Τοποφαγία και εποχικότητα στον κήπο

Σήμερα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ελεύθερης διακίνησης προϊόντων, έχουμε απομακρυνθεί από το παραδοσιακό τρόπο διατροφής και ακολουθούμε διαφορετικά διατροφικά πρότυπα. Πλέον, θεωρούμε φυσιολογικό να τρώμε φρούτα και λαχανικά προερχόμενα από τις πιο μακρινές χώρες του κόσμου ή που έχουν καλλιεργηθεί εκτός εποχής μέσα σε θερμοκήπια. Όμως, έχετε αναρωτηθεί πόσο φρέσκο, πόσο νόστιμο και πόσο υγιεινό μπορεί να είναι ένα αγροτικό προϊόν, όταν έχει ταξιδέψει από την άκρη του κόσμου ή έχει καλλιεργηθεί μέσα στις τεχνητές συνθήκες του θερμοκηπίου; Ας μιλήσουμε καταρχήν για την εποχικότητα των φρούτων και των λαχανικών που κάποτε μπορούσαμε να τα βρούμε μόνο σε συγκεκριμένες εποχές του έτους. Προφανώς, τα τελευταία χρόνια, με την χρήση των νέων τεχνικών καλλιέργειας στα θερμοκήπια, έχει χαθεί παντελώς η αίσθηση της εποχικότητας. Αναζητούμε υλικά για σαλάτα και αγοράζουμε τις τομάτες, τις πιπεριές και τα αγγουράκια μέσα στο χειμώνα, αντί να προτιμούμε τα λάχανα, τα καρότα, τα παντζάρια, τα μαρούλια και τη ρόκα της εποχής. Όμως, είναι βέβαιο πως τα φρούτα και τα λαχανικά που έρχονται στο πιάτο μας έχουν καλύτερη γεύση φρεσκάδα, άρωμα, ποιότητα και υψηλότερη θρεπτική αξία όταν καταναλώνονται τη σωστή εποχή. Η τοποφαγία αναφέρεται στην προτίμηση κατανάλωσης διατροφικών προϊόντων, φρέσκων φρούτων και λαχανικών αλλά και μεταποιημένων προϊόντων, της εγγύτερης περιοχής που διαβιούν οι κάτοικοι. Συνηθίσαμε να τρώμε ταλαιπωρημένα προϊόντα που έχουν ταξιδέψει χιλιάδες χιλιόμετρα, υποβαθμισμένης αξίας και γεμάτα συντηρητικά. Ένα προϊόν ακόμη κι αν έχει καλλιεργηθεί με βιολογικό τρόπο, όταν είναι αναγκασμένο να ταξιδέψει χιλιάδες χιλιόμετρα, έχει χάσει σημαντικό ποσοστό της διατροφικής του αξίας. Επιπλέον, είναι πολύ σημαντική η περιβαλλοντική επιβάρυνση που συντελείται λόγω της μεταχείρισης των προϊόντων για τη συσκευασία, τη συντήρηση και τη μεταφορά από τη μια γωνιά της γης στην άλλη.