσης εμφανίζεται κυρίως στα νεότερα φύλλα της δημιουργώντας σκουρόχρωμες κηλίδες ενώ τα παλαιότερα ώριμα φύλλα δεν προσβάλλονται. Σε περιπτώσεις μεγάλης προσβολής, οι νεαροί βλαστοί της αζαλέας ρίχνουν τα φύλλα και παρατηρείται έντονη αποφύλλωση του φυτού.

– Ανθράκωση σε καμέλια: Από τις πιο σημαντικές ασθένειες της , είναι η ανθράκωση που ξεραίνει σταδιακά βλαστούς και μπορεί να προκαλέσει και ξήρανση ολόκληρου του φυτού. Τα πρώτα συμπτώματα της ασθένειας εμφανίζονται με την ξήρανση των τρυφερών βλαστών την άνοιξη και την ξήρανση μεγαλύτερων κλαδιών μέσα στο καλοκαίρι.

– Ανθράκωση σε κυκλάμινο: Η ανθράκωση προσβάλλει πολύ συχνά και το δημιουργώντας χαρακτηριστικές μικρές καστανές κηλίδες στα φύλλα και στους μίσχους των φύλλων. Σε κάποιες περιπτώσεις, η ασθένεια προσβάλλει ακόμη και τα πέταλα των λουλουδιών υποβαθμίζοντας την καλλωπιστική τους αξία.

– Ανθράκωση σε ανθούριο: Η ασθένεια της ανθράκωσης προκαλεί μικρές καστανές κηλίδες στα φύλλα αλλά και στα λουλούδια του που σταδιακά μεγαλώνουν και ενώνονται καλύπτοντας μεγαλύτερη επιφάνεια. Η εξέλιξη της ασθένειας μπορεί να εμφανίσει πάνω στις καστανές κηλίδες, πορτοκαλί χρωματισμούς λόγω του σχηματισμού των σπορίων του μύκητα.

– Ανθράκωση σε ντιφενμπάχια: Άλλο ένα καλλωπιστικό φυτό εσωτερικού χώρου που προσβάλλει η ανθράκωση είναι η . Η ανθράκωση δημιουργεί κιτρινόμαυρες και καστανές κηλίδες στα φύλλα της ντιφενμπάχιας που σταδιακά επεκτείνονται. Η ασθένεια εμφανίζεται στην ντιφενμπάχια περισσότερο την περίοδο του χειμώνα.

Για τη βιολογική καταπολέμηση της ανθράκωσης στα καλλωπιστικά φυτά του κήπου και του μπαλκονιού μας ακολουθούμε τις παρακάτω συμβουλές:

Η ανθράκωση προσβάλλει και κάνει σημαντικές ζημιές σε καρποφόρα δέντρα τόσο στο φύλλωμα όσο και στους καρπούς όπως αναλυτικά περιγράφουμε παρακάτω:

– Ανθράκωση εσπεριδοειδών: Η ασθένεια της ανθράκωσης προσβάλλει συχνά τα φύλλα, τους βλαστούς και τους καρπούς σε , δηλαδή την , την και την . Παρατηρούμε την ασθένεια της ανθράκωσης κυρίως σε δέντρα που αντιμετωπίζουν δυσμενείς εδαφικές και καιρικές συνθήκες. σε δέντρα που δεν έχουν φροντίδα λίπανσης και κλαδέματος Η ανθράκωση προκαλεί ξήρανση των βλαστών της κορυφής, δημιουργεί καστανές κηλίδες στα φύλλα και μικρά καστανό-μαύρα στίγματα στους καρπούς.

– Ανθράκωση κερασιάς, βερικοκιάς και βυσσινιάς: Η ανθράκωση προσβάλλει αρκετά συχνά την , την , και την καλλιέργεια βυσσινιάς προκαλώντας κιτρίνισμα στην περιφέρεια του φύλλου και καστανές κηλίδες στο εσωτερικό του φύλλου. Η νέκρωση των φύλλων έχει σαν αποτέλεσμα να μην πέφτουν φυσιολογικά μέσα στο χειμώνα όπως συμβαίνει στα φυλλοβόλα καρποφόρα δέντρα αλλά να παραμένουν πάνω στο δέντρο μέχρι και την άνοιξη.

– Ανθράκωση καρυδιάς: Η ασθένεια της ανθράκωσης είναι η πιο σοβαρή ασθένεια της και προσβάλλει φύλλα, τρυφερή βλάστηση και καρπούς δημιουργώντας χαρακτηριστικές καστανές κηλίδες. Σε περιπτώσεις έντονης προσβολής παρατηρείται κιτρίνισμα και πτώση φύλλων μέσα στο καλοκαίρι καθώς και καρπόπτωση των μικρών καρυδιών που έχουν σχηματιστεί.

– Ανθράκωση καστανιάς: Αρκετά σοβαρή ασθένεια και για την είναι η ανθράκωση. Προσβάλλει τα φύλλα δημιουργώντας χαρακτηριστικές καστανές κηλίδες. Έντονη προσβολή από ανθράκωση μπορεί να προκαλέσει κιτρίνισμα και πτώση φύλλων, υποβάθμιση της παραγωγής με το σχηματισμό μικρών καρπών. Σε κάποιες περιπτώσεις έχουμε ακόμα και σταδιακή ξήρανση του δέντρου.

– Ανθράκωση αβοκαντιάς: Η ανθράκωση προσβάλλει και την και μπορεί να παρατηρήσουμε μαύρες κηλίδες στο φύλλωμα. Επίσης, η ασθένεια προσβάλλει και τους καρπούς του αβοκάντο και μπορεί να προκαλέσει υποβάθμιση και σάπισμα των καρπών όταν ωριμάσουν.

Για τη βιολογική καταπολέμηση της ασθένειας της ανθράκωσης στα καρποφόρα δέντρα με βιολογικό τρόπο, λαμβάνουμε τα εξής μέτρα:

Η ανθράκωση εμφανίζεται πολύ συχνά στις λεμονιές ως δευτερογενές σύμπτωμα σε δέντρα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια της προκαλώντας σοβαρή ζημιά στην ανάπτυξη της βλάστησης και στην καρποφορία.

Το άρθρο Αντιμετώπιση της ανθράκωσης των φυτών εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Τα συμπτώματα της ανθράκωσης στα φυτά, αρχικά μοιάζουν να έχουν προκληθεί από τις έντονες ηλιακές ακτίνες, το υπερβολικό πότισμα, το ακατάλληλο νερό με πολλά άλατα ή την υπερβολική λίπανση. Όμως, σε ορισμένες περιπτώσεις, η κύρια αιτία μπορεί να είναι μία ασθένεια με καταστρεπτικές συνέπειες για τα φυτά.

Υπάρχουν πολλές μυκητολογικές ασθένειες που δημιουργούν προβλήματα στο φύλλωμα όπως ο , το , το και η . Στο σημερινό άρθρο, θα αναφερθούμε στην ανθράκωση, μία σοβαρή ασθένεια που προκαλεί χαρακτηριστικές κηλίδες στα φύλλα των φυτών και μπορεί να προκαλέσει μέχρι και τη ξήρανση φυτών.

Η ανθράκωση προσβάλλει φύλλα, τρυφερούς βλαστούς, ολόκληρα κλαδιά ακόμη και καρπούς των φυτών. Τη συναντάμε σε και καρποφόρων δέντρων, αλλά και σε του κήπου και το μπαλκονιού μας.

Η εξάπλωση της ανθράκωσης ευνοείται σε συνθήκες υγρασίας και σε βροχερό καιρό και σχετικά ζεστή θερμοκρασία. Μεταδίδεται με τον αέρα, με τις σταγόνες της βροχής, με το σπόρο καθώς και μέσω των πληγών των φυτών μετά από το κλάδεμα.

Ας δούμε αναλυτικά σε ποια φυτά εμφανίζεται η ασθένεια της ανθράκωσης, τι ζημιές προκαλεί, ποια μέτρα παίρνουμε για την προστασία των φυτών μας και πώς μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε με βιολογικούς τρόπους.

Η ανθράκωση προσβάλλει αρκετά λαχανικά του κήπου μας τόσο στο φθινοπωρινό όσο και στον ανοιξιάτικο λαχανόκηπο προκαλώντας πολλές ζημιές όπως αναλυτικά περιγράφουμε παρακάτω:

– Ανθράκωση αγγουριού, κολοκύθιου, πεπονιού και καρπουζιού: Η ανθράκωση προσβάλλει το φύλλωμα και καρπούς στην , την , την και την . Δημιουργεί χαρακτηριστικές καστανές κηλίδες στα φύλλα ενώ τα καινούρια φύλλα που αναπτύσσονται παραμορφώνονται. Στους καρπούς εμφανίζονται στρογγυλές μαύρες κηλίδες καθώς και έκκριση κόλλας ενώ σε νεαρούς καρπούς παρατηρείται και καρπόπτωση.

– Ανθράκωση μαρουλιού, μαϊντανού, σέλινου και σέσκουλου: Η ασθένεια της ανθράκωσης εμφανίζεται πολύ συχνά σε φυλλώδη λαχανικά όπως σε , , και . Δημιουργεί μικρές καστανές κηλίδες που όταν ξεραίνονται εμφανίζεται το χαρακτηριστικό σύμπτωμα “τρύπες από σκάγια”. Οι προσβολές ξεκινούν συνήθως από τα χαμηλότερα και παλαιότερα φύλλα και προχωρά σταδιακά προς τη νέα βλάστηση.

– Ανθράκωση σε φασολιού και κουκιού: Σε και σε , η ανθράκωση προσβάλλει φύλλα μίσχους και λοβούς των φασολιών και των κουκιών. Θα παρατηρήσουμε καστανές κηλίδες αρχικά στην κάτω μεριά των φύλων και στη συνέχεια και στην πάνω επιφάνεια του φυλλώματος. Σε συνθήκες έντονης προσβολής η ανθράκωση μπορεί να υποβαθμίζει το μέγεθος και την ποιότητα τη παραγωγής.

– Ανθράκωση κρεμμυδιού και πράσου: Η ανθράκωση προσβάλλει την , αλλά μόνο τις λευκές ποικιλίες, την ενώ δεν παρατηρείται στην . Η ασθένεια προσβάλλει τους εξωτερικούς χιτώνες των βολβών και τα κάτω φύλλα των φυτών εμφανίζοντας κυκλικές μαύρες κηλίδες υποβαθμίζοντας την παραγωγή.

Για τη βιολογική αντιμετώπιση της ασθένειας της ανθράκωσης σε καλλιέργειες λαχανικών, παίρνουμε τα ακόλουθα μέτρα στο λαχανόκηπο μας:

Η ανθράκωση προσβάλλει αρκετά καλλωπιστικά φυτά που έχουμε στον κήπο και το μπαλκόνι μας, ακόμη και φυτά εσωτερικού χώρου που διατηρούμε στο σαλόνι ή το γραφείο μας. Παρακάτω, αναφέρουμε τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα της ανθράκωσης στα καλλωπιστικά φυτά:

– Ανθράκωση τριανταφυλλιάς: Η ανθράκωση προσβάλλει την προκαλώντας κόκκινες και καστανές κηλίδες στα φύλλα και σε κάποιες περιπτώσεις και στους βλαστούς. Όταν σταδιακά οι κηλίδες ξεραίνονται δημιουργούνται μικρές τρύπες στα φύλλα και έχουμε το χαρακτηριστικό σύμπτωμα που αναφέρεται ως “τρύπες από σκάγια”.

– Ανθράκωση σε αζαλέα: Η ασθένεια της ανθράκωσης εμφανίζεται κυρίως στα νεότερα φύλλα της δημιουργώντας σκουρόχρωμες κηλίδες ενώ τα παλαιότερα ώριμα φύλλα δεν προσβάλλονται. Σε περιπτώσεις μεγάλης προσβολής, οι νεαροί βλαστοί της αζαλέας ρίχνουν τα φύλλα και παρατηρείται έντονη αποφύλλωση του φυτού.

– Ανθράκωση σε καμέλια: Από τις πιο σημαντικές ασθένειες της , είναι η ανθράκωση που ξεραίνει σταδιακά βλαστούς και μπορεί να προκαλέσει και ξήρανση ολόκληρου του φυτού. Τα πρώτα συμπτώματα της ασθένειας εμφανίζονται με την ξήρανση των τρυφερών βλαστών την άνοιξη και την ξήρανση μεγαλύτερων κλαδιών μέσα στο καλοκαίρι.

– Ανθράκωση σε κυκλάμινο: Η ανθράκωση προσβάλλει πολύ συχνά και το δημιουργώντας χαρακτηριστικές μικρές καστανές κηλίδες στα φύλλα και στους μίσχους των φύλλων. Σε κάποιες περιπτώσεις, η ασθένεια προσβάλλει ακόμη και τα πέταλα των λουλουδιών υποβαθμίζοντας την καλλωπιστική τους αξία.

– Ανθράκωση σε ανθούριο: Η ασθένεια της ανθράκωσης προκαλεί μικρές καστανές κηλίδες στα φύλλα αλλά και στα λουλούδια του που σταδιακά μεγαλώνουν και ενώνονται καλύπτοντας μεγαλύτερη επιφάνεια. Η εξέλιξη της ασθένειας μπορεί να εμφανίσει πάνω στις καστανές κηλίδες, πορτοκαλί χρωματισμούς λόγω του σχηματισμού των σπορίων του μύκητα.

– Ανθράκωση σε ντιφενμπάχια: Άλλο ένα καλλωπιστικό φυτό εσωτερικού χώρου που προσβάλλει η ανθράκωση είναι η . Η ανθράκωση δημιουργεί κιτρινόμαυρες και καστανές κηλίδες στα φύλλα της ντιφενμπάχιας που σταδιακά επεκτείνονται. Η ασθένεια εμφανίζεται στην ντιφενμπάχια περισσότερο την περίοδο του χειμώνα.

Για τη βιολογική καταπολέμηση της ανθράκωσης στα καλλωπιστικά φυτά του κήπου και του μπαλκονιού μας ακολουθούμε τις παρακάτω συμβουλές:

Η ανθράκωση προσβάλλει και κάνει σημαντικές ζημιές σε καρποφόρα δέντρα τόσο στο φύλλωμα όσο και στους καρπούς όπως αναλυτικά περιγράφουμε παρακάτω:

– Ανθράκωση εσπεριδοειδών: Η ασθένεια της ανθράκωσης προσβάλλει συχνά τα φύλλα, τους βλαστούς και τους καρπούς σε , δηλαδή την , την και την . Παρατηρούμε την ασθένεια της ανθράκωσης κυρίως σε δέντρα που αντιμετωπίζουν δυσμενείς εδαφικές και καιρικές συνθήκες. σε δέντρα που δεν έχουν φροντίδα λίπανσης και κλαδέματος Η ανθράκωση προκαλεί ξήρανση των βλαστών της κορυφής, δημιουργεί καστανές κηλίδες στα φύλλα και μικρά καστανό-μαύρα στίγματα στους καρπούς.

– Ανθράκωση κερασιάς, βερικοκιάς και βυσσινιάς: Η ανθράκωση προσβάλλει αρκετά συχνά την , την , και την καλλιέργεια βυσσινιάς προκαλώντας κιτρίνισμα στην περιφέρεια του φύλλου και καστανές κηλίδες στο εσωτερικό του φύλλου. Η νέκρωση των φύλλων έχει σαν αποτέλεσμα να μην πέφτουν φυσιολογικά μέσα στο χειμώνα όπως συμβαίνει στα φυλλοβόλα καρποφόρα δέντρα αλλά να παραμένουν πάνω στο δέντρο μέχρι και την άνοιξη.

– Ανθράκωση καρυδιάς: Η ασθένεια της ανθράκωσης είναι η πιο σοβαρή ασθένεια της και προσβάλλει φύλλα, τρυφερή βλάστηση και καρπούς δημιουργώντας χαρακτηριστικές καστανές κηλίδες. Σε περιπτώσεις έντονης προσβολής παρατηρείται κιτρίνισμα και πτώση φύλλων μέσα στο καλοκαίρι καθώς και καρπόπτωση των μικρών καρυδιών που έχουν σχηματιστεί.

– Ανθράκωση καστανιάς: Αρκετά σοβαρή ασθένεια και για την είναι η ανθράκωση. Προσβάλλει τα φύλλα δημιουργώντας χαρακτηριστικές καστανές κηλίδες. Έντονη προσβολή από ανθράκωση μπορεί να προκαλέσει κιτρίνισμα και πτώση φύλλων, υποβάθμιση της παραγωγής με το σχηματισμό μικρών καρπών. Σε κάποιες περιπτώσεις έχουμε ακόμα και σταδιακή ξήρανση του δέντρου.

– Ανθράκωση αβοκαντιάς: Η ανθράκωση προσβάλλει και την και μπορεί να παρατηρήσουμε μαύρες κηλίδες στο φύλλωμα. Επίσης, η ασθένεια προσβάλλει και τους καρπούς του αβοκάντο και μπορεί να προκαλέσει υποβάθμιση και σάπισμα των καρπών όταν ωριμάσουν.

Για τη βιολογική καταπολέμηση της ασθένειας της ανθράκωσης στα καρποφόρα δέντρα με βιολογικό τρόπο, λαμβάνουμε τα εξής μέτρα:

Η ανθράκωση εμφανίζεται πολύ συχνά στις λεμονιές ως δευτερογενές σύμπτωμα σε δέντρα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια της προκαλώντας σοβαρή ζημιά στην ανάπτυξη της βλάστησης και στην καρποφορία.

Το άρθρο Αντιμετώπιση της ανθράκωσης των φυτών εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Η πλήρης ονομασία με την οποία τα βρίσκουμε στο εμπόριο είναι “άλατα καλίου λιπαρών οξέων”, ενώ μπορεί να τα ακούσουμε και ως “άλατα λιπαρών οξέων”, “άλατα σαπώνων καλίου” ή “σάπωνες αλάτων καλίου”.

Διαθέτουν φυσική σύνθεση παρόμοια με το κοινό και χρησιμοποιούνται σε , καρποφόρων δέντρων, καθώς επίσης σε αρωματικά και .

Μαζί με τον , τον και το , τα άλατα καλίου λιπαρών οξέων αποτελούν τα πιο δημοφιλή σκευάσματα, εγκεκριμένα για χρήση στη βιολογική γεωργία, που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα.

Ας δούμε αναλυτικά, πώς χρησιμοποιούμε τα άλατα καλίου και ποιες είναι οι κατάλληλες συνθήκες για την αποτελεσματική εφαρμογή τους.

Τα άλατα καλίου εφαρμόζονται στα φυτά για την αντιμετώπιση διαφόρων εντόμων και του τετράνυχου που κάνουν σημαντικές ζημιές στα φυτά, τόσο προληπτικά όσο και θεραπευτικά.

Δρουν σχετικά άμεσα για την εξόντωση των εντόμων. Συγκριτικά με άλλα εντομοκτόνα, τα άλατα καλίου έχουν το πλεονέκτημα ότι για καλλιέργειες λαχανικών και φρούτων, η συγκομιδή των καρπών μπορεί να γίνει άμεσα μετά τον ψεκασμό.

Για τη δοσολογία του διαλύματος ψεκασμού στα φυτά, συμβουλευόμαστε πάντα την αυτοκόλλητη ετικέτα του σκευάσματος, καθώς και τον γεωπόνο του καταστήματος από το οποίο έχουμε προμηθευτεί το σκεύασμα.

Τα άλατα καλίου λιπαρών οξέων χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση του αλευρώδη, ενός μικρού χαρακτηριστικού άσπρου εντόμου που συναντάμε συνήθως στην κάτω επιφάνεια των φύλλων σε κηπευτικά και καλλωπιστικά φυτά.

Ορισμένα είδη αλευρώδη εμφανίζονται και σε όπως στην , στην και στην δημιουργώντας μία λευκή κολλώδη ουσία στα φύλλα.

Ο ψεκασμός με άλατα καλίου λιπαρών οξέων εφαρμόζεται και για την αντιμετώπιση της μελίγκρας, τα μικρά έντομα πράσινου, κίτρινου, μαύρου ή άσπρου χρώματος που μοιάζουν με ψείρες και δημιουργούν χαρακτηριστικά μελιτώματα πάνω στο φύλλωμα των φυτών.

Αξίζει να αναφέρουμε πως τα άλατα καλίου είναι σχετικά εκλεκτικό εντομοκτόνο και δεν δημιουργεί πρόβλημα στην που αποτελεί ένα φυσικό εχθρό της μελίγκρας.

Αρκετά καλή δράση των αλάτων καλίου παρατηρείται και για την καταπολέμηση της βαμβακάδας, ένα είδος κοκκοειδούς εντόμου που προσβάλλει καλλωπιστικά φυτά κυρίως την περίοδο του καλοκαιριού και φθινοπώρου, εμφανίζoντας λευκές ίνες στα φύλλα και τους βλαστούς, οι οποίες μοιάζουν με βαμβάκι.

Επίσης, τα άλατα καλίου χρησιμοποιούνται και για την , που εμφανίζεται έντονα την άνοιξη, κατά την περίοδο ανθοφορίας των ελαιόδεντρων.

Η εφαρμογή των αλάτων καλίου βοηθά στην αποτελεσματική καταπολέμηση της ψώρα των φυτών, τα μικροσκοπικά έντομα που εμφανίζονται με καφέ λέπια ή μαύρες κουκίδες στα φύλλα και τους καρπούς των καρποφόρων δέντρων, καθώς και σε αρκετούς καλλωπιστικούς θάμνους όπως η , ο , το και η .

Τα άλατα καλίου λιπαρών οξέων χρησιμοποιούνται και για την αντιμετώπιση του θρίπα, του μικροσκοπικού φτερωτού εντόμου που προσβάλλει καλλιέργειες λαχανικών και καρποφόρων δέντρων, δημιουργώντας σημάδια με φαγώματα ή τσιμπήματα στα φύλλα, τα άνθη και τους καρπούς των φυτών, υποβαθμίζοντας την παραγωγή.

Σε αρχικά στάδια προσβολής λαχανικών, καλλωπιστικών φυτών και καρποφόρων δέντρων από , τα άλατα καλίου έχουν αποτελεσματική δράση, καθώς καταπολεμούν μερικώς και το στάδιο του αυγού.

Ο τετράνυχος εμφανίζεται κυρίως την περίοδο του καλοκαιριού σταδιακά ξεραίνει τα φύλλα των φυτών, δημιουργώντας παράλληλα σημαντικά προβλήματα υποβάθμισης των καρπών.

Για την καλύτερη εφαρμογή των αλάτων καλίου και μέγιστη αποτελεσματικότητα, ψεκάζουμε μόνο όταν επικρατούν οι κατάλληλες συνθήκες.

Για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση των εντόμων που προσβάλλουν τα φυτά, επαναλαμβάνουμε τον ψεκασμό με άλατα καλίου μετά από 2 εβδομάδες.

Το άρθρο Άλατα καλίου, τι είναι και πώς χρησιμοποιούνται στα φυτά εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Η παρουσία του αλευρώδη είναι εύκολο να περάσει απαρατήρητη, καθώς πέρα από το μικρό του μέγεθος, συνήθως βρίσκεται στην κάτω επιφάνεια των φύλλων και παραμένει εκεί κρυμμένος. Η προσβολή από αλευρώδη προκαλεί σημαντικές ζημιές στην ανάπτυξη και στην παραγωγή των φυτών, χωρίς να τα ξεραίνει τελείως.

Εκτός από τον αλευρώδη που συναντάμε σε κηπευτικά και , ορισμένα είδη αλευρώδη, για τα οποία έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο άρθρο μας για την , προσβάλλουν .

Στο σημερινό άρθρο, θα δούμε αναλυτικά ποια λουλούδια, λαχανικά και αρωματικά φυτά προσβάλλει ο αλευρώδης, τι προβλήματα δημιουργεί και πώς μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε με οικολογικούς τρόπους.

Τα περισσότερα φυτά του λαχανόκηπου προσβάλλονται από τον αλευρώδη κάθε καλλιεργητική περίοδο. Ενδεικτικά αναφέρουμε από τα κηπευτικά ανοιξιάτικης φύτευσης που καλλιεργούμε τους καλοκαιρινούς μήνες, την , την , την , την , την και την .

Ο αλευρώδης προσβάλλει και τα αγαπημένα φρούτα του καλοκαιρινού λαχανόκηπου μας, όπως την , την και την , καθώς επίσης και μυρωδικά όπως τον , τον , τη , τον και τον .

Επίσης, ο αλευρώδης αποτελεί σοβαρό πρόβλημα και για αρκετά φθινοπωρινά λαχανικά όπως την , την , την , , την και την .

Εκτός από τα κηπευτικά, ο αλευρώδης προσβάλλει το φύλλωμα και τα λουλούδια αρκετών καλλωπιστικών φυτών την περίοδο της άνοιξης και του καλοκαιριού. Μπορεί να συναντήσουμε τον αλευρώδη στην , στη , στη , στον , στην , στην , καθώς και σε φυτά εδαφοκάλυψης όπως η , η και η .

Ο αλευρώδης εμφανίζεται με διάφορες μορφές πάνω στα φυτά: Ξεκινά από αυγό στο κάτω μέρος των φύλλων, γίνεται προνύμφη (μικρή κάμπια) και από εκεί μετατρέπεται σε larva, την ακίνητη μορφή του εντόμου.

Στην ολοκληρωμένη του μορφή, μεταμορφώνεται στο γνωστό μικροσκοπικό λευκό έντομο που βλέπουμε να πετάει πάνω από τα φυτά μας ή να είναι κρυμμένο κάτω από τα φύλλα τους.

Σε ευνοϊκές συνθήκες, σχετικής υγρασίας και θερμοκρασίας γύρω στους 25-30°C, η ζωή του αλευρώδη διαρκεί 3-4 εβδομάδες. Σε υψηλές θερμοκρασίες και σε συνθήκες κακού αερισμό των φυτών λόγω πυκνής φύτευσης, ο αλευρώδης πολλαπλασιάζεται ταχύτατα με αποτέλεσμα να εμφανίζει έντονες προσβολές στα φυτά μας, προκαλώντας σημαντικές ζημιές.

Το έντομο του αλευρώδη απομυζεί τους χυμούς των φυτών και σε περιπτώσεις έντονης προσβολής τα αποδυναμώνει σημαντικά.

Ταυτόχρονα, δημιουργεί ένα κολλώδες έκκριμα στα φύλλα και στους καρπούς του φυτού, πάνω στα οποία αναπτύσσεται ο . Ως αποτέλεσμα, η φωτοσυνθετική δραστηριότητα των φυτών μειώνεται και τα φυτά γίνονται αδύναμα.

Λόγω των προσβολών από αλευρώδη, τα φυτά του λαχανόκηπου μας εμφανίζουν καχεκτική ανάπτυξη και υποβαθμισμένη παραγωγή καρπών, προκαλώντας προβλήματα στη διάθεση της παραγωγής για τους επαγγελματίες καλλιεργητές. Ανάλογα προβλήματα υποβάθμισης έχουμε και στα λουλούδια των καλλωπιστικών φυτών, κάτι που απασχολεί ιδιαίτερα τους καλλιεργητές καλλωπιστικών φυτών σε θερμοκήπια.

Πολλές φορές σε φυτά που έχουν προσβληθεί από αλευρώδη θα συναντήσουμε την ύπαρξη μυρμηγκιών, καθώς τα επισκέπτονται για να τραφούν από τα μελιτώματα του εντόμου. Βέβαια, η ύπαρξη μυρμηγκιών στα φύλλα και τους βλαστούς των φυτών δεν αποτελεί ασφαλή ένδειξη ότι έχουμε προσβολή από αλευρώδη, καθώς και σε προσβολή από παρατηρούμε έντονη κίνηση μυρμηγκιών που αναζητούν τα μελιτώματα της μελίγκρας.

Η καταπολέμηση του αλευρώδη είναι σχετικά εύκολη και μπορεί να γίνει αποτελεσματικά με φυσικούς και οικολογικούς τρόπους όταν εντοπίζεται στα αρχικά στάδια προσβολής. Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να παρατηρούμε συχνά τα φυτά μας για έντομα και να λαμβάνουμε τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα αντιμετώπισης.

Αν αφήσουμε τον πληθυσμό του αλευρώδη εξαπλωθεί, η καταπολέμηση γίνεται σημαντικά δυσκολότερη. Παρακάτω αναφέρουμε τους πιο βασικούς τρόπους για την αντιμετώπιση του αλευρώδη στο πλαίσιο της οικολογικής και βιολογικής καταπολέμησης.

Η εφαρμογή νερού υπό πίεση στα φυτά μειώνει την ένταση της προσβολής του αλευρώδη καθώς το νερό παρασύρει τα έντομα και τα ρίχνει στο έδαφος. Το έντονο κατάβρεγμα των φυτών είναι πολύ καλός τρόπος ήπιας αντιμετώπισης του αλευρώδη ειδικά για τα μεγάλα καλλωπιστικά φυτά του μπαλκονιού μας στα οποία δεν φοβόμαστε ότι θα σπάσουν οι βλαστοί τους λόγω της πίεσης του νερού.

Πολλά ανεπιθύμητα αγριόχορτα (ζιζάνια) που φυτρώνουν κοντά στις σειρές καλλιέργειας των λαχανικών αποτελούν σοβαρές εστίες του εντόμου. Αν δεν τα απομακρύνουμε έγκαιρα, κάθε προσπάθεια αντιμετώπισης του αλευρώδη μπορεί να αποβεί άκαρπη καθώς θα βρίσκει καταφύγιο στα συγκεκριμένα αγριόχορτα και θα πολλαπλασιάζεται ανεξέλεγκτα.

Υπάρχουν ειδικά κίτρινα φύλλα με κόλλα και από τις δύο πλευρές που λειτουργούν ως παγίδες στον αλευρώδη. Οι συγκεκριμένες κίτρινες παγίδες προσελκύουν τον αλευρώδη και βοηθούν στην μείωση του πληθυσμού. Κρεμάμε τις παγίδες σε καλάμια στο ύψος της καλλιέργειας μας, ανάμεσα από τις γραμμές φύτευσης.

Εκτός από την μείωση της προσβολής από αλευρώδη, η ανάρτηση των κίτρινων παγίδων βοηθά και στην διαπίστωση του μεγέθους της προσβολής στα φυτά του λαχανόκηπου μας. Έτσι, σε περίπτωση μεγάλου αριθμού συλλήψεων, καταλαβαίνουμε ότι έχουμε έντονη προσβολή και ξεκινούμε τους ψεκασμούς με τα κατάλληλα βιολογικά εντομοκτόνα για την αντιμετώπιση του.

Σε περιπτώσεις ήπιας προσβολής από το έντομο του αλευρώδη ή και προληπτικά, μπορούμε να ψεκάσουμε τα φυτά μας με αυτοσχέδια συνταγή που φτιάχνουμε με σπιτικά υλικά για την αντιμετώπιση του. Συγκεκριμένα, διαλύουμε 1 κουταλιά της σούπας τριμμένο σε 1 λίτρο νερό και ψεκάζουμε τα φυτά μας κάθε δύο εβδομάδες.

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για τη βιολογική καταπολέμηση του αλευρώδη είναι με τη χρήση βιολογικού σκευάσματος αλάτων καλίου που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα. Ψεκάζουμε το φύλλωμα των φυτών που έχουν προσβληθεί και επαναλαμβάνουμε την εφαρμογή μετά από δέκα μέρες. Αν ψεκάσουμε το λαχανόκηπο μας με άλατα καλίου, μπορούμε να καταναλώσουμε άμεσα καρπούς από τα λαχανικά μας.

Υπάρχουν αρκετά ωφέλιμα έντομα που χρησιμοποιούνται στις θερμοκηπιακές καλλιέργειες για την αποτελεσματική καταπολέμηση του αλευρώδη και αποτελούν φυσικούς εχθρούς του. Σε κάθε περίπτωση, η αντιμετώπιση του αλευρώδη με χημικά σκευάσματα πρέπει να αποφεύγεται, καθώς προκαλούν ζημιά στα ωφέλιμα έντομα που περιορίζουν την ανάπτυξη των πληθυσμών του αλευρώδη.

Ο αλευρώδης περιλαμβάνεται στα έντομα, όπως ο και το , που μπορούν να μεταφέρουν ασθένειες ιώσεων από το ένα φυτό στο άλλο, με αποτέλεσμα να δημιουργούν σημαντικές ζημιές τόσο στις υπαίθριες όσο και στις θερμοκηπιακές καλλιέργειες λαχανικών.

Το άρθρο Αντιμετώπιση του αλευρώδη στον κήπο (+video) εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Πρόκειται για ένα υγρό σκεύασμα που εφαρμόζεται με ψεκασμό στα φυτά και έχει ως βασικό συστατικό το παραφινέλαιο. Αν και το όνομα του παραπέμπει στην ευρεία χρήση που έχει κατά την εποχή του καλοκαιριού, ο θερινός πολτός μπορεί να εφαρμοστεί σε όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Ο θερινός πολτός, μαζί με τον , το και τα άλατα καλίου, αποτελούν τα πιο δημοφιλή σκευάσματα, εγκεκριμένα για βιολογική γεωργία, που βρίσκουμε σε γεωπονικά καταστήματα και χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση εντομολογικών προσβολών στον κήπο και σε καλλιέργειες.

Ας δούμε αναλυτικά, τι περιέχει ο θερινός πολτός, πώς τον χρησιμοποιούμε και ποιες είναι οι κατάλληλες συνθήκες για την καλύτερη εφαρμογή του.

Τα σκευάσματα θερινού πολτού που κυκλοφορούν στην αγορά περιέχουν ως κύριο συστατικό το παραφινικό λάδι σε περιεκτικότητα από 40% μέχρι 97%.

Συμπληρωματικά, ο θερινός πολτός περιλαμβάνει κάποιες βοηθητικές ουσίες που επιτρέπουν να αναμιγνύεται καλύτερα στο νερό και να μπορεί να χρησιμοποιηθεί πιο αποτελεσματικά μέσω ψεκασμού στα φυτά.

Για να καταλάβουμε τη δράση του θερινού πολτού, ουσιαστικά δημιουργεί ελαιώδες φιλμ πάνω στα έντομα και τους προκαλεί σταδιακά ασφυξία. Για το λόγο αυτό, είναι περισσότερο δραστικός σε νεαρά έντομα που έχουν μαλακό περίβλημα και κινούνται πιο αργά.

Ο θερινός πολτός χρησιμοποιείται σε , σε , σε και σε , για την καταπολέμηση εντόμων και ακάρεων:

Οι αφίδες, η γνωστή μας μελίγκρα, αποτελούν τα πιο διαδεδομένα έντομα που συναντάμε στα φυτά. Πρόκειται για μικρά έντομα που μοιάζουν με ψείρες και προκαλούν σημαντικά προβλήματα.

Ο ψεκασμός με θερινό πολτό για την αντιμετώπιση της μελίγκρας λειτουργεί αρκετά καλά σε ήπια προσβολή. Σε έντονη προσβολή μπορεί να γίνει συνδυασμός και με για αύξηση της δραστικότητας του.

Ο ψευδόκοκκος είναι ένα είδος κοκκοειδούς εντόμου που εμφανίζει λευκές ίνες στα φυτά, οι οποίες μοιάζουν με βαμβάκι. Η βαμβακάδα εμφανίζεται, κυρίως, σε καλλωπιστικά φυτά και δέντρα την περίοδο του καλοκαιριού και του φθινοπώρου.

Σε έντονη προσβολή από ψώρα, ο ψεκασμός στο φύλλωμα των φυτών με θερινό πολτό μπορεί να συνδυαστεί με για να ενισχυθεί η δράση του.

Η ψώρα των φυτών προκαλείται από ένα μικροσκοπικό έντομο που εμφανίζει καφέ λέπια ή μαύρες κουκίδες στα φύλλα και τους καρπούς των φυτών. Εμφανίζεται, κυρίως, σε καρποφόρα δέντρα (όπως η λεμονιά και η πορτοκαλιά) και σε καλλωπιστικούς θάμνους.

Σε περιπτώσεις έντονης προσβολής από ψώρα, ο θερινός πολτός έχει καλή συνδυαστικότητα με το για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.

Ο αλευρώδης είναι ένα μικρό άσπρο έντομο που συναντάμε συνήθως στην κάτω επιφάνεια των φύλλων σε κηπευτικά και καλλωπιστικά φυτά. Ορισμένα είδη αλευρώδη, εμφανίζονται και σε δημιουργώντας μία λευκή κολλώδη ουσία στα φύλλα.

Για καλύτερη αντιμετώπιση του αλευρώδη, μπορούμε να κάνουμε εναλλαγές ψεκασμών του θερινού πολτού και σκευάσματος αλάτων καλίου.

Ο τετράνυχος είναι ένα μικροσκοπικό αραχνάκι που εμφανίζεται την περίοδο του καλοκαιριού και προκαλεί σταδιακά ξεραίνει τα φύλλα των φυτών, δημιουργώντας σημαντικά προβλήματα στον κήπο και σε καλλιέργειες.

Ο ψεκασμός με θερινό πολτό έχει υψηλότερη αποτελεσματικότητα στα αρχικά στάδια του τετράνυχου καταπολεμώντας και το στάδιο του αυγού.

Διάφορες κάμπιες που τρώνε τα φύλλα, καθώς και τα αυγά τους μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη χρήση θερινού πολτού. Για καλύτερη αντιμετώπισης της προσβολής από κάμπιες μπορούμε να συνδυάσουμε την εφαρμογή του θερινού πολτού μαζί με ή με .

Για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην εφαρμογή του θερινού πολτού και για να μη δημιουργήσουμε προβλήματα στα φυτά, φροντίζουμε να ψεκάσουμε σε συγκεκριμένες συνθήκες.

Σχετικά με την συγκομιδή καρπών σε λαχανικά και καρποφόρα δέντρα μετά την εφαρμογή του θερινού πολτού, συμβουλευόμαστε πάντα την αυτοκόλλητη ετικέτα του σκευάσματος που χρησιμοποιούμε και το γεωπόνο του καταστήματος που έχουμε προμηθευτεί το συγκεκριμένο σκεύασμα.

Το άρθρο Θερινός πολτός, τι είναι και πώς χρησιμοποιείται στα φυτά εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Οι παγίδες κόλλας είναι ένας οικολογικός τρόπος για να αντιμετωπίσουμε τα έντομα στον κήπο μας. Τα έντομα έλκονται από συγκεκριμένα χρώματα που υπάρχουν στις καρτέλες και καθώς πλησιάζουν στο χρώμα, παγιδεύονται πάνω στην ειδική κόλλα που υπάρχει στην επιφάνεια της.

Οι χρωμοπαγίδες χρησιμοποιούνται για τον περιορισμό του πληθυσμού μικρών επιβλαβών εντόμων, καθώς επίσης για την παρατήρηση των πληθυσμών τους. Μπορούμε δηλαδή να εντοπίσουμε την παρουσία εντόμων σε αρχικά στάδια, ώστε να προβούμε σε ολοκληρωμένη καταπολέμηση με ψεκασμούς εφόσον χρειαστεί.

Για την ολοκληρωμένη προστασία των φυτών από έντομα, χρησιμοποιούμε που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα όπως ο , η , ο θερινός πολτός και τα άλατα καλίου.

Σε προληπτικό επίπεδο μαζί με τις παγίδες, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε που απωθούν τα έντομα όπως το , το , το , το και η .

Ας δούμε αναλυτικά ποια είδη χρωμοπαγίδων υπάρχουν, πώς τις χρησιμοποιούμε στον κήπο, ποια έντομα αντιμετωπίζουν και πώς μπορούμε να φτιάξουμε τις δικές μας χρωμοπαγίδες κόλλας για την καταπολέμηση των εντόμων στον κήπο.

Οι παγίδες κόλλας προσελκύουν τα έντομα λόγω του χρώματος τους και στη συνέχεια κολλάνε πάνω τους. Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι εντομοπαγίδων.

Ανάλογα με το είδος του εντόμου που θέλουμε να προσελκύσουμε, οι παγίδες κόλλας διακρίνονται σε διαφορετικά χρώματα.

Οι παγίδες κίτρινου χρώματος είναι οι πιο διαδεδομένες, καθώς έχουν το μεγαλύτερο φάσμα δράσης. Προσελκύουν αρκετά έντομα και χρησιμοποιούνται κυρίως για τον και τη που δημιουργούν μελιτώματα στα φύλλα, στους βλαστούς και τους καρπούς των φυτών, καθώς επίσης για τη μύγα της μεσογείου που κάνει σοβαρές ζημιές στα καρποφόρα δέντρα.

Οι παγίδες μπλε χρώματος προσελκύουν κυρίως τον , το μικροσκοπικό έντομο που κάνει σημαντικές στο φύλλωμα των φυτών αλλά και στους καρπούς των λαχανικών και των καρποφόρων δέντρων.

Οι παγίδες μαύρου χρώματος χρησιμοποιούνται κυρίως για την , του εντόμου που προσβάλει την προκαλώντας σοβαρές ζημιές.

Οι παγίδες πράσινου χρώματος προσελκύουν τον , τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την .

Οι παγίδες εντόμων με κόλλα τοποθετούνται ανάμεσα στα φυτά για την προστασία των κηπευτικών, των καλλωπιστικών φυτών και των καρποφόρων δέντρων.

Διατηρούμε τις παγίδες μέχρι να γεμίσουν από έντομα και στη συνέχεια τις αντικαθιστούμε. Επίσης, αν έχουμε πολλές βροχοπτώσεις, μπορούμε να ελέγξουμε την αποτελεσματικότητα της κόλλας μήπως χρειάζονται και σε αυτήν την περίπτωση αντικατάσταση.

Στα γεωπονικά καταστήματα, κυκλοφορούν χρωμοπαγίδες κόλλας, σε κίτρινο, μπλε, μαύρο και πράσινο χρώμα, σε διάφορα σχήματα και μεγέθη. Μπορούμε, ωστόσο, να φτιάξουμε τις δικές μας αυτοσχέδιες παγίδες κόλλας με έναν εύκολο και οικονομικό τρόπο.

Για τη δημιουργία αυτοσχέδιας παγίδας εντόμων με κόλλα:

Οι παγίδες κόλλας, και ιδιαίτερα οι κίτρινες, μπορεί να συλλάβουν και ωφέλιμα έντομα, όπως οι και για αυτό θα πρέπει να γίνεται με μέτρο η χρήση τους. Αρχικά, τοποθετούμε μικρό αριθμό παγίδων στον κήπο μας και σταδιακά τοποθετούμε περισσότερες όταν βλέπουμε αρκετές συλλήψεις από κάποιο επικίνδυνο έντομο.

Το άρθρο Παγίδες εντόμων με κόλλα για προστασία στον κήπο εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Η παρουσία του αλευρώδη είναι εύκολο να περάσει απαρατήρητη, καθώς πέρα από το μικρό του μέγεθος, συνήθως βρίσκεται στην κάτω επιφάνεια των φύλλων και παραμένει εκεί κρυμμένος. Η προσβολή από αλευρώδη προκαλεί σημαντικές ζημιές στην ανάπτυξη και στην παραγωγή των φυτών, χωρίς να τα ξεραίνει τελείως.

Εκτός από τον αλευρώδη που συναντάμε σε κηπευτικά και , ορισμένα είδη αλευρώδη, για τα οποία έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο άρθρο μας για την , προσβάλλουν .

Στο σημερινό άρθρο, θα δούμε αναλυτικά ποια λουλούδια, λαχανικά και αρωματικά φυτά προσβάλλει ο αλευρώδης, τι προβλήματα δημιουργεί και πώς μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε με οικολογικούς τρόπους.

Τα περισσότερα φυτά του λαχανόκηπου προσβάλλονται από τον αλευρώδη κάθε καλλιεργητική περίοδο. Ενδεικτικά αναφέρουμε από τα κηπευτικά ανοιξιάτικης φύτευσης που καλλιεργούμε τους καλοκαιρινούς μήνες, την , την , την , την , την και την .

Ο αλευρώδης προσβάλλει και τα αγαπημένα φρούτα του καλοκαιρινού λαχανόκηπου μας, όπως την , την και την , καθώς επίσης και μυρωδικά όπως τον , τον , τη , τον και τον .

Επίσης, ο αλευρώδης αποτελεί σοβαρό πρόβλημα και για αρκετά φθινοπωρινά λαχανικά όπως την , την , την , , την και την .

Εκτός από τα κηπευτικά, ο αλευρώδης προσβάλλει το φύλλωμα και τα λουλούδια αρκετών καλλωπιστικών φυτών την περίοδο της άνοιξης και του καλοκαιριού. Μπορεί να συναντήσουμε τον αλευρώδη στην , στη , στη , στον , στην , στην , καθώς και σε φυτά εδαφοκάλυψης όπως η , η και η .

Ο αλευρώδης εμφανίζεται με διάφορες μορφές πάνω στα φυτά: Ξεκινά από αυγό στο κάτω μέρος των φύλλων, γίνεται προνύμφη (μικρή κάμπια) και από εκεί μετατρέπεται σε larva, την ακίνητη μορφή του εντόμου.

Στην ολοκληρωμένη του μορφή, μεταμορφώνεται στο γνωστό μικροσκοπικό λευκό έντομο που βλέπουμε να πετάει πάνω από τα φυτά μας ή να είναι κρυμμένο κάτω από τα φύλλα τους.

Σε ευνοϊκές συνθήκες, σχετικής υγρασίας και θερμοκρασίας γύρω στους 25-30°C, η ζωή του αλευρώδη διαρκεί 3-4 εβδομάδες. Σε υψηλές θερμοκρασίες και σε συνθήκες κακού αερισμό των φυτών λόγω πυκνής φύτευσης, ο αλευρώδης πολλαπλασιάζεται ταχύτατα με αποτέλεσμα να εμφανίζει έντονες προσβολές στα φυτά μας, προκαλώντας σημαντικές ζημιές.

Το έντομο του αλευρώδη απομυζεί τους χυμούς των φυτών και σε περιπτώσεις έντονης προσβολής τα αποδυναμώνει σημαντικά.

Ταυτόχρονα, δημιουργεί ένα κολλώδες έκκριμα στα φύλλα και στους καρπούς του φυτού, πάνω στα οποία αναπτύσσεται ο . Ως αποτέλεσμα, η φωτοσυνθετική δραστηριότητα των φυτών μειώνεται και τα φυτά γίνονται αδύναμα.

Λόγω των προσβολών από αλευρώδη, τα φυτά του λαχανόκηπου μας εμφανίζουν καχεκτική ανάπτυξη και υποβαθμισμένη παραγωγή καρπών, προκαλώντας προβλήματα στη διάθεση της παραγωγής για τους επαγγελματίες καλλιεργητές. Ανάλογα προβλήματα υποβάθμισης έχουμε και στα λουλούδια των καλλωπιστικών φυτών, κάτι που απασχολεί ιδιαίτερα τους καλλιεργητές καλλωπιστικών φυτών σε θερμοκήπια.

Πολλές φορές σε φυτά που έχουν προσβληθεί από αλευρώδη θα συναντήσουμε την ύπαρξη μυρμηγκιών, καθώς τα επισκέπτονται για να τραφούν από τα μελιτώματα του εντόμου. Βέβαια, η ύπαρξη μυρμηγκιών στα φύλλα και τους βλαστούς των φυτών δεν αποτελεί ασφαλή ένδειξη ότι έχουμε προσβολή από αλευρώδη, καθώς και σε προσβολή από παρατηρούμε έντονη κίνηση μυρμηγκιών που αναζητούν τα μελιτώματα της μελίγκρας.

Η καταπολέμηση του αλευρώδη είναι σχετικά εύκολη και μπορεί να γίνει αποτελεσματικά με φυσικούς και οικολογικούς τρόπους όταν εντοπίζεται στα αρχικά στάδια προσβολής. Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να παρατηρούμε συχνά τα φυτά μας για έντομα και να λαμβάνουμε τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα αντιμετώπισης.

Αν αφήσουμε τον πληθυσμό του αλευρώδη εξαπλωθεί, η καταπολέμηση γίνεται σημαντικά δυσκολότερη. Παρακάτω αναφέρουμε τους πιο βασικούς τρόπους για την αντιμετώπιση του αλευρώδη στο πλαίσιο της οικολογικής και βιολογικής καταπολέμησης.

Η εφαρμογή νερού υπό πίεση στα φυτά μειώνει την ένταση της προσβολής του αλευρώδη καθώς το νερό παρασύρει τα έντομα και τα ρίχνει στο έδαφος. Το έντονο κατάβρεγμα των φυτών είναι πολύ καλός τρόπος ήπιας αντιμετώπισης του αλευρώδη ειδικά για τα μεγάλα καλλωπιστικά φυτά του μπαλκονιού μας στα οποία δεν φοβόμαστε ότι θα σπάσουν οι βλαστοί τους λόγω της πίεσης του νερού.

Πολλά ανεπιθύμητα αγριόχορτα (ζιζάνια) που φυτρώνουν κοντά στις σειρές καλλιέργειας των λαχανικών αποτελούν σοβαρές εστίες του εντόμου. Αν δεν τα απομακρύνουμε έγκαιρα, κάθε προσπάθεια αντιμετώπισης του αλευρώδη μπορεί να αποβεί άκαρπη καθώς θα βρίσκει καταφύγιο στα συγκεκριμένα αγριόχορτα και θα πολλαπλασιάζεται ανεξέλεγκτα.

Υπάρχουν ειδικά κίτρινα φύλλα με κόλλα και από τις δύο πλευρές που λειτουργούν ως παγίδες στον αλευρώδη. Οι συγκεκριμένες κίτρινες παγίδες προσελκύουν τον αλευρώδη και βοηθούν στην μείωση του πληθυσμού. Κρεμάμε τις παγίδες σε καλάμια στο ύψος της καλλιέργειας μας, ανάμεσα από τις γραμμές φύτευσης.

Εκτός από την μείωση της προσβολής από αλευρώδη, η ανάρτηση των κίτρινων παγίδων βοηθά και στην διαπίστωση του μεγέθους της προσβολής στα φυτά του λαχανόκηπου μας. Έτσι, σε περίπτωση μεγάλου αριθμού συλλήψεων, καταλαβαίνουμε ότι έχουμε έντονη προσβολή και ξεκινούμε τους ψεκασμούς με τα κατάλληλα βιολογικά εντομοκτόνα για την αντιμετώπιση του.

Σε περιπτώσεις ήπιας προσβολής από το έντομο του αλευρώδη ή και προληπτικά, μπορούμε να ψεκάσουμε τα φυτά μας με αυτοσχέδια συνταγή που φτιάχνουμε με σπιτικά υλικά για την αντιμετώπιση του. Συγκεκριμένα, διαλύουμε 1 κουταλιά της σούπας τριμμένο σε 1 λίτρο νερό και ψεκάζουμε τα φυτά μας κάθε δύο εβδομάδες.

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για τη βιολογική καταπολέμηση του αλευρώδη είναι με τη χρήση βιολογικού σκευάσματος αλάτων καλίου που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα. Ψεκάζουμε το φύλλωμα των φυτών που έχουν προσβληθεί και επαναλαμβάνουμε την εφαρμογή μετά από δέκα μέρες. Αν ψεκάσουμε το λαχανόκηπο μας με άλατα καλίου, μπορούμε να καταναλώσουμε άμεσα καρπούς από τα λαχανικά μας.

Υπάρχουν αρκετά ωφέλιμα έντομα που χρησιμοποιούνται στις θερμοκηπιακές καλλιέργειες για την αποτελεσματική καταπολέμηση του αλευρώδη και αποτελούν φυσικούς εχθρούς του. Σε κάθε περίπτωση, η αντιμετώπιση του αλευρώδη με χημικά σκευάσματα πρέπει να αποφεύγεται, καθώς προκαλούν ζημιά στα ωφέλιμα έντομα που περιορίζουν την ανάπτυξη των πληθυσμών του αλευρώδη.

Ο αλευρώδης περιλαμβάνεται στα έντομα, όπως ο και το , που μπορούν να μεταφέρουν ασθένειες ιώσεων από το ένα φυτό στο άλλο, με αποτέλεσμα να δημιουργούν σημαντικές ζημιές τόσο στις υπαίθριες όσο και στις θερμοκηπιακές καλλιέργειες λαχανικών.

Το άρθρο Αντιμετώπιση του αλευρώδη στον κήπο [+video] εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.