Μάθε τα πάντα για την εκτροφή κουνελιών: εγκαταστάσεις, φυλές, διατροφή, αναπαραγωγή, ασθένειες, κόστος και τεχνικές ευζωίας. Πλήρης οδηγός 2025 για κουνελοτροφία με πηγές.

(Εκτροφή κουνελιών – Πλήρης οδηγός κουνελοτροφίας για αρχάριους και επαγγελματίες κτηνοτρόφους)

Η εκτροφή κουνελιών στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια γνωρίζει τεράστια ανάπτυξη. Το κουνέλι θεωρείται πλέον «λευκό κρέας του μέλλοντος»: χαμηλά λιπαρά, υψηλή πρωτεΐνη, μικρό περιβαλλοντικό αποτύπωμα και εξαιρετικά υψηλή αναπαραγωγική απόδοση. Με σωστή διαχείριση, μια κουνέλα μπορεί να δώσει 40-60 μικρά τον χρόνο!Αυτό το άρθρο είναι ο πληρέστερος Ελληνικός οδηγός για την εκτροφή κουνελιών το 2025.

Πίνακας περιεχομένων

1. Γιατί να ξεκινήσετε εκτροφή κουνελιών το 2025; Εισαγωγή στην εκτροφή κουνελιών
2. Οι καλύτερες φυλές κουνελιών για την Ελλάδα για κρέας, γούνα και κατοικίδια
3. Εγκαταστάσεις & κλουβιά Εξοπλισμός– Όλα όσα πρέπει να ξέρετε Νόμιμες απαιτήσεις (Κανονισμός ΕΕ 2018/1099) Εγκαταστάσεις: Κλουβιά, πατώματα, εξαερισμός, θερμοκρασία
4. Διατροφή κουνελιών – Πλήρης πίνακας τροφών & συνταγές
5. Αναπαραγωγή – Βήμα-βήμα: Ζευγάρωμα, κυοφορία, τοκετός, θηλασμός
6. Υγεία & ασθένειες – Πρόληψη : εμβόλια, συχνότερα προβλήματα
7. Οικονομική ανάλυση εκτροφής πραγματικά νούμερα 2025 : Κόστος έναρξης & κέρδος ανά ζώο
8. Βιώσιμη & βιολογική εκτροφή κουνελιών – Πιστοποίηση & επιδότηση
9. Πώς να πουλήσετε το κρέας κουνελιού: Χασάπηδες, εστιατόρια, direct-to-consumer- Συμπεράσματα
10. Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
11. Πηγές & επιστημονικές μελέτες

1. Γιατί να ξεκινήσετε εκτροφή κουνελιών το 2025; Εισαγωγή στην εκτροφή κουνελιών

Η κτηνοτροφία κουνελιών (κουνελοτροφία) έχει μακραίωνη ιστορία, με ρίζες που φτάνουν μέχρι τους Φοίνικες και αργότερα τους Ρωμαίους. Στην Ευρώπη άρχισε να συστηματοποιείται το Μεσαίωνα, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες εξελίχθηκε σε οργανωμένη κτηνοτροφική δραστηριότητα με υψηλές αποδόσεις.

Γιατί να ασχοληθεί κάποιος με την εκτροφή κουνελιών;

• Χαμηλό κόστος εκκίνησης σε σχέση με άλλες κτηνοτροφικές μονάδες.
• Μικρός χώρος εγκατάστασης, κατάλληλος για αυλές και μικρές φάρμες.
• Γρήγορος κύκλος αναπαραγωγής: μια θηλυκιά μπορεί να δώσει 40–60 μικρά τον χρόνο.
• Απόδοση σε κρέας υψηλής ποιότητας, πλούσιο σε πρωτεΐνη και χαμηλό σε λιπαρά.
• Δυνατότητα βιολογικής εκτροφής.
• Δυνατότητα παραγωγής λιπάσματος (κοπριάς) εξαιρετικής ποιότητας.
• Χαμηλή περιβαλλοντική επιβάρυνση σε σχέση με μεγαλύτερα ζώα παραγωγής.

Η εκτροφή κουνελιών αποτελεί ευέλικτη δραστηριότητα που μπορεί να γίνει χόμπι, επαγγελματική ενασχόληση ή συμπληρωματικό εισόδημα.

• 1 κουνέλα → 40-60 μικρά/έτος → 100-150 κιλά κρέας
• Τροφή: 3,2–3,5 κιλά ζωοτροφής για 1 κιλό αύξησης (καλύτερος συντελεστής μετατρόπισης από κοτόπουλο)
• Χώρος: 100 κουνέλες σε 40–50 τ.μ.
• Χαμηλό αρχικό κεφάλαιο (5.000–12.000 € για μικρή μονάδα)
• Υψηλή ζήτηση: +38% αύξηση κατανάλωσης κουνελιού στην Ελλάδα 2020-2025 (ΕΛΣΤΑΤ)
• Επιδοτήσεις Νέων Αγροτών & Σχεδίων Βελτίωσης 2023-2027

2. Οι καλύτερες φυλές κουνελιών για την Ελλάδα

Η επιλογή φυλής αποτελεί στρατηγική απόφαση. Άλλες φυλές αποδίδουν καλύτερα σε κρέας, άλλες σε τρίχωμα και άλλες είναι κατάλληλες για κατοικίδια.

2.1 Φυλές κρέατος – Οι πιο δημοφιλείς

• Νέα Ζηλανδία Λευκό (New Zealand White)
  Η πιο συνηθισμένη φυλή για επαγγελματική εκτροφή. Ταχεία ανάπτυξη, υψηλή μετατρεψιμότητα τροφής, καλό βάρος σφαγής (3–4 kg).
• Καλιφορνίας (Californian)
  Εξαιρετικό για διασταυρώσεις. Ανθεκτικό, αποδίδει υψηλό ποσοστό καθαρού κρέατος.
• Ρεξ (Rex)
  Γνωστό τόσο για το κρέας όσο και για το πυκνό τρίχωμά του. Κατάλληλο για μικτές εκτροφές.
• Σαμπλί (Champagne d’Argent)
  Ποιοτικό κρέας και κομψό δέρμα. Μεσαίο μέγεθος.

2.2 Φυλές γούνας

• Αγγόρας
  Παράγει μεγάλη ποσότητα μαλλιού (προβάλλει ως «angora wool»). Απαιτεί συχνή περιποίηση.
• Ρεξ (Rex)
  Από τα πιο δημοφιλή δέρματα στη βιομηχανία.

2.3 Φυλές κατοικίδιων

• Mini Lop
  Μικρόσωμα, κοινωνικά και τρυφερά.
• Dutch rabbit
  Κλασική φυλή με χαρακτηριστικά σημάδια.
• Lionhead
  Με πλούσιο τρίχωμα γύρω από το κεφάλι.

Συμβουλή 2025: Οι περισσότεροι νέοι κτηνοτρόφοι ξεκινούν με Hyplus ή Νέα Ζηλανδία Λευκή

3. Εγκαταστάσεις & κλουβιά Εξοπλισμός– Όλα όσα πρέπει να ξέρετε Νόμιμες απαιτήσεις (Κανονισμός ΕΕ 2018/1099)

Η σωστή εγκατάσταση επηρεάζει την παραγωγή, την υγεία και την ευζωία των ζώων.

3.1 Κλωβοστάσια (κλουβιά)

Τα κλουβιά μπορούν να είναι:

• Μεταλλικά (πιο υγιεινά, εύκολα στο καθάρισμα)
• Ξύλινα (φυσικά, αλλά πιο δύσκολη απολύμανση)
• Πλαστικά επαγγελματικού τύπου

Ελάχιστες διαστάσεις κλουβιού

• Θηλυκιά με μικρά: 90–100 x 60 x 50 cm
• Μονοκέλυκοι ενήλικες: 70–80 x 50 x 50 cm

Επίσης απαιτείται:

• Φωλιά τοκετού
• Ποτίστρα αυτόματη ή μπολάκι
• Ταΐστρα εξωτερική
• Δάπεδο μεταλλικό ή πλαστικό με σωστή αποστράγγιση

3.2 Αερισμός

Τα κουνέλια είναι ευαίσθητα στην υγρασία και τα ρεύματα αέρα.
Ιδανικά:

• Υγρασία 55–65%
• Θερμοκρασία 15–22°C

3.3 Καθαριότητα

Η καθημερινή απομάκρυνση κοπριάς και η εβδομαδιαία απολύμανση είναι απαραίτητα για την αποφυγή μυκήτων, βακτηρίων και εντόμων.

• Ελάχιστος χώρος ανά ενήλικο κουνέλι: 0,5–0,7 m²
• Ύψος κλουβιού ≥ 50 cm
• Πάτωμα: Πλαστικό πλέγμα 14×14 mm ή συρμάτινο με ποδόπλακα
• Εξαερισμός: 15–20 αλλαγές αέρα/ώρα το καλοκαίρι
• Θερμοκρασία ιδανική: 15–21°C (ποτέ πάνω από 28°C)

Προτεινόμενα συστήματα 2025:

• Μεταλλικά κλουβιά γαλβανιζέ 2-3 ορόφων (Ιταλίας ή Ισπανίας)
• Αυτόματες ποτίστρες θηλές + αυτόματες ταΐστρες
• Σύστημα ψύξης με pad-and-fan ή οροφής για καλοκαίρι
• LED φωτισμός 12–16 ώρες/μέρα για καλύτερη αναπαραγωγή

4.Διατροφή κουνελιών– Πλήρης πίνακας

Η σωστή διατροφή είναι το 60% της επιτυχίας της εκτροφής.

4.1 Βασικές κατηγορίες τροφής

• Άχυρο (σανός): Πηγή ινών απαραίτητη για το πεπτικό.
• Συμπυκνωμένες ζωοτροφές: Ισορροπημένες τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη.
• Νωρά χόρτα: Τριφύλλι, πικραλίδα, ζοχός κ.ά.
• Λαχανικά: Καρότο, λάχανο με μέτρο.
• Νερό: Άφθονο και καθαρό καθημερινά.

Απαιτήσεις πρωτεΐνης

• Νεαρά κουνέλια: 16–18%
• Θηλάζουσες: 16–20%
• Ενήλικες για συντήρηση: 14–16%

4.2 Απαγορευμένες ή επικίνδυνες τροφές

• Πατάτα ωμή
• Ντομάτας φύλλα
• Φασόλια ωμά
• Υπερβολικό λάχανο
• Επεξεργασμένα τρόφιμα

Απαγορευμένα: Ψωμί, γλυκά, πατάτες ωμές, πράσινα φασόλια, σοκολάτα. Συνταγή οικονομικής σπιτικής τροφής (για 100 κιλά):

• 35 kg κριθάρι, 25 kg καλαμπόκι, 20 kg πίτουρο σιταριού, 15 kg ηλίανθος, 4 kg σογιάλευρο, 1 kg ασβεστόλιθος + βιταμίνες.

5. Αναπαραγωγή – Βήμα-βήμα

Η αναπαραγωγική ικανότητα των κουνελιών είναι εντυπωσιακή.

5.1 Βασικά στοιχεία

• Εφηβεία: 3,5–4 μήνες
• Κύηση: 31 ημέρες
• Γέννα: 4–10 μικρά (ανάλογα τη φυλή)
• Απογαλακτισμός: 30–35 ημέρες

5.2 Διαδικασία αναπαραγωγής

1. Πάντα η θηλυκιά μεταφέρεται στο κλουβί του αρσενικού.
2. Μετά τη σύζευξη επιστρέφει στο δικό της κλουβί.
3. Στις 28 ημέρες τοποθετείται η φωλιά.
4. Η γέννα γίνεται συνήθως βράδυ ή ξημερώματα.

5.3 Φροντίδα νεογνών

• Ζεστασιά στη φωλιά
• Έλεγχος καθημερινά
• Τα νεογνά πρέπει να είναι ροδαλά, ζεστά και χορτασμένα
• Απογαλακτισμός στα 30–35 ημέρες

• Ηλικία πρώτου ζευγαρώματος: 5–6 μήνες (υβρίδια), 7–8 μήνες (παραδοσιακές)
• Κυοφορία: 30–32 ημέρες
• Βάζουμε πάντα την κουνέλα στον αρσενικό (όχι αντίστροφα)
• Φωλεά 5–7 μέρες πριν τον τοκετό
• Μικρά απογαλακτίζονται στις 35–42 ημέρες
• Επαναζευγάρωμα: 11–14 μέρες μετά τον τοκετό (εντατικό σύστημα) ή 35 μέρες (ημι-εντατικό)

Μυστικό 2025: Χρήση τεχνητού φωτός 16 ώρες/ημέρα → +25% γονιμότητα.

6. Υγεία – Ασθένειες – πρόληψη

Τα κουνέλια είναι ευαίσθητα σε στρες, θερμοκρασιακές μεταβολές και ακατάλληλη διατροφή.

6.1 Συχνές ασθένειες

• Κοκκιδίωση
• Μυξωμάτωση
• Αιμορραγική νόσος κουνελιών (RHD/RHD2)
• Δερματικοί μύκητες
• Διάρροιες ή εντερικά προβλήματα

6.2 Εμβολιασμοί

Απαραίτητοι για επαγγελματικές μονάδες:

• Μυξωμάτωση
• RHD / RHD2

6.3 Προστασία υγείας

• Καθαριότητα
• Σωστή διατροφή
• Απολυμάνσεις
• Καραντίνα νέων ζώων
• Σταθερή θερμοκρασία

Ετήσιο πλάνο εμβολίων 2025 (Ελλάδα):

• 6η εβδομάδα: Myxo-RHD
• 10η εβδομάδα: Επανάληψη
• Κάθε 6–12 μήνες: Booster

7. Οικονομική ανάλυση εκτροφής πραγματικά νούμερα 2025

Η εκτροφή κουνελιών μπορεί να προσφέρει κέρδη, εφόσον υπάρχει σωστή διαχείριση.

Κόστος εκκίνησης

• Εγκαταστάσεις
• Κλουβιά
• Ζωοτροφές
• Γονείς (αναπαραγωγικό υλικό)
• Εξοπλισμός απολύμανσης

Έσοδα

• Πώληση κρέατος
• Πώληση ζωντανών
• Πώληση γούνας
• Πώληση κοπριάς
• Αναπαραγωγικό υλικό

Έσοδα (ετήσια):

• 20 κουνέλες × 50 μικρά = 1.000 μικρά
• 1.000 × 2,4 kg × 7,5 €/κιλό (τιμή χονδρικής 2025) = 18.000 €
• Καθαρό κέρδος μετά από έξοδα ≈ 9.000–11.000 €/έτος από 50 τ.μ.

8. Βιώσιμη & βιολογική εκτροφή κουνελιων

Η βιολογική εκτροφή κουνελιών στηρίζεται σε:

• Χωμάτινους χώρους και φυσική συμπεριφορά
• Οργανικές ζωοτροφές
• Περιορισμένη χρήση φαρμάκων
• Υψηλά πρότυπα ευζωίας
• Ελάχιστος χώρος 1 m²/κουνέλι
• Μόνο βιολογικές τροφές
• Απαγορεύονται προληπτικά αντιβιοτικά
• Επιδότηση έως 35.000 € μέσω Σχεδίων Βελτίωσης 2023-2027
• Τιμή πώλησης βιο κρέας: 11–14 €/κιλό

9. Πώς να πουλήσετε το κρέας κουνελιού

Απευθείας σε χασάπικα (7–8,5 €/κιλό)

Σε εστιατόρια γκουρμέ (10–14 €/κιλό)

Σε λαϊκές αγορές & social media (Facebook groups, Instagram)

Δημιουργία e-shop με αποστολές σε Αθήνα-Θεσσαλονίκη (κατεψυγμένο vacuum)

Συμπεράσματα

Η εκτροφή κουνελιών αποτελεί μια δραστηριότητα με χαμηλό κόστος, γρήγορη απόδοση και ευρεία εφαρμογή. Με σωστή διαχείριση, καθαριότητα και μελέτη, μπορεί να εξελιχθεί σε μια ιδιαίτερα κερδοφόρα και βιώσιμη κτηνοτροφική επιχείρηση

10.Συχνές ερωτήσεις (FAQ)

• Πόσα κουνέλια χρειάζομαι για να βγάλω αξιοπρεπές εισόδημα;
  → Με 30–40 κουνέλες μπορείτε να έχετε εισόδημα 1.200–1.800 €/μήνα καθαρά.
• Μυρίζουν τα κουνέλια;
  → Όχι, αν καθαρίζετε 2 φορές/εβδομάδα και έχετε καλό εξαερισμό.
• Είναι δύσκολη η εκτροφή;
  → Ευκολότερη από κότες ή γουρούνια. Ιδανική για αρχάριους.
• Μπορώ να ταΐζω χόρτα από το χωράφι;
  → Ναι, αλλά ΠΟΤΕ βρεγμένα ή με λιπάσματα/ζιζανιοκτόνα.
• Πόσο διαρκεί η πάχυνση;
  → 9–12 εβδομάδες ανάλογα τη φυλή.
• Πόσο γρήγορα μεγαλώνουν τα κουνέλια;
• Σε 8–12 εβδομάδες μπορούν να φτάσουν εμπορικό βάρος.
• Πόσο ζουν τα κουνέλια;
• →6–10 χρόνια ως κατοικίδια. Στην εκτροφή 3–5 χρόνια αναπαραγωγής.
• Μπορώ να κάνω εκτροφή σε αστικό χώρο;
• →Ναι, αρκεί να τηρούνται οι κανόνες υγιεινής και οι τοπικές ρυθμίσεις.
• Τι αποφέρει περισσότερο; Κρέας ή γούνα;
• →Συνήθως το κρέας. Η γούνα αποδίδει μόνο σε εξειδικευμένες φυλές.
• Πόσο συχνά γεννάει ένα κουνέλι;
• →Μέχρι 5–7 φορές τον χρόνο, ανάλογα τις συνθήκες.
• Χρειάζεται κτηνίατρος;
• →Ναι, ιδιαίτερα για εμβολιασμούς και ασθένειες.

11.Πηγές & Επιστημονικές Μελέτες (με links)

1. ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ – «Εγχειρίδιο Εκτροφής Κουνελιών» (2023)
   https://www.elgo.gr/images/stories/pdf/kounelia.pdf
2. World Rabbit Science Association – Guidelines 2022
   https://www.worldrabbitcongress.org/wp-content/uploads/2022/WRSA-Guidelines-2022.pdf
3. EFSA – Welfare of rabbits on farm (2020)
   https://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/6375
4. «Performance of Hyplus rabbits in Greece» – Journal of Applied Animal Research (2024)
   https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/09712119.2024.2300123
5. Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης – Κανονισμοί εκτροφής 2025
   https://www.minagric.gr/index.php/el/for-farmer-2/crop-production/zootehnia

✅ Πηγές με URLs για εκτροφή κουνελιών

📖 Σχετικά βιβλιογραφία / εκδόσεις για βαθύτερη μελέτη

• Rabbit Production — 9η Έκδοση (CABI, 2013), οι συγγραφείς McNitt, Lukefahr, Cheeke, Patton. Καταγράφεται στην AGRIS ως παραπάνω. agris.fao.org+1
• FAO, The Rabbit: Husbandry, Health and Production, Revised Edition — διεθνές εγχειρίδιο για κουνελοτροφία. FAOHome

📝 Σημειώσεις για χρήση των URLs

• Τα έγγραφα της FAO είναι δημόσια διαθέσιμα ως PDF, ως πλήρη παραπομπή.
• Η μελέτη του EFSA («Health and welfare of rabbits…») έχει DOI — είναι μία αξιόπιστη peer-review δημοσίευση για ευζωία και παραγωγή.
• Η καταχώριση / βιβλιογραφία στο AGRIS σου επιτρέπει να βρεις περαιτέρω εκδόσεις και τεχνικές μελέτες, ειδικά αν θέλεις να εμβαθύνεις σε γονιδιακή βελτίωση, διατροφή, ασθένειες κ.λπ.

Το άρθρο Εκτροφή Κουνελιών: Οδηγός 2025 – Από το μηδέν μέχρι την επαγγελματική μονάδα εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Εισαγωγή στην εκτροφή χοίρων

Όπως με οποιαδήποτε άλλη κτηνοτροφική δραστηριότητα, εάν διαθέτετε το τρίπτυχο “Χώρος – Χρόνος – Ενέργεια”, τότε μπορείτε να αισθανθείτε τη χαρά να μεγαλώσετε τα δικά σας γουρούνια στο χώρο σας, είτε σκοπεύετε να τα μεγαλώσετε ως κατοικίδια ζώα ή για το κρέας τους. Η εκτροφή των χοίρων μπορεί να αποτελέσει μείζονα πηγή ενθουσιασμού, χαράς και εισοδήματος, εάν γίνει με ορθολογικό τρόπο και σε κλιμακωτή βάση. Το πρώτο έτος δραστηριοποίησης είναι εισαγωγικό και καλό είναι να μην περιμένουμε κάποιο εισόδημα. Το πρώτο έτος μπορούμε να κάνουμε τα απαραίτητα πρώτα βήματα καθώς και προβλέψεις για μια μεγαλύτερη επένδυση (σε χρόνο και χρήμα) για τα επόμενα χρόνια.

Ορισμένοι λάτρεις των γουρουνιών ισχυρίζονται ότι το γουρούνι είναι το πέμπτο ή το έκτο πιο έξυπνο ζώο (πιο έξυπνο από το σκύλο). Φυσικά, ένας τέτοιος δείκτης κατάταξης νοημοσύνης δεν υπάρχει και δεν μπορεί να είναι επιστημονικά ακριβής. Ωστόσο, ο χοίρος είναι πράγματι ένα πολύ ευφυές ζώο που χρειάζεται φροντίδα καθώς και ένα ευχάριστο και καθαρό περιβάλλον για να μεγαλώσει με υγεία. Το γουρούνι είναι επίσης ένα πολύ κοινωνικό ζώο που ζει σε αγέλη. Ένα συνηθισμένο λάθος των νέων ιδιοκτητών χοίρων είναι ότι αρχίζουν συχνά να μεγαλώνουν μόνο ένα γουρούνι. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το γουρούνι αυτό θα καταλήξει σε κατάθλιψη, και θα καταλήξει να πάσχει από διάφορα προβλήματα υγείας λόγω ακινησίας. Ως εκ τούτου, είναι καλό να ξεκινήσουμε το ταξίδι μας στο μεγάλωμα γουρουνιών αγοράζοντας τουλάχιστον 3 χοιρίδια.

Περιττό να πούμε ότι η αφοσίωση και η αυτοπειθαρχία είναι απαραίτητες όσον αφορά την κτηνοτροφική αυτή δραστηριότητα. Το γουρούνι ή οποιοδήποτε άλλο ζωικό κεφάλαιο δεν μπορεί να παραμείνει χωρίς επίβλεψη για πάνω από μία ημέρα. Έτσι, εάν σκέφτεστε να φύγετε, ας πούμε για ένα Σαββατοκύριακο, πρέπει να βρείτε έναν αξιόπιστο αντικαταστάτη σας για να φροντίσει το ζωικό σας κεφάλαιο. Κτηνοτροφία σημαίνει φροντίδα, παρακολούθηση, σίτιση, καθαρισμό των ζώων και αντιμετώπιση προβλημάτων 365 ημέρες το χρόνο.

Πώς και πού να στεγάσετε γουρούνια

Πως να φτιάξετε ένα μικρό στάβλο γουρουνιών

Ξεκινάμε πάντα με το σχεδιασμό και την οικοδόμηση του χοιροστασίου μας προτού έρθουν τα γουρούνια στο χώρο μας. Αυτό είναι ένα άλλο συνηθισμένο λάθος των άπειρων κτηνοτροφών: Φέρνουν πρώτα τα γουρούνια στο κτήμα τους και στη συνέχεια εξετάζουν τρόπους για να κάνουν προσαρμογές στο χώρο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, καταλήγουν να αναζητούν τους χοίρους τους σε κάποια γειτονική ιδιοκτησία ή σε κάποιο δημόσιο δρόμο. Οι χοίροι είναι φυσικοί «εκσκαφείς» και μπορούν πολύ εύκολα να καταστρέψουν έναν κανονικό φράχτη. Όταν μεγαλώνουμε γουρούνια, ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο είναι ο φράχτης. Ένας κανονικός φράχτης δεν έχει τη δύναμη να συγκρατήσει τους χοίρους, έτσι αργά ή γρήγορα θα διαφύγουν. Τα αυτοκινητιστικά ατυχήματα που δημιουργήθηκαν από γουρούνια που έχουν δραπετεύσει πρόσφατα είναι συνηθισμένα σε ορισμένες περιοχές. Έτσι, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε ειδική ενισχυμένη περίφραξη για τους χοίρους. Υπάρχουν επίσης ηλεκτρικοί φράκτες ειδικά σχεδιασμένοι για χοίρους. Εάν ο χώρος σας αντιμετωπίζει κινδύνους από αρπακτικά (λύκοι κ.λπ.), πρέπει να λάβετε επιπλέον προφυλάξεις (σκύλοι κ.λπ.).

Για να μεγαλώσουμε γουρούνια, πρέπει να έχουμε μια περιοχή καταφυγίου, μια χλοώδη περιοχή (για βόσκηση) και έναν νερόλακκο λάσπης. Η περιοχή καταφυγίου πρέπει να είναι τουλάχιστον 25 τετραγωνικά πόδια (2,3 τετραγωνικά μέτρα) ανά χοίρο. Κατασκευάζουμε ένα υπόστεγο τριών όψεων, το οποίο αποτελείται από ξύλινα κατασκευή ή από διάφορα ειδικά υλικά. Μπορείτε επίσης να αγοράσετε φορητά καταφύγια γουρουνιών, που είναι κατάλληλα για 4-5 γουρούνια maximum. Οι χοίροι πρέπει να έχουν πρόσβαση σε φρέσκο καθαρό νερό 24 ώρες την ημέρα. Έτσι, πρέπει να βάλουμε ακίνητες (αυτόματες) ποτίστρες στο καταφύγιο και σε άλλα μέρη του οικοπέδου μας. Λάβετε υπόψη ότι είναι απαραίτητη η ύπαρξη κλινοστρωμνής (άχυρο από σιτάρι ή κριθάρι) στο εσωτερικό του καταφυγίου. Εκτός από τις αντιολισθητικές και αντιμικροβιακές δράσεις, η στρωμνή θα σας διευκολύνει να καθαρίσετε το καταφύγιο από τα απορρίμματα των χοίρων (σκουπίζουμε πιο εύκολα τα περιττώματα μαζί με το άχυρο).

Ο νερόλακκος είναι εξαιρετικά σημαντικός, ειδικά κατά τη θερινή ζέστη. Οι χοίροι υποφέρουν συχνά από καρδιακές προσβολές που σχετίζονται με υψηλή θερμοκρασία. Μέσα από ένα λουτρό λάσπης, προσαρμόζουν τη θερμοκρασία τους, ενώ η λάσπη είναι επίσης ευεργετική για το δέρμα τους σε κάποιο βαθμό. Ωστόσο, τα περιττώματα των χοίρων που έχουν απομείνει στο λάκκο για πάνω από μία ημέρα μπορεί να αποτελέσουν πηγή επικίνδυνων βακτηριδίων.

Πώς να επιλέξετε χοίρους για το κρέας ή ως κατοικίδια ζώα

Όπως συμβαίνει σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες κτηνοτροφίας, η επιλογή ενός γουρουνιού δεν είναι εύκολη υπόθεση. Απαιτεί έρευνα, εμπειρία και χρόνο. Δεν πρέπει ποτέ να εμπιστεύεστε άγνωστους πωλητές που «απλά θέλουν να ξεφορτωθούν τα γουρούνια τους σήμερα, επειδή αύριο το πρωί φεύγουν στο εξωτερικό». Πιθανότατα, αυτοί οι χοίροι πάσχουν από μια ασθένεια (π.χ. ερυσίπελας) και μπορούν να μολύνουν ολόκληρη την φάρμα σας, κοστίζοντας μια περιουσία στο τέλος της ημέρας. Πρέπει πάντα να επιλέγουμε νόμιμους πωλητές ή κτηνοτρόφους που έχουν καλή φήμη στην εκτροφή υγιών γουρουνιών. Λάβετε υπόψη ότι αν θέλετε να πουλήσετε το κρέας σας μέσω τοπικών καταστημάτων (κρεοπωλεία) ή εάν θέλετε να εκθρέψετε χοίρους και να πουλήσετε τα χοιρίδια, πιθανόν να σας ζητήσουν να αποδείξετε τη γενεαλογία (pedigree) των χοίρων σας μέσω επίσημων εγγράφων. Έτσι, ζητήστε πάντα όσο το δυνατόν περισσότερα έγγραφα που σχετίζονται με τους χοίρους σας.

Ποτέ δεν αγοράζουμε γουρούνια ηλικίας κάτω των 6 εβδομάδων, επειδή εξακολουθούν να εξαρτώνται από τη μητέρα τους. Μια καλή εποχή για να αγοράσετε γουρούνια των 7-10 εβδομάδων είναι τον Ιούνιο-Αύγουστο. Σε αυτή την περίπτωση, θα είναι αρκετά μεγάλα (4-6 μηνών) όταν εμφανιστεί ο πρώτος παγετός του χειμώνα. Γενικά, οι μικτές φυλές αναπτύσσονται ταχύτερα και είναι πιο αποτελεσματικές από τις καθαρές φυλές. Ένα μέσο γουρούνι μικτής φυλής 7-10 εβδομάδων κοστίζει 60 $.

Ο ταχύτερος και ευκολότερος τρόπος να ελέγξουμε εάν τα γουρούνια που πρόκειται να αγοράσουμε είναι υγιή είναι να τους προσφέρουμε κάποια τροφή. Ένας υγιής χοίρος θα τρέξει με ενθουσιασμό για να φάει το φαγητό, ενώ ένας τεμπέλης χοίρος που αγνοεί την τροφή είναι ένα πρώτο σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά. Ωστόσο, ακόμα και αν φάει με ενθουσιασμό ην τροφή, αυτό δεν εγγυάται την υγεία του. Το δέρμα, τρίχωμα και τα μάτια του χοίρου μπορεί να πουν πολλά για την υγεία και την κατάστασή του, αλλά κάποιος πρέπει να έχει πολύ μεγάλη εμπειρία για να καταλήξει σε ένα ασφαλές συμπέρασμα. Έτσι, σας συμβουλεύουμε να επισκεφθείτε το αγρόκτημα του πωλητή χοίρων μαζί με κάποιον άλλον έμπειρο κτηνοτρόφο.

Γουρούνια κρεατοπαραγωγικών φυλών

Ο μέσος χοίρος κρεατοπαραγωγικής φυλής που ζυγίζει 50 λίβρες. (22 kg) σε ηλικία 7 εβδομάδων, αναμένεται να έχει βάρος 230 λίβρες (100 kg) σε ηλικία 20 εβδομάδων. Ωστόσο, οι αριθμοί αυτοί ισχύουν για χοιροτροφικές εκμεταλλεύσεις που έχουν καταρτιστεί από έμπειρους κτηνοτρόφους (μερικοί από αυτούς τους παραγωγούς χοίρων είναι 3ης ή 4ης γενιάς και προσφέρουν στους χοίρους τους ειδικές ζωοτροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες). Επομένως, μην απογοητευτείτε εάν είστε νέος χοιροτρόφος και δεν μπορείτε να καταφέρετε αυτά τα νούμερα. Το δεύτερο και το τρίτο έτος θα βελτιωθείτε σίγουρα.

Berkshire, Yorkshire, Poland China και Chester White είναι διάσημες κρεατοπαραγωγικές φυλές χοίρων που μπορούν να ευδοκιμήσουν σε ένα μέσο περιβάλλον.

Επιλογή Ζώων

Εάν θέλετε να μεγαλώσετε γουρούνια ως κατοικίδια ζώα, σκεφτείτε να αγοράσετε μίνι γουρουνάκια. Απαιτούν πολύ λιγότερη τροφή και κατά συνέπεια παράγουν πολύ λιγότερα απορρίμματα. Και πάλι, η αγορά ενός τέτοιου χοίρου απαιτεί πολλή έρευνα, επειδή η αγορά των μίνι γουρουνιών δεν είναι η πλέον διαφανής και ειλικρινής στον κόσμο. Λάβετε υπόψη ότι ορισμένοι ανεύθυνοι πωλητές ή ιδιοκτήτες μπορούν να προσπαθήσουν να σας πουλήσουν ή να σας δώσουν δωρεάν ένα χοιρίδιο που ζυγίζει 3 λίβρες (1,5 kg) ως μίνι γουρουνάκι. Μετά όμως από κάποιο χρονικό διάστημα, ο χοίρος αυτός μπορεί να ζυγίζει 500 λίβρες (227 kg).

Πώς να ταΐσετε τα γουρούνια σας

Τι τρώνε τα γουρούνια – Κατάλληλη τροφή για γουρούνια – Σωστή διατροφή χοίρων

Μέχρι σήμερα, διεξάγεται μια διαρκής συζήτηση-διαφωνία σχετικά με το πιο κατάλληλο πρόγραμμα διατροφής για γουρούνια. Υπάρχουν κυρίως δύο διαφορετικές σχολές σκέψης: «Βοσκή» vs. «Ζωοτροφές Εμπορίου».

Οι υποστηρικτές της προσέγγισης «Βοσκή» βασίζουν τη διατροφή των χοίρων τους σε βοσκή σε ποσοστό 70% ή περισσότερο. Είναι σίγουρο ότι ο μέσος χοίρος όχι μόνο μπορεί να επιβιώσει, αλλά και να κερδίσει κάποιο βάρος και να ζήσει υγιεινά όταν τρώει μόνο βοσκή και πίνει νερό. Σύμφωνα με αυτό το πρόγραμμα διατροφής, οι χοίροι έχουν επιβιώσει στην άγρια ​​φύση για αιώνες, πριν εξημερωθούν από τον άνθρωπο. Με τον όρο βοσκή ορίζουμε ένα ευρύ φάσμα φυτικών ειδών: χόρτο, τριφύλλια, μηδική (Medicago sativa), όσπρια, κράμβη, θάμνοι, νεαρά δέντρα κλπ. Η βιοποικιλότητα των βοσκοτόπων συνδέεται άμεσα με την ποιότητα της καταναλωθείσας τροφής (περισσότερα διαφορετικά φυτά -καλύτερη ποιότητα). Ωστόσο, δεν είναι ασφαλές να αφήσετε τους χοίρους σας να τρώνε οποιοδήποτε άγνωστο φυτό. Ορισμένα είδη Rhododendron και άλλα φυτά (Azalea, Geranium) και κάποιοι θάμνοι έχουν βρεθεί να είναι τοξικά για τους χοίρους και μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα απειλητικές για τη ζωή τους καταστάσεις μετά την κατανάλωση ακόμη και ενός μικρού φύλλου. Τα φύλλα του φυτού της πατάτας και της ντομάτας έχουν επίσης αναφερθεί ότι είναι τοξικά σε ορισμένες περιπτώσεις. Σε όλες τις περιπτώσεις, ένας μελλοντικός κάτοχος χοίρων πρέπει να διεξαγάγει έρευνα σχετικά με τα φυτά που εντοπίζονται σε τοπικό επίπεδο, τα οποία μπορεί να είναι τοξικά για τους χοίρους.

Αν και η σχολή σκέψης της βοσκής κερδίζει έδαφος σήμερα, ακόμη και οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές αυτής παραδέχονται ότι η ανάπτυξη των χοίρων τους παρεμποδίζεται σοβαρά όταν τρέφονται αποκλειστικά με ότι μπορούν να βοσκήσουν. Αυτός είναι ο λόγος που οι έμπειροι χοιροτρόφοι προσθέτουν άλλα τρόφιμα (π.χ. καλά βρασμένα αυγά ή άλλα πλούσια σε πρωτεΐνες τρόφιμα) για να εμπλουτίσουν τη διατροφή των χοίρων τους.

Από την άλλη πλευρά, οι υποστηρικτές της σχολής σκέψης “Ζωοτροφές Εμπορίου” ισχυρίζονται ότι – αντίθετα με τον αγελάδα- το γουρούνι είναι μονογαστρικό ζώο και είναι ενάντια στη φύση του να τρώει βοσκή σε ποσοστό 70% ή περισσότερο της διατροφής του. Αυτοί οι κτηνοτρόφοι βασίζονται σε εμπορικές ζωοτροφές χοίρων (συχνά σε μορφή pellets), οι οποίες προσαρμόζουν τα επίπεδα πρωτεϊνών. Οι υποστηρικτές αυτής της σχολής δηλώνουν ότι οι χοίροι πρέπει να τρέφονται με 15-18% πρωτεΐνη. Σύμφωνα με ένα τέτοιο σχήμα διατροφής, ο μέσος χοίρος που ζυγίζει 50 λίβρες. (22 kg) ηλικίας 7 εβδομάδων, αναμένεται να έχει βάρος 230 λίβρες (100 kg) σε ηλικία 20 εβδομάδων. Οι σύγχρονες εμπορικές ζωοτροφές περιέχουν συστατικά όπως φυτικές πρωτεΐνες (σιτάρι, κριθάρι, μπιζέλι, σουσάμι ρυζιού, καλαμπόκι, σόγια), βοτανικά προβιοτικά, βιταμίνες, μέταλλα και άλλα ιχνοστοιχεία για βελτιστοποίηση των επιδόσεων των χοίρων. Ιδιαίτερα οι σπόροι δημητριακών έχουν τραβήξει πολύ μεγάλη προσοχή. Πολλοί κτηνοτρόφοι ισχυρίζονται ότι τα δημητριακά – αν προστεθούν στη διατροφή χοίρων σε ποσοστό 15-20% – βοηθούν τον χοίρο να παράγει κρέας πολύ καλύτερης ποιότητας. Η λυσίνη είναι επίσης πολύ σημαντική για τους χοίρους που εκτρέφονται για το κρέας τους. Βοηθά στην αύξηση βάρους και την ανάπτυξη των μυών. Ορισμένες συμπυκνωμένες ζωοτροφές περιέχουν 40% ακατέργαστη πρωτεΐνη και 2,5% λυσίνη. Έτσι, ο κτηνοτρόφος συχνά αναμιγνύει 100 λίβρες συμπυκνωμένης ζωοτροφής με 300 κιλά αλεσμένου αραβοσίτου, έτσι ώστε η πρωτεΐνη και η λυσίνη να προσαρμόζονται στα επιθυμητά επίπεδα.

Σήμερα, οι υποστηρικτές και των δύο προσεγγίσεων προσθέτουν συχνά και άλλα προϊόντα στη διατροφή των χοίρων, όπως για παράδειγμα βραστές πατάτες, βραστά καρότα, κολοκύθια, μήλα, και διάφορα απομεινάρια ανθρώπινης τροφής (εκτός από το κρέας και τα ψάρια). Πολλοί κτηνοτρόφοι δίνουν επίσης γάλα κατσίκας στους χοίρους τους σε καθημερινή βάση.

Πριν από την επικράτηση των εμπορικών ζωοτροφών κατά τον 20ο αιώνα, οι παλιοί κτηνοτρόφοι  χρησιμοποιούσαν για τη διατροφή των χοίρων τους ολόκληρο καλαμπόκι, γάλα κατσίκας, σκληρά βρασμένα αυγά, βραστά καρότα και πολλά φρούτα (κυρίως μήλα και κολοκύθες). Συνήθιζαν να προσφέρουν ένα μείγμα των παραπάνω στους χοίρους τους και τους επέτρεπαν να τρώνε 2, 3 ή ακόμα και 4 φορές την ημέρα (αλλά 3 φορές την ημέρα τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του παγετού του χειμώνα) για μόλις 15 λεπτά κάθε φορά.

Ο χοίρος πρέπει επίσης να έχει πρόσβαση σε φρέσκο καθαρό νερό 24 ώρες την ημέρα. Ο μέσος χοίρος πίνει 3 γαλόνια νερού (11 lt) καθημερινά. Αν παρατηρήσουμε ότι ένας από τους χοίρους μας δεν κατανάλωσε νερό για 5-6 ώρες περίπου, πρέπει να επικοινωνήσουμε με έναν αδειούχο κτηνίατρο το συντομότερο δυνατό.

Έτσι, δεν υπάρχει μια και μόνο απάντηση στην ερώτηση «πώς να ταΐσουμε τα γουρούνια». Εξαρτάται από τον λόγο που μεγαλώνουμε τους χοίρους (κρέας έναντι κατοικίδιων ζώων), από το τι έχουμε διαθέσιμο, από το εάν έχουμε ένα μεγάλο χωράφι που παράγει πλούσια χλωρίδα για βοσκή, ποιο είδος συστατικών ή τελική ζωοτροφή μπορούμε να βρούμε στον τόπο μας σε καλή τιμή κ.λπ. Ένας άπειρος κτηνοτρόφος θα πρέπει πρώτα να συμβουλευτεί τους τοπικούς εμπειρογνώμονες, τους τοπικούς κτηνοτρόφους ή τους συνεταιρισμούς, τον τοπικό κτηνίατρο ή / και γεωπόνο για να σχηματίσουν ένα λογικό ετήσιο πρόγραμμα διατροφής των χοίρων και να ενημερωθεί για τοξικά φυτά και θάμνους που φύονται συνήθως στην περιοχή.

Υγιεινή, Ασθένειες και Συμπτώματα των Γουρουνιών

Τα γουρούνια υποφέρουν συχνά από εσωτερικά παράσιτα και δερματικές παθήσεις. Είναι καλό να αποπαρασιτώνουμε τους χοίρους μας κάθε 6 εβδομάδες (συμβουλευτείτε τον κτηνίατρο). Οι σύγχρονες μέθοδοι αποπαρασίτωσης είναι πολύ ασφαλείς για τους χοίρους και τους ανθρώπους.

Πρέπει επίσης να ελέγχουμε τακτικά την υγεία και τη φυσική κατάσταση των χοίρων μας. Πρέπει να είμαστε καχύποπτοι για την υγεία του χοίρου μας αν παρατηρήσουμε ένα από τα ακόλουθα: Ο χοίρος δεν ενδιαφέρεται να φάει ή να πιει νερό για μερικές ώρες. Ο χοίρος αναπνέει πολύ γρήγορα. Ο χοίρος πάσχει από διάρροια. Ο χοίρος διαχωρίζεται από το κοπάδι και διατηρεί τον εαυτό του συνεχώς απομονωμένο. Ο χοίρος δεν κινείται και μάλλον προτιμά να κοιμάται τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει πάντα να έχουμε τον τηλεφωνικό αριθμό του τοπικού αδειούχου κτηνιάτρου.

Για τους κτηνοτρόφους που έχουν φιλοξενήσει διαφορετικά ζώα στη φάρμα τους (γουρούνια, κατσίκες, κοτόπουλα), ο ερυσίπελας μπορεί να αποτελέσει μείζον πρόβλημα. Η ασθένεια προκαλείται από ένα βακτήριο και μπορεί να δημιουργήσει χρόνια αρθρίτιδα, οίδημα ή αιφνίδιο θάνατο σε διαφορετικά ζώα. Το βακτήριο μπορεί να ζει σε αλκαλικά εδάφη για αρκετά χρόνια, και δυστυχώς είναι εξαιρετικά ανθεκτικό στα αντιβακτηριδιακά.

Η σαλμονέλωση αποτελεί επίσης σημαντικό πρόβλημα για τους κτηνοτρόφους, διότι εάν περάσει απαρατήρητη και οι μολυσμένοι χοίροι  τελικά φτάσουν στο σφαγείο, οι καταναλωτές διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο τροφικής δηλητηρίασης. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της σαλμονέλωσης είναι κατάθλιψη, διάρροια, απώλεια όρεξης και λιγότερο συχνά τα άκρα του χοίρου (μύτη, αυτιά, πόδια) γίνονται μπλε.

Η κοκκιδίωση, η μαστίτιδα, η δυσεντερία των χοίρων και τα γαστρικά έλκη είναι επίσης συχνές ασθένειες.

Παραγωγή κοπριάς από το γουρούνι και διαχείριση αποβλήτων

Το να κρατάμε το αγρόκτημα μας καθαρό είναι το κλειδί για να μεγαλώσουμε υγιή γουρούνια. Πρέπει να απομακρύνουμε καθημερινά τα περιττώματα από το καταφύγιο και το χοιροστάσιο, επειδή προσελκύουν μύγες και έντομα. Κατά τη διάρκεια της θερινής ζέστης, είναι καλό να τοποθετηθεί ένας ανεμιστήρας μέσα στο καταφύγιο, ώστε να προωθηθεί ο καλός εξαερισμός.

Οι κάτοχοι γουρουνιών συχνά εξετάζουν τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να επωφεληθούν από τα απορρίμματα των χοίρων τους. Μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν ως κοπριά στις καλλιέργειές τους, να τα δωρίσουν σε μια τοπική ένωση αγροτών ή να τα πουλήσουν σε έναν τοπικό έμπορο. Μην υποτιμάτε την ποσότητα των αποβλήτων που μπορεί να παράγει ένας και μόνο χοίρος σε ετήσια βάση. Εκτιμάται ότι ένας μεσαίου μεγέθους χοίρος των 110 λιβρών (50 kg) θα παράγει κοπριά βάρους 1600 λιβρών (720 kg) μέσα σε ένα έτος. Αν προσθέσετε τα απορρίμματα τροφίμων, τα ετήσια απόβλητα ενός μεσαίου μεγέθους χοίρου μπορεί να υπερβούν τις 2200 λίβρες. (1000 kg). Κατά συνέπεια, πρέπει να δημιουργήσουμε εκ των προτέρων μια πολιτική διαχείρισης αποβλήτων που να είναι σύννομη, βιώσιμη και φιλική προς το περιβάλλον.

Η κοπριά χοίρου είναι ένα εξαιρετικό λίπασμα για βότανα, λαχανικά και δένδρα, αλλά πρέπει να αποσυντεθεί για πάνω από 5-6 μήνες πριν προστεθεί στο έδαφος. Η αγορά 2 μεγάλων δοχείων κομποστοποίησης ανά 1 χοίρο είναι μια καλή αρχή. Εκτός από την κοπριά χοίρων, μπορείτε να προσθέσετε τμήματα γρασιδιού, φύλλα, εφημερίδες και λαχανικά απόβλητα κουζίνας στο δοχείο κομποστοποίησης. Κατά κανόνα, η κοπριά χοίρων που παράγεται κατά το φθινόπωρο μπορεί τελικά να προστεθεί στο έδαφος την επόμενη άνοιξη.

Ερωτήσεις και Απαντήσεις σχετικά με τα γουρούνια

Πόσο καιρό χρειάζεται να εκτραφεί ένας χοίρος έως τη σφαγή;

Ο μέσος χοίρος κρεατοπαραγωγής βάρους 50 λιβρών (22 kg) ηλικίας 7 εβδομάδων, αναμένεται να έχει βάρος 230 λιβρών (100 kg) σε ηλικία 20 εβδομάδων, υπό την επίβλεψη επαγγελματιών. Το βάρος της τελικής σφαγής διαφέρει από φυλή σε φυλή και από μέρος σε μέρος, αλλά οι περισσότεροι χοίροι σφάζονται σε 250 λίβρες (ηλικίας 22-27 εβδομάδων).

Ποιες είναι οι καλύτερες κρεατοπαραγωγικές φυλές χοίρων;

Berkshire, Yorkshire, Poland China και Chester White είναι διάσημες φυλές χοίρων κρέατος που μπορούν να ευδοκιμήσουν σε ένα μέσο περιβάλλον.

Ποια είναι η φυσιολογική θερμοκρασία ορθού του γουρουνιού;

101,6-103,6 ° F (38,7-39,8 ° C)

Σε ποια ηλικία μπορεί να αναπαραχθεί το γουρούνι;

6-7 μηνών

Πόσο καιρό είναι έγκυος μια γουρούνα;

115 ημέρες

Το άρθρο Πώς εκτρέφω γουρούνια εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Όπως συμβαίνει με οποιαδήποτε άλλη γεωργική ή κτηνοτροφική δραστηριότητα, αν διαθέτετε το τρίπτυχο “Χώρος – Χρόνος – Ενέργεια”, τότε μπορείτε να βιώσετε τη χαρά να μεγαλώσετε τις δικές σας κατσίκες στο χώρο σας. Ανεξάρτητα από το αν μεγαλώνετε κατσίκες για το γάλα τους, για το κρέας τους ή ως κατοικίδια ζώα, η εκτροφή αιγών μπορεί να αποτελέσει μεγάλη πηγή ενθουσιασμού και χαράς. Μπορεί επίσης να προσφέρει άριστης ποιότητας γαλακτοκομικά προϊόντα αλλά και εισόδημα, εάν γίνει με ορθολογικό τρόπο και σε κλιμακωτή βάση. Το πρώτο έτος δραστηριοποίησης είναι πάντα εισαγωγικό και καλό είναι να μην περιμένουμε κάποιο εισόδημα. Το πρώτο έτος μπορούμε να κάνουμε τα απαραίτητα πρώτα βήματα καθώς και προβλέψεις για μια μεγαλύτερη επένδυση (σε χρόνο και χρήμα) για τα επόμενα χρόνια. Σε 3-4 χρόνια, αν πραγματικά απολαμβάνουμε την εκτροφή κατσικιών και βλέπουμε κάποια αποτελέσματα, μπορούμε να επεκτείνουμε την κτηνοτροφική δραστηριότητα και να το κάνουμε ημιεπαγγελματικά, ίσως σε μια πιο κατάλληλη εγκατάσταση από την αρχική μας.

Περιττό να πούμε ότι η αφοσίωση και η αυτοπειθαρχία είναι απαραίτητες όσον αφορά την κτηνοτροφική αυτή δραστηριότητα. Η κατσίκα ή οποιοδήποτε άλλο ζωικό κεφάλαιο δεν μπορεί να παραμείνει χωρίς επίβλεψη για πάνω από μία ημέρα. Έτσι, εάν σκέφτεστε να φύγετε, ας πούμε για ένα Σαββατοκύριακο, πρέπει να βρείτε έναν αξιόπιστο αντικαταστάτη σας για να φροντίσει το ζωικό σας κεφάλαιο. Κτηνοτροφία σημαίνει φροντίδα, παρακολούθηση, σίτιση, καθαρισμό των ζώων και αντιμετώπιση προβλημάτων 365 ημέρες το χρόνο. Επιπρόσθετα, ειδικά οι γαλακτοπαραγωγικές κατσίκες (κατά τη διάρκεια του θηλασμού) πρέπει να αρμέγονται μία με δύο φορές την ημέρα, αλλιώς η υγεία τους βρίσκεται σε κίνδυνο. Η μέση κατσίκα ζει 10-13 χρόνια, αλλά μπορεί να αναπαραχθεί (και να παράγει γάλα) από 1-1,5 ετών έως 7-9 ετών. Υπάρχουν – φυσικά- εντυπωσιακές αποκλίσεις από αυτά τα όρια ηλικίας.

Πώς και Πού να στεγάσετε κατσίκες

Ξεκινάμε με το σχεδιασμό και την οικοδόμηση του χώρου που θα φιλοξενήσουμε τα κατσίκια μας, πριν αυτά έρθουν στο χώρο. Όπως συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις κτηνοτροφικές δραστηριότητες, χρειαζόμαστε ένα καταφύγιο-στάβλο, μια περιοχή για βόσκηση και φυσικά ένα πολύ καλό φράχτη. Τα κατσίκια δεν είναι τόσο καλοί εκσκαφείς όσο τα γουρούνια, που συχνά αρέσκονται να καταστρέφουν τους φράχτες και να διαφεύγουν σε χρόνο μηδέν. Ωστόσο, οι κατσίκες είναι πολύ καλές στην αναρρίχηση και τα άλματα. Κατά συνέπεια, χρειαζόμαστε έναν καλό ενισχυμένο φράκτη που να μη δίνει στα κατσίκια κανένα βήμα-σκαλοπάτι για να αναρριχηθούν. Πρέπει να είναι τουλάχιστον 5-6 πόδια ύψος (1,5 μέτρο). Υπάρχουν για αυτό το σκοπό διάφορα πάνελς κτηνοτροφίας, καθώς και ηλεκτρικοί φράκτες που είναι ειδικά σχεδιασμένοι για κατσίκες. Εάν επιλέξετε να έχετε πολλές κατσίκες στο χωράφι σας, τότε θα πρέπει να αγοράσετε ή να φτιάξετε φορητές περιφράξεις έτσι ώστε να τις εναλλάσσετε μέσα στο χωράφι και να αποφύγετε την αποψίλωση από τη βόσκηση των κατσικιών. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να προωθήσετε τη λεγόμενη εναλλασσόμενη βόσκηση. Αυτό σημαίνει ότι διαιρείτε το χωράφι σας σε 5 ή 6 ίσα μέρη και αφήνετε τις κατσίκες σας να βόσκουν για μια εβδομάδα μόνο στο μέρος 1. Στη συνέχεια, αποκλείετε την πρόσβαση στο μέρος 1 και τους αφήνετε να βόσκουν μόνο στο μέρος 2. Μια εβδομάδα μετά, αποκλείετε την πρόσβαση στο μέρος 2 και τις στέλνετε για βόσκηση στο μέρος 3 κλπ. Με το σχέδιο αυτό, η χλωρίδα σε όλα τα μέρη του αγρού θα έχει τον κατάλληλο χρόνο (τουλάχιστον 5-6 εβδομάδες) για να αναπτυχθεί ξανά και να αναβλαστήσει, χωρίς την απειλή της αποψίλωσης και της πλήρους καταστροφής.

Λάβετε υπόψη ότι αν ένα δέντρο βρίσκεται μέσα και κοντά στην περίφραξη του αγρού σας, ακόμα και αν ο φράκτης σας είναι ενισχυμένος και κατασκευασμένος σωστά, οι κατσίκες σίγουρα θα προσπαθήσουν να αναρριχηθούν στο δέντρο και να βγουν από την ιδιοκτησία σας. Τέλος, όσον αφορά τον φράκτη, εάν η εγκατάσταση σας αντιμετωπίζει κινδύνους αρπακτικών (λύκοι κλπ.), Θα πρέπει να λάβετε επιπλέον προφυλάξεις (σκύλοι κλπ.).

Όσον αφορά το καταφύγιο (στάβλος), δεν χρειάζεται να χτίσετε κάποια περίπλοκη κατασκευή. Ένα καταφύγιο τριών πλευρών από ξύλινες παλέτες και μια σταθερή στέγη είναι αρκετό. Πρέπει να αερίζεται καλά και να διατηρείται καθαρό. Λάβετε υπόψη ότι το καταφύγιο πρέπει να είναι ευρύχωρο, έτσι ώστε οι αίγες να μην συνωστίζονται (περίπου 30 τετραγωνικά πόδια ή 3 τετραγωνικά μέτρα ανά κατσίκα).

Επιλέγοντας Κατσίκια για Γάλα και για Κρέας

Ακριβώς όπως στην χοιροτροφία, ένα κοινό λάθος των άπειρων κτηνοτροφών είναι ότι συχνά αρχίζουν να μεγαλώνουν μόνο μία κατσίκα. Η κατσίκα είναι ένα πολύ κοινωνικό ζώο, που είναι στη φύση της να ζει σε κοπάδι. Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια κατσίκα που μεγαλώνει κάπου εντελώς μόνη της θα καταλήξει σε μια αγχωτική κατάσταση, θα είναι εξαιρετικά θορυβώδης (θα βελάζει προσπαθώντας να καλέσει άλλες κατσίκες) και θα προσπαθεί να καταστρέψει το καταφύγιο, κάτι που πιθανώς θα έχει ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό της. Ως εκ τούτου, είναι καλό να ξεκινήσουμε την κτηνοτροφική μας δραστηριότητα με την αγορά τουλάχιστον 2-3 αιγών. Η μέση κατσίκα ζει 10-13 χρόνια, αλλά μπορεί να αναπαραχθεί (και να παράγει γάλα) από 1-1,5 έως 7-9 ετών. Υπάρχουν – φυσικά- εντυπωσιακές αποκλίσεις από αυτά τα όρια ηλικίας.

Γενικά υπάρχουν διαφορετικές φυλές και διαφορετικές στρατηγικές για διαφορετικές ανάγκες και επίπεδα εμπειρίας. Πρώτα απ ‘όλα, πρέπει να αποφασίσουμε εάν θέλουμε να μεγαλώσουμε κατσίκες για γάλα και / ή για κρέας. Οι φυλές Alpine, Lamancha, Nubian, Saanen, Toggenburg και Oberhasli είναι οι πιο συνηθισμένες φυλές αιγών γαλακτοπαραγωγής. Οι φυλές Boer, Beetal, Fainting, Kiko, Somali και Napoletana είναι γνωστές κρεατοπαραγωγικές φυλές κατσικιών.

Οι νέοι κτηνοτρόφοι συνήθως  ξεκινούν μεγαλώνοντας μόνο θηλυκές κατσίκες για γάλα, επειδή οι αρσενικές αίγες χρειάζονται ειδικό χειρισμό και αποκλειστικά δικό τους χώρο. Στην περίπτωση αυτή, οι νέοι κτηνοτρόφοι αγοράζουν συχνά 3-4 θηλυκές αίγες – διαφορετικής ηλικίας, αλλά σχεδόν 6 μηνών – και αρχίζουν να τις μεγαλώνουν. Όταν οι κατσίκες φθάνουν στην αναπαραγωγική ηλικίας των 1-1,5 ετών, οι ιδιοκτήτες τους τις βάζουν να ζευγαρώσουν με αρσενικές κατσίκες από άλλο κοπάδι (ίσως χρειαστεί να πληρώσετε κάποια αμοιβή για αυτό).

Κάθε κατσίκα γεννά συνήθως 1-3 κατσίκες. Όταν μια κατσίκα (μετά την περίοδο εγκυμοσύνης 5 μηνών) γεννά μια θηλυκή κατσίκα, οι περισσότεροι αγρότες κρατούν το μωρό για να επεκτείνουν το κοπάδι τους και συλλέγουν το γάλα από την μητέρα κατσίκα (η μέση κατσίκα παράγει γάλα για 10 μήνες μετά τη γέννα). Όταν μια κατσίκα γεννά ένα αρσενικό κατσίκι (50:50 πιθανότητα), οι ιδιοκτήτες τους είτε πουλάνε το μωρό αρσενικό κατσίκι, είτε το μεγαλώνουν φυσικά είτε το ευνουχίζουν (σε ηλικία 3 εβδομάδων) και το μεγαλώνουν μόνο για κρέας ή ως κατοικίδιο ζώο. Είναι βέβαιο ότι -ότι εκείνη τη στιγμή- οι κτηνοτρόφοι θα έχουν σίγουρα αρκετή εμπειρία (περισσότερο από 1 χρόνο) στη διαχείριση των αιγών, έτσι ώστε να επιλέξουν το λειτουργικό μοντέλο που μπορούν να υποστηρίξουν.

Συνοψίζοντας, οι περισσότεροι κτηνοτρόφοι ξεκινούν με την εκτροφή των θηλυκών κατσικιών μόνο για το γάλα και – μετά από κάποιο χρονικό διάστημα – θα έχουν σίγουρα την επιλογή να επεκτείνουν το ζωικό κεφάλαιο και τις δραστηριότητές τους και στην παραγωγή κρέατος.

Πώς να ταΐσετε τις κατσίκες – Τι τρώνε οι κατσίκες

Σε γενικές γραμμές, οι κατσίκες αγαπούν την ποικιλία όσον αφορά την τροφή τους. Η κατσίκα είναι ένα ζώο εκ φύσεως περίεργο, είναι ένας φυσικός εξερευνητής και αγαπά να περιπλανιέται και να ψάχνει για φαγητό. Αυτή η συνεχής κατάσταση της περιπλάνησης και της αναζήτησης τροφής συνδέεται στενά με την υγεία και την ευημερία της. Το φυσικό φαγητό της κατσίκας είναι βοσκή, θάμνοι, μικρά δέντρα, σανό, φρούτα και μια μικρή ποσότητα σπόρων δημητριακών. Με τον όρο βοσκή ορίζουμε ένα ευρύ φάσμα φυτικών ειδών που η κατσίκα συνήθως βοσκάει: χόρτο, διάφορα τριφύλλια, μηδική (Medicago sativa), ραδίκια, όσπρια, θάμνοι, νεαρά δέντρα κλπ. Η βιοποικιλότητα των βοσκοτόπων συνδέεται άμεσα με την ποιότητα της τροφής που καταναλώνεται (δηλαδή μεγαλύτερη ποικιλία οδηγεί σε καλύτερη ποιότητα). Με τον όρο δημητριακά ορίζουμε το τμήμα σπόρων των δημητριακών (όπως το καλαμπόκι) και είναι μια τροφή που οι κατσίκες έτρωγαν στην άγρια ​​φύση για αιώνες, αλλά σε πολύ μικρές ποσότητες σε σύγκριση με τη βοσκή. Οι κατσίκες έχουν επίσης τη δυνατότητα να στέκονται στα πίσω πόδια τους ή να ανεβαίνουν και να τρώνε διάφορα φρούτα δέντρων και βλάστηση που βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από το έδαφος. Ωστόσο, δεν είναι ασφαλές να αφήνετε τις κατσίκες σας να τρώνε οποιοδήποτε άγνωστο φυτό. Ορισμένα είδη Rhododendron και άλλα καλλωπιστικά φυτά (Αζαλέα) και θάμνοι έχουν βρεθεί να είναι τοξικά για τις κατσίκες και μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα το θάνατο μιας κατσίκας μετά από την κατανάλωση ακόμη και ενός μικρού φύλλου. Τα φύλλα λάχανου, πατάτας και τα φύλλα ντομάτας έχουν επίσης αναφερθεί ότι είναι τοξικά σε ορισμένες περιπτώσεις. Σε όλες τις περιπτώσεις, ένας μελλοντικός κάτοχος κατσίκας πρέπει να προβεί σε έρευνα σχετικά με φυτά που φυτρώνουν στην περιοχή του, τα οποία μπορεί να είναι τοξικά για τις κατσίκες.

Πριν από την κυριαρχία των εμπορικών ζωοτροφών του 20ού αιώνα, οι παλιοί κτηνοτρόφοι στήριζαν τη διατροφή των αιγών τους αποκλειστικά σε βοσκή, καλαμπόκι, σανό και μερικά φρούτα (μήλα, μπανάνες). Ωστόσο, οι πιο συνηθισμένες εμπορικές φυλές που έχουν επιλεγεί σήμερα για την παραγωγή κρέατος ή / και γαλακτοκομικών προϊόντων ανταποκρίνονται σε μεγάλο βαθμό στις ζωοτροφές που μπορούμε να βρούμε στο εμπόριο. Σε γενικές γραμμές, η διατροφή μιας κατσίκας γαλακτοπαραγωγής είναι διαφορετική από αυτή μιας κατσίκας κρεατοπαραγωγής. Κατά κανόνα, οι κρεατοπαραγωγικές κατσίκες μπορούν να βασίζονται μόνο σε βοσκή, σανό και φρούτα, ενώ η διατροφή των γαλακτοπαραγωγών κατσικιών συνήθως συμπληρώνεται με ζωοτροφές εμπορίου, οι περισσότερες από τις οποίες περιέχουν ένα μίγμα δημητριακών. Φυσικά, το χωράφι μας θα πρέπει να είναι σε θέση να παράγει μεγάλη ποσότητα χλωρίδας κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Διαφορετικά, ίσως θα πρέπει να χρησιμοποιούμε ζωοτροφές εμπορίου για όλες τις αίγες, γαλακτοπαραγωγικές ή μη. Για παράδειγμα, σε πολλές περιοχές όπου η μηδική και τα συναφή φυτικά είδη δεν μπορούν να αναπτυχθούν λόγω του κλίματος, πολλοί κτηνοτρόφοι χρησιμοποιούν κύβους μηδικής για αιγοπρόβατα.

Η πιο συνηθισμένη ζωοτροφή εμπορίου για την κατσίκα είναι μικτά σφαιρίδια και κύβοι από καλαμπόκι και βρώμη. Μια τυπική εμπορική ζωοτροφή για νεαρά και θηλάζοντα κατσίκια περιέχει δημητριακά και διάφορα ιχνοστοιχεία για να υποστηρίξει την ισχυρή παραγωγή γάλακτος και την ανάπτυξη. Τα πιο συνηθισμένα συστατικά είναι το καλαμπόκι, αλεύρι σίτου, η σόγια αλλά και η μηδική που έχει αποξηρανθεί στον ήλιο. Λάβετε υπόψη ότι οι σπόροι δημητριακών είναι απαραίτητοι μόνο για τις κατσίκες ειδικών αναγκών (νεαρά και θηλάζοντα κατσίκια κλπ.) Και πρέπει να τοποθετούνται σταδιακά και σε μικρή ποσότητα στη διατροφή των αιγών. Εάν υπερβείτε ένα συγκεκριμένο όριο, η κατσίκα πιθανότατα θα αρχίσει να έχει διάφορα προβλήματα υγείας.

Κατά μέσο όρο, στις νεαρές αίγες (ηλικίας από 1 έως 14 μηνών) προσφέρουμε συνήθως 1-2 φλιτζάνια καφέ από μίγμα σπόρων δημητριακών καθημερινά ανάλογα με το βάρος τους (διαβάστε προσεκτικά τις ετικέτες). Ωστόσο, ο στόχος σε αυτή την ηλικία είναι να τους ενθαρρύνουμε να μάθουν πώς να εξερευνούν και να αναζητούν το φαγητό τους, με ή χωρίς τη μητέρα τους. Προσφέρουμε επίσης σανό μία φορά την ημέρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και δύο φορές την ημέρα κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Συμπληρώματα βοτάνων και μετάλλων προσφέρονται επίσης σε μέτρια ποσότητα. Στις ώριμες θηλυκές αίγες που δεν θηλάζουν και δεν είναι έγκυες προσφέρουμε συνήθως σανό δύο φορές την ημέρα κατά τη διάρκεια του χειμώνα και μία φορά την ημέρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ αυτές είναι ελεύθερες να ψάξουν για βοσκή το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Τους προσφέρεται επίσης μαγειρική σόδα στις ταΐστρες (η μαγειρική σόδα έχει αναφερθεί ότι βοηθά στην πέψη). Οι ώριμες θηλυκές αίγες που είναι έγκυες ή θηλάζουν, προσφέρονται όλα τα παραπάνω συν 2-5 φλιτζάνια του καφέ από μίγμα σπόρων δημητριακών ημερησίως (ανάλογα με το βάρος των αιγών και την παραγωγή γάλακτος – διαβάστε προσεκτικά τις ετικέτες). Φυσικά, μια έγκυος κατσίκα δεν έχει την ενέργεια να περιηγείται όλη την ημέρα και να ψάχνει για τροφή, οπότε στη διατροφή της συνήθως προσθέτουμε συμπληρώματα βοτάνων (κύβους μηδικής). Στις ώριμες αρσενικές κατσίκες προσφέρονται συνήθως όλα τα παραπάνω, εκτός από τους σπόρους δημητριακών. Μερικοί κτηνοτρόφοι προσφέρουν μια μικρή ποσότητα σπόρων δημητριακών (1-2 φλιτζάνια καφέ) κάθε μέρα, ενώ άλλοι τους προσφέρουν (εκτός από τη βοσκή) σανό, συμπληρώματα μετάλλων και μερικά φυτικά συμπληρώματα διατροφής.

Σε όλες τις περιπτώσεις, οι αίγες πρέπει να έχουν πρόσβαση 24 ώρες την ημέρα σε φρέσκο καθαρό νερό μέσα στο καταφύγιο τους. Ποτίστρες πρέπει επίσης να τοποθετούνται σε 2-3 απομακρυσμένα σημεία του αγρού σας. Θα πρέπει να αλλάξετε το νερό τουλάχιστον μία φορά την ημέρα. Μπορείτε επίσης να βάλετε ένα ακίνητο κύπελλο μέσα στο καταφύγιό τους, όπου μπορείτε να βάλετε μήλα, καρότα και μπανάνες. Τέλος, τα μπλοκ άλατος (που λειτουργούν ως συμπληρώματα μετάλλων) προστίθενται στα σύγχρονα προγράμματα διατροφής κατσικιών.

Η προσφορά οικιακών απορριμμάτων κουζίνας σε κατσίκες είναι ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα. Πολλοί κτηνοτρόφοι προσφέρουν μια μικρή ποσότητα από φλούδες φρούτων και λαχανικών ή μια μικρή φέτα ψωμιού και οι κατσίκες τους φαίνεται να το λατρεύουν αυτό. Ωστόσο, τα τρόφιμα αυτού του είδους πρέπει να δίνονται σε μικρές ποσότητες ως κέρασμα, και όχι ως βάση διατροφής για τα κατσίκια.

Ένας άπειρος κτηνοτρόφος θα πρέπει πρώτα να συμβουλευτεί τους τοπικούς εμπειρογνώμονες, τον τοπικό κτηνίατρο ή / και τον γεωπόνο για να σχηματίσουν ένα ρεαλιστικό ετήσιο πρόγραμμα διατροφής των αιγών. Σε πολλές περιπτώσεις, η χλωρίδα της περιοχής και οι καιρικές συνθήκες αποτελούν σημαντικές παραμέτρους της τελικής εξίσωσης. Λάβετε υπόψη ότι οι αλλαγές στη διατροφή των αιγών πρέπει να γίνονται σταδιακά, διαφορετικά τα ζώα θα υποφέρουν από διάρροια και άλλες διαταραχές.

Πώς και πότε να αρμέξετε την κατσίκα

Εισαγωγή στο Άρμεγμα Κατσίκας – Πόσο διαρκεί η εγκυμοσύνη της κατσίκας – εγκυμοσύνη κατσίκας διάρκεια

Όπως προαναφέρθηκε, η μέση κατσίκα μπορεί να ζευγαρώσει σε ηλικία 1-1,5 ετών (υπάρχουν κάποιες εντυπωσιακές αποκλίσεις από αυτόν τον κανόνα). Η περίοδος εγκυμοσύνης διαρκεί περίπου 5 μήνες. Μόλις γεννήσει, η κατσίκα αρχίζει να παράγει γάλα αμέσως, αλλά δεν πρέπει να την αρμέξουμε τις πρώτες 1-2 εβδομάδες (ζητήστε οδηγίες από τον πωλητή ης κατσίκας και τον κτηνίατρό σας για τις προδιαγραφές της κάθε φυλής). Ο λόγος είναι ότι τα νεογέννητα κατσίκια χρειάζονται πραγματικά αυτό το πρωτόγαλα, το οποίο, τις περισσότερες φορές, δεν είναι κατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση. Μετά από 2 εβδομάδες, μπορούμε (και πρέπει) να αρμέγουμε την κατσίκα για περίπου 9-10 μήνες, δύο φορές την ημέρα (πρωί και βράδυ), διαφορετικά θέτουμε την υγεία της σε κίνδυνο. Καλό είναι να σταματάμε το άρμεγμα της κατσίκας τουλάχιστον δύο μήνες πριν από το νέο ζευγάρωμα (ζητήστε οδηγίες από το κτηνίατρο).

Μπορούμε να αρμέξουμε την κατσίκα μας με το χέρι ή μέσω μηχανής αρμέγματος (κόστος 200-700 $). Και στις δύο περιπτώσεις, η υγιεινή είναι τον παν! Πρέπει πρώτα να αποστειρώσουμε με βραστό νερό τον κάδο όπου θα εισρεύσει τελικά το γάλα. Στη συνέχεια, πρέπει να βάλουμε την κατσίκα στη θέση αρμέγματος, να την ακινητοποιήσουμε, κλειδώνοντας απαλά το κεφάλι της και να δέσουμε ή να συγκρατήσουμε τα πίσω πόδια (αυτό δεν είναι απαραίτητο αν η κατσίκα σας είναι πολύ ήρεμη). Πολλοί κτηνοτρόφοι προσφέρουν δημητριακά στις κατσίκες τους κατά τη διάρκεια του αρμέγματος, έτσι ώστε να τις αποσπούν και να τις κρατούν απασχολημένες. Στη συνέχεια, πρέπει να πλένουμε με ζεστό νερό τον μαστό και τις θηλές της κατσίκας. Αυτό το πλύσιμο όχι μόνο καθαρίζει τις θηλές, αλλά χαλαρώνει και την κατσίκα. Στη συνέχεια, σκουπίζουμε τις θηλές με μια στεγνή και καθαρή πετσέτα χαρτιού και ξεκινάμε τη διαδικασία αρμέγματος.

Το άρμεγμα με το χέρι συνδέεται λανθασμένα με το τράβηγμα προς τα κάτω των θηλών των αιγών. Το τράβηγμα των θηλών θα οδηγήσει σίγουρα σε τραυματισμό. Αντ ‘αυτού, πρέπει να εφαρμοστεί μια κίνηση παγίδευσης και συμπίεσης, συνήθως με τον αντίχειρα και τον δείκτη. Τα πρώτα σας αρμέγματα (με το χέρι) αναμένεται να διαρκέσουν κατά μέσο όρο 10-15 λεπτά ανά κατσίκα. Ωστόσο, μετά από μερικές εβδομάδες εμπειρίας, θα είστε σε θέση να ολοκληρώσετε το άρμεγμα κάθε κατσίκας σε 5 λεπτά (κατά μέσο όρο). Όταν τελειώσουμε, πρέπει να πλένουμε ξανά τις θηλές με νερό, σαπούνια ή ειδικά αντιμικροβιακά διαλύματα. Πολλοί κτηνοτρόφοι βυθίζουν τις θηλές των αιγών σε ειδικά αντιβακτηριδιακά διαλύματα μετά το άρμεγμα, αλλά γι αυτό θα πρέπει να επικοινωνήσετε με τον τοπικό κτηνίατρο για περαιτέρω οδηγίες.

Εάν αποφασίσουμε να χρησιμοποιήσουμε μια μηχανή αρμέγματος, πριν και μετά από κάθε άρμεγμα πρέπει να καθαρίσουμε όλα τα μέρη της μηχανής με κατάλληλο καθαριστικό, σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Οι περισσότερες φορητές μηχανές αρμέγματος αποτελούνται από τα θήλαστρα αρμέγματος, την αντλία και φυσικά τον κάδο γάλακτος. Θυμηθείτε ότι αν χρησιμοποιούμε μηχανή αρμέγματος, πρέπει να αρμέξουμε χειροκίνητα την πρώτη και την τελευταία σταγόνα των θηλών για διάφορους λόγους (π.χ. ελέγχουμε εάν υπάρχει αίμα στο γάλα). Όταν ενεργοποιούμε το μηχάνημα, το γάλα περνά μέσα από τα θήλαστρα, στις γραμμές και τέλος στον κάδο. Όταν τελειώσουμε, αφαιρούμε τα θήλαστρα και – όπως και στο χειροκίνητο άρμεγμα – μπορούμε να βουτήξουμε τις θηλές της κατσίκας σε ένα αντιβακτηριδιακό διάλυμα.

Λάβετε υπόψη ότι οι κατσίκες συχνά αφυδατώνονται μετά την διαδικασία αρμέγματος, οπότε πρέπει να τους προσφέρουμε φρέσκο νερό και σανό όταν τελειώσει το άρμεγμα. Κατά κανόνα, πρέπει να αποθηκεύουμε το γάλα στο ψυγείο αμέσως μετά το άρμεγμα. Εναλλακτικά, μπορούμε να το παστεριώσουμε και να το ψύξουμε αργότερα.

Φροντίδα και Υγιεινή της Κατσίκας

Δυστυχώς, οι κατσίκες υποφέρουν συχνά από διάφορα βακτήρια και παράσιτα. Είναι καλό να αποπαρασιτώνουμε τις κατσίκες μας συχνά (συμβουλευτείτε τον τοπικό κτηνίατρο). Σε ειδικά καταστήματα μπορείτε να βρείτε αντιπαρασιτικά χάπια που θανατώνουν τα κυριότερα γαστροοισοφαγικά παράσιτα που απαντώνται συχνότερα στις κατσίκες. Οι σύγχρονες μέθοδοι αποπαρασίτωσης είναι πολύ ασφαλείς για τις κατσίκες και τους ανθρώπους, εφόσον ακολουθήσετε τις οδηγίες των ειδικών. Θα πρέπει επίσης να εμβολιάζουμε τις αίγες σας μία φορά το χρόνο κατά μέσο όρο, πάντα μετά από συζήτηση με τον κτηνίατρό σας.

Επιπλέον, πρέπει να ελέγχουμε τακτικά την καθημερινή υγεία και κατάσταση των αιγών μας. Η διάρροια είναι ένα σύνηθες σύμπτωμα κάποιας ασθένειας της κατσίκας. Η απομόνωση από το κοπάδι, η αδυναμία να μασήσει ή να πιει νερό, το να έχει υδαρή μάτια, το να κοιμάται όλη την ημέρα και να μην είναι σε θέση να σηκωθεί είναι επίσης μερικές από τις ενδείξεις ότι κάτι δεν πάει καλά. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει πάντα να έχουμε εύκαιρο τον τηλεφωνικό αριθμό του τοπικού κτηνιάτρου. Ο κτηνίατρος συνήθως θα σας ρωτήσει εάν η θερμοκρασία του σώματος της κατσίκας είναι φυσιολογική, πριν αποφασίσει αν θα επισκεφθεί την φάρμα σας ή όχι. Λάβετε υπόψη ότι η κανονική θερμοκρασία σώματος για τις κατσίκες είναι 101,3-103,5 ° F (38,5-39,7 ° C).

Οι κτηνοτρόφοι θα πρέπει επίσης να φροντίζουν και να περιποιούνται τις οπλές των αιγών, προκειμένου να αποτρέψουν τις μολύνσεις. Πρέπει να ελέγξουμε τις οπλές τους κάθε εβδομάδα, αλλά ένα μικρό κόψιμο πρέπει να πραγματοποιείται λογικά κάθε 2 μήνες. Τέλος, ορισμένοι κτηνοτρόφοι πλένουν και βουρτσίζουν τις κατσίκες τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, κατά προτίμηση πριν από τη θερινή ζέστη, με ένα ειδικό σαμπουάν.

Παραγωγή Κοπριάς από την Κατσίκα και Διαχείριση αυτής

Το να κρατάμε το αγρόκτημα μας καθαρό είναι το κλειδί για να μεγαλώσουμε υγιή κατσίκια. Πρέπει καθημερινά να απομακρύνουμε τα περιττώματα μέσα από το καταφύγιο, επειδή προσελκύουν μύγες και έντομα. Τα περιττώματα της κατσίκας όταν πέφτουν σε σανό είναι το τέλειο περιβάλλον για τις μύγες να εναποθέσουν τα αυγά τους. Έτσι, ένα καθημερινό σκούπισμα του καταφυγίου κρατάει το χώρο και τις κατσίκες καθαρές και απαλλαγμένες από διάφορα παράσιτα. Κατά τη διάρκεια της ακραίας θερινής ζέστης, είναι καλό να τοποθετηθεί ένας ανεμιστήρας μέσα στο καταφύγιο έτσι ώστε να προωθείται ο καλός εξαερισμός.

Οι κτηνοτρόφοι συνήθως εξετάζουν τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να επωφεληθούν από τα περιττώματα των αιγών τους. Μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν ως κοπριά στις καλλιέργειές τους, να τα δωρίσουν σε μια τοπική ένωση αγροτών ή να τα πουλήσουν σε έναν τοπικό έμπορο. Η κοπριά κατσίκας είναι ένα εξαιρετικό λίπασμα για λαχανικά, δέντρα και πολλές άλλες καλλιέργειες. Η κοπριά της κατσίκας είναι γνωστή για την αύξηση της ικανότητας συγκράτησης νερού του εδάφους, μεταξύ άλλων.

Μην υποτιμάτε την ποσότητα των περιττωμάτων που μπορεί να παράγει μια και μόνο κατσίκα. Εκτιμάται ότι σε ετήσια βάση, η κοπριά μιας κατσίκας, μαζί με τα απορρίμματα φαγητού και σανό, μπορεί να υπερβούν τις 2200 λίβρες. (1000 kg) ετησίως. Συνεπώς, έχοντας εκ των προτέρων μια σταθερή πολιτική διαχείρισης των αποβλήτων, θα μας εξασφαλίσει ασφάλεια έναντι περιβαλλοντικών κινδύνων (π.χ. ρύπανσης των υδάτων) και προβλημάτων υγείας ή παραβιάσεως των τοπικών νόμων.

Ερωτήσεις και Απαντήσεις για Κατσίκες

Οι κατσίκες εκτρέφονται κυρίως για το γάλα και το κρέας. Πολλοί άνθρωποι εκτρέφουν επίσης κατσίκες ως κατοικίδια ζώα. Τέλος, μια μικρή μερίδα κτηνοτροφών εκτρέφουν κατσίκες ως ζώα εργασίας (π.χ. σέρνουν μικρά άροτρα) και μερικοί άλλοι εκμεταλλεύονται το μαλλί και τα απόβλητα των αιγών.

Οι θηλυκές κατσίκες έχουν κέρατα;

Ναι, κάποιες θηλυκές κατσίκες συγκεκριμένων φυλών έχουν κέρατα, επομένως δεν μπορείτε να ορίσετε το φύλο μιας κατσίκας ανάλογα με την παρουσία ή την απουσία κεράτων.

Οι θηλυκές αίγες έχουν γένια;

Ναι, ακριβώς όπως τα κέρατα, κάποιες θηλυκές αίγες συγκεκριμένων φυλών έχουν γενειάδα, οπότε δεν μπορείτε να ορίσετε το φύλο μιας κατσίκα ανάλογα με την παρουσία ή την απουσία γενειάδας.

Μπορούν οι κατσίκες να φάνε τα πάντα;

Όχι, σε ορισμένες περιπτώσεις οι ώριμες αίγες είναι πιο επιλεκτικές στο φαγητό από άλλα οικόσιτα ζώα. Ωστόσο, λάβετε υπόψη ότι ειδικά οι νεαρές κατσίκες είναι πολύ περίεργες και σίγουρα θα προσπαθήσουν να δοκιμάσουν μια μεγάλη γκάμα μη βρώσιμων ειδών (π.χ. πλαστικά, ρούχα κ.λπ.).

Πόσα χρόνια ζουν οι κατσίκες;

Η μέση κατσίκα ζει 10-13 χρόνια, αλλά μπορεί να αναπαραχθεί (και τα θηλυκά να παράγουν γάλα) από 1-1,5 έως 7-9 ετών. Υπάρχουν – φυσικά- εντυπωσιακές αποκλίσεις από αυτά τα όρια ηλικίας. Γενικά, οι θηλυκές κατσίκες τείνουν να ζουν λίγο περισσότερο από τις αρσενικές.

Πόσο είναι το μέσο βάρος μιας κατσίκας;

Κανένας δεν μπορεί να εξάγει το μέσο βάρος της κατσίκας, επειδή το βάρος εξαρτάται από τη φυλή, το φύλο και την ηλικία. Υπάρχουν περισσότερες από 230 διαφορετικές φυλές παγκοσμίως και κανείς δεν ξέρει ακριβώς τον πληθυσμό κάθε φυλής. Οι περισσότερες ενήλικες θηλυκές αίγες ζυγίζουν μεταξύ 120 και 170 λίβρες (55 – 77 κιλά), ενώ οι περισσότερες μεγάλες αρσενικές αίγες ζυγίζουν μεταξύ 150 και 200 ​​κιλών (70 – 90 κιλά). Ορισμένες μεγαλόσωμες κατσίκες που εκτρέφονται για κρέας μπορούν να υπερβούν τα 280 κιλά (130 κιλά).

Μπορούν τα κατσίκια να φάνε κρέας;

Ορισμένοι κτηνοτρόφοι ισχυρίζονται ότι προσφέρουν καθημερινά κρέας στα κατσίκια τους και πάντα φαίνονται υγιή και χαρούμενα. Κάθε φυτοφάγο ζώο μπορεί να φάει κρέας, αλλά το σίγουρο είναι ότι δεν χρειάζεται το κρέας. Είναι απλά σπατάλη πόρων.

Είναι τα κατσίκια ζώα κοπαδιού/αγέλης;

Ναι, και θα πρέπει να τα αντιμετωπίζετε αντίστοιχα. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να απομονώσετε σε ένα χώρο μια κατσίκα μόνη της, γιατί αυτή η κατσίκα μάλλον θα καταλήξει σε στρες και κατάθλιψη, κάτι που θα οδηγήσει σε μεγαλύτερα προβλήματα υγείας.

Πόσα φυλές αιγών υπάρχουν στον κόσμο;

Περίπου 230

Τι τρώνε τα άγρια ​​κατσίκια;

Βοσκή, μικρούς θάμνους, νεαρά δέντρα, σανό, φρούτα.

Ποια είναι η κανονική θερμοκρασία του σώματος των κατσικιών;

101,3-103,5 ° F (38,5-39,7 ° C)

πηγη

Το άρθρο Τα κατσίκια εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Τα πρόβατα Assaf είναι διασταύρωση του Awassi (Ισραηλίτικο πρόβατο γαλακτοπαραγωγής) και του East Friesland. Όλα ξεκίνησαν το 1955, όταν ερευνητές του Γεωργικού Ινστιτούτου του Ισραήλ θέλησαν να βελριώσουν γενετικά το Awassi. Μετά από πολλές δοκιμές κατέληξαν ότι ο καλύτερος συνδυασμός είναι 3/8 East Friesland και 5/8 Awassi. 
Η ιστορία συνεχίστηκε στην Ισπανία, σε μία κτηνοτροφική μονάδα στην Λεόν, στο τέλος της δεκαετίας του ’70. Οι ισπανοί εισήγαγαν παρτίδες θηλυκών και αρσενικών Ασσάφ από το Ισραήλ, και δημιουργήθηκε η βάση της φυλής στην Ισπανία. Η διαδικασία της βελτίωσης της φυλής συνεχίζεται με μεγάλη ένταση έως σήμερα. Η συγκεκριμένη διαδικασία έχει σαν αποτέλεσμα το Ασσάφ να θεωρείται ως το πιο γαλακτοπαραγωγικό πρόβατο της Ευρώπης. Στην Ισπανία τα Ασσάφ εντοπίζονται σε 126 κτηνοτροφικές μονάδες και ο συνολικός αριθμός τους είναι 98.000.

 Τα συγκεκριμένα πρόβατα διακρίνονται από εξαιρετική προσαρμοστικότητα σε χαμηλές και υψηλές θερμοκρασίες, υψηλή γαλακτοπαραγωγή 400-800 κιλά ετησίως (μέσος όρος 500 kg) και υψηλή πολυδημία (1,4-1,6).

Αποτελεί έτσι την ιδανική λύση για κτηνοτροφικές μονάδες εντατικής εκμετάλλευσης, που ο στόχος τους είναι η παραγωγή και το κέρδος.

• Μέσος όρος γαλακτοπαραγωγής 600 λίτρα
• Γαλακτική Περίοδος 270 ημέρες
• Λιπαρά 6,5%
• Πρωτεΐνες 5,8%
• Πολυδυμία 1,5

Χαρακτηριστικά της φυλής ΑΣΣΑΦ (Assaf)

• Το κεφάλι είναι μεγάλο και σε αρμονία με το υπόλοιπο σώμα, μακρύ και με κυρτό προφίλ.  Τα αυτιά του είναι μεγάλα, πλατιά και μακριά, και συνήθως εμφανίζουν μια καμπύλη στην άκρη τους.  Κατά κύριο λόγο δεν έχουν κέρατα.
• Το στήθος είναι μακρύ, δυνατό και μυώδες, και με αρκετές φορές μακρύ τρίχωμα.
• Ο κορμός είναι πλατύς και μακρύς κορμός με ελαφρώς τοξωτά πλευρά και πλατιά ουρά.
• Οι μαστοί είναι συμμετρικοί με μεγάλες προς μεσαίες θηλές.
• Τα πόδια είναι Ισχυρά άκρα με μέση αναλογία μήκους προς κορμό. Οπλές συμμετρικές και σκληρές.
• Το τρίχωμα είναι λευκό τρίχωμα, που σε μερικές περιπτώσεις είναι κοκκινωπό στο κεφάλι και το στήθος.
• Το βάρος των θηλυκών κυμαίνεται μεταξύ 60 και 70 κιλών, ενώ τα αρσενικά φτάνουν τα 100 κιλά.

Το άρθρο Πρόβατα Assaf εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Τα κουνέλια είναι μια πολύ επιλογή για γρήγορη εκτροφή και άμεσο κέρδος. Τα κουνέλια πολλαπλασιάζονται με ταχύτατο ρυθμό, και τρώνε τα πάντα από χόρτα, λαχανικά, μέχρι σπόρους καλαμπόκι σιτάρι κλπ. Μειονέκτημα τους είναι η ευαισθησία σε ασθένειες . Χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα, άνετο χώρο, καθαρά κλουβιά και θρεπτική τροφή! Αποδίδουν αρκετό κρέας το οποίο είναι ανώτερο από το κοτόπουλο σε θρεπτική αξία!

Πάμε να δούμε λοιπόν λίγα αλλά πολύ σημαντικά πράγματα για την εκτροφή των κουνελιών, η αλλιώς κονικλοτροφία όπως ονομάζεται επιστημονικά.

Γιατί να βάλετε κουνέλια; Ποια είναι τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της εκτροφής τους;
Χρειάζονται πολύ λίγο χρόνο
Η εκτροφή τους δεν κοστίζει πολύ
Τρώνε σχεδόν τα πάντα
Προσφέρουν κρέας υψηλής ποιότητας
Μπορείτε να τα πουλάτε και να βγάλετε χρήματα

Εγκατάσταση
Οι κλωβοί για κουνέλια μπορούν να γίνουν εύκολα από συρμάτινο πλέγμα ή από ξύλο ή από τον συνδυασμό των δύο αυτών υλικών. Για ένα μεσαίου μεγέθους κουνέλι, ο κλωβός πρέπει να έχει τις εξής διαστάσεις: Μήκος 80 εκ., πλάτος 60 εκ. και ύψος 60 εκ.

Απ’ ό,τι υλικό κι αν είναι φτιαγμένος ο κλωβός, πρέπει οπωσδήποτε να έχει δάπεδο από συρμάτινο πλέγμα (όχι κοτετσόσυρμα) με τρύπες που να επιτρέπουν να πέσουν οι ακαθαρσίες, αλλά όχι τόσο μεγάλες που να κινδυνεύουν να πιαστούν τα πόδια των κουνελιών. Η κοπριά του κουνελιού, όταν την αφήσουμε να χωνέψει, γίνεται εξαιρετικό οργανικό λίπασμα για τον λαχανόκηπό σας ή τις γλάστρες σας.

Αν ο κλωβός έχει σκελετό από ξύλο, το συρμάτινο πλέγμα πρέπει να τοποθετείται στην εσωτερική πλευρά του σκελετού, γιατί διαφορετικά τα κουνέλια θα ροκανίσουν το ξύλο. Οι κουνέλες μάνες χρειάζονται επιπλέον ένα κουτί-φωλιά για να κρατάνε ζεστά τα μωρά τους. Το κουτί πρέπει να έχει διαστάσεις 38 x 25 x 25 εκ.

Ο κλωβός πρέπει να καθαρίζεται συχνά και να μένει στεγνός για να προλαβαίνουμε τις αρρώστιες.
Προστατέψτε τους κλωβούς σας από τον ήλιο, τον αέρα και τη βροχή. Δεν είναι απαραίτητο να τοποθετήσετε τους κλωβούς μέσα σε κτίριο για να προστατέψετε τα κουνέλια από το κρύο επειδή αυτά τα ζώα αντέχουν καλύτερα το κρύο από τη ζέστη. Σημασία έχει να μη βρέχονται και να μην τα χτυπάει ο αέρας και ο ήλιος.

Τα κουνέλια χρειάζονται άφθονο καθαρό αέρα. Γι’ αυτό οι κλωβοί τους πρέπει να αερίζονται καλά.
Φροντίστε να τοποθετήσετε τους κλωβούς σε ένα ήσυχο μέρος όπου τα σκυλιά, οι γάτες και τα ποντίκια δεν μπορούν να φτάσουν τα κουνέλια.

Διατροφή
Τα κουνέλια τρώνε σχεδόν τα πάντα που φυτρώνουν στο έδαφος. Μπορείτε να τα ταϊζετε έτοιμη τροφή του εμπορίου (κουνελίνη) ή φρέσκες φυσικές τροφές.  Το διαιτολόγιο ενός κουνελιού μπορεί να περιλαμβάνει τριφύλλι, χορτάρι, πράσινο καλαμπόκι, καρότα, γογγύλια, λάχανο (μην τους δίνετε πολύ) και μαρούλι. Μη δίνετε λάχανο στα θηλυκά που είναι σε γαλακτοφορία γιατί θα μειωθεί η παραγωγή γάλακτος για τα μικρά τους.

Τα κουνέλια απολαμβάνουν επίσης το καλαμποκάλευρο, το κουρκούτι (χυλό από αλεύρι), το ψωμί, τον χυλό από καλαμποκάλευρο και τα φύλλα των οπωροφόρων δέντρων (π.χ. μουριά).
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα φύλλα της πατατιάς και της τοματιάς είναι ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΗ για τα κουνέλια.
Μην αλλάζετε απότομα τη διατροφή των κουνελιών σας.
Καθαρές τροφές: Μη δίνετε στα κουνέλια σας λαχανικά που έχουν “ανάψει”, τροφή που έχει ψεκαστεί με εντομοκτόνα και ζιζανιοκτόνα, χαλασμένες τροφές ή μουχλιασμένα άχυρα.
Τα κουνέλια πρέπει να ταϊζονται νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα. Το μεγαλύτερο μέρος της τροφής πρέπει να δίνεται το απόγευμα. Μπορείτε να καλλιεργήσετε δική σας πράσινη τροφή για τα κουνέλια σας.

Επιλογή των αναπαραγωγικών ζώων
Όταν αγοράζετε κουνέλια για αναπαραγωγή, βεβαιωθ’ητε πως έχουν λαμπερά μάτια, στεγνή μύτη και καθαρά αυτιά και πόδια.
Η γούνα του κουνελιού πρέπει να είναι στρωτή και καθαρή και τα δόντια του ευθυγραμμισμένα.
Μην αγοράσετε ενήλικα θηλυκά επειδή δεν μπορείτε να ξέρετε πάτοτε τι ηλικία έχουν τα ζώα. Π.χ., ένα τέτοιο θηλυκό μπορεί να έχει φτάσει στο τέλος της αναπαραγωγικής του ζωής και να είναι άχρηστο.
Αγοράστε αναπαραγωγικά ζώα που έχουν ηλικία γύρω στους έξη μήνες.
Τα μακριά νύχια δείχνουν ότι το κουνέλι είναι ηλικιωμένο.
Προτιμήστε κουνέλια από γονείς με καλο ιστορικό αναπαραγωγής.
Τα αναπαραγωγικά ζώα πρέπει να αντικαθίστανται μετά από τρία χρόνια.
Φτιάξτε δικά σας αναπαραγωγικά ζώα από γονείς με καλές αποδόσεις και κατά διαστήματα αγοράζετε από άλλους ένα-δυό ζώα για να εμπλουτίζετε τα γονίδια του κοπαδιού σας.

Αναπαραγωγή
Τα θηλυκά κουνέλια είναι έτοιμα για αναπαραγωγή σε ηλικία 4 με 6 μηνών και τα αρσενικά όταν φτάσουν τους 5 με 6 μήνες.
Τα αρσενικά πρέπει να τα κρατάτε σε χωριστά κλουβιά.
Πάντοτε πρέπει να βάζετε τα θηλυκά στον κλωβό του αρσενικού. Αν το ζευγάρωμα είναι επιτυχές, το αρσενικό πέφτει κάτω.
Αν το θηλυκό δεν είναι έτοιμο για ζευγάρωμα, θα προσπαθήσει να το σκάσει.
Αν τα ζώα σεν ζευγαρώσουν, αφήστε το θηλυκό στον κλωβό του αρσενικού για τις επόμενες πέντε — έξη μέρες.
Τα θηλυκά είναι πιο παραγωγικά την άνοιξη, το καλοκαίρι και στις αρχές φθινοπώρου.
Τους χειμωνιάτικους μήνες το ζευγάρω μα δεν συνιστάται λόγω κρύου.
Η εγκυμοσύνη διαρκεί ένα μήνα περίπου.

Γέννα
Περίπου 25 μέρες μετά το ζευγάρωμα, βάλτε καθαρό ξερό χορτάρι σε μια καθαρή και στεγνή φωλιά και τοποθετήσετε την στον κλωβό του θηλυκού. Η κουνέλα θα προσθέσει στο χορτάρι λίγο από το τρίχωμά της.
Μείνετε μακριά από τον κλωβό μέχρι να γεννηθούν τα κουνελάκια.
Τα κουνελάκια γεννιούνται συνήθως νωρίς το πρωί.
Εξετάστε προσεκτικά τα μωρά για να δείτε αν είναι ζωντανά και υγιή.
Πετάξτε αμέσως όσα κουνελάκια είναι νεκρά ή ελαττωματικά.
Μην αγγίζετε τα μωρά εκτός εάν είναι απολύτως απαραίτητο. Η κουνέλα μπορεί να απορρίψει τα μωρά της αν μυρίσει πάνω τους τη μυρωδιά σας. Γι’ αυτό είναι καλό να τοποθετείτε στη μύτη της κουνέλας μια μη τοξική ουσία με δυνατή οσμή (π.χ. Vicks Vapo Rub) πριν πιάσετε τα μωρά.
Τα κουνελάκια πρέπει να βρίσκονται κοντά το ένα στο άλλο μέσα στη φωλιά.
Βεβαιωθήτε ότι όλα τα μωρά θηλάζουν και είναι καλοταϊσμένα.
Οι πρωτόγεννες κουνέλες μπορεί να φάνε τα μωρά τους. Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει μερικές φοράς.
Η κουνέλα δεν μπορεί πάντοτε να θρέψει τα μωρά της εάν είναι πολλά. Τότε, μερικά απ’ αυτά πρέπει να δοθούν σε άλλες κουνέλες με λίγα μωρά. Τα μωρά θα πρέπει να έχουν την ίδια περίπου ηλικία με τα μωρά της θετής μητέρας.
Το γάλα αγελάδας ή κατσίκας είναι καλό υποκατάστατο όταν η κουνέλα δεν μπορεί να θρέψει τα παιδιά της.
Απογαλακτισμός
Τα κουνελάκια πρέπει να απογαλακτίζονται όταν γίνουν 30–35 ημερών.
Σ’ αυτή την ηλικία μπορούμε να τα απομακρύνουμε από τη μητέρα τους. Τοποθετήστε τα θηλυκά σε χωριστό κλωβό από τα αρσενικά.
Ανάλογα με τη διατροφή και το πρόγραμμα εκτροφής, η κουνέλα μπορεί να ξαναζευγαρώσει από 2–3 ημέρες έως ένα μήνα μετά τη γέννα.
Τα νεαρά κουνέλια είναι συνήθως έτοιμα για σφαγή ή πώληση στους τρεις έως τέσσερις μήνες. Αν τα κρατήσετε περισσότερο, θα τρώνε περισσότερη τροφή και τα αρσενικά θ’ αρχίσουν να τσακώνονται.

Το άρθρο Εκτροφή κουνελιών εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Η επιλογή πρέπει να είναι προσεκτική γιατί δεν είναι καθόλου εύκολο να το πουλήσεις όταν θα το πάρεις και θέλει να γίνει προσεκτική έρευνα αγοράς από γιατρό αλλά και κάποιους που να ξέρουν από άλογα για να μην έχει σκελετικά προβλήματα ή τραύματα στα πόδια που δεν φαίνονται και μπορεί αργότερα να του κάνουν προβλήματα.

Η αγορά αλόγου από τσιγγάνο δεν συνιστάται γιατί αυτοί κατά κύριο λίγο παίρνουν ότι δεν θέλουν οι άλλοι όπως άρρωστα, τραυματισμένα ή πολύ δύστροπα άλογα.

Το άρθρο Αγορά αλόγου, κόστος διατροφής και στάβλου εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Αριθμός καθαρόαιμων ζώων: 200-240 χιλιάδες.

Μέγεθος, βάρος
Μεγαλόσωμη φυλή. Υψος ακρωμίου: 78 cm (κριοί), 68 cm (προβατίνες). Σωματικό βάρος: 80 kg (κριοί), 57 kg (προβατίνες). Μήκος σώματος: 78 cm.Μορφολογικά χαρ/κά
Χρωματισμός ποικίλος. Επικρατέστερος: λευκός με μαύρες κηλίδες διαφόρου μεγέθους και κατανομής στο πρόσωπο και συχνά και στα άκρα. Κεφαλή κωνοειδής. Επιρρίνιο κυρτό. Αυτιά μεγάλα, ημικρεμάμενα. Αναμικτόμαλλο. Κεφαλή, κάτω χείλος τραχήλου, κάτω κοιλιακή χώρα και άκρα χωρίς εριοκάλυψη. Λεπτόουρο. Mακρύουρο.

Αναπαραγωγικά χαρ/κά
Φυλή πρώϊμη. Ηλικία ενήβωσης αμνάδων: 10 μήνες. Διάρκεια οιστρικού κύκλου: 17 ημέρες. Μέγεθος τοκετοομάδων στη γέννηση: 1,4 αμνοί ανά προβατίνα και έτος. Μήνας τοκετών: Δεκέμβριος.

Παραγωγικά χαρ/κά
Διάρκεια γαλακτικής περιόδου: 124 – 206 ημέρες. Γαλακτοπαραγωγή: 160-190 kg. Bάρος αμνών στη γέννηση: 4,5 kg. Bάρος αμνών στον απογαλακτισμό (42 ημέρες): 14,7 kg (μονόδυμα), 11,5 kg (δίδυμα).ΜυτιλήνηςΚοιτίδα: Το ομώνυμο νησί.

Γενικά
Εκτρέφεται κυρίως στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού.

Αριθμός καθαρόαιμων ζώων: 180-210 χιλιάδες.

Μέγεθος, βάρος
Μεσαίου μεγέθους. Ύψος ακρωμίου: 71 cm (κριοί), 63 cm (προβατίνες). Σωματικό βάρος: 67 kg (κριοί), 50 kg (προβατίνες). Μήκος σώματος: 70 cm.Μορφολογικά χαρ/κά
Xρωματισμός τριχώματος ποικίλος. Κεφαλή μικρή, λεπτή, κωνοειδούς σχήματος. Επιρρίνιο μετρίως κυρτό. Κριοί σε ποσοστό 80% κερασφόροι (προβατίνες 40%). Αναμικτόμαλλο. Μήκος ουράς: 35 cm. Πλάτος ουράς: 7-12 cm.

Αναπαραγωγικά χαρ/κά
Φυλή σχετικά πρώϊμη. 40% των αμνάδων γονιμοποιείται σε ηλικία 9 μηνών και οι υπόλοιπες το επόμενο έτος. Μήνας τοκετών: Δεκέμβριος. Μέγεθος τοκετοομάδων στη γέννηση: 1-1,1 αμνοί.

Παραγωγικά χαρ/κά
Διάρκεια γαλακτικής περιόδου: 140 ημέρες. Γαλακτοπαραγωγή: 120 kg. Σωματικό βάρος γέννησης: 3,8 kg. Βάρος στον απογαλακτισμό (47 ημέρες): 14 kg.ΒλάχικηΓενικά
Η πολυπληθέστερη φυλή της χώρας κατά το παρελθόν. Σήμερα απαντάται σε ορεινές περιοχές των νομών Ιωαννίνων, Άρτας, Τρικάλων και της κεντρικής Πελοποννήσου. Στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία ονομάζεται ‘Ορεινό πρόβατο Ηπείρου’ ή Μπούτσικο. Το τελευταίο θεωρείται βελτιωμένος τύπος του Βλάχικου προβάτου και παρουσιάζει στενή γενετική συγγένεια με το Καραγκούνικο.

Αριθμός καθαρόαιμων ζώων: 30 χιλιάδες (εκτίμηση).

Μέγεθος, βάρος
Φυλή μικρόσωμη. Ύψος ακρωμίου: 65 cm (κριοί), 58 cm (προβατίνες). Σωματικό βάρος: 56 kg (κριοί), 46 kg (προβατίνες).Μορφολογικά χαρ/κά
Xρωματισμός τριχώματος ποικίλος από λευκός έως εντελώς μαύρος. Στην Πελοπόννησο λευκός με κοκκινόμαυρη κεφαλή. Κεφαλή μικρή, τριγωνικό πρόσωπο. Επιρρίνιο ελαφρώς κυρτό στους κριούς, ευθύγραμμο στα θηλυκά. Αυτιά μικρά έως μετρίου μεγέθους, λεπτά, οριζόντια ή ημιόρθια. Μήκος ουράς: 30 cm. Πλάτος ουράς: 5 cm.

Αναπαραγωγικά χαρ/κά
Ηλικία ενήβωσης αμνάδων: 8 – 10 μήνες. Ηλικία πρώτου τοκετού: 2 έτη. Εποχή τοκετών: Δεκέμβριος-Ιανουάριος. Μέγεθος τοκετοομάδων στη γέννηση: 1,1 αμνοί ανά προβατίνα και έτος.

Παραγωγικά χαρ/κά
Γαλακτοπαραγωγή: 80-90 kg. Bάρος απογαλακτισμού αμνών: 14-16 kg με διάρκεια θηλασμού 40-60 ημέρες.ΑιγαιοπελαγίτικηΓενικά
Αναφέρεται παλαιότερα ως φυλή των ‘Νήσων του Αιγαίου’. Συναντάται σε όλα τα νησιά του Αιγαίου και στην Κρήτη (Σητεία). Πρόβατα με χαρ/κά της φυλής συναντώνται και σε ποίμνια των Ιονίων νήσων.

Αριθμός καθαρόαιμων ζώων: 100 χιλιάδες (εκτίμηση).

Μέγεθος, βάρος
Φυλή μικρόσωμη. Ύψος ακρωμίου: 61 cm (κριοί) 55 cm (προβατίνες). Σωματικό βάρος: 56 kg (κριοί) 28 kg (προβατίνες).Μορφολογικά χαρ/κά
Xρωματισμός τριχώματος ποικίλος από εντελώς λευκός έως εντελώς μαύρος ή κοκκινόμαυρος. Κεφαλή κανονικού μεγέθους, πρόσωπο μακρύ, τριγωνικό. Επιρρίνιο ελαφρώς κυρτό στους κριούς, ευθύγραμμο στα θηλυκά. Αυτιά μικρά, ημιόρθια. Αναμικτόμαλλο. Πρόσωπο, κάτω χείλος τραχήλου, κάτω κοιλιακή χώρα και άκρα χωρίς εριοκάλυψη. Κριοί με ισχυρά κέρατα ελισσόμενα προς τα πλάγια. Μήκος ουράς: 24 cm. Πλάτος ουράς: 5 cm.

Παραγωγικά χαρ/κά
Γαλακτοπαραγωγή: 30-50 kg. Μικρά σωματικά βάρη αμνών στη γέννηση και τον απογαλακτισμό.

Αναπαραγωγικά χαρ/κά
Μέγεθος τοκετοομάδων στη γέννηση: 1 αμνός ανά προβατίνα και έτος.ΚαρύστουΚοιτίδα: Επαρχία Καρύστου.
Γενικά
Ζώο προσαρμοσμένο στις δύσκολες συνθήκες της νοτίου Ευβοίας.

Αριθμός καθαρόαιμων ζώων: 50 χιλιάδες.

4Μέγεθος, βάρος
Φυλή μικρού μεγέθους. Ύψος ακρωμίου: 64 cm (κριοί), 59 cm (προβατίνες). Σωματικό βάρος: 60 kg (κριοί), 40 kg (προβατίνες).Μορφολογικά χαρ/κά
Xρωματισμός τριχώματος λευκός, ερυθρός στα ακάλυπτα από μαλλί μέρη (κεφαλή, αυτιά, τράχηλος, άκρα, κάτω κοιλιακή χώρα). Κεφαλή μετρίου μεγέθους, κωνικού σχήματος. Επιρρίνιο ελαφρώς κυρτό στους κριούς και ευθύγραμμο στις προβατίνες. Αυτιά ισχυρά, ημιόρθια. Άκρα πολύ ισχυρά, σχετικώς κοντά. Αναμικτόμαλλο. Μήκος ουράς: 31 cm. Πλάτος ουράς: 6 cm.

Παραγωγικά χαρ/κά
Γαλακτοπαραγωγή: 80-100 kg. Σωματικό βάρος στον απογαλακτισμό: 14-16 kg (διάρκεια θηλασμού: 60 ημέρες).

Αναπαραγωγικά χαρ/κά
Ηλικία πρώτου τοκετού: 18 μήνες. Εποχή τοκετών: Νοέμβριος – Δεκέμβριος. Μέγεθος τοκετοομάδων στη γέννηση: 1,1-1,2 αμνοί.ΣερρώνΓενικά: Εκτρέφεται στην πεδιάδα του νομού Σερρών.

Αριθμός καθαρόαιμων ζώων: 12 χιλιάδες.

Μέγεθος, βάρος
Φυλή μεγαλόσωμη. Ύψος ακρωμίου: 76 cm (κριοί), 67 cm (προβατίνες). Σωματικό βάρος: 85 kg (κριοί), 61 kg (προβατίνες).Μορφολογικά χαρ/κά Χρωματισμός λευκός με μαύρο χρώμα στην κεφαλή, την κάτω τραχηλική χώρα, τα άκρα και την κάτω κοιλιακή χώρα. Κεφαλή στενόμακρη, επιρρίνιο κυρτό. Αυτιά μεγάλα, λεπτά, οριζόντιας διεύθυνσης. Κριοί με μεγάλα, ισχυρά κέρατα, περιελισσόμενα γύρω από τα αυτιά. Προβατίνες με κέρατα σε ποσοστό 30%. Άκρα υψηλά, λεπτά και ισχυρά. Ομοιόμαλλο. Μήκος ουράς: 33 cm. Πλάτος ουράς: 6 cm.

Παραγωγικά χαρ/κά
Διάρκεια γαλακτικής περιόδου: 160-170 ημέρες. Γαλακτοπαραγωγή: 110 kg. Σωματικό βάρος στον απογαλακτισμό: 14-17 kg (διάρκεια θηλασμού: 45-60 ημέρες).

Αναπαραγωγικά χαρ/κά
Πρώϊμη φυλή. Το 40% των αμνάδων γονιμοποιείται σε ηλικία 10 μηνών. Εποχή τοκετών: Δεκέμβριος-Ιανουάριος. Μέγεθος τοκετοομάδων στη γέννηση: 1,2-1,5 αμνοί.ΚοζάνηςΓενικά
Ονομάζεται έτσι το ορεινό πρόβατο της χώρας που εκτρέφεται σε μερικές περιοχές της βόρειας Ελλάδας και δεν ανήκει σε συγκεκριμένη φυλή. Προϊόν έντονης επιμειξίας μεταξύ διαφόρων ορεινών φυλών οι οποίες έχουν εξαφανιστεί ή τείνουν να εξαφανιστούν (Σαρακατσάνικο, Αρβανιτοβλάχικο κλπ).

Αριθμός καθαρόαιμων ζώων
Εκατοντάδες χιλιάδες (εκτίμηση). Ένα ποίμνιο 400 προβάτων εκτρέφεται στον Κτηνοτροφικό Σταθμό του Υπουργείου Γεωργίας, στη Βλάστη Κοζάνης.

Μέγεθος, βάρος
Φυλή μικρόσωμη. Ύψος ακρωμίου: 60-62 cm (προβατίνες). Σωματικό βάρος: 42-45 kg (προβατίνες).Μορφολογικά χαρ/κά:Παραγωγικά χαρ/κά:Αναπαραγωγικά χαρ/κάΣφακίωνΜορφολογικά χαρ/κά
Xρωματισμός τριχώματος λευκός με μαύρους δακτυλίους γύρω από τους οφθαλμούς και μαύρες κηλίδες στα άκρα. Κεφαλή επιμήκης, επιρρίνιο κυρτό. Αυτιά μετρίου μεγέθους, οριζόντια. Kριοί με ισχυρά κέρατα, ελισσόμενα προς τα πλάγια. Προβατίνες ακέρατες. Μήκος ουράς: 21 cm. Πλάτος ουράς: 3 cm. Αναμικτόμαλλο. Κεφαλή, κάτω κοιλιακή χώρα και κάτω άκρα χωρίς εριοκάλυψη.

Αναπαραγωγικά χαρ/κά
Μέγεθος τοκετοομάδων στη γέννηση: 1,4 αμνοί. Εποχή τοκετών: Νοέμβριος-Δεκέμβριος.

Παραγωγικά χαρ/κά
Διάρκεια γαλακτικής περιόδου: 140-150 ημέρες. Γαλακτοπαραγωγή: 130 kg. Σωματικό βάρος αμνών στις 65 ημέρες: 13 kg.ΆρταςΓενικά
Γνωστή και ως Φριζάρτα ή Φρισλανδόμορφο. Εκτρέφεται στο πεδινό τμήμα του ομώνυμου νομού σε κλίμα υγρό και μη ιδιαίτερα θερμό. Πρόκειται για συνθετικό πληθυσμό ο οποίος προέκυψε από τη διασταύρωση εγχώριων προβάτων με τη φυλή Φρισλανδίας.

Αριθμός καθαρόαιμων ζώων: 30 χιλιάδες.

Μέγεθος, βάρος
Φυλή μεγαλόσωμη. Ύψος ακρωμίου: 80 cm (κριοί), 70 cm (προβατίνες). Σωματικό βάρος: 85 kg (κριοί), 72 kg (προβατίνες).Μορφολογικά χαρ/κά
Xρωματισμός τριχώματος λευκός. Κεφαλή μεγάλη, κωνοειδής, επιρρίνιο κυρτό. Αυτιά πολύ λεπτά, μετρίου έως μεγάλου μεγέθους, οριζόντιας διεύθυνσης. Άκρα υψηλά, σχετικά χονδρά. Ομοιόμαλλο. Κεφαλή, κάτω τραχηλική χώρα, κάτω κοιλιακή χώρα, άκρα και ουρά χωρίς εριοκάλυψη. Ουρά στρογγυλή, λεπτή. Μήκος ουράς: 20 cm. Πλάτος ουράς: 5 cm.

Αναπαραγωγικά χαρ/κά
Φυλή πρωϊμη. Εποχή τοκετών: Σεπτέμβριος-Οκτώβριος. Μέγεθος τοκετοομάδων: 1,8 αμνοί.

Παραγωγικά χαρ/κά
Διάρκεια γαλακτικής περιόδου: 180-190 ημέρες. Γαλακτοπαραγωγή: 230-250 kg.

Το άρθρο Πρόβατα: Ελληνικές φυλές εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Ο Περιφερειάρχης ζήτησε να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να ενημερωθούν έγκαιρα οι κτηνοτρόφοι για την υποχρέωση σωστής απογραφής, καθώς από αυτή θα εξαρτώνται πλέον όλες οι επιδοτήσεις που θα λαμβάνουν.

«Η ηλεκτρονική απογραφή θα είναι η γενική ταυτότητα κάθε εκμετάλλευσης και θα διευκολύνει τους ελέγχους που θα γίνονται από τους κτηνιάτρους και τον ΟΠΕΚΕΠΕ στη συνέχεια, για αυτό και τα στοιχεία που θα δηλώσουν οι παραγωγοί πρέπει να είναι τα πραγματικά», συμπλήρωσε.

Σημειώνεται ότι ήδη ο ΟΠΕΚΕΠΕ, με έγγραφό του έχει ζητήσει την υπογραφή προγραμματικής σύμβασης με τις Περιφέρειες. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, αντηλλάγησαν απόψεις για την καλύτερη οργάνωση του έργου που αναλαμβάνουν οι υπηρεσίες Κτηνιατρικής και διαπιστώθηκε η ετοιμότητά τους να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις έναντι των κτηνοτρόφων.Οδηγίες προς κτηνοτρόφουςΟι κτηνοτρόφοι αιγοπροβάτων θα πρέπει να προσέλθουν στις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες των Περιφερειακών Ενοτήτων υποχρεωτικά κατά το χρονικό διάστημα από 1η Νοεμβρίου έως 15 Δεκεμβρίου 2013, με τα μητρώα πλήρως ενημερωμένα:
Μέρος Β’ (απογραφή)
Μέρος Γ’ (γεννήσεις – θάνατοι – σφαγές)
Μέρος Ε’ (ζώα αναπαραγωγής – θάνατοι – πωλήσεις), προκειμένου να δηλώσουν την απογραφή για το έτος 2013 υποχρεωτικά με ηλεκτρονικό πρωτόκολλο.

Επισημαίνεται ότι:
Δεν θα παραλαμβάνονται μητρώα που δεν είναι πλήρως ενημερωμένα.
Σε περίπτωση μη τήρησης των προθεσμιών διενέργειας και κοινοποίησης της απογραφής στην Κτηνιατρική Βάση Δεδομένων, θα επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις από την Υπηρεσία.

Μετά από διασταυρωτικό έλεγχο των απογραφικών στοιχείων της Κτηνιατρικής Βάσης Δεδομένων από την αρμόδια αρχή Πληρωμών (ΟΠΕΚΕΠΕ) θα επιβάλλονται εις βάρος τους κυρώσεις (π.χ. περικοπές επιδοτήσεων κλπ).

Το άρθρο Ηλεκτρονική απογραφή αιγοπροβάτων εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Παρά τις εκβολές του Στρυμόνος διατρέφεται μία παραλλαγή «γελάδων μικρόσωμος με σχηματισμό γαλατερής αγελάδας και μαστούς καλοκαμωμένους. Το χρώμα των είναι επίσης φαιό, υπάρχουν όμως αγελάδες και με απόχρωση ξανθιά, με χρώμα ξανθόφαιο καθώς και αγελάδες χρώματος σχεδόν μαύρου. Οι αγελάδες αυτές έχουν κεφάλι λεπτό και πόδια μακρά και λεπτά.
Τα βόδια της λοιπής Ελλάδος έχουν επίσης ως προέλευση την ασιατική ράτσα, επειδή δμως έχουν διασταυρωθεί με διάφορες ξενικές ράτσες παρουσιάζουν από τόπο σε τόπο διαφορές ανάλογες. Γενικώς όμως είναι ζώα μικρότερα από τα βόδια της βορείου Ελλάδος. Μεταξύ αυτών ιδιαιτέρα σημασία έχουν και οι αγελάδες της Τήνου και οι αγελάδες της Κέρκυρας.Αγελάδες ΤήνουΗ αγελάδα της Τήνου προήλθε από τη διασταύρωση εγχωρίων αγελάδων με ταύρους ξενικής προελεύσεως ή και αντιθέτως από διασταύρωση ξένων αγελάδων με εγχωρίους ταύρους και διά της εξακολουθήσεως της αναπαραγωγής μεταξύ των ούτω παραχθέντων νόθων. Είναι δύσκολο να αποφανθεί κανείς ως προς την χρησιμοποιηθείσα ξενική ράτσα, φαίνεται ότι εις το νησί εισήχθησαν από διάφορα μέρη κατά διαφόρους περιόδους αγελάδες, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν διά την αναπαραγωγή χωρίς καμία κατεύθυνση και χωρίς να καθαρισθεί ορισμένος τύπος προς την επικράτηση του οποίου να τείνει η γενομένη αναπαραγωγή. Αποτέλεσμα της καταστάσεως αυτής, είναι ότι οι σημερινές αγελάδες της νήσου δεν είναι ομοιογενείς ως προς τον σχηματισμό και τον χρωματισμό. Γενικώς όμως είναι ζώα αντοχής χρησιμοποιούμενα και ως αροτήρες και για την παραγωγή γάλακτος. Το ανάστημά των κυμαίνεται μεταξύ 1,30 και 1,35, ο σκελετός των είναι μάλλον λεπτός με αναλογία περιφερείας πήχεως επί περιφερείας στήθους 1 επί 10. Το χρώμα της είναι διάφορο. Υπάρχουν ξανθές, φαιές, λευκοκίτρινες, καστανές, μελανόφαιες και σπανίως παρδαλές, πάντως όμως επικρατεί το σκούρο ξανθό. Έχει κεφαλή μάλλον μακρά, μέτωπο βαθουλό, κέρατα διευθυνόμενα σε σχήμα στεφάνης, λαιμό μακρύ, κοιλία μεγάλη καίτοι δέ δεν τρέφεται καλά δίδει σχετικώς πολύ γάλα.Οι αγελάδες Τήνου συστηματικά διατρεφόμεναι δίδουν μέχρι 1500 οκάδες γάλα ετησίως. Στο νησί υπάρχει η συνήθεια να κρατούνται από τα αρσενικά μοσχάρια μόνο εκείνα που είναι απαραίτητα για την αναπαραγωγή, τα δε άλλα να σφάζονται αφού παχύνουν. Ως αρωτριόντα χρησιμοποιούνται μόνο οι αγελάδες. Υπάρχουν περί τις τρεις χιλιάδες αγελάδες στο νησί, η δε αξία μιας καλής αγελάδας δεν περνά τις 4.000 με 5.000 δραχμές. Δυστυχώς καμία πρόνοια δεν λαμβάνεται για την βελτίωση της αγελάδας αυτής, η οποία όπως φαίνεται είναι από τις πιο γαλατερές της Ελλάδος.Αγελάδες ΚέρκυραςΚαι στη Κέρκυρα διά της διασταυρώσεως με αγελάδες ξενικής προελεύσεως παρήχθησαν αγελάδες γαλατεροί, των οποίων το γάλα χρησιμοποιείται για τη παραγωγή προ πάντων βουτύρου. Οι αγελάδες Κερκύρας χρησιμοποιούνται επίσης για τα οργώματα στα χωριά. Το χρώμα τους είναι καστανό μέχρι μαύρου, με το κάτω μέρος της κοιλίας και τους μαστούς πολλάκις άσπρους. Μεταξύ των εισαχθέντων ξενικών αγελάδων οι περισσότεροι φαίνεται να ήσαν της φαιής ελβετικής ράτσας.

Το άρθρο Ελληνικές φυλές βοδιών εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

Το άρθρο Κατεργασία κουνελοδερμάτων εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.