Αντιμετώπιση του σκουληκιού στα βερίκοκα

Κάθε χρόνο λαχταράμε να γευτούμε τους νόστιμους καρπούς της βερικοκιάς και πολλές φορές δεν καταφέρνουμε να φάμε ούτε ένα βερίκοκο, καθώς μας προλαβαίνουν τα σκουλήκια. Το «σκουλήκιασμα» αυτό, τα σκουλήκια στα βερίκοκα δηλαδή, προκαλούνται από την ανάρσια, τον πιο σημαντικό εντομολογικό εχθρό, που προσβάλλει τη βερικοκιά, τη ροδακινιά και την αμυγδαλιά και, δευτερευόντως, άλλα καρποφόρα δέντρα, όπως η μηλιά και η αχλαδιά. 

Πώς εκδηλώνεται η προσβολή της ανάρσια στα βερίκοκα; Τη περίοδο της άνοιξης, η προσβολή της βερικοκιάς από την ανάρσια ξεκινά, αρχικά, στους τρυφερούς νεαρούς βλαστούς, όπου η κάμπια (σκουλήκι) του εντόμου, σοκολατένιου ή καστανέρυθρου χρώματος με ευδιάκριτους δακτύλιους, δημιουργεί στοές κατά μήκος των βλαστών. Σαν αποτέλεσμα, το κορυφαίο τμήμα των βλαστών μαραίνεται και πέφτει. Η προσβολή της θα συνεχιστεί την περίοδο του καλοκαιριού εντός των προσβεβλημένων βλαστών αλλά και εντός των καρπών. Η κάμπια (σκουλήκι) κατατρώει το εσωτερική σάρκα ων βερίκοκων και τα καθιστά ακατάλληλα για φάγωμα. Πώς καταπολεμάται οικολογικά η ανάρσια στα βερίκοκα; Η οικολογική καταπολέμηση του σκουληκιού στα βερίκοκα επιτυγχάνεται σε δύο στάδια. Αρχικά, σε προληπτικό επίπεδο, γίνεται εφαρμογή χειμερινών ψεκασμών με οικολογικά σκευάσματα θειασβεστίου και θερινού πολτού για τον έλεγχο των διαχειμάζουσων μορφών του εντόμου της ανάρσια. Σε δεύτερο στάδιο, μετά από παρατήρηση των πληθυσμών του εντόμου, την περίοδο της άνοιξης, πραγματοποιούμε ψεκασμούς, ανά τακτά διαστήματα, με οικολογικά σκευάσματα του βάκιλου Θουριγγίας και φυσικής πυρεθρίνης.