Καλλιέργεια Δημητριακών Αρχεία - Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση https://do-it.gr/tag/καλλιέργεια-δημητριακών/ Sun, 15 Mar 2026 04:52:43 +0000 el hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.9.4 https://do-it.gr/wp-content/uploads/2025/11/cropped-5828280-32x32.png Καλλιέργεια Δημητριακών Αρχεία - Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση https://do-it.gr/tag/καλλιέργεια-δημητριακών/ 32 32 10 μυστικά για το θειάφι σε φυτά και καλλιέργειες https://do-it.gr/10-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%ac%cf%86%ce%b9-%cf%83%ce%b5-%cf%86%cf%85%cf%84%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb/ https://do-it.gr/10-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%ac%cf%86%ce%b9-%cf%83%ce%b5-%cf%86%cf%85%cf%84%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb/#respond Sat, 16 Jul 2022 13:00:36 +0000 https://do-it.gr/10-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%ac%cf%86%ce%b9-%cf%83%ce%b5-%cf%86%cf%85%cf%84%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb/ Το θειάφι είναι ένα από τα βασικά οικολογικά υλικά που παραδοσιακά χρησιμοποιούμε για την στον κήπο μας από ασθένειες και έντομα, εγκεκριμένο για χρήση σε βιολογικές καλλιέργειες. Το θειάφι ή θείο όπως επιστημονικά ονομάζεται βρίσκεται άφθονο στη φύση ως καθαρό στοιχείο, αλλά και σε θειούχα και θειικά ορυκτά. Οι φυτοπροστατευτικές ιδιότητες του θειαφιού είναι γνωστές από ... Περισσότερα

Το άρθρο 10 μυστικά για το θειάφι σε φυτά και καλλιέργειες εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

]]> Το θειάφι είναι ένα από τα βασικά οικολογικά υλικά που παραδοσιακά χρησιμοποιούμε για την στον κήπο μας από ασθένειες και έντομα, εγκεκριμένο για χρήση σε βιολογικές καλλιέργειες.

Το θειάφι ή θείο όπως επιστημονικά ονομάζεται βρίσκεται άφθονο στη φύση ως καθαρό στοιχείο, αλλά και σε θειούχα και θειικά ορυκτά.

Οι φυτοπροστατευτικές ιδιότητες του θειαφιού είναι γνωστές από την αρχαιότητα, με αναφορές για τη χρήση του στην Ελλάδα, στην Ινδία, στην Κίνα και την Αίγυπτο.

Μαζί με το και τη , αποτελούν τα πιο δημοφιλή οικολογικά σκευάσματα για την αντιμετώπιση ασθενειών στο , σε καλλιέργειες κηπευτικών και καρποφόρων δέντρων, δημιουργώντας μία φυσική ασπίδα που προστατεύει τα φυτά μας.

Ας δούμε αναλυτικά τις μορφές θειαφιού που υπάρχουν, ποιες χρήσεις έχει το θειάφι στα φυτά και τις καλλιέργειες, καθώς επίσης πώς το εφαρμόζουμε με τον καλύτερο τρόπο για να εξασφαλίσουμε υγιή φυτά με πλούσια καρποφορία.

To θειάφι που χρησιμοποιούμε στα φυτά για την προστασία από ασθένειες και έντομα συναντάται σε δύο βασικές μορφές: το θειάφι σε μορφή σκόνης επίπασης και το βρέξιμο θειάφι.

Το θειάφι με τη μορφή σκόνης επίπασης, εφαρμόζεται με σκόνισμα πάνω στα φύλλα των φυτών, τα οποία καλύπτει για προστασία.

Επιπλέον, μπορούμε να ρίξουμε θειάφι στο έδαφος, γύρω από τη ρίζα του φυτού. Κατά την εφαρμογή του θειαφιού στο έδαφος την περίοδο του καλοκαιριού, εκλύoνται ατμοί λόγω θερμότητας που δημιουργούν ένα φυσικό τείχος προστασίας.

Το βρέξιμο θειάφι διαλύεται στο νερό και χρησιμοποιείται για να ψεκάσουμε τα φύλλα των φυτών. Η εφαρμογή του βρέξιμου θειαφιού έχει το πλεονέκτημα της καλύτερης κάλυψης της φυλλικής επιφάνειας και της ευκολότερης εφαρμογής, ειδικά όταν θέλουμε να το χρησιμοποιήσουμε σε .

Το θειάφι χρησιμοποιείται για την οικολογική προστασία των φυτών και των καλλιεργειών από τον μύκητα του ωιδίου, και από άλλες μυκητολογικές ασθένειες όπως το .

Επιπλέον, το θειάφι έχει ήπια εντομοκτόνο δράση και μέτρια ακαρεοκτόνο δράση. Χρησιμοποιείται για την που την καλοκαιρινή περίοδο αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για τις καλλιέργειες, καθώς δημιουργεί σημαντική ζημιά στην ανάπτυξη των φυτών και την καρποφορία.

Η εφαρμογή του θειαφιού γίνεται σε προληπτικό επίπεδο για προστασία, καθώς και με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων των ασθενειών και επαναλαμβάνουμε ανάλογα με την ένταση της ασθένειας.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το θειάφι χρησιμοποιείται και για την απώθηση των φιδιών με εξαιρετικά αποτελέσματα. Αν θέλουμε να προφυλάξουμε τον κήπο μας ή την αυλή μας από φίδια, μπορούμε να ρίξουμε περιφερειακά μία στρώση θειαφιού πάχους πλάτους 20-30 εκατοστών.

Το θειάφι χρησιμοποιείται στον για προστασία από το ωίδιο και τον τετράνυχο σε καλλιέργειες των κηπευτικών όπως στην , την , την , την , την την , την και την .

Εκτός από τα λαχανικά, το θειάφι έχει εκτεταμένη χρήση στην και στις κρεβατίνες, τόσο ως σκόνη επίπασης όσο και ως βρέξιμη θειάφι για την και της ερίνωσης που δημιουργεί χαρακτηριστικά φουσκώματα στα φύλλα του αμπελιού.

Σημαντική εφαρμογή για το βρέξιμο θειάφι είναι σε καλλιέργειες καρποφόρων δέντρων όπως την και την για την αντιμετώπιση του ωιδίου, την καταπολέμηση του και της μηλιάς και την.

Τέλος, το θειάφι εφαρμόζεται και στα καλλωπιστικά φυτά όπως στην και στην , για την αντιμετώπιση του ωιδίου και του τετράνυχου.

Η δράση του θειαφιού έχει τη μέγιστη αποτελεσματικότητα σε θερμοκρασίες από 20°C έως 26°C.

Χρησιμοποιείται σε καλοκαιρινές καλλιέργειες, καθώς οι ιδιότητες του δεν λειτουργούν σε θερμοκρασία κάτω από 18°C.

Αποφεύγουμε το θειάφισμα πάνω στα φύλλα σε θερμοκρασίες άνω των 30°C, γιατί ίσως προκαλέσει εγκαύματα. Μπορεί να προκαλέσει φυτοτοξικότητα στα κολοκυνθοειδή, καθώς και σε ορισμένες ποικιλίες μηλιάς και βερικοκιάς σε συνθήκες υψηλής ηλιοφάνειας και υψηλών θερμοκρασιών.

Στην καλλιέργεια του αμπελιού δεν πρέπει να εφαρμόζεται πολύ κοντά στη συγκομιδή καθώς αφήνει σημάδια πάνω στους καρπούς.

Η εφαρμογή του βρέξιμου θειαφιού δεν συνδυάζεται με σκευάσματα θερινού πολτού, καθώς και με σκευάσματα αλκαλικής αντίδρασης.

Επίσης, καλό είναι να μη χρησιμοποιούμε το σκεύασμα μέσα σε 4 εβδομάδες από την εφαρμογή θερινού πολτού, γιατί προκαλεί φυτοτοξικότητα στις καλλιέργειες

Αν και πρόκειται για ένα φυσικό υλικό, κατά την εφαρμογή του θειαφιού χρειάζεται να παίρνουμε ορισμένες προφυλάξεις.

Το θειάφι ως σκεύασμα επιτρέπεται στην βιολογική γεωργία, ωστόσο όταν σκονίζουμε με θειάφι ή ψεκάζουμε βρέξιμο θειάφι μπορεί να έχουμε ερεθισμό στο δέρμα και στα μάτια, ενώ οι ατμοί του δεν είναι καλό να εισπνέονται.

Είναι απαραίτητο να φοράμε ειδική μάσκα, γάντια, γυαλιά και ρούχα προφύλαξης κατά την εφαρμογή του θειαφιού στα φυτά και τις καλλιέργειες.

Αν το θειάφι, έρθει σε επαφή με τα μάτια και το δέρμα χρειάζεται άμεσα καλό πλύσιμο με άφθονο νερό.

Όταν εφαρμόζουμε το θειάφι στα φύλλα και τους καρπούς των φυτών, με σκόνη ή βρέξιμο θειάφι, συγκομίζουμε καρπούς μετά από 7 μέρες.

Αντίθετα, όταν ρίχνουμε θειάφι στο έδαφος, γύρω από τη ρίζα των λαχανικών και του αμπελιού, χωρίς να σκονίσουμε στους καρπούς, δε χρειάζεται να περιμένουμε και μπορούμε να συγκομίσουμε άμεσα.

Λόγω της όξινης σύνθεσης του, το θειάφι χρησιμοποιείται για βελτίωση σε ασβεστούχα εδάφη που έχουν πολύ υψηλό pH.

Το θειάφι χρησιμοποιείται ως στις καλλιέργειες λαχανικών, αμπελιού και καρποφόρων δέντρων για τη βελτίωση του εδάφους.

Ενσωματώνοντας το θειάφι στο χώμα, πετυχαίνουμε τη μείωση του pH στο έδαφος για καλύτερη πρόσληψη των θρεπτικών στοιχείων και του λιπάσματος από τα φυτά, καθώς σε εξισορροπημένο pH τα διαθέσιμα θρεπτικά συστατικά του εδάφους γίνονται πιο αφομοιώσιμα.

Με αυτό τον τρόπο, οι διάφορες καλλιέργειες παρουσιάζουν μεγαλύτερη αναπτύξη και δίνουν καλύτερη καρποφορία.

Μπορούμε να προμηθευτούμε το θειάφι σε μορφή σκόνης επίπασης και σε βρέξιμη σκόνη από γεωπονικά καταστήματα της περιοχής μας. Τα σκευάσματα θειαφιού διατίθενται σε μικρές και μεγάλες συσκευασίες, ανάλογα με την έκταση της καλλιέργειας που θέλουμε να γίνει η εφαρμογή θειαφιού.

Όπως συμβαίνει σε όλα τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, έτσι και με το θειάφι, θα πρέπει να χρησιμοποιείται με ασφάλεια. Είναι σημαντικό να ακολουθούμε τις συμβουλές του γεωπόνου από το κατάστημα που θα προμηθευτούμε το θειάφι και να διαβάζουμε προσεκτικά τις οδηγίες που αναγράφονται στην ετικέτα του σκευάσματος..

Το θειάφι όταν καίγεται δημιουργεί μία χαρακτηριστική μπλε φλόγα, εκπέμπει διοξείδιο του θείου και έχει μία ενοχλητική έντονη οσμή που μπορεί να προκαλέσει ασφυξία.

Το άρθρο 10 μυστικά για το θειάφι σε φυτά και καλλιέργειες εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

]]> https://do-it.gr/10-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%ac%cf%86%ce%b9-%cf%83%ce%b5-%cf%86%cf%85%cf%84%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb/feed/ 0 12 μυστικά για την καλλιέργεια της ντομάτας https://do-it.gr/12-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%ac/ https://do-it.gr/12-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%ac/#respond Fri, 10 Jun 2022 19:00:23 +0000 https://do-it.gr/12-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%ac/ , ο βασιλιάς του λαχανόκηπου! Η ντομάτα είναι η πιο δημοφιλής καλλιέργεια και αποτελεί βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής. Οι ντομάτες χρησιμοποιούνται σε όλες τις κουζίνες του κόσμου ως φρέσκο λαχανικό και με τη μορφή κόκκινης σάλτσας. Με καταγωγή από τη κεντρική και νότια Αμερική, το φυτό της ντομάτας ανήκει στην οικογένεια των Σολανωδών και ... Περισσότερα

Το άρθρο 12 μυστικά για την καλλιέργεια της ντομάτας εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

]]> , ο βασιλιάς του λαχανόκηπου! Η ντομάτα είναι η πιο δημοφιλής καλλιέργεια και αποτελεί βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής. Οι ντομάτες χρησιμοποιούνται σε όλες τις κουζίνες του κόσμου ως φρέσκο λαχανικό και με τη μορφή κόκκινης σάλτσας.

Με καταγωγή από τη κεντρική και νότια Αμερική, το φυτό της ντομάτας ανήκει στην οικογένεια των Σολανωδών και έχει συγγένεια με την πιπεριά, τη μελιτζάνα με τις οποίες έχουν παρόμοιες απαιτήσεις καλλιέργειας και φροντίδας.

Η ντομάτα διαθέτει υψηλή διατροφική αξία, καθώς περιέχει πλήθος βιταμινών, φυτικών ινών και αντιοξειδωτικών ουσιών. Η πιο σημαντική αντιοξειδωτική ουσία της ντομάτας είναι το λυκοπένιο, στο οποίο οφείλεται το έντονο κόκκινο των καρπών της.

Βέβαια, πέρα από την κλασική κόκκινη ντομάτα, υπάρχουν ποικιλίες ντομάτας με πιο σκούρο χρώμα προς το μωβ ή ανοιχτό ροζ και κίτρινο, με διαφορετικό μέγεθος και σχήμα καρπού, καθώς επίσης διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά και γεύση ανάλογα με τη χρήση για την οποία προορίζονται.

Οι ντοματιές φυτεύονται συνήθως την άνοιξη και η συγκομιδή τους γίνεται το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Τα τελευταία χρόνια πολλοί ερασιτέχνες καλλιεργητές φυτεύουν στο μπαλκόνι με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Αν και η καλλιέργεια της ντομάτας δεν έχει ιδιαίτερες δυσκολίες, οι πρωτάρηδες στον , ίσως χρειαστούν κάποιο διάστημα εξοικείωσης για να πάρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα και να γευτούν τις πρώτες τους σαλάτες με λαχταριστές ντομάτες από τον κήπο τους.

Στο σημερινό άρθρο, θα αναφερθούμε σε όλα τα στάδια για την καλλιέργεια της ντομάτας, με όσα πρέπει να γνωρίζουμε από τη φύτευση μέχρι τη συγκομιδή, για να απολαμβάνουμε πλούσια παραγωγή με τις πιο νόστιμες ντομάτες από τον κήπο μας.

Υπάρχουν χιλιάδες ποικιλίες και υβρίδια ντομάτας που αξίζει να καλλιέργήσουμε στον κήπο και στο μπαλκόνι μας για να απολαύσουμε μοναδικές γεύσεις.

Οι ντοματιές διαχωρίζονται αρχικά με βάση το μέγεθος του καρπού: α) σε μικρόκαρπες (mini) ποικιλίες που δίνουν μικρά , με σχήμα στρογγυλό τσέρι ή βελανίδι, και β) σε μεγαλόκαρπες ποικιλίες που δίνουν τους χαρακτηριστικούς καρπούς ντομάτας που όλοι γνωρίζουμε.

Όσον αφορά το χρώμα, τόσο τα ντοματίνια όσο και οι ντομάτες έχουν συνήθως το κλασικό κόκκινο χρώμα. Υπάρχουν, ωστόσο, πολλές ποικιλίες με διαφορετικά χρώματα όπως κίτρινο, πορτοκαλί, πράσινο, ροζ, ακόμα και μαύρο.

Οι μαύρες ποικιλίες ντομάτας δίνουν κάρπους με χαρακτηριστικό σκούρο μωβ χρώμα. Έχουν ιδιαίτερο άρωμα και γεύση και για αυτό τα τελευταία χρόνια τις συναντάμε όλο και πιο συχνά σε μανάβικα και σε εστιατόρια.

Ένας ακόμα τρόπος διαχωρισμού των ποικιλιών ντομάτας είναι σε αναρριχώμενες και θαμνώδεις. Οι αναρριχώμενες ποικιλίες είναι συνήθως χειμωνιάτικες ντομάτες που φυτεύονται σε θερμοκήπια το φθινόπωρο, ενώ οι καλοκαιρινές υπαίθριες ποικιλίες ντομάτας που φυτεύονται την άνοιξη είναι συνήθως σε μορφή θάμνου.

Το βασικό κριτήριο για την επιλογή ποικιλίας είναι τα καλά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, δηλαδή ποικιλίες που δίνουν νόστιμους καρπούς με έντονο άρωμα, γλυκιά γεύση και πλούσια σάρκα.

Προτιμούμε ντόπιες ή παραδοσιακές ποικιλίες ντομάτας της περιοχής μας, ή άλλες που έχουν δοκιμαστεί στις ιδιαίτερες συνθήκες του τόπου μας, ως προς τις θερμοκρασίες, την υγρασία και την ηλιοφάνεια.

Σε κάθε περιοχή της χώρας μας, υπάρχουν ιδιαίτερες παραδοσιακές ποικιλίες ντομάτας που διατηρούν οι ντόπιοι καλλιεργητές τις οποίες αξίζει να αναζητήσουμε και να καλλιεργήσουμε. Ορισμένες από τις πιο γνωστές τοπικές ποικιλίες είναι οι εξής:

Αποφεύγουμε τα υβρίδια ντομάτας μακράς διάρκειας (long life) που υπολείπονται σε γευστικά χαρακτηριστικά και ως βασικό πλεονέκτημα έχουν το να είναι ανθεκτικές για την μεταφορά σε μακρινές αγορές του εξωτερικού.

Ο πολλαπλασιασμός της ντομάτας γίνεται κυρίως με σπόρο και είναι καλό να διατηρούμε κάθε χρόνο τον σπόρο από τις δικές μας ποικιλίες ντομάτας, ώστε να είμαστε αυτάρκεις. Για να φυτέψουμε σπόρο ποικιλιών της ντομάτας, φτιάχνουμε ειδικό σπορείο χρησιμοποιώντας κατάλληλο για σπορά κηπευτικών.

Βρέχουμε ελαφρά το φυτόχωμα και τοποθετούμε 1-2 σπόρους σε κάθε θέση του δίσκου σποράς, τους σκεπάζουμε με νέα στρώση φυτοχώματος, πάχους περίπου 0,5-1 εκατοστού. Στη συνέχεια ποτίζουμε ελαφρά με ένα ποτιστήρι για να μην παρασύρουμε το χώμα που καλύπτει τους σπόρους.

Οι σπόροι χρειάζονται ιδανικες θερμοκρασίες 22-25°C σε περιβάλλον σχετικής υγρασίας για να βλαστήσουν σε 2-3 βδομάδες. Είναι σημαντικό να προσφέρουμε στα νεαρά φυτά ντομάτας σταδιακά αρκετή ηλιοφάνεια για να έχουν καλή ανάπτυξη με την φωτοσύνθεση.

Προσέχουμε να μην παραποτίζουμε τα νεαρά φυτά ντομάτας, για να αποφύγουμε την δημιουργία λεπτών και αδύναμων βλαστών, και για να μην έχουμε σαπίσματα στην ρίζα. Περισσότερες πληροφορίες για το πώς γίνεται η υπάρχουν στο αναλυτικό άρθρο που έχουμε δημοσιεύσει.

Μπορούμε να παρακάμψουμε το στάδιο της δημιουργίας φυτών από σπόρο και να προμηθευτούμε κατευθείαν έτοιμα φυτά από φυτώριο που μεταφυτεύουμε στο έδαφος. Για το αν είναι καλύτερο να και τα πλεονεκτήματα κάθε επιλογής έχουμε αναφερθεί στο σχετικό άρθρο.

Η καλλιέργεια της ντομάτας χρειάζεται αρκετή ηλιοφάνεια για να αναπτυχθεί και να μας δώσει νόστιμες ζουμερές ντομάτες. Επιλέγουμε ηλιόλουστα σημεία στον κήπο μας και αποφεύγουμε τις σκιερές θέσεις ή τα σημεία κοντά σε δένδρα.

Κατά την φύτευση της ντομάτας ενσωματώνουμε αρκετή μέσα στους λάκους φύτευσης, σε μορφή και καλά , καθώς και βιολογικό πλούσιο σε . Με αυτόν τον τρόπο, εμπλουτίζουμε το έδαφος με θρεπτικά στοιχεία και ταυτόχρονα το κάνουμε πιο αφράτο με καλύτερη αποστράγγιση για το νερό.

Σε αφράτο χώμα οι ρίζες του φυτού της ντομάτας προχωράνε περισσότερο μέσα στο έδαφος και έχουν μεγαλύτερη ανάπτυξη. Έτσι, το φυτό έχει καλύτερη στήριξη και πλουσιότερη βλάστηση θέτει τις βάσεις για υψηλότερη και πιο ποιοτική παραγωγή κατά την διάρκεια της καλλιέργειας.

Φυτεύουμε τα φυτά της ντομάτας στις κατάλληλες , ανάλογα την ποικιλία της ντομάτας, το έδαφος και τις κλιματολογικές συνθήκες. Αποφεύγουμε τις πυκνές φυτεύσεις και προτιμάμε να φυτεύουμε σχετικά αραιά για έχουμε καλύτερη παραγωγή και πιο υγιή φυτά.

Οι θαμνώδες ποικιλίες ντοματιάς φυτεύονται σε αποστάσεις 0,70 – 1 μέτρου μεταξύ των φυτών και 1,5-2 μέτρων μεταξύ των γραμμών φύτευσης, για να εξασφαλίζουμε τον καλύτερο αερισμό και φωτισμό των φυτών. Οι αναρριχώμενες ποικιλίες ντομάτας φυτεύονται πιο κοντά, σε αποστάσεις ανά μισό μέτρο.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να περιορίσουμε την ανάπτυξη ανεπιθύμητων αγριόχορτων κατά την καλλιέργεια και να βοηθήσουμε τα φυτά μας να αναπτυχθούν καλύτερα.

Για την καλλιέργεια της ντομάτας στο μπαλκόνι, επιλέγουμε μεγάλες με βάθος 30-40 εκατοστών και πλάτος 40 εκατοστών. Χρησιμοποιούμε ειδικό για λαχανικά που να περιέχει , , και .

Τοποθετούμε τη γλάστρα σε μια ηλιόλουστη θέση στο μπαλκόνι που να δέχεται καθημερινά τουλάχιστον 6-7 ώρες έκθεσης στον ήλιο και να είναι προφυλαγμένη από δυνατούς ανέμους.

Την περίοδο των υψηλών θερμοκρασιών και της έντονης ηλιοφάνειας του καλοκαιριού, φροντίζουμε να μεταφέρουμε τις γλάστρες της ντοματιάς σε λίγο πιο ημισκιερή θέση ή βάζουμε ειδικό δίχτυ σκίασης από τον ήλιο.

Το σωστό πότισμα είναι πολύ σημαντικό για να εξασφαλίσουμε καλή ανάπτυξη και πλούσια παραγωγή από νόστιμες ντομάτες. Πρέπει να σημειώσουμε ότι οι ντοματιές έχουν διαφορετικές ανάγκες σε νερό ανάλογα το στάδιο ανάπτυξης.

Ας δούμε μερικές χρήσιμες συμβουλές για το πότισμα των φυτών ντομάτας που έχουμε στον κήπο μας.

Η καλλιέργεια της ντομάτας έχει σημαντικές ανάγκες σε λίπανση για να δώσει πλούσια καρποφορία και παραγωγή ζουμερών και γλυκών καρπών. Κατά τη βασική λίπανση όταν φυτεύουμε, προσθέτουμε πλήρες βιολογικό λίπασμα, που περιέχει , , , και .

H επόμενη λίπανση της ντοματιάς γίνεται περίπου 2-3 βδομάδες μετά τη φύτευση και επαναλαμβάνουμε την εφαρμογή του λιπάσματος μία φορά το μήνα. Η προσθήκη καλίου στις ντοματιές βοηθά στην παραγωγή μεγάλων και ζουμερών καρπών, ενώ η προσθήκη μαγνησίου βοηθά σημαντικά στο πρασίνισμα των φύλλων της ντομάτας, καθώς διευκολύνει τη λειτουργία της φωτοσύνθεσης.

Ένα συχνό πρόβλημα που συναντάμε στην καλλιέργεια της ντομάτας είναι το μαύρισμα στο κάτω μέρος του καρπού. Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό και ως “τάπα” ή ξηρή κορυφή και οφείλεται κατά κύριο λόγο στην .

Αν το λίπασμα μας δεν περιέχει ασβέστιο, προσθέτουμε συμπληρωματικά ειδικό βιολογικό λίπασμα ασβεστίου για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα.

Αποφεύγουμε την υπερβολική λίπανση με (αμμωνίες) στην ντομάτα και την προσθήκη αχώνευτης κοπριάς, ειδικά κατά την περίοδο της καρποφορίας, καθώς συντελεί σε υπερβολική βλάστηση, σε μειωμένη παραγωγή και σε ευαισθησία σε μυκητολογικές ασθένειες.

Το φαινόμενο του μαυρίσματος των καρπών μπορεί να προκληθεί και από ακονόνιστα ποτίσματα. Ποτίζουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα τα φυτά της ντομάτας χρησιμοποιώντας σύστημα ποτίσματος με σταγόνες.

Οι θαμνώδεις ποικιλίες ντομάτας που καλλιεργούνται την άνοιξη και το καλοκαίρι δεν χρειάζονται κλάδεμα και γι’ αυτό αναφέρονται και ως αυτοκλαδευόμενες. Αντίθετα, στις αναρριχώμενες, αφαιρούμε τους πλευρικούς βλαστούς για να εξασφαλίσουμε καλύτερη ανάπτυξη των φυτών και μεγαλύτερη παραγωγή.

Βέβαια, σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό να αραιώνουμε κατά διαστήματα βλαστούς που εμπλέκονται στο εσωτερικό των φυτών της ντομάτας και να απομακρύνουμε τα κάτω φύλλα για να έχουμε καλύτερο αερισμό και φωτισμό στα φυτά μας.

Επίσης, αραιώνουμε τους καρπούς της ντομάτας, όταν φέρουν πολύ μεγάλη καρποφορία, για να τις βοηθήσουμε στην παραγωγή μεγαλύτερων και πιο ζουμερών καρπών καθώς και στην καλύτερη ωρίμανσή τους.

Η καλλιέργεια της ντομάτας μπορεί να παρουσιάσει αρκετά προβλήματα από ασθένειες και έντομα που τη προσβάλλουν.

Για την οικολογική αντιμετώπιση μυκητολογικών ασθενειών, όπως ο περονόσπορος και το , σκονίζουμε το φύλλωμα των φυτών με και ή ψεκάζουμε με διάλυμα θειαφιού και .

Για να αντιμετωπίσουμε τα έντομα που προσβάλλουν την καλλιέργεια της ντομάτας, όπως ο , οι , η και η , χρησιμοποιούμε που προμηθευόμαστε από γεωπονικα καταστήματα όπως τα και η .

Εναλλακτικά, για ερασιτεχνικές καλλιέργειες ντομάτας, μπορούμε να φτιάξουμε αυτοσχέδια (όπως έχουμε δείξει και σε ) με σκόρδο, τριμμμένο , ελαιόλαδο, τα οποία εφαρμόζουμε κάθε 1-2 βδομάδες για την προληπτική αντιμετώπιση των εντομολογικών προσβολών της ντομάτας.

Το σκόνισμα της ντομάτας ή ο ψεκασμός του φυλλώματος με οικολογικο σκεύασμα βοηθά στην καταπολέμηση της , ενός εντόμου που προσβάλλει τα φύλλα και τους καρπούς του φυτού προκαλώντας σημαντικές ζημιές στις καλλιέργειες ντομάτας στη χώρα μας.

Η συγκομιδή της ντομάτας ξεκινά περίπου 3-3,5 μήνες μετά τη σπορά ή 2-2,5 μήνες μετά την μεταφύτευση νεαρών ντοματιών στον κήπο, όταν οι ντομάτες παίρνουν το τελικό τους μέγεθος και αρχίζουν να κοκκινίζουν.

Αν οι ντοματιές μας φυτεύτηκαν τέλη Απριλίου, συνήθως ξεκινάμε να μαζεύουμε τους πρώτους μας καρπούς στις αρχές Ιουλίου. Η διάρκεια της συγκομιδής διαρκεί 2-3 μήνες και εξαρτάται από την ποικιλία, τις καλλιεργητικές φροντίδες και τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή.

Οι αναρριχώμενες ποικιλίες ντομάτας, αν και καθυστερούν κάπως να μπουν στην παραγωγή, έχουν μεγαλύτερη διάρκεια παραγωγής που φθάνει 4-5 μήνες.

Σχετικά με την αποθήκευση και τη συντήρηση των καρπών της ντομάτας, οι ντομάτες διατηρούνται εκτός ψυγείου σε θερμοκρασία δωματίου με σχετική υγρασία. Συνήθως, ποικιλίες ντομάτας με μαλακή φλούδα, διατηρούνται ώριμες για 3-4 μέρες ενώ ποικιλίες με πιο σκληρή φλούδα διατηρούνται μέχρι και 1 εβδομάδα.

Για να επιτύχουμε μεγαλύτερη διάρκεια αποθήκευσης, μπορούμε να κόψουμε σχετικά άγουρες τις ντομάτες, με πρασινοκόκκινο χρώμα για να τις διατηρήσουμε ακόμα περισσότερο και να τις αφήσουμε σε φυσικές συνθήκες. Όταν αποθηκεύουμε τις ντομάτες στο ψυγείο, χάνουν την φυσική γεύση τους και γίνονται λιγότερο ζουμερές.

Ένας άλλος τρόπος για να διατηρήσουμε ντομάτες περισσότερο καιρό είναι να τις αποξηράνουμε στον ήλιο, να τις κάνουμε λιαστές και να τις συντηρήσουμε στην συνέχεια σε βάζα με ελαιόλαδο.

Μπορούμε να καλλιεργήσουμε ντομάτες, μαζί με πιπεριές και μελιτζάνες στο ίδιο δέντρο! Αναφερόμαστε στο , ένα άγριο δέντρο που είναι γνωστό και ως αγριοντοματιά ή αγριομελιτζανιά.

Το σολανόδεντρο χρησιμοποιείται ως βάση (υποκείμενο) για να μπολιάσουμε πάνω του φυτά ντομάτας, πιπεριάς και μελιτζάνας, τα οποία αναπτύσσονται κανονικά και μας δίνουν πλούσια καρποφορία.

Το άρθρο 12 μυστικά για την καλλιέργεια της ντομάτας εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

]]> https://do-it.gr/12-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%ac/feed/ 0 Περισσοτερο απο 200 δωρεάν βιβλία για τις καλλιέργειες (λαχανικά, βότανα, δέντρα) https://do-it.gr/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%bf%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf-%ce%b1%cf%80%ce%bf-200-%ce%b4%cf%89%cf%81%ce%b5%ce%ac%ce%bd-%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%af%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b9/ https://do-it.gr/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%bf%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf-%ce%b1%cf%80%ce%bf-200-%ce%b4%cf%89%cf%81%ce%b5%ce%ac%ce%bd-%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%af%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b9/#respond Sat, 27 Jun 2020 19:54:21 +0000 https://do-it.gr/?p=7125 New Update !!! Ο κατάλογος δωρεάν βιβλίων αναβαθμίζεται συνεχώς , σε αυτή τη λίστα μπορείτε να βρείτε περισσότερα απο 200 δωρεάν βιβλία για τις καλλιέργειες (λαχανικά, βότανα, δέντρα κ.τ.λ ) . Η λίστα αναβαθμίζεται συνέχεια από την Ομάδα φυσικής καλλιέργειας Σητείας http://www.naturalife.site/ NEW UPDATE !!! Δωρεάν βιβλία για καλλιέργεια λαχανικών  PDF. Η καλλιέργεια της βιομηχανικής τομάτας στο νομό Θεσσ/κης-Σωτηράκογλου ... Περισσότερα

Το άρθρο Περισσοτερο απο 200 δωρεάν βιβλία για τις καλλιέργειες (λαχανικά, βότανα, δέντρα) εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

]]>

New Update !!! Ο κατάλογος δωρεάν βιβλίων αναβαθμίζεται συνεχώς , σε αυτή τη λίστα μπορείτε να βρείτε περισσότερα απο 200 δωρεάν βιβλία για τις καλλιέργειες (λαχανικά, βότανα, δέντρα κ.τ.λ ) . Η λίστα αναβαθμίζεται συνέχεια από την Ομάδα φυσικής καλλιέργειας Σητείας http://www.naturalife.site/

NEW UPDATE !!! Δωρεάν βιβλία για καλλιέργεια λαχανικών

 PDF. Η καλλιέργεια της βιομηχανικής τομάτας στο νομό Θεσσ/κης-Σωτηράκογλου Αθ.
 PDF. Θερμοκηπιακή καλλιέργεια πιπεριάς στο νομό Ηρακλείου-Λεϊμονή Ευαγγελία
 PDF. Βιολογική καλλιέργεια πατάτας στην Κρήτη-Μπαμιεδάκη Μαρία
 PDF. Η πατατοκαλλιέργεια στη Νάξο-Λιοφάγου Δέσποινα
 PDF. Βιολογική καλλιέργεια μαρουλιού (Lactuca sativa) στην Κρήτη-Ζούμη Μαρίνα
 PDF. Η καλλιέργεια της ελαιοκράμβης η συμβολή της στην επίλυση του ενεργειακού & περιβαλλοντικού προβλήματος-Μαντζιάρη Κωνσταντίνα
 PDF. Σύστημα ολοκληρωμένης διαχείρισης στην Καλλιέργεια του κρεμμυδιού-Σταυρίδη Πελαγία
 PDF. Καλλιέργεια κρεμμυδιού στην Κρήτη-Τζωρακολευθεράκης Ιωάννης
 PDF. Η καλλιέργεια του σκόρδου και οι θεραπευτικές του ιδιότητες-Λέκκας Στυλιανός
 NEW. ΓΕΝΙΚΗ ΛΑΧΑΝΟΚΟΜΙΑ – Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
1.1 Αναγνώριση Λαχανικών Ι 1.2 Αναγνώριση Λαχανικών ΙΙ 1.3 Αναγνώριση Λαχανικών ΙΙΙ 2 Βλαστικότητα σπόρων λαχανικών 3 Τρόποι και μέσα σποράς 4 Υποστρώματα Σποράς Λαχανικών 5 Εμβολιασμός κηπευτικών 6 Μεταφύτευση λαχανικών 7 Αρχές κλαδέματος 8 Υποστρώματα Καλλιεργειών Εκτός Εδάφους 9 Θρεπτικά Διαλύματα Για Καλλιέργειες Εκτός Εδάφους Copyright Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τμήμα Επιστήμης Φυτικής Παραγωγής. Δημήτριος Σάββας, Χάρολντ Πάσσαμ, «Γενική Λαχανοκομία Εργαστήριο». Έκδοση: 1.0. Αθήνα 2014. Διαθέσιμο από τη δικτυακή διεύθυνση: https://oceclass.aua.gr/courses/OCDAERD115/
 NEW. Παραδοσιακές ποικιλίες www.ziti.gr/
 NEW. Εγχειρίδιο για τη συλλογή και τη διατήρηση των παραδοσιακών σπόρων Πελίτι
 NEW. Γενική Λαχανοκομία http://www.agrotypos.gr/
 NEW. Εγχειρίδιο καλλιέργειας κηπευτικών ειδών για μικροκαλλιεργητές http://kalyterizoi.gr
 NEW. ΥΠΑΙΘΡΙΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΚΗΠΕΥΤΙΚΩΝ http://www.aua.gr/
 NEW. Οδηγός Φυτοπροστασίας http://ec.europa.eu/
 NEW. Ανθοκηπευτικές Καλλιέργειες Διαδραστικά Σχολικά Βιβλία
 NEW. Ο Λαχανόκηπος της κρίσης | Δωρεάν βιβλία Free Ebooksfree-ebooks.gr
 NEW. Αστικός λαχανόκηπος – Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού www.moec.gov.cy/
 NEW. ΓΕΝΙΚΗ ΛΑΧΑΝΟΚΟΜΙΑ – Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
 NEW. Open eClass Τ.Ε.Ι. Πελοποννήσου | ΕΙΔΙΚΗ ΛΑΧΑΝΟΚΟΜΙΑ 15 βιβλία
 NEW. Σημειώσεις μαθημάτων – Ηλεκτρονική Τάξη Φοιτητών Γεωπονίας Α.Π.Θ. 90 Παρουσιάσεις
 NEW. Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΓΟΥΡΙΑΣ (1281,79 Kb)
 NEW. Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ (189,84 Kb)
 NEW. ΛΟΥΒΙ (333,58 Kb)
 NEW. ΟΡΘΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΙ ΧΕΙΡΙΣΜΟΣ ΠΑΤΑΤΟΣΠΟΡΟΥ ΓΙΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΥΨΗΛΩΝ ΑΠΟΔΟΣΕΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ (1292,28 Kb)
 NEW. ΜΕΤΑΣΥΛΛΕΚΤΙΚΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΑΤΑΤΩΝ (1311,91 Kb)
 NEW. Η ΠΑΤΑΤΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΤΗΣ ΑΞΙΑ (642,59 Kb)
 NEW. ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΠΟΙΚΙΛΙΩΝ ΠΑΤΑΤΑΣ (1077,38 Kb)
 NEW. ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΑΤΟΣΠΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΡΩΣΙΜΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ Ψ (PVY) ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ (241,8 Kb)
 NEW. ΧΡΗΣΙΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ (1243,34
 NEW. ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΑΕΙΦΟΡΟΥ, ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΥ ΚΗΠΟΥ(3737,52 Kb)

Δωρεάν βιβλία για καλλιέργεια βοτάνων και αρωματικών φυτών

 PDF. Καλλιέργεια της αλόης και η χρήση της στη φαρμακευτική-ιατρική κοσμετολογία-Παπαδάκη Αγγελική PDF. Βιοκαλλιέργεια αρωματικών φυτών ρίγανης & θρύμπας το 2003-Μαργέλου Κατερίνα
 PDF. Αρωματικά φυτά-Φραντζεσκάκης Γιάννης
 PDF. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ, ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ & ΣΥΜΒΑΤΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΚΡΟΚΟΥ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΚΟΖΑΝΗΣ-Ι. Μ. Καπνιστού, Ε. Οξούζη
 NEW. Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΦΡΕΣΚΩΝ ΑΡΩΜΑΤΙΚΩΝ ΦΥΤΩΝ (1432,57 Kb)
 NEW. ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΑΡΩΜΑΤΙΚΩΝ ΦΥΤΩΝ ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΞΗΡΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΑΙΘΕΡΙΩΝ ΕΛΑΙΩΝ (2104,24 Kb)

Δωρεάν βιβλία για καλλιέργεια δέντρων

 PDF. Η βιολογική καλλιέργεια της ελιάς-Λεβεντάκη Χρυσούλα
 PDF. Η ελιά και οι αρρώστιες της ελιάς-Αλεξάνδρου Γεωργακοπούλου
 PDF. Πρόληψη και αντιμετώπιση της ανθεκτικότητας του δάκου της ελιάς στα εντομοκτόνα/Δεμέτζος Νικήστρατος
 PDF.Πρακτική επίδειξη τεχνικών ελαιοκαλλιέργειας (βιολογική, ολοκληρωμένη γεωργία) σε ομάδες παραγωγών-ΤΕΙ Κρήτης-ΣχολήΤεχνολογίας Γεωπονίας
 PDF. Καλλιέργεια και διακίνηση των εσπεριδοειδών στα Δωδεκάνησα-Χατζηχριστοδούλου Αγγέλα
 PDF. Συμβατική και βιολογική καλλιέργεια αμπελιού στη Σαντορίνη-Ρούσσου Άννα
 PDF. Η καλλιέργεια της επιτραπέζιας σουλτανίνας-Μαυρογιαννάκης Γεώργιος
 PDF. Καλλιέργεια και πολλαπλασιασμός της ροδιάς-Πετράκης Νικόλαος
 PDF. Καλλιεργητική τεχνική & αξιοποίηση των καρπών του λωτού-Κυριακάκης Γιώργος
 NEW. ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΦΥΛΛΟΒΟΛΩΝ (169,08 Kb)
 NEW. Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΟΠΩΡΩΝΩΝ ΦΥΛΛΟΒΟΛΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ (226,62 Kb)
 NEW. Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ (2315,65 Kb)
 NEW. Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΑΣ (97,43 Kb)
 NEW. Η ΚΑΡΥΔΙΑ ΠΕΚΑΝ (820,45 Kb)
 NEW. ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΡΠΟΦΟΡΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ (1877,54 Kb)
 NEW. ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ (156,31 Kb)
 NEW. ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΚΤΙΝΙΔΙΑ (1218,58 Kb)
 NEW. Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΤΑΡΙΝΙΑΣ (1664,02 Kb)
 NEW. ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ (880,85 Kb)
 NEW. Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΜΠΑΝΑΝΙΑΣ (1803,41 Kb)
 NEW. Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΡΟΔΙΑΣ (1179,82 Kb)
 NEW. ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΦΥΛΛΟΒΟΛΩΝ ΔΕΝΔΡΩΝ (2144,6 Kb)
 NEW. ΜΕΤΑΣΥΛΛΕΚΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΜΗΛΩΝ (658,97 Kb)
 NEW. ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΔΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΗ (552,54 Kb)
 NEW. Το ημερολόγιο του καλλιεργητή φυλλοβόλων οπωροφόρων δέντρων (1949,91 Kb)
 NEW. Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΠΙΑΣ (1470,18 Kb)
 NEW. Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣΥΚΙΑΣ (1299,28 Kb)
 NEW. Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑΣ (1131,79 Kb)

Δωρεάν βιβλία προστασίας φυτών και NEW !!! Μελισσοκομίας

 PDF. Εισροές φυτοπροστατευτικών προϊοντων στη βιολογική γεωργία με βάση τον κανονισμό 2092/91-Βαγιανός Αναστάσιος/Λεβεντάκης Χρήστος
 PDF. Καταπολέμηση μυκητολογικών & βακτηριολογικών ασθενειών καρποφόρων δέντρων και αμπέλου-Κάρδαση Τριανταφυλλιά
 PDF. Μυκητολογικές & βακτηριολογικές ασθένειες της καρπουζιάς και τρόποι αντιμετώπισης τους-Παπουτσάκης Λευτέρης
 PDF. Παθογόνα της οικογένειας Peronosporaceae & οι κυριότερες ασθένειες που προκαλούν-Ροβίθη Ελένη
 PDF. Οι Κυριότερες Μυκητολογικές Ασθένειες Της Ελιάς-Μιχελάκης Ευάγγελος
 PDF. Ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των μυκητολογικών ασθενειών της αμπέλου-Παπαδάκη Ανδρονίκη
 PDF. Οι ασθένειες των ζαχαρότευτλων-Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος
 PDF. Εναλλακτικοί μέθοδοι έναντι του Βρωμιούχου Μεθυλίου για την αντιμετώπιση των μυκητολογικών ασθενειών των κολοκυνθοειδών σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες-Φανουράκη Αιμιλία
 PDF. Βιολογική καταπολέμηση του ωιδίου (Leveillula taurica) της τομάτας με ανταγωνιστικούς μύκητες
 PDF. Τρόποι αντιμετώπισης της βερτισιλλίωσης των κηπευτικών καλλιεργειών-Αρώνη Κωνσταντίνα
 PDF. Αποτελεσματικοί τρόποι αντιμετώπισης της βερτισιλλίωσης των λαχανικών-Καλαϊτζάκης Ιωάννης
 PDF. Η τέφρα σήψη της αμπέλου και τρόποι αντιμετώπισης της-Μαρίνου Χριστίνα
 PDF. Αντιμετώπιση ασθενειών σε βιολογική καλλιέργεια αγγουριάς στην Κρήτη-Μανουσιδάκη Στεφανία
 PDF. Αποτελεσματικοί τρόποι αντιμετώπισης της βερτισιλλίωσης της πατάτας-Κουγιέντης Γεώργιος
 PDF. Ασθένειες πεπονιάς & τρόποι αντιμετώπισης-Κοκκινάκη Ζαχαρένια
 PDF. Η ολοκληρωμένη διαχείρηση των μυκητολογικών ασθενειών της τομάτας σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες-Μαρής Γεώργιος
 PDF. Η βερτισιλλίωση της τομάτας και τρόποι αντιμετώπισης της-Κατζουράκης Γεώργιος
 PDF. Χρήση φυτικών υπολειμμάτων ελαιόφυλλων & ελαιοπυρήνα σε καλλιέργεια τομάτας-Σοφιάδου Ευανθία
NEW.ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ ΜΕΛΙΣΣΟΣΜΗΝΩΝ ΑΠΟ ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΑ (326,93 Kb)
 NEW. ΕΧΘΡΟΙ ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΤΩΝ ΨΥΧΑΝΘΩΝ (544,97 Kb)
 NEW. Η ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΟΥ ΔΑΚΟΥ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ (71,8 Kb)
 NEW. Ο ΠΕΡΟΝΟΣΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ (490,23 Kb)
 NEW. ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΧΘΡΩΝ ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ ΡΟΔΑΚΙΝΙΑΣ ΚΑΙ ΝΕΚΤΑΡΙΝΙΑΣ(142,31 Kb)
 NEW. ΟΡΘΗ ΧΡΗΣΗ ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΩΝ ΣΤΙΣ ΦΡΑΟΥΛΕΣ Π.Ε. 1/2006 (218,56 Kb)
 NEW. ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΓΥΡΗΣ (126,93 Kb)
 NEW. ΤΑ ΑΚΑΡΕΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΟΥΣ (96,53 Kb)
 NEW. ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΚΑΣ (342,08 Kb)
 NEW. ΟΙ ΚΥΣΤΟΓΟΝΟΙ ΝΗΜΑΤΩΔΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ (ΧΡΥΣΟΝΗΜΑΤΩΔΕΙΣ) (1185,94 Kb)
 NEW. ΨΕΥΔΟΚΟΚΚΟΣ Phenacoccus solenopsis (1070,37 Kb)
 NEW. ΨΕΥΔΟΚΟΚΚΟΣ ΙΒΙΣΚΟΥ (1799,78 Kb)
 NEW. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΟΣΜΗΝΩΝ (1005,8 Kb)
 NEW. ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΚΑΤΑ ΕΧΘΡΩΝ ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ (1756,92 Kb)
 NEW. ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΑΤΟΣΠΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΡΩΣΙΜΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ Ψ (PVY) ΤΗΣ ΠΑΤΑΤΑΣ (1253,05 Kb)
 NEW. ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΜΗΛΟΕΙΔΩΝ (427,25 Kb)
 NEW. ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΦΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΑΤΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ (435,13 Kb)
 NEW. Ο ΝΗΜΑΤΩΔΗΣ ΤΟΥ ΣΤΕΛΕΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΟΛΒΟΥ (492,62 Kb)
Η ΠΟΝΤΙΚΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ (380,17 Kb)
 NEW. ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΠΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΝΤΙΚΑ (578,86 Kb)

Δωρεάν βιβλία για Έντομα και εχθρούς καλλιεργειών

 PDF. Τα ωφέλημα έντομα και ο ρόλος τους στη βιολογική γεωργία: η περίπτωση της ελιάς-Μακρυγιαννάκη Μαρίνα
 PDF Ανθεκτικότητα των ακάρεων στα ακαρεοκτόνα-Πάκος Κωνσταντίνος
 PDF. Οι κυριότεροι εντομολογικοί εχθροί καλλωπιστικών φυτών και οι μέθοδοι αντιμετώπισης τους-Παραουλάκης Γεώργιος
 PDF. Η βιολογική καταπολέμηση των εχθρών των καλλωπιστικών φυτών σε κοινόχρηστους χώρους του Δήμου Ηρακλείου-Βαρθακούρη Αναστασία
 PDF. Οι κυριότεροι εχθροί δέντρων & αμπέλου και η αντιμετώπιση τους στα πλαίσια της ολοκληρωμένης διαχείρισης της παραγωγής-Κουνελάκης Νικόλαος
 PDF. Μελέτη της αποτελεσματικότητας τεσσάρων βιολογικών παραγόντων στην αντιμετώπιση του θρίπα-Γουμενάκη Ιωάννα/Μυλωνάκη Εμμανουέλα
 PDF. Κυριότεροι εχθροί βολβωδών λαχανικών-Σκουλάς Κωνσταντίνος
 PDF. Τα σπουδαιότερα γένη φυτοπαρασιτικών νηματωδών-Πετυχάκη Ιωάννα
 PDF. Έντομα αποθηκών και μέθοδοι αντιμετώπισής τους-Αθανασιάδης Χρήστος

NEW !!! Δωρεάν βιβλία λιπάνσεων – αρδεύσεων και χρήσης Γης

 PDF. Η λίπανση στην βιολογική γεωργία-Αντωνία Μαντώρου PDF. Διάσπαση φυτοφαρμάκων στο έδαφος-Μαυρομανωλάκης Κώστας

 NEW. ΑΡΔΕΥΣΗ ΜΕ ΥΦΑΛΜΗΡΑ ΝΕΡΑ (250,54 Kb)
 NEW. ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΡΔΕΥΣΗΣ (6294,39 Kb)
 NEW. ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΕΣ ΕΔΑΦΟΥΣ ΚΑΙ ΦΥΛΛΩΝ (1575,74 Kb)
 NEW. Η ΧΡΗΣΗ ΑΝΑΚΥΚΛΩΜΕΝΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ (117,21 Kb)
 NEW. ΚΩΔΙΚΑΣ ΟΡΘΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ (135,1 Kb)
 NEW. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΙΤΡΟΡΥΠΑΝΣΗ ΠΕΡΙΟΧΕΣ (507,24 Kb)
 NEW. ΤΑ ΤΕΝΣΙΟΜΕΤΡΑ (329,05 Kb)
 NEW. ΥΔΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΑΡΔΕΥΟΜΕΝΩΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΩΝ (682,41 Kb)
 NEW ΑΡΧΕΙΟ ΛΙΠΑΝΣΕΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ (64,45 Kb)

NEW !!! Δωρεάν βιβλία αμπελουργίας και οινολογίας
 NEW. Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΙΝΩΝ (59,68 Kb)
 NEW. Η ΦΥΛΟΞΗΡΑ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΑΠΟ ΤΥΧΟΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ (713,8 Kb)
 NEW. ΜΗΛΟΓΑΛΑΚΤΙΚΗ ΖΥΜΩΣΗ (202,58 Kb)
 NEW. ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΡΥΘΡΟΥ ΞΗΡΟΥ ΚΑΙ ΛΕΥΚΟΥ ΞΗΡΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ (188,43 Kb)
 NEW. ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΜΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΩΝ ΣΤΑΦΥΛΙΩΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ (139,54 Kb)
 NEW. ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΥΛΩΣΗΣ ΑΜΠΕΛΩΝΩΝ (149,06 Kb)
 NEW. ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ (1488,7 Kb)
 NEW. ΟΙΝΟΠΟΙΗΣΙΜΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΕΣ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΑΜΠΕΛΩΝΑ (1278,82 Kb)
 NEW. Συστήματα διαμόρφωσης και υποστύλωσης αμπελώνων (806,06 Kb)
* Απο το Υπουργείο Γεωργία Κύπρου http://www.moa.gov.cy/
 NEW. ΑΜΠΕΛΙ ΚΑΙ ΚΡΑΣΙ.pdf
 NEW. Καλλιέργεια αμπελιού
 NEW. καλλιέργεια της επιτραπέζιας Σουλτανίνας – ΤΕΙ Κρήτης
 NEW. Βελτίωση Αμπελοκαλλιέργειας με Χρήση Εξειδικευμένων …
 NEW. ΕΧΘΡΟΙ – ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΑΜΠΕΛΙΟΥ
 NEW. ΤΟ ΑΜΠΕΛΙ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΣΤΟ ΝΟΜΟ …
 NEW. Αμπέλι Συνοπτικός οδηγός 
 NEW. Πτυχιακη μελετη2.pdf
 NEW. ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΥ
 NEW. Ε Χ Θ Ρ Ο Ι – Α Σ Θ Ε Ν Ε Ι Ε Σ Α Μ Π Ε Λ Ι Ο Υ 
 NEW. ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΑΜΠΕΛΙΟΥ ΣΤΗ ΘΗΒΑ
 NEW. Μ Η Χ Α Ν Ο Λ Ο ΓΙΚ Ο Σ ΕΞΟΠΛΙΣΜ ΟΣ ΟΙΝΟΙ ΙΟΙΕΙΟΥ ΚΑΙ Μ Η Χ Α Ν Η Μ Α Τ Α ΚΑΤΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ Α Μ Π Ε Λ Ο Υ
 NEW. Τεχνολογία και Ποιοτικός Έλεγχος Προϊόντων Αμπέλου και αλκοολούχων ποτών ΠΟΙΟΤ.ΕΛ.ΑΓΡ.ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
 NEW. Άρδευση µε σταγόνες ή στάγδην άρδευση (drip or trickle irrigation)
 NEW. Biologica 2011 Καινοτοµία στα οινοποιεία: Βιολογικοί Αµπελώνες – Εξοικονόµηση Ενέργειας και ∆ιαχείριση Αποβλήτων
 NEW. Το Κρασί – Δημοτικό Σχολείο Κρεμαστής
 NEW. ΜΠΕΛΟΥΡΓΙΑ – ΣΧΟΛΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΓΕΩΠΟΝΙΑΣ – ΤΕΙ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
 NEW. ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΙΑ Σ.Πετροπούλου Καραγιαννοπούλου ΤΕΙ Πελοποννήσου

NEW !!! Δωρεάν βιβλία αμπελουργίας και οινολογίας βιολογικής παραγωγής
 NEW. ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΩΝ (502,99 Kb)
 NEW. ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ (156,94 Kb)
 NEW. Η ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ (97,03 Kb)
 NEW. ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ (277,41 Kb)
 NEW. ΤΟ ΛΟΓΟΤΥΠΟ ΤΗΣ Ε.Ε. ΓΙΑ ΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ (1188,48 Kb)
* Απο το Υπουργείο Γεωργία Κύπρου http://www.moa.gov.cy/

Ελληνικά δωρεάν βιβλία (ebooks) κηπουρικής και γεωπονίας

PDF. Ο λαχανόκηπος του σπιτιού
Περιγραφή: Τρόποι καλλιέργειας, περιποιήσεως και καταπολεμήσεως των ασθενειών των λαχανικών /74 σελ.
Συγγραφέας: Νικολάου Ιω. Βοσυνιώτη
Εκδότης: Τύποις Διον. Πετσάλη
Τόπος έκδοσης: Αθήναι
Χρόνος έκδοσης: 1941
Γλώσσα: Ελληνική Δημοτική

PDF. Γεωπονικά
Περιγραφή: Κηπουρική, αμπελουργία και καλλιέργεια της ελιάς/263 σελ.
Συγγραφέας: Σπυρίδωνος Α. Χωματιανού
Εκδότης: Τύποις Φ. Καραμπίνου και Κ. Βάφα
Τόπος έκδοσης: Αθήνησι
Χρόνος έκδοσης: 1848
Γλώσσα: Ελληνική Δημοτική

PDF. Γεωπονικόν
Περιγραφή: Βιβλίον καλούμενον Γεωπονικόν/214 σελ. 16 εκ.
Συγγραφέας: Αγάπιος Μοναχός
Εκδότης: Εν τη Τυπογραφία του ποτέ Δημητρίου Θεοδοσίου
Τόπος έκδοσης: Ενετίησιν
Χρόνος έκδοσης: 1796;
Γλώσσα: Ελληνική Δημοτική

PDF. Γεωπονικά
Συγγραφέας: Κασσιανός Βάσσος
Εκδότης: Henricus Beckh
Τόπος έκδοσης: Lipsiae, in aedibus B. G. Teubneri
Χρόνος έκδοσης: 1895
Γλώσσα: Αρχαία Ελληνική

PDF. Ο ευτυχής γεωργός
Συγγραφέας: Βουτετάκης Δημήτριος Σ.
Εκδότης: Εκ του Τυπογραφείου η “Πρόοδος”
Τόπος έκδοσης: Εν Χανίοις
Χρόνος έκδοσης: 1910
Γλώσσα: Ελληνική

PDF 56. Γεωργική και οικιακή οικονομία/Τόμος 1
Συγγραφέας: Γρηγόριος Παλαιολόγος
Εκδότης: Βασιλική τυπογραφία
Τόπος έκδοσης: Ναύπλιο
Χρόνος έκδοσης: 1833
Γλώσσα: Ελληνική Δημοτική

PDF. Γεωργική και οικιακή οικονομία/Τόμος 2
Συγγραφέας: Γρηγόριος Παλαιολόγος
Εκδότης: Βασιλική τυπογραφία
Τόπος έκδοσης: Ναύπλιο
Χρόνος έκδοσης: 1835
Γλώσσα: Ελληνική Δημοτική

PDF. Πρακτική-Ελληνική Γεωργία και Κτηνοτροφία
Συγγραφέας: Οικονομόπουλος, Ηλίας Ι.
Εκδότης: Φέξης
Τόπος έκδοσης: Αθήναι
Χρόνος έκδοσης: 1901
Γλώσσα: Ελληνική Δημοτική

PDF. Περί φυτών ιστορίας-Τόμος 1 – Περί φυτών ιστορίας-Τόμος 2
Περιγραφή: 516 σελίδες
Συγγραφέας: Θεόφραστος
Εκδότης: William Heinemann
Τόπος έκδοσης: Λονδίνο
Χρόνος έκδοσης: 1915-16
Γλώσσα: Αρχαία Ελληνική, Αγγλική

Ξενα γεωργικά και γεωπονικα βιβλιαPDF. Οι αγροτικές εργασίες του Cato και Varro στη Ρωμαϊκή εποχή
Συγγραφέας: Marcus Porcius Cato
Εκδότης: Gutenberg
Χρόνος έκδοσης: 2004
Γλώσσα: Αγγλική

PDF. H γεωργία του Columella σε 12 βιβλία και το βιβλίο του σχετικά με τα δέντρα
Συγγραφέας: L. Junius Moderatus Columella
Τόπος έκδοσης: Λονδίνο
Χρόνος έκδοσης: [Χ.Χ.]
Γλώσσα: Αγγλική

 PDF. Ψωμί από πέτρες-Bread of stones
 PDF. Η γονιμότητα της γης και η υγεία των ζώων-Soil Fertility and Animal Health
 PDF. Tree Crops: A permanent agriculture-J.Russell Smith
 PDF. Geōponika: Agricultural pursuits- Τόμος 1 – Τόμος 2
 PDF. The Three Books of M. Terentius Varro Concerning Agriculture-Marcus Terentius Varro
 NEW. Εγχειρίδιο Υδροπονίας – Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών

Δωρεάν βιβλία-Σπόροι και σποροπαραγωγή

PDF. Βιοδυναμικό ημερολόγιο σποράς και φυτέματος 2011

PDF. Τεχνολογία σπόρων ξυλωδών φυτών–Ιωάννης Τάκος/Θεοδώρα Μέρου(1995)

PDF. Η σποροπαραγωγή της πατάτας στην Νάξο – Σοφικίτης Ιωάννης (2008) Η πτυχιακή μελέτη έχει σαν θέμα «Την σποροπαραγωγή της πατάτας στη Νάξο» η οποία θα ασχοληθεί εκτενέστερα με την παραγωγή πιστοποιημένου πατατόπορου. Ξεκινώντας λοιπόν αυτή την εργασία γίνεται μια ιστορική αναδρομή της πατάτας από τον μεσαίωνα έως και σήμερα. Αργότερα θα ασχοληθεί με το σποροπαραγωγικό κέντρο της Νάξου και τις ποσότητες που παράγει. Γίνετε εκτενής αναφορά για τις καλλιεργητικές τεχνικές από την ετοιμασία του εδάφους έως την συγκομιδή και διατήρηση της. Τέλος η εργασία αναλύει τα στάδια ελέγχου που γίνονται για να πιστοποιηθεί ο πατατόσπορος.

PDF. A Seed Saving Guide for Gardeners and Farmers

PDF. The family seed saving book

PDF. Seed germination, theory and practice – Dr. Deno

PDF. First supplement to the second edition of Seed germination theory and practice-Dr. Deno

PDF Second supplement to Seed germination theory and practice-Dr. Deno

PDF. Principles and practices of seed storage-Oren L. Justice and Louis N. Bass-USDA AH-506 (1978)

PDF. The seed grower : A practical treatise on growing vegetable and flower seeds and bulbs for the market – Johnson Charles (1906)

PDF. The vitality and germination of seeds (1904)

PDF. Woody Plant Seed Manual – Franklin T. Bonner, Robert P. Karrfalt-USDA AH-727 (1998)

PDF. Woody-plant seed manual-United States Forest Service_Vol: no.654 (1948)

PDF. The germination of seeds as effected by certain chemical fertilizers-Hicks, Gilbert Henry (1900)

http://www.naturalife.site/2015/07/blog-post_84.html

Το άρθρο Περισσοτερο απο 200 δωρεάν βιβλία για τις καλλιέργειες (λαχανικά, βότανα, δέντρα) εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

]]> https://do-it.gr/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%bf%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf-%ce%b1%cf%80%ce%bf-200-%ce%b4%cf%89%cf%81%ce%b5%ce%ac%ce%bd-%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%af%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b9/feed/ 0 Παλιές ποικιλίες σιταριού στην Ελλάδα https://do-it.gr/%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%83%ce%b9%cf%84%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%8d-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4/ https://do-it.gr/%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%83%ce%b9%cf%84%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%8d-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4/#respond Tue, 19 May 2020 21:00:00 +0000 https://do-it.gr/%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%83%ce%b9%cf%84%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%8d-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4/ Οι ανάγκες των βιοκαλλιεργητών να επιτύχουν ποιοτικά προϊόντα με ταυτόχρονη καλή, σταθερή απόδοση και χαμηλό κόστος, τους ώθησε στην αγωνιώδη προσπάθεια αναζήτησης ειδών και ποικιλιών προσαρμοσμένων στις τοπικές συνθήκες παραγωγής και ανθεκτικών σε βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ανάδειξη της σπουδαιότητας της διατήρησης και χρήσης ντόπιων ποικιλιών, παραδοσιακών – αλλά «ξεχασμένων» ... Περισσότερα

Το άρθρο Παλιές ποικιλίες σιταριού στην Ελλάδα εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

]]>
Οι ανάγκες των βιοκαλλιεργητών να επιτύχουν ποιοτικά προϊόντα με ταυτόχρονη καλή, σταθερή απόδοση και χαμηλό κόστος, τους ώθησε στην αγωνιώδη προσπάθεια αναζήτησης ειδών και ποικιλιών προσαρμοσμένων στις τοπικές συνθήκες παραγωγής και ανθεκτικών σε βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ανάδειξη της σπουδαιότητας της διατήρησης και χρήσης ντόπιων ποικιλιών, παραδοσιακών – αλλά «ξεχασμένων» πια καλλιεργειών (π.χ σουσάμι) όπως και της εμπειρικής γνώσης που τα συνοδεύει (τρόπος καλλιέργειας, χρήσης). Γεγονός όμως είναι ότι οι βιοκαλλιεργητές αδυνατούν να βρουν κατάλληλες ποικιλίες για βιολογική παραγωγή αλλά και ιδιαίτερα σπόρο από επιθυμητές παλιές ποικιλίες ή παραδοσιακές καλλιέργειες (λαθούρι, ρόβι κ.ά.) με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούν συμβατικές ποικιλίες ή εισαγόμενο σπόρο. Επιπλέον, από το 2004 μπήκε ακόμη ένας περιορισμός με βάση τον κανονισμό 1452/2003 που επιβάλλει, με πολλές προς το παρόν παρεκκλίσεις να χρησιμοποιείται στη βιολογική γεωργία βιολογικά παραγόμενος σπόρος.
Η βελτίωση στη βιολογική γεωργία τώρα αρχίζει να αναπτύσσεται συστηματικά με σκοπό τη δημιουργία ποικιλιών με υψηλή θρεπτική αξία και γεύση, την ενίσχυση της σποροπαραγωγικής προοπτικής, την αυτορυθμιστική ικανότητα του συστήματος βιολογικής παραγωγής και την αύξηση της βιοποικιλότητας.
Ειδικότερα για το σιτάρι υποστηρίζεται, στα σύγχρονα προγράμματα οργανικής βελτίωσης, ‘ιδεότυπος’ σύμφωνα με τον οποίο ποικιλίες σταριού κατάλληλες για βιολογική γεωργία πρέπει:
– Να προσαρμόζονται στην οργανική λίπανση και στις μειωμένες εισροές
– Να έχουν καλή αντοχή στις ασθένειες και ανταγωνιστική ικανότητα σε ότι αφορά τα ζιζάνια
– Να μπορούν να μπουν εύκολα σε προγράμματα αμειψισποράς
– Να έχουν γρήγορη πρώιμη ανάπτυξη και πρωιμότητα
– Να έχουν καλό ριζικό σύστημα, μακρύ καλάμι, μεγάλη απόσταση κολεού φύλλου σημαίας και όχι συμπαγές στάχυ
– Να έχουν καλή ποιότητα, γεύση και να ανταποκρίνονται στις διατροφικές απαιτήσεις των καταναλωτών.
Τέλος, ενώ η απόδοση παραμένει για την βιολογική γεωργία ένα πολύ σημαντικό στοιχείο, θεωρείται όμως πολύ σημαντικότερη η ικανότητα των αγροοικοσυστημάτων να αυτορυθμίζονται και να αυτοσυντηρούνται μέσα από χαμηλές εισροές και πρακτικές πρόληψης. Σ΄αυτό αναμένεται να παίξουν σοβαρό ρόλο ποικιλίες προσαρμοσμένες στο βιολογικό τρόπο παραγωγής, που προάγουν τη σταθερότητα του συστήματος αλλά και την σταθερότητα στην απόδοση.
Ντόπιες ποικιλίες.
Οι ποικιλίες αυτές, είναι κατά κανόνα προσαρμοσμένες σε καλλιεργητικά συστήματα μειωμένων εισροών και υπερέχουν ως προς την ποιότητα (κατά κανόνα αρνητική γενετική συσχέτιση ποιότητας και ποσότητας), η οποία γενικώς θυσιάστηκε στο βωμό των υψηλών αποδόσεων. Οι παλαιές ποικιλίες, π.χ σιτηρών, αποδείχθηκαν ότι είναι πιο ανθεκτικές και στους φωτοχημικούς ρύπους, όπως όζον κ.ά. Εξάλλου, έμπειροι βιοκαλλιεργητές καταθέτουν ότι αντιμετωπίζουν περιορισμένα προβλήματα φυτοπροστασίας με την ευρύτερη βιοποικιλότητα (χρήση περισσότερων ποικιλιών) σε μία περιοχή. Τέλος οι παραδοσιακές ποικιλίες είναι σπουδαίο εργαλείο – απάντηση στα χέρια των βιοκαλλιεργητών στις ποικιλίες της Γενετικής Μηχανικής των πολυεθνικών σπόρων από τις οποίες απειλούνται και δεν είναι δυνατόν να συνυπάρξουν ποτέ. H νομοθεσία όμως δεν επιτρέπει την καλλιέργεια «ντόπιων», παραδοσιακών κλπ. ποικιλιών που δεν είναι γραμμένες στον Εθνικό κατάλογο ή Κοινοτικό κατάλογο, με αποτέλεσμα να μη υπάρχει επίσημη σποροπαραγωγή για τις ποικιλίες αυτές και οι παραγωγοί να μη δικαιούνται επιδοτήσεων (π.χ σκληρό σιτάρι).
Η λήμνος, διαλογή από ντόπιο πληθυσμό, είναι ή ποικιλία, πού καλλιεργείται σήμερα περισσότερο. Αντέχει στο κρύο και την κόκκινη σκωρίαση, όχι όμως και στη μαύρη σκωρίαση ή την ξέρα στη κριτική της περίοδο. Σήμερα σπέρνεται σε περισσότερα από 700 χιλιάδες στρέμματα στη Μακεδονία, τη Θεσσαλία και τη Θράκη.
Το μαυραγάνι, με άσπρο στάχυ και μαύρα άγανα, βρίσκεται σχεδόν παντού, κυρίως στα νοτιότερα μέρη (Κρήτη, Αργολίδα κλπ). Πιάνει περί τις 400 χιλ. στρέμματα και αντέχει στην ξέρα και τη σκωρίαση, δεν φαίνεται όμως να είναι πολύ προσοδοφόρο.
Την ίδια περίπου διάδοση παρουσιάζει και η ερέτρεια, με μεγάλες δυνατότητες να διαδοθεί περισσότερο.
Το κοντούζι (Λάρισα, Γιανιτσά) είναι ποικιλία πολύ ανακατωμένη.
Το μονολόγι αντέχει στη ξέρα και τη φτώχεια του εδάφους, γι’ αυτό σπέρνεται στην Άττικοβοιωτία και την Εύβοια, όμως προσβάλλεται από τη τερηδόνα (Tilletia).Άλλες ποικιλίες με μικρότερη σημασία είναι οί έξης:σενατόρε καπέλι, που εισήχθηκε από την Ιταλία.
Ντεβές, με μεγάλη άλλοτε διάδοση στις πεδιάδες της βορειοανατολικής Ελλάδας. Δεν αντέχει στην υγρασία, ούτε στο κρύο, επίσης πλαγιάζει εύκολα και υποφέρει από το λίβα και τις σκωριάσεις.
Ο ρουσσιάς παρουσιάζει αντοχή στο κρύο και την ξηρασία. Καλλιεργείται στην Ήπειρο χωρίς να δίνει ικανοποιητική απόδοση. Επίσης το τριμήνι, το αρναούτι, ο τούνους, η καμπούρα κλπ.Τ. turgidumΤο ασπρόσταρο, που αντέχει στο κρύο, σπέρνεται στην Ήπειρο.
Το ραψάνι, με στάχυ κόκκινο και μαύρα άγανα, καλλιεργούταν αρκετά όπου περίπου και ο ντέβες, σε υγρά χωράφια. Αντέχει στο κρύο, την υγρασία και τις σκωριάσεις, γι’ αυτό και οι αποδόσεις του είναι συνήθως πολύ καλές.
Ο μαυροθέρης (κόκκινο στάχυ με άγανα μαύρα) αντέχει στην ξέρα.Τ. polonicumΗ μόνη ποικιλία, που καλλιεργείται, είναι ο λεβέντης (Ηλεία, Ζάκυνθο και Κρήτη). Έχει μαύρα άγανα και δεν αντέχει καθόλου στο κρύο, ούτε και στην ξηρασία. Η γεωργική του άξια είναι πολύ μικρή.Τ. vulgareΑπό το σιτάρι το κοινό ή ποικιλία με την πιο μεγάλη διάδοση είναι σήμερα η Ιταλική μεντάνα, που καλλιεργείται σε 1/2 περίπου εκατομμύριο στρέμματα. Αντέχει στο πλάγιασμα και είναι πολύ παραγωγική, προσβάλλεται όμως από την κόκκινη σκωρίαση, μόλο πού στην αρχή τη συνιστούσαν για ανθεκτική.
Άλλη, Ιταλική επίσης ποικιλία, πού έχει αρκετή διάδοση στη Θεσσαλία (πάνω από 400.000 στρέμματα), είναι η κουαντέρνα. Δεν φαίνεται να αποδίδει όσο ή μεντάνα. Το ξυλόκαστρο είναι διαλογή από ντόπιους σπόρους και ευδοκιμεί στη Στερεά και Νότια Ελλάδα, σήμερα σπέρνεται σε 300.000 περίπου στρέμματα.
Η ποικιλία γκρίνιας και τσουγκριάς, που καλλιεργούνται επίσης αρκετά, αντέχουν στο κρύο, ενώ ή αυστραλιανή κανβέρρα εξακολουθεί να σπέρνεται σε χωράφια αρμυρά, αμμώδη και στραγγερά.
Η κατρανίτσα καλλιεργείται στη Δυτική Μακεδονία. Αντέχει θαυμάσια στο κρύο, είναι όμως όψιμη και υποφέρει από την ξέρα, δεν πρέπει να σπέρνεται την άνοιξη, γιατί σαν πραγματικά χειμωνιάτικη δεν ξεσταχυάζει.
Ο κουτρουλιάς, μεγάλης επίσης αντοχής στο κρύο, καλλιεργείται σε όλες τις ορεινές περιοχές στη Δυτική Μακεδονία, τη Στερεά, την Ήπειρο και την Πελοπόννησο, θα μπορούσε να αντικατασταθεί με την Ιταλική Rieti, που αποδείχθηκε πολύ αποδοτική στη Δυτική Μακεδονία, όπου κάνει πολύ κρύο
Γενικώς, απουσιάζει ένας Οργανωμένος Φορέας για τη διατήρηση-σποροπαραγωγή αυτών των ποικιλιών.
Οργάνωση ΑΙΓΙΛΟΠΑΣ – Πρόγραμμα Διατήρησης και Αξιολόγησης για την Οικολογική Γεωργία Παραδοσιακών Ποικιλιών Σιταριού.
 
Η πρωτοβουλία που αναπτύσσει τον τελευταίο καιρό η οργάνωση ΑΙΓΙΛΟΠΑΣ έχει βασικό στόχο αφ’ ενός την διατήρηση και διάσωση ντόπιων ποικιλιών σιταριού και αφ’ ετέρου την επαναεισαγωγή τους στην καλλιέργεια και καθημερινή γεωργική πρακτική ως σημαντικού εγχειρήματος διατήρησής τους (on farm conservation). Η πρωτοβουλία αυτή είχε εξ αρχής κύριους αποδέκτες την κοινότητα των βιοκαλλιεργητών οι οποίοι μέσα από την ίδια την καθημερινή αναγκαιότητα για την αναζήτηση κατάλληλων και προσαρμοσμένων ποικιλιών έγιναν κύριοι υποστηρικτές των ντόπιων ποικιλιών και αποτελούν τον κύριο κορμό της οργάνωσής μας.
Η οργάνωση τα τελευταία έτη (2002-2004) σε συνεργασία με την Τράπεζα Γενετικού Υλικού και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και στα πλαίσια επιστημονικής έρευνας αναπολλαπλασίασε 38 εγχώριους αβελτίωτους πληθυσμούς μαλακού και σκληρού σταριού σε συνθήκες βιολογικής καλλιέργειας. Επίσης αξιολόγησε σε συγκριτικά πειράματα στο Δίλοφο Φαρσάλων την αγρονομική συμπεριφορά παραδοσιακών και νεότερων ποικιλιών σε συνθήκες βιολογικής και συμβατικής παραγωγής.
Από τα αποτελέσματα της παραπάνω έρευνας προέκυψε ότι η βιολογική καλλιεργητική πρακτική και ιδιαίτερα η αμειψισπορά διατήρησε και βελτίωσε τη γονιμότητα του εδάφους και επιπλέον έκανε μη αναγκαία την εφαρμογή εξωτερικής λίπανσης και ζιζανιοκτονίας, μειώνοντας έτσι σημαντικά το κόστος παραγωγής. Από την άλλη οι εισροές (λίπανση, ζιζανιοκτονία) στο συμβατικό αγρό, αύξησαν την ομοιομορφία των φυτών καθώς και την παραγωγή σε σπόρο 10%, έναντι του βιολογικού αγρού.
Οι παραδοσιακές ποικιλίες σκληρού σίτου, γενικά, απέδωσαν περισσότερο και στα δύο συστήματα παραγωγής από τις σύγχρονες αντίστοιχες ποικιλίες, επιβεβαιώνοντας ότι αποτελούν πολύτιμη πηγή γενετικού πλούτου για την γεωργία της Μεσογείου.

Οι ποικιλίες που χάνονται

Όπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες, “εκατομμύρια άνθρωποι έχουν τραφεί από τις μεγαλύτερες σοδειές που προέκυψαν, όταν οι αγρότες στράφηκαν στις νέες ποικιλίες της πράσινης επανάστασης”. Αλλά τι απέγιναν όλες εκείνες οι ποικιλίες που οι αγρότες καλλιεργούσαν πριν από την λεγόμενη «πράσινη επανάσταση»;

κριθάριΕίμαστε μάρτυρες ενός βοτανικού ολοκαυτώματος. Μια ποικιλία ονομαζόμενη IR-36 απλώνεται σήμερα σε πάνω από το 60% της γης που επενδύει στο ρύζι στη Ν.Α. Ασία, όπου μόλις λίγα χρόνια πριν, εύκολα εύρισκες ποικιλίες που καλλιεργούνταν για αιώνες από τους αγρότες. Μια άλλη ποικιλία, η IR-8 κυριαρχεί από το κρύο της Ταϊβάν έως τη ζέστη του Μπενίνι, εκεί όπου μέχρι πριν λίγα μόνο χρόνια μεγάλωναν 30.000 είδη ρυζιού. Οι Ινδοί γεωπόνοι περιμένουν πως μια δωδεκάδα ποικιλιών θα καταλάβουν τα 3/4 του καλλιεργούμενου εδάφους.

Το ζαχαρότευτλο Detroit Globe Beet, που εισήγαγε στην Τουρκία κάποια γερμανική εταιρεία προξένησε την εξαφάνιση της γενετικής δεξαμενής της Εγγύς Ανατολής. Πεπόνια και αγγούρια που εισήχθησαν από αμερικανικές εταιρείες στην Αφρική, αντικατέστησαν σχεδόν ολοκληρωτικά τις τοπικές ποικιλίες…Στην παγκόσμια αγροτική σκηνή διαδραματίζεται ένα τεράστιο και επικίνδυνο φαινόμενο ισοπέδωσης.

Το 30% του σταριού σε όλο τον κόσμο προέρχεται από έναν γονέα και το 70% από έξη γονείς. Και όμως, στην Ελλάδα μόνο, καλλιεργούνταν μέχρι πρόσφατα 111 ντόπιες ποικιλίες και πληθυσμοί μαλακού σιταριού, 139 ντόπιες ποικιλίες και πληθυσμοί σκληρού, 99 ντόπιες ποικιλίες και πληθυσμοί κριθαριού, 294 καλαμποκιού και 39 ντόπιες ποικιλίες και πληθυσμοί βρώμης!

Οι χαμένες ποικιλίες έχον κάποια φυσικά χαρακτηριστικά που είναι ανεκτίμητα. Π.χ. εάν εμφανιστεί ξαφνικά μια νέα ασθένεια, μπορεί να καταστρέψει όλη την παραγωγή μιας χώρας μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Κάποιες από τις παραδοσιακές ποικιλίες θα μπορούσαν να αντεπεξέλθουν καλύτερα στις δύσκολες συνθήκες. Ίσως επίσης να είναι ανεκτίμητες για τη δημιουργία κάποιας μελλοντικής επανάστασης στις σοδειές. Ακόμη δίνουν την ελευθερία στον άνθρωπο αγρότη-καλλιεργητή. Αυτή η απώλεια στη βιοποικιλότητα αποτελεί εξίσου σοβαρό πρόβλημα για έναν μικρό αγρότη, ένα διεθνές κέντρο ή μια μεγάλη εταιρεία σπόρων.

Το ζήτημα της βιοποικιλότητας

wheatΓενετικοί σπόροι (φυτά – ζώα) τα οποία χρησιμοποιεί ο άνθρωπος για παραγωγικές ή άλλες διαδικασίες (γεωργία, βιοτεχνολογία) υπέστησαν γενετική διάβρωση τις τελευταίες δεκαετίες μέσω της εντατικής και χρησιμοθηρικής γενετικής βελτίωσής τους. Σκοπός αυτής της βελτίωσης ήταν η μονομερής αύξηση της παραγωγικότητας εις βάρος άλλων ποιοτικών χαρακτηριστικών.

Αποτέλεσμα της δραστηριότητας αυτής ήταν να υποστούμε όλες τις συνέπειες εξαιτίας της μείωσης της βιοποικιλότητας:

  • Στη γεωργική πράξη χρησιμοποιούνται όχι μόνο συγκεκριμένα είδη φυτών αλλά και συγκεκριμένες παραλλαγές κάποιων φυτών για τη διατροφή μας (στενή γενετική βάση). Εξαιτίας του γεγονότος αυτού τα σύγχρονα οικοσυστήματα αδυνατούν να ανταποκριθούν στις σημερινές απαιτήσεις χωρίς την υπερεντατική παρακολούθηση και εφοδιασμό με αγροχημικά. Εμφανής είναι ο κίνδυνος ολοκληρωτικού αφανισμού χωρίς την πλούσια γενετική βάση των άγριων και γηγενών πληθυσμών.
  • Ο συγκεκριμένος τύπος εξουσίας που επιβάλλουν οι πολυεθνικές εταιρείες ελέγχοντας την διατροφή μας και μονοπωλώντας τη μεθόδευση της παραγωγής και την εκμετάλλευση πανανθρώπινων γενετικών πόρων, έχει ανυπολόγιστες κοινωνικού και οικονομικού περιεχόμενου συνέπειες.
  • Η εκμετάλλευση του γενετικού πλούτου στις τρίτες χώρες του Νότου από τον Βορρά διαιωνίζει το επισιτιστικό τους πρόβλημα. Η πράσινη επανάσταση τελικά αύξησε το μέγεθος της εξάρτησης από τα μονοπώλια υψηλής τεχνολογίας και αποπροσανατόλισε τις χώρες αυτές από το μοντέλο αυτοσυντήρησης.

Το ζήτημα της πατέντας – κινήσεις πολιτών και γεωργών
Διατήρηση της βιοποικιλότητας στον αγρό (in situ conseration)

Το ζήτημα της διαχείρισης και εκμετάλλευσης του πλούτου των γενετικών πόρων, αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν λάβουμε υπόψη μας το εξής: Πολυεθνικές εταιρείες – μονοπώλια σπόρων κατάφεραν διεθνώς να προσαρμόσουν τη νομοθεσία στα μέτρα τους. Στις εταιρείες αυτές δίνεται το αποκλειστικό δικαίωμα για 20-30 χρόνια να εκμεταλλευτούν εμπορικά τους σπόρους και να καθορίζουν τις συνθήκες πώλησής τους. Εξάλλου η Ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν επιτρέπει παρά μόνο τη διακίνηση σπόρων ποικιλιών που αναγράφονται στον κοινό Ευρωπαϊκό Κατάλογο και έχουν πατενταριστεί. Τελικά η διαχείριση του παγκόσμιου γενετικού πλούτου πέρασε αθόρυβα στο εμπορικό τραπέζι εμπόρων-κυβερνήσεων-ερευνητών, αφήνοντας απέξω τον πιο γνήσιο δικαιούχο, τον απλό γεωργό.

Τη σπουδαιότητα της διατήρησης και εξέλιξης του γενετικού πλούτου στον τόπο που υπάρχει, έχουν επισημάνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια με την προσπάθειά τους μεμονωμένοι απλοί γεωργοί (ή πολίτες) ή οργανώσεις όπως η GRAIN (Ισπανία) RAFI (Καναδάς) AUSTRALIAN SEED SAVERS NETWORK (Αυστραλία) κ.ά. και έχουν τοποθετηθεί ενεργά και σαφέστατα απέναντι στη συνεχή διάβρωση και τη μονομερή διαχείριση των γενετικών πόρων.

σόργοΟι οργανώσεις αυτές μέσα από την πολύ ουσιαστική δράση τους (συλλογή, διατήρηση και ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ απλών καλλιεργητών) έχουν οργανωθεί παγκοσμίως σε δίκτυα μαζί με άλλες περιβαλλοντικές οργανώσεις. Τα δίκτυα αυτά πιέζουν τις κυβερνήσεις τους να προσαρμόσουν ευνοϊκά τις πολιτικές τους απέναντι στην εναπομείνασα βιοποικιλότητα του πλανήτη και προτείνουν κοινή δράση κρατικών και μη οργανώσεων, ιδρυμάτων, γεωργών και απλών πολιτών και κοινή συμμετοχή στις ωφέλειες από τη διατήρηση της πολυπλοκότητας του οικοσυστήματος.

Εναλλακτική κοινότητα Πελίτι

Η Εναλλακτική κοινότητα Πελίτι εδρεύει σήμερα στο Μεσοχώρι Παρανεστίου του νομού Δράμας. Το Πελίτι “φύτρωσε” την άνοιξη του 1995 στο Δασωτό νομού Δράμας, από τον Παναγιώτη Σαϊνατούδη, σημερινό συντονιστή των δράσεών του. Σήμερα είναι μία από τις σημαντικότερες μη κυβερνητικές οργανώσεις στην Ελλάδα, στο θέμα της συλλογής, διάδοσης και διάσωσης των ντόπιων ποικιλιών. Επίσης ασχολείται και με την καταγραφή των αυτοχθόνων αγροτικών ζώων.

Τα πρώτα χρόνια δόθηκε βαρύτητα στη συλλογή των ποικιλιών. Το αποτέλεσμα ήταν να φτιαχτεί μια τεράστια συλλογή που ήταν δύσκολο να συντηρηθεί. Σήμερα κρατιούνται όσοι σπόροι μπορούν να καλλιεργηθούν. Ο καλύτερος τρόπος είναι οι ποικιλίες να διατηρούνται ζωντανές. Κατά προτίμηση στην περιοχή όπου βρίσκονται. Γι’ αυτό εργαζόμαστε από το 2000 περισσότερο στα “Κατά τόπους αγροκτήματα“.

Τα “κατά τόπους αγροκτήματα” είναι ένας χάρτης που καταγράφει τα ονόματα των καλλιεργητών και των κτηνοτρόφων, την περιοχή που δραστηριοποιούνται, το τηλέφωνό τους, την καλλιεργούμενη ποικιλία ή την εκτρεφόμενη φυλή. Τα “Κατά τόπους αγροκτήματα” είναι μια δράση του Πελίτι, με σκοπό την ενεργή συμμετοχή περισσότερων καλλιεργητών και πολιτών, στο θέμα της διατήρησης και διάδοσης των ντόπιων ποικιλιών και των αυτοχθόνων αγροτικών ζώων.

Το Πελίτι διοργανώνει κάθε χρόνο πολλές ομιλίες για τις ντόπιες ποικιλίες, την υγιεινή διατροφή σε συνεργασία με δήμους, συλλόγους και σχολεία. Επίσης, το Πελίτι όρισε την 7η Απριλίου ως μέρα αφιερωμένη στις ντόπιες ποικιλίες, κάθε χρόνο τη γιορτάζει σε συνεργασία με δημοτικά τα σχολεία και όχι μόνο. Έχει ξεκινήσει την προσπάθεια για την καθιέρωση της ως παγκόσμιας μέρας, για το 2005 ετοιμάζονται εκδηλώσεις στην Ινδία στην Αγγλία κ.α.

Πηγές:

– Εγχειρίδιο για τη συλλογή και την καλλιέργεια των ντόπιων ποικιλιών, Σέρρες 2001, έκδοση ΠΕΛΙΤΙ

– Κατά τόπους αγροκτήματα για τη διαφύλαξη τω

Το άρθρο Παλιές ποικιλίες σιταριού στην Ελλάδα εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

]]> https://do-it.gr/%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%83%ce%b9%cf%84%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%8d-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4/feed/ 0 Είδη και παλιές ποικιλίες κριθαριού https://do-it.gr/%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b8%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%8d/ https://do-it.gr/%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b8%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%8d/#respond Wed, 22 Apr 2020 21:00:00 +0000 https://do-it.gr/%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b8%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%8d/ Ποικιλίες και τύποι κριθαριού Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες και είδη κριθαριού που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή βύνης. Αρχικά το κριθάρι διακρίνεται στο χειμερινό κριθάρι (winter barley) και στο ανοιξιάτικο κριθάρι (spring barley). Το χειμερινό κριθάρι καλλιεργείται το χειμώνα και η συγκομιδή γίνεται το καλοκαίρι ενώ αντίθετα το ανοιξιάτικο κριθάρι καλλιεργείται την άνοιξη και η συγκομιδή γίνεται ... Περισσότερα

Το άρθρο Είδη και παλιές ποικιλίες κριθαριού εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

]]>

Ποικιλίες και τύποι κριθαριού

Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες και είδη κριθαριού που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή βύνης. Αρχικά το κριθάρι διακρίνεται στο χειμερινό κριθάρι (winter barley) και στο ανοιξιάτικο κριθάρι (spring barley). Το χειμερινό κριθάρι καλλιεργείται το χειμώνα και η συγκομιδή γίνεται το καλοκαίρι ενώ αντίθετα το ανοιξιάτικο κριθάρι καλλιεργείται την άνοιξη και η συγκομιδή γίνεται το ίδιο καλοκαίρι. Ανάλογα τώρα το σχήμα του κριθαριού μπορεί να γίνει διάκριση σε δίστοιχο, τετράστοιχο και εξάστοιχο κριθάρι. Για την ζυθοποιία χρησιμοποιούμε το δίστοιχο και το εξάστοιχο. Επομένως έχουμε: Χειμερινό δίστοιχο Χειμερινό εξάστοιχο Ανοιξιάτικο δίστοιχο Ανοιξιάτικο εξάστοιχο





Υπάρχουν πολλές ποικιλίες κριθαριού που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή μπίρας. Μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι καταγεγραμμένοι περίπου 300 ποικιλίες ανοιξιάτικου κριθαριού, 100 ποικιλίες δίστοιχου χειμερινού και 100 ποικιλίες εξάτοιχου χειμερινού κριθαριού. Αυτό και μόνο δείχνει την διαφορετικότητά τους.

Για τον σκοπό της βυνοποίησης το δίστοιχο είναι το πλέον κατάλληλο. Κυρίως χρησιμοποείται το Ανοιξιάτικο κριθάρι αν και τα τελευταία χρόνια έχουν βελτιωθεί πολύ οι ιδιότητες του χειμερινού γεγονός που το έχει οδηγήσει σε αύξηση της παραγωγής για τη χρήση στη ζυθοποιία.

Όσον αφορά τις ποικιλίες του κριθαριού που καλλιεργούνται για την χρήση τους στη ζυθοποιία είναι πάρα πολλές και ποικίλουν ανά περιοχή. Στην Ευρώπη κάποιες χαρακτηριστικές ποικιλίες είναι Quench, NFC Tipple, Sebastian, Propino, Odyssey, Concerto, Overture, Belgravia. Για να είναι μια ποικιλία αποδεκτή για την βυνοποίηση θα πρέπει να πληροί κάποιες προδιαγραφές όπως να είναι ανθεκτική σε ασθένειες και παράσιτα, να έχει υψηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά, να έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε άζωτο, η βλαστική ενέργεια να είναι υψηλή, ο σχηματισμός των ενζύμων να είναι μεγάλος και να έχει μεγάλη ικανότητα τροποποίησης.

Το κριθάρι καλλιεργείται σε πολλές χώρες του κόσμου. Η μεγάλη

εξάπλωση του οφείλεται στο ότι διαθέτει διαφόρους τύπους που το κάνουν ικανό να χαρακτηριστεί ως το φυτό με τη μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα από όλα τα άλλα σιτηρά.
Στην Ελλάδα καταλαμβάνει την τρίτη θέση σε έκταση μετά το μαλακό και σκληρό σιτάρι. Η καλλιέργεια του εκτείνεται από τις βόρειες μέχρι τις νότιες και νησιωτικές περιοχές της χώρας μας. Η προσαρμοστικότητα του αυτή οφείλεται στους πρώιμους τύπους του, που ωριμάζουν σχετικά νωρίς ώστε κατά ένα μέρος αποφεύγουν τις δυσάρεστες επιπτώσεις που προκαλεί η απότομη άνοδος της θερμοκρασίας και η ξηρασία στην απόδοση και την ποιότητα του καρπού . Εξ’ άλλου χάρις σ’ αυτούς τους πρώιμους τύπους αξιοποιούνται μερικές χρονιές χωράφια που δεν μπόρεσαν να σπαρούν έγκαιρα το φθινόπωρο – χειμώνα εξ’ αιτίας μιας βαρυχειμωνιάς ή που η σπορά τους κατά την περίοδο αυτή απέτυχε. Οι ανοιξιάτικοι τύποι, επειδή συμπληρώνουν το βιολογικό τους κύκλο μέσα σε διάστημα ολίγων μηνών από τη σπορά δίνουν τη λύση με την ανοιξιάτικη σπορά των χωραφιών. Τα κριθάρια αυτά, αν και δεν είναι ανθεκτικά στον παγετό, στη χώρα μας που χαρακτηρίζεται μάλλον από ήπιο κλίμα κατά το χειμώνα, εκτός της Δυτικής Μακεδονίας και Θράκης, είναι προτιμότερο να σπέρνονται το Νοέμβριο – Δεκέμβριο, ώστε να προλάβει να αναπτυχθεί το ριζικό τους σύστημα πριν από την ταχεία ανάπτυξη του φυτού. Φυσικά σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από βαρύ χειμώνα (Δυτικής Μακεδονίας – Θράκης) η φθινοπωρινή σπορά με ανοιξιάτικου τύπου κριθάρια θα πρέπει να αποφεύγεται.

Οι κλιματικές συνθήκες της χώρας μας ιδιαίτερα κατά τον μήνα Μάιο, επηρεάζουν πάρα πολύ τόσο την απόδοση όσο και την ποιότητα του προϊόντος. Ξηρασία και απότομη άνοδος της θερμοκρασίας συντομεύουν το βιολογικό κύκλο των φυτών που στην περίπτωση αυτή ξηραίνονται χωρίς να μπορέσουν οι κόκκοι να ωριμάσουν φυσιολογικά. Ιδιαίτερα στην Νότια Ελλάδα που η ξηρασία και θερμοκρασία είναι εντονότερες, οι επιπτώσεις είναι πιο έκδηλες. Αλλά και στη Βόρεια Ελλάδα οι όψιμες ποικιλίες, που με κανονικές κλιματικές συνθήκες θα απέδιδαν περισσότερο, παρουσιάζουν μια αστάθεια αποδόσεων λόγω της μεγάλης εξάρτησης τους από τις καιρικές συνθήκες κατά την περίοδο Μαΐου – Ιουνίου.
Σήμερα η καλλιεργούμενη έκταση είναι περίπου 1-1,3 περίπου εκατ. στρεμ. Το μεγαλύτερο μέρος καλλιεργείται σε ημιορεινές και ορεινές περιοχές. Από την ετήσια παραγωγή κριθαριού, που είναι περίπου 300 χιλ. τόννοι η μεγαλύτερη ποσότητα απορροφάται από την κτηνοτροφία και μόνον ένα μικρό μέρος (5%) αυτής διατίθεται στην ζυθοποιία και αυτό γιατί οι περισσότερες βιομηχανίες ζυθοποιίας εισάγουν βύνη.

Η καλλιέργεια κριθαριού με την πάροδο των ετών μειώνεται η δε μείωση είναι ιδιαίτερα αισθητή τα τελευταία χρόνια. Ο περιορισμός αυτός της έκτασης είχε σαν αποτέλεσμα όχι μόνον τη μείωση της συνολικής παραγωγής αλλά και σε έναν βαθμό τη μείωση της στρεμματικής απόδοσης δεδομένου ότι τα καλύτερα χωράφια της ζώνης του κριθαριού χρησιμοποιήθηκαν για την καλλιέργεια άλλων καλλιεργειών περισσότερο προσοδοφόρων ή επιδοτούμενων. Η καλλιέργεια του κριθαριού έχει μετατοπισθεί και περιορισθεί στα πιο φτωχά για τα σιτηρά εδάφη με τις καταφανείς επιπτώσεις στην απόδοση κατά τις ξηρικές χρονιές που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια
 

ΒΕΛΤΙΩΣΗ

Σήμερα παρατηρείται στην καλλιέργεια του κριθαριού πανσπερμία από ποικιλίες ελληνικές αλλά κυρίως ξένες όπως οι Carina, Georgie, Beka, Plaisant, Sonja, Moucho, Igri, Sonora, Prisma, Cannon, Caresse, Diomede, Beragere, Αθηναΐδα, Νίκη, Θέρμη, Κως και Θεσσαλονίκη. Το μεγαλύτερο μέρος της καλλιεργούμενης έκτασης κάθε χρόνο καλύπτεται από σπόρους που διατηρούν οι ίδιοι οι παραγωγοί με όλα τα μειονεκτήματα που συνεπάγεται ή χρήση τέτοιου είδους σπόρων. Στο Ινστιτούτο Σιτηρών έχουν δημιουργηθεί αρκετές νέες ποικιλίες με υψηλή και σταθερή απόδοση, μερικές από τις οποίες βρίσκονται στα στάδια της σποροπαραγωγής όπως η Δήμητρα και η Περσεφόνη. Διατηρείται επίσης μία παγκόσμια συλλογή από 1000 περίπου ποικιλίες με εξαιρετική ποικιλομορφία για τις ανάγκες της γενετικής βελτίωσης. Το κριθάρι καλλιεργείται στη χώρα μας κυρίως για κτηνοτροφή και για την παρασκευή μπύρας. Η αύξηση της στρεμματικής απόδοσης αλλά και η βελτίωση της ποιότητας αποτελούν τους βασικούς στόχους του βελτιωτικού προγράμματος δημιουργίας νέων ποικιλιών. Νέοι στόχοι όμως εντοπίζονται εκτός των υψηλών αποδόσεων σε ποικιλίες ειδικές για οικολογική καλλιέργεια, για ανθρώπινη κατανάλωση και υψηλή διατροφική αξία. Η μεθοδολογία της γενετικής βελτίωσης είναι μακροχρόνια, δαπανηρή και επίπονη. Η σωστή επιλογή των γονέων στηρίζεται κυρίως στη μελέτη της γενικής ή ειδικής συνδυαστικής ικανότητας ποικιλιών διαφορετικής γενεαλογίας, μορφολογίας και γεωγραφικής καταγωγής με καλή προσαρμοστική ικανότητα στη χώρα μας και επιτυγχάνεται με την πραγματοποίηση διαλληλικών διασταυρώσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι για την επίτευξη των παραπάνω στόχων σε συγκεκριμένο γενεαλογικό αγρό οι εργασίες γίνονται την τελευταία δεκαετία κάτω από οικολογικές συνθήκες και μόνο.
Η αξιολόγηση του διασπώμενου υλικού γίνεται με την κλασσική γενεαλογική μέθοδο. Η αξιολόγηση του σταθεροποιούμενου υλικού για προσαρμοστικότητα γίνεται στα αγροκτήματα των Ινστιτούτων και Σταθμών Γεωργικής Έρευνας. Επιδίωξη είναι το επιλεγμένο υλικό να συγκεντρώνει, παράλληλα με την απόδοση και την καλή ποιότητα, αντοχή στο πλάγιασμα, την ξηρασία, τον παγετό και τις ασθένειες. Για την αντιμετώπιση της ξηρασίας, που αποτελεί ένα σοβαρό κίνδυνο για τον τόπο μας, πραγματοποιούνται διασταυρώσεις και μεταξύ των ειδών Η. vulgare Χ Η. Spontaneum και επιλέγεται υλικό που να ολοκληρώνει την ωρίμανση του ή κυρίως να βρίσκεται σε λιγότερο ευαίσθητο στάδιο κατά την περίοδο της απότομης ανόδου της θερμοκρασίας και της ξηρασίας. Για τη βελτίωση της διατροφικής αξίας χρησιμοποιούνται ως γονείς και γυμνόσπερμες ποικιλίες. Όσον αφορά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά το ενδιαφέρον εστιάζεται στο υψηλό βάρος κόκκου, το χαμηλό ποσοστό αδιάλυτων υδατανθράκων και λεπτών φλοιών καθώς και το κανονικό πάχος του κόκκου, χαρακτηριστικά επιθυμητά και στην κτηνοτροφία και στη ζυθοποιία. Yψηλή περιεκτικότητα σε λυσίνη, β-γλυκάνες και α-τοκοτριενόλη παρουσιάζει ενδείξεις για ιδιαίτερη διατροφική αξία. Επειδή τα χαρακτηριστικά αυτά αποτελούν τους κυριότερους στόχους του προγράμματος, αναμένεται οι νέες ποικιλίες που σύντομα θα δημιουργηθούν να συγκεντρώνουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά σε επιθυμητά υψηλό βαθμό. Το ποσοστό πρωτεΐνης στον καρπό παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον αλλά προς δυο διαφορετικές κατευθύνσεις, υψηλό για κτηνοτροφή και χαμηλό για τη ζυθοποιία, Στο κριθάρι ζυθοποιίας γίνεται επιλογή για χαμηλό ποσοστό πρωτεΐνης και αδιαλύτων υδατανθράκων και έμμεσα προσδιορισμός και επιλογή για υψηλό ποσοστό εκχυλίσματος κατά BISHOP.
Ποικιλίες που επιλέγονται με τα παραπάνω κριτήρια μετά από τη διαχρονική και διατοπική αξιολόγηση προωθούνται στο Ινστιτούτο Ελέγχου Ποικιλιών,

ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

Το κριθάρι που καλλιεργείται σε εύκρατες και υγρές περιοχές παρασιτίζεται από δέκα περίπου βακτήρια και μύκητες με σημαντικές οικονομικές συνέπειες. Μερικά από τα παθογενή προσβάλλουν και άλλα μέρη του φυτού (Mathre, 1982). Η σοβαρότητα των φυλλικών ασθενειών στο κριθάρι και το ποσοστό μείωσης της απόδοσης σε καρπό, είναι αποτέλεσμα της ειδικής μολυσματικότητας της ασθένειας, της οξύτητας προσβολής, της αντοχής της ποικιλίας-ξενιστού, της θερμοκρασίας και υγρασίας κατά τη διάρκεια της προσβολής καθώς επίσης και του σταδίου ανάπτυξης του φυτού. Πρακτικά οι ασθένειες των φύλλων στο κριθάρι αντιμετωπίζονται με καλλιεργητικές πρακτικές (όργωμα, αμειψισπορά), με χρήση φυτοπροστατευτικών ουσιών και κυρίως με ανθεκτικές ποικιλίες μέσω της γενετικής βελτίωσης. Για τις εδαφοκλιματικές συνθήκες της χώρας μας στο κριθάρι μπορούμε να εντοπίσουμε κυρίως τρεις ασθένειες με οικονομικό ενδιαφέρον :
  • Ωίδιο (Erysiphe gramminis)
Το ωίδιο προσβάλλει τόσο το ανοιξιάτικο όσο και το χειμωνιάτικο κριθάρι σε περιοχές που ο καιρός είναι κρύος και υγρός κατά την περίοδο ανάπτυξης του φυτού (Dickson, 1956). Παρατηρήθηκε αύξηση από 6 έως 26% της απόδοσης με την χρήση μυκητοκτόνου για το ωίδιο (Brooks, 1972). Επίσης οι Large και Doling (1962) βρήκαν ότι το ποσοστό απόδοσης που χάνεται από το ωίδιο, είναι 2,5 x την τετραγωνική ρίζα της βαθμολογίας του ωιδίου. Πρώιμη σοβαρή προσβολή ωιδίου, μειώνει την ανάπτυξη της ρίζας, τον αριθμό των αδελφιών με στάχυα καθώς και το μέγεθος του σπόρου (Brooks 1972). Όταν η προσβολή ήταν λιγότερο σοβαρή, τότε επηρέαζε μόνο το μέγεθος του κόκκου. Από τους Little και Doodson (1972), προτάθηκε μία κλίμακα βαθμολόγησης του ωιδίου με 0 για την ευαίσθητη και 9 για την ανθεκτική ποικιλία κριθαριού.
 
 
  • Ελμινθοσπόριο (Helminthosporium sativum, H. gramineum, H. teres)
Το κοινό ελμινθοσπόριο (Helminthosporium sativum) παρουσιάζεται όταν χρησιμοποιείται σπόρος από υγρές και θερμές συνθήκες. Προσβάλλει ένα μεγάλο αριθμό ειδών της οικογενείας Gramineae (Sprague, 1950). Αποθηκευμένοι σπόροι που έχουν μεγάλη επιβάρυνση από Η. sativum είχαν ως αποτέλεσμα μία μέση μείωση της απόδοσης 15% σε περίοδο δύο ετών, χωρίς να εμφανιστούν συμπτώματα ασθένειας στα φύλλα των φυτών στο χωράφι, (Whittle και Richarson, 1978). Σύμφωνα με τον Clark (1979) το Helminthosporium sativum έδειξε μία μείωση της απόδοσης κατά 26% και 16%, αντίστοιχα όπως επίσης και μια μείωση 10% στο βάρος του κόκκου. Τέλος η προσβολή της ασθένειας, έδειξε μέσα στα προσβεβλημένα φυτά να αυξάνεται ανάλογα με τα επίπεδα αζώτου (Pepper, 1966).
Το γραμμωτό ελμινθοσπόριο (Helminthosporium gramineum) εξελίχθηκε σαν ένα κύριο πρόβλημα σε μερικές περιοχές. Σε μια Νορβηγική μελέτη (Magnus, 1979), παρουσιάστηκε μείωση της απόδοσης κατά 0,79% για κάθε 1% της προσβολής του H. gramineum σε καλλιέργεια κριθαριού με μέση προσβολή 15,6%. Επίσης οι Mathur κ.ά. (1964) βρήκαν μείωση του αριθμού των γονίμων αδελφιών, του αριθμού των κόκκων ανά στάχυ και του βάρους των κόκκων ανά στάχυ, που οφείλεται στο H. gramineum, καθώς και μια μείωση της απόδοσης κατά 0,86% για κάθε 1% της προσβολής της ασθένειας. Αντοχή σε ποικιλίες ανοιξιάτικες κριθαριού υπάρχει σε ευρεία κλίμακα στο εμπόριο, ενώ στις χειμωνιάτικες ποικιλίες είναι πιο σπάνιο (Kline, 1971).
Το δικτυωτό ελμινθοσπόριο Helminthosporium teres), είναι ασθένεια που επιβιώνει στον σπόρο και το άχυρο κάτω από υψηλές αλλά και χαμηλές θερμοκρασίες. Πόσο μακρυά μπορούν να μεταφερθούν τα ασκοσπόρια και τα κονίδια του μύκητα δεν γνωρίζουμε, αλλά μπορεί να είναι και μακρυνές αποστάσεις σύμφωνα με τους Shipton et al., 1973. Ο ίδιος ερευνητής αναφέρει ότι η οικονομική σημασία είναι αμφισβητούμενη. Συνήθως εμφανίζεται σαν μίγμα με άλλες ασθένειες του φύλλου, κάνοντας την εκτίμηση της οικονομικής του σπουδαιότητας δύσκολη. Μία αύξηση όμως της απόδοσης κατά 8,1% επιτεύχθηκε με την χρήση φυλλικών μυκητοκτόνων (Buchannon and Wallace, 1962). Μείωση κατά 50,7% στην παραγωγή αναφέρθηκε στην Αυστραλία η οποία είχε σαν αιτία το δικτυωτό ελμινθοσπόριο κατά τη διάρκεια πειραμάτων με ψεκασμούς μυκητοκτόνων (Piening and Kaufman, 1969).
  • Ρυγχοσπόριο (Rhynchosporium secalis)
Το ρυγχοσπόριο (Rhynchosporium secalis), μεταδίδεται με το σπόρο και αναπτύσσεται κάτω από κρύες και υγρές συνθήκες (Kiesling, 1985). Μετά από προσβολή της ασθένειας παρουσιάστηκε μια μείωση του βάρους των κόκκων, του αριθμού των στάχεων ανά μονάδα επιφανείας και του αριθμού των κόκκων ανά στάχυ, σύμφωνα με τους James κ.ά. (1968). Οι ίδιοι ερευνητές αναφέρουν επίσης ότι η μείωση της απόδοσης συσχετίζεται με το ποσοστό της προσβολής στο τελευταίο φύλλο (φύλλο σημαία) και στο δεύτερο φύλλο.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Brooks, D.H. 1972. Observations on the effects of mildew, Erysiphe graminis, on growth of spring and winter barley. Ann. Appl. Biol. 70 : 149-156.
Buchannon, K.W., and H.A. Wallace. 1962. Note on the effectof leaf deseaseson yield, bushel weight and thousant-kernel weightof Parklandbarley. Can. J. Plant Sci. 42:534-536.
Clark, R.V. 1979. Yield losses in barley cultivars caused by spot blotch. Can. J. Plant Pathol. 2 : 113-117.
James, W.C., E.E. Jenkins, and J.L. Jemmett. 1968. The relationship between leaf blotch caused by Rhynchosporium secalis and losses in grain yield of spring barley. Am. Appl. Biol. 62 : 273-288.
Kiesling, R.L.1985. The diseases of barley. (Ed.D.C. Rasmusson) p269-299. Agron. Monograph 26. ASA-CSSA-SSSA Madison, WI 53711-USA.
Large, E.C., and D.A. Doling. 1962. The measurement of cereal mildew and its effect on yield. Plant Pathol. 11 : 47-57.
Little, R., and J.K. Doodson. 1972. The reaction of spring barley cultivars to mildew, their diseases resistance rating and an interim report on their yield response to mildew control. J. Nat. Inst. Agric. Bot. 12 : 447-455.
Magnus, H.A. 1979. Relationship between barley stripe disease and yield decrease in seed dressing trials. Sammenheng mellom stripesyke og avlingredu-ksyon i bygg. Forsk. Fors. Landbruket 30 : 259-267.
Mathre, D.E. 1982. Compendium of Barley Diseases. Phytopathol. Soc. St. Paul, MN.
Mathur, R.S., S.C. Mathur, and G.K. Bajpai. 1964. An attempt to estimate loss caused by the stripe disease of barley. Plant Dis. Rep. 48 : 708-710.
Pepper, E.H. 1966. Barley foliar disease and senescence–a hypothesis. Am. Soc. Brew. Chem. Proc. 1966 : 101-108.
Piening. L., and Kaufman. 1969. Comparison of the effects of the net blotch and leaf removal on yield in barley. Can. J. Plant Sci. 49:731-735.
Shipton, W.A., T.N. Khan, and W.I.R. Boyd. 1973. Net blotch of barley. Rev. Plant Pathol. 52:269-290.
Sprague, R. 1950. Diseases of cereals and grasses in North America. The Ronald Press Co., New York.
Whittle A.M., and M.J. Richardson. 1978. Yield loss caused by Cochliobolus sativus on Clermont barley. Phytopathol. Z. 91 : 238-256. 
 http://www.cerealinstitute.gr

Το άρθρο Είδη και παλιές ποικιλίες κριθαριού εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

]]> https://do-it.gr/%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b8%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%8d/feed/ 0 Βαμβάκι: σπορά φύτεμα καλλιέργεια https://do-it.gr/%ce%b2%ce%b1%ce%bc%ce%b2%ce%ac%ce%ba%ce%b9-%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%ac-%cf%86%cf%8d%cf%84%ce%b5%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1/ https://do-it.gr/%ce%b2%ce%b1%ce%bc%ce%b2%ce%ac%ce%ba%ce%b9-%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%ac-%cf%86%cf%8d%cf%84%ce%b5%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1/#respond Wed, 07 Mar 2018 00:00:00 +0000 https://do-it.gr/%ce%b2%ce%b1%ce%bc%ce%b2%ce%ac%ce%ba%ce%b9-%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%ac-%cf%86%cf%8d%cf%84%ce%b5%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1/ Κλίμα-Έδαφος Το βαμβάκι είναι ανοιξιάτικο φυτό, θέλει ζεστό κλίμα και σχετική υγρασία. Η υπερβολική υγρασία το βλάπτει. Οι πολλές βροχές και ο υγρός καιρός Το φθινόπωρο δεν ωφελούν το βαμβάκι. Το οψιμίζουν και δεν ωριμάζει. Όσα οψιμίζουν χαλάνε από τις παγωνιές. Αναπτύσσεται καλά σε αμμοαργιλλώδη, βαθιά, δροσερά, γόνιμα εδάφη και στα αργιλλοαμμώδη σφιχτότερα αναπτύσσεται επίσης ... Περισσότερα

Το άρθρο Βαμβάκι: σπορά φύτεμα καλλιέργεια εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

]]> Κλίμα-Έδαφος
Το βαμβάκι είναι ανοιξιάτικο φυτό, θέλει ζεστό κλίμα και σχετική υγρασία. Η υπερβολική υγρασία το βλάπτει. Οι πολλές βροχές και ο υγρός καιρός Το φθινόπωρο δεν ωφελούν το βαμβάκι. Το οψιμίζουν και δεν ωριμάζει. Όσα οψιμίζουν χαλάνε από τις παγωνιές.
Αναπτύσσεται καλά σε αμμοαργιλλώδη, βαθιά, δροσερά, γόνιμα εδάφη και στα αργιλλοαμμώδη σφιχτότερα αναπτύσσεται επίσης σχετικά καλά. Δεν προκόβει στις αμμούδες, στα πολύ φτωχά ξερά, στα βαριά νεροκρατούμενα, στα αργιλώδη. Επίσης στα ασβεστώδη, που ταρατσώνουν, δεν ευδοκιμεί.Αμειψισπορά, προπαρασκευή του εδάφους
Το χειμώνα (στο τέλος) οργώνουμε καλά. Μετά ένα μήνα περίπου δευτερώνουμε με σβάρνισμα και τρίτο ελαφρό όργωμα με σβάρνισμα στη σπορά. Όταν ακολουθεί σιτάρι και γίνει και τέταρτο όργωμα και σκέπασμα τής καλαμιάς, είναι η καλύτερη καλλιέργεια. Το χωράφι πρέπει να καλοδούλευτή στο ρόγο του και να ψιλοχωματιστεί. Σε σβωλιασμένο χωράφι δεν φυτρώνει καλά.
Τα ποτιστικά χωράφια, που ξεραίνονται την άνοιξη και δεν μπορούν να οργωθούν καλά, ποτίζονται και μετά, αφού έλθουν στο ρόγο τους, οργώνονται.Σπόρος, εποχή και τρόπος σποράς βαμβακιούΟ σπόρος πρέπει να έχει καλή βλαστική δύναμη. Προτιμάμε να είναι πρώτης χρονιάς ή δεύτερης, αν και η βλαστική του ικανότητα διαρκεί 5 χρόνια. Για να καταλάβουμε αν ένας σπόρος είναι φρέσκος τον κόβουμε με μαχαίρι και βλέπουμε το φύτρο. Αν είναι άσπρο με μικρές μαύρες βουλές, τότε είναι φρέσκος. Αν το φύτρο είναι κιτρινωπό, τότε ο σπόρος είναι παλιός.
Ο σπόρος πρέπει να είναι απολυμασμένος από το ρόδινο σκουλήκι. Όταν πρόκειται για μικρή έκταση, διαλέγουμε σπόρους από μεγάλα καρύδια καλά ωριμασμένα.Πριν σπείρουμε βαμβάκι, προβλαστάνουμε το σπόρο. Βουτάμε τα σακιά με το σπόρο 24 ώρες μέσα σε νερό. Τα σακιά να μην είναι γεμάτα, γιατί ο σπόρος θα φουσκώσει και θα σπάσουν ή δεν θα αδειάζουν τα σακιά. Διατηρούμε το βρεμένο σπόρο σε σκιά. Αν έχει χνούδι πολύ, δεν ξεχωρίζονται οι σπόροι στη σπορά και για αυτό πρέπει να τριφτούν, καθώς είναι βρεγμένοι, με χώμα.Η σπορά του βαμβακιού γίνεται την άνοιξη, αφού ζεστάνει ο καιρός (Μάρτη Μάη, ανάλογα με την περιφέρεια). Όταν ο καιρός είναι ακόμη ψυχρός, ή δεν σταθεροποιήθηκε και γίνει ψυχρός, το βαμβάκι δεν φυτρώνει καλά, κιτρινίζει, αρρωσταίνει. Σε τέτοιες περιπτώσεις καλό είναι να ξανασπέρνουμε. Σπέρνουμε αργότερα από το πρώιμο καλαμπόκι. Δεν μπορούμε όμως να καθυστερήσουμε πολύ, γιατί το βαμβάκι θέλει μεγάλο άθροισμα θερμότητας για να ωριμάσει. Η θερμοκρασία πρέπει να είναι ανώτερη από τούς 10-12°.Η σπορά γίνεται στα πεταχτά (5-6 όκ.) και σε γραμμές (3-5 όκ.). Στα πεταχτά σκεπάζουμε με τη σβάρνα. Σε γραμμές σπέρνουμε σε κάθε δεύτερη η τρίτη αυλακιά. Οι αυλακιές να γίνωνται άνάλαφρες, για να μην πάει βαθιά ο σπόρος (4-6 πόντοι). Ο εργάτης ρίχνει ανά 20-40 πόντους καμιά δεκαριά σπόρους. Κατόπιν σβαρνίζουμε.Η κανονικότερη σπορά σε γραμμές γίνεται με βαμπακοσπορείς. Οι μηχανές αυτές ρίχνουν 45 σπόρους μαζί. Το να ρίχνουμε πολλούς σπόρους μαζί στο ίδιο σημείο έχει σοβαρή σημασία. Τα βαμπακόφυτρα είναι τρυφερά και δεν μπορούν να ανατρέψουν τους μικρούς σβόλους ή την ελαφριά κρούστα. Όταν όμως είναι πολλά μαζί, υπερνικούν την αντίσταση των σβόλων ή της κρούστας και φυτρώνουν. Μετά τη σπορά και το σβάρνισμα (πατημένο σβάρνισμα) αυλακιάζουμαι στα ποτιστικά για το πότισμα.Σκαλίσματα και ποτίσματα
Το βαμβάκι δυσκολοφυτρώνει, όταν ταρατσώνει το χωράφι, για αυτό σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να γίνεται σβάρνισμα. Όταν τα φυτά αποκτήσουν 3-4 φύλλα και αρχίσουν να φυτρώνουν ζιζάνια, σκαλίζουμε, αφού αραιώσουμε. Όπου η σπορά έγινε στα πεταχτά, αφήνουμε σε αποστάσεις 40-60 πόντους και ένα φυτό. Οι αποστάσεις κανονίζονται ανάλογα με τη γονιμότητα του εδάφους και την ποικιλία. Στα γονιμότερα γίνεται μεγαλύτερη η αραίωση, γιατί τα φύλλα μεγαλώνουν και απλώνουν κλωνιά. Αν δεν υπάρχει χώρος για το άπλωμα των κλωναριών, θα γίνει πυκνή η φυτεία και δεν θα δέσει πολλά καρύδια. Στα ξερά φτωχότερα εδάφη οι αποστάσεις κανονίζονται και λιγότερο από 40 πόντους. Στα ποτιστικά τα φυτά είναι πιο αραιά.Στη σπορά σε γραμμές αραιώνουμε επίσης και αφήνουμε σε κάθε σημείο που φύτρωσαν πολλά φύτρα 12 φυτά. Μετά το πρώτο σκάλισμα και αραίωμα ακολουθεί στα χωράφια, που χορταριάζουν και στα ποτιστικά και δεύτερο σκάλισμα. Τρίτο σκάλισμα σπάνια γίνεται. Παράχωμα δεν χρειάζεται.
Στα ποτιστικά ποτίζουμε τα νεαρά φυτά, μόλις αρχίσουν να μεσημεριάσουν. Δεν πρέπει να επισπεύσουμε το πρώτο πότισμα, αν δεν υπάρχει απόλυτη ανάγκη. Ποτίζουμε κάθε 15-20 μέρες ανάλογα με τη σύσταση του χωραφιού. Στην άνθηση κρατάμε τα πολλά νερά, για να δέσουν τα καρύδια.
Στα βαμβάκια με μεγάλη βλάστηση καλό είναι να κάνουμε μικρό κορφολόγημα στον κύριο βλαστό και στους πλαγινούς μόλις αρχίσουν να δένουν τα πρώτα καρύδια. Έτσι προκαλούμαι καλύτερο δέσιμο.Λίπανση βαμβακιού
Το βαμβάκι είναι εξαντλητικό φυτό. Δεν μένουν και πολλά φύλλα και στελέχη στο χωράφι για να επιστραφούν μερικά από τα θρεπτικά στοιχεία που απορρόφησε. Ο βαμπακόσπορος μαζεύεται. Τα φυτά που μένουν κόβονται ή ξεριζώνονται και πετιούνται έξω από το χωράφι. Χρειάζεται, για να δώσει καλές αποδόσεις και για να διατηρηθεί η γονιμότητα τού εδάφους, άφθονη λίπανση. Τα ποτιστικά βαμβάκια θέλουν πολύ. Στα ξερικά όμως καλό είναι να είμαστε επιφυλακτικοί.Σε όσα η βλάστηση είναι μεγάλη και το δέσιμο των καρυδιών πενιχρό, τότε καλό είναι να δώσουμε 4 μονάδες φωσφορικό. Όταν τα χωράφια καλλιεργούνται από χρόνια, θέλουν και άζωτο και φωσφορικό. Κάλιο έχουν όλα σχεδόν τα χωράφια. Όπου υπάρχει κοπριά ο συνδυασμός της με φωσφορικό είναι η καλύτερη λίπανση.Μάζεμα
Η άνθηση γίνεται σε 25-35 μέρες από τη σπορά και η έναρξη της ωρίμασης 55-70 μέρες από την άνθηση. Η άνθηση δεν είναι ταυτόχρονη σε όλο το φυτό. Συνεπώς και τα καρύδια δεν ωριμάζουν και δεν ανοίγουν όλα μαζί. Αρχίζουν πρώτα τα χαμηλά. Το μάζεμα γίνεται σε 2-4 χέρια. Στα ξερικά και στα πρώιμα ανοίγουν τα βαμβάκια από τις αρχές του Αυγούστου. Το μάζεμα ολοκληρώνεται τον Αύγουστο-Σεπτέμβρη. Στα ποτιστικά και όψιμα αρχίζει το μάζεμα από τα μέσα-τέλη του Σεπτέμβρη και διαρκεί ως τον Νοέμβρη και Δεκέμβρη ακόμη. Στα ξερικά συνεπώς η διάρκεια του μαζέματος είναι μικρότερη από τα ποτιστικά.Το μάζεμα πρέπει να γίνεται όταν ανοίγουν καλά τα καρύδια. Τότε εύκολα αποσπάται το βαμβάκι από αυτά. Ο εργάτης ή η εργάτρια πιάνει με τα δάκτυλα το βαμβάκι, το τραβάει και το αποσπάει από το καρύδι και το βάζει στο σάκο ή στην ποδιά που έχει μπροστά του. Προσέχει να μην παίρνει μαζί με το βαμβάκι και φύλλα ή μικρά κλωνιά (ξυλαράκια). Χρειάζεται επίσης μεγάλη προσοχή να μη μαζεύουμε το βαμβάκι με δροσιά και το σακιάζουμε βρεμένο. Θα ανάψει και θα χαλάσει. Αν θα είμαστε αναγκασμένοι να μάσουμε με δροσιά ή βρεμένο, τότε απλώνουμε το βαμβάκι να στεγνώσει.Οι ντόπιες ποικιλίες δεν ανοίγουν καλά και χρειάζεται κόπος και προσοχή περισσότερη για να αποσπάσουμε το βαμβάκι από τα καρύδια. Πολλές φορές μαζεύουν οι βαμβακοκαλλιεργητές το βαμβάκι μαζί με τα καρύδια που είναι μισάνοιχτα. Τα ξεραίνουν στον ήλιο για να ανοίξουν ή τα βάζουν σε φούρνο, που είναι λίγο ζεστός (μετά Το ξεφούρνισμα τού ψωμιού). Αυτό γίνεται στις ποικιλίες που δεν ανοίγουν εύκολα ή στις όψιμες ποικιλίες που δεν προφταίνουν να ωριμάσουν καλό και τα καρύδια δεν σκάνε.
Τέτοια όψιμα καρύδια σκάζουν, όταν φυσάνε ψυχροί ξεροί αέρηδες (ξεροβόρια). Εξασκημένες εργάτριες μαζεύουν πάνω από 32 όκ. βαμβάκι την ημέρα. Το πρώτο χέρι είναι καλύτερης ποιότητας. Το δεύτερο χέρι δίνει το περισσότερο βαμβάκι.
Το βαμβάκι, αφού το μασούμε και φροντίσουμε να μην έχει ξένες ύλες (φύλλα, κότσαλα, χώματα) και δροσιά υγρασία. Το βάζουμε στην αποθήκη σε μεγάλους σωρούς ή το σακιάζουμε σε μεγάλα τσουβάλια.Αποδόσεις βαμβακιού
Κάθε στρέμμα ξερικό βαμβάκι δίνει 30-100 όκ. σπόρο βαμβάκι. Κάθε ποτιστικό 80-250 οκάδες. Το σύσπορο βαμβάκι δίνει 30-45% καθαρό βαμβάκι, ανάλογα με την ποικιλία τού βαμβακιού, και 70-55% σπόρο. Στο μέσον όρο δίνει 1 βαμβάκι 2 σπόρο.Εχθροί και ασθένειες του βαμβακιούΈντομα:
α) Το ρόδινο σκουλήκι: Στις αρχές του καλοκαιριού φαίνεται μια πεταλούδα καστανή, μάκρος μισό πόντο και φάρδος με τα φτερά ανοιχτά 2 πόντους. Γεννάει τα αυγά της πάνω στα τρυφερά καρύδια. Σε 3-8 μέρες βγαίνει μικρή κάμπια άσπρο κίτρινη με κεφάλι καστανό. Τρυπάει τα καρύδια, μπαίνει μέσα, τρώει τις τρυφερές βαμπακοκλωστές και στο τέλος τον σπόρο.Καταπολέμηση

  • Επειδή το σκουλήκι διατηρείται κυρίως στο βαμπακόσπορο, πρέπει να γίνεται απολύμανση. Γίνεται απολύμανση όχι μόνο του βαμπακόσπορου, που θα χρησιμοποιηθεί για τη σπορά, άλλα και αυτό πού θα διατεθεί στην κτηνοτροφία ή τη σπορελαιουργία, αν η διάθεσή του δεν έχει γίνει τούς χειμερινούς μήνες και θα έμεινε στις αποθήκες μετά τον Απρίλη. Επίσης απαγορεύεται να μείνει μετά τον Απρίλη ξεκόκκιστο βαμβάκι. Επίσης στα εργοστάσια εκκοκκισμού επιβάλλουν τη διατήρηση συρματοπλεγμάτων στα παράθυρα-πόρτες με ανοίγματα 1 X 1 χιλιοστό για να μη βγαίνουν έξω οι πεταλούδες.
    Η απολύμανση γίνεται με ειδικά μηχανήματα στα εκκοκκιστήρια βαμβακιού. Σκοτώνεται το σκουλήκι με θερμότητα ή με δηλητήρια. Κάθε σπόρος πού θα κυκλοφορεί πρέπει να είναι εγγυημένος.
  • Να προτιμάμε τις πρώιμες ποικιλίες, πού προσβάλλονται λιγότερο. Οι όψιμες παθαίνουν τις μεγάλες ζημιές. Τα πολλά σκουλήκια ζουν μετά τον Αύγουστο.
  • Να κόβουμε όλα τα βλαμμένα ή πράσινα καρύδια, πού έχουν μείνει στις βαμβακιές και να τα καίμε.
  • Κατόπιν να ξεριζώνουμε τα βαμπακόφυτα και να τα καίμε.
  • Το σκουλήκι προσβάλλει και τις μπάμιες. Να υπάρχει κήπος με μπάμιες κοντά στο βαμβάκι μας να καταστρέψουμε όλα τα φυτά τής μπάμιας, για να μην έχει το σκουλήκι καταφύγιο για το χειμώνα.
    Το καθάρισμα των βαμπακοχωραφιών πού έπαθαν προσβολή από ρόδινο σκουλήκι πρέπει να γίνεται γενικό από’ όλους τούς βαμβακοκαλλιεργητές.

    • β) Το σκουλήκι των καρυδιών. Ο ανθονόμος του βαμβακιού: Είναι κι αυτό φοβερός εχθρός του βαμβακιού. Είναι ένα μικρό σκαθάρι, με χρώμα γκρίζο σκούρο, με μικρό ρόγχος και μάκρος 3-8 χιλιοστά. Μόλις μπουμπουκιάσουν τα λουλούδια ή δέσουν τα καρύδια, το σκαθάρι αυτό τα τρυπάει και γεννάει μέσα τ’ αυγά του, από τα όποια γίνονται κάμπιες. Τα μπουμπούκια πέφτουν. Τα καρύδια δεν πέφτουν, αλλά χάνουν τη ζωηράδα τους, ξεθωριάζουν και σκάζουν. ΟΕ κάμπιες τρέφονται από τις σάρκες του καρυδιού, γίνονται μέσα νύμφες και κατόπιν πάλι σκαθάρι (τέλειο έντομο) πού τρυπάει τις φλούδες και βγαίνει έξω για να ξαναγεννήσει και επαναληφθεί άλλη γενεά. “Έχει 5 γενεές από το Μάη ως το Δεκέμβρη.Καταπολέμηση

  • Να σπέρνουμε όσο μπορούμε πρώιμα.
  • Να προτιμάμε πρώιμες ποικιλίες.
  • Να επιταχύνουμε τη βλάστηση για ν’ αναπτύσσονται γρήγορα τα φυτά.
  • Να ξεριζώνουμε και να καίμε τα βαμπακόφυτα των χωραφιών πού έχουν προσβληθεί.
  • Να οργώνουμε αμέσως, μετά το μάζεμα, το βαμπακοχώραφο.
  • Να μαζεύουμε τα βλαμμένα μπουμπούκια και τα καρύδια και να τα καίμε.
  • Να αλλάζουμε καλλιέργεια.
  • Να ραντίζουμε με τα κατάλληλα φάρμακα

    • γ) Η μελίγκρα: Προσβάλλει τούς τρυφερούς βλαστούς και τα φύλλα. Πολλαπλασιάζεται ταχύτατα. Κάνει μεγάλες ζημιές.Καταπολέμηση
    Ραντίζουμε ή σκονίζουμε με νικοτίνη, ροτενόνη, εξαχλωριούχα, κλπ.Αρρώστιες:
    Άνθρακας. Προκαλείται από ένα μύκητα. Προσβάλλονται κυρίως τα καρύδια και κατόπιν τα φύλλα και οι βλαστοί. Παρουσιάζονται πάνω στα καρύδια βούλες κοκκινωπές, πού γίνονται κατόπιν γκρίζες ή σκούρες ροζ. Τα καρύδια δεν ανοίγουν. Η προσβολή προχωρεί και στους σπόρους. Το φυτό μένει καχεκτικό και ξεραίνεται.
    Σοβαρές ζημιές γίνονται στις πρώιμες προσβολές. Επίσης στις βαμπακοφυτεΐες πού έχουν πολλή υγρασία.Καταπολέμηση

  • Καθάρισμα τού βαμπακοχωραφιού από τα βαμπακόφυτα.
  • Μετριασμός των ποτισμάτων.
  • Αλλαγή καλλιέργειας.
  • Απολύμανση του σπόρου με σουμπλιμέ. Διαλύουμε 40 δράμια σουμπλιμέ σε 100 οκ. νερό. Βουτάμε το βαμπακόσπορο επί 1 ώρα στο διάλυμα.

    • Το άρθρο Βαμβάκι: σπορά φύτεμα καλλιέργεια εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

    ]]>     https://do-it.gr/%ce%b2%ce%b1%ce%bc%ce%b2%ce%ac%ce%ba%ce%b9-%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%ac-%cf%86%cf%8d%cf%84%ce%b5%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1/feed/ 0     Συγκριτική αξιολόγηση πέντε ειδών σιταριού https://do-it.gr/%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%80%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b5-%ce%b5%ce%b9%ce%b4%cf%8e%ce%bd-%cf%83%ce%b9/ https://do-it.gr/%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%80%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b5-%ce%b5%ce%b9%ce%b4%cf%8e%ce%bd-%cf%83%ce%b9/#respond Mon, 10 Nov 2014 00:00:00 +0000 https://do-it.gr/%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%80%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b5-%ce%b5%ce%b9%ce%b4%cf%8e%ce%bd-%cf%83%ce%b9/ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Το μονόκοκκο σιτάρι (Triticum monococcum L.), το δίκοκκο σιτάρι (Triticum dicoccum Schrank ex Schübler) και το σιτάρι σπέλτα (Triticum spelta), αποτελούν κάποια από τα πρώτα είδη σιτηρών που καλλιεργήθηκαν κατά την αρχαιότητα για τη διατροφή του ανθρώπου (Jones et al., 2000, Βαλαμώτη, 2009). Πρόκειται για είδη με «ντυμένο» σπόρο τα οποία τα τελευταία χρόνια ... Περισσότερα

    Το άρθρο Συγκριτική αξιολόγηση πέντε ειδών σιταριού εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

    ]]>     ΕΙΣΑΓΩΓΗ

    Το μονόκοκκο σιτάρι (Triticum monococcum L.), το δίκοκκο σιτάρι (Triticum dicoccum Schrank ex Schübler) και το σιτάρι σπέλτα (Triticum spelta), αποτελούν κάποια από τα πρώτα είδη σιτηρών που καλλιεργήθηκαν κατά την αρχαιότητα για τη διατροφή του ανθρώπου (Jones et al., 2000, Βαλαμώτη, 2009). Πρόκειται για είδη με «ντυμένο» σπόρο τα οποία τα τελευταία χρόνια είχαν εκτοπισθεί από την καλλιέργεια λόγω των χαμηλών αποδόσεων τους και της μεγαλύτερης απαιτούμενης κατεργασίας του σπόρου μετά τη συγκομιδή σε σχέση με το μαλακό (T. aestivum L.) και το σκληρό σιτάρι (T. durum).

    Τα τελευταία χρόνια, η αύξηση της ζήτησης για παραδοσιακά και φυσικά τρόφιμα, ανανέωσε το ενδιαφέρον για τα «ντυμένα» σιτάρια (Κορπέτης, 2013). Αυτό το συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον ώθησε στη διεξαγωγή της παρούσας μελέτης και στην αξιολόγηση των ειδών αυτών ως προς τα αγροκομικά και τα τεχνολογικά χαρακτηριστικά σε συνθήκες αγρού.

    Για την καλύτερη κατανόηση της σύγκρισης, τα πέντε είδη κατηγοριοποιούνται ως εξής:

    1. Σκληρό Σιτάρι (Triticum durum, π.χ. ποικιλία “Μεξικάλι”) 

    2. Μαλακό Σιτάρι (Triticum aestivum, π.χ. ποικιλία “Γεκόρα”) 

    3. Δίκοκκο Σιτάρι (Triticum dicoccum) – γνωστό και ως “ζειά” ή “farro” 

    4. Σιτάρι Σπέλτα (Triticum spelta) – “ντυμένο” σιτάρι 

    5. Μονόκοκκο Σιτάρι (Triticum monococcum) – γνωστό και ως “einkorn” 

    📊 Συγκριτική Αξιολόγηση

     
     
    Χαρακτηριστικό Σκληρό & Μαλακό Σιτάρι (Σύγχρονα) Μονόκοκκο Σιτάρι Δίκοκκο Σιτάρι & Σπέλτα
    Απόδοση σε Καρπό (g/m²) Υψηλή (480 – 508)  Πολύ χαμηλή (76,8)  Ενδιάμεση 
    Αριθμός Κόκκων/Στάχυ Πολλοί (33-36)  Λίγοι (11)  Μέτριος 
    Περιεκτικότητα σε Πρωτεΐνη Χαμηλότερη (13-14%)  Πολύ Υψηλή (19-22%)  Υψηλή (19-22%) 
    Ποιότητα Γλουτένης Φυσιολογική  Διαρρέουσα (ακατάλληλη για ψωμί)  Υψηλή τιμή (ειδικά στο Σπέλτα) 
    Θρεπτική Αξία (Ιχνοστοιχεία) Χαμηλότερη συγκέντρωση  Πλούσιο σε Zn (ψευδάργυρο)  Πλούσιο σε Zn (ψευδάργυρο) 
    Κόκκοι Ελεύθεροι (εύκολο αλώνισμα)  “Ντυμένοι” (σπόρος με φλοιό)  “Ντυμένοι” (σπόρος με φλοιό) 

    🌾 Ερμηνεία Αποτελεσμάτων & Κριτήρια Επιλογής

    Η επιλογή του κατάλληλου είδους εξαρτάται από τον στόχο της καλλιέργειας. Αναλυτικότερα:

    • Για Εμπορική Καλλιέργεια Υψηλής Απόδοσης: Τα σύγχρονα σκληρά και μαλακά σιτάρια (όπως Μεξικάλι ή Γεκόρα) είναι η μόνη ενδεδειγμένη λύση. Η υψηλή τους παραγωγικότητα (480-508 g/m²) και η ευκολία αλωνίσματος τα καθιστούν οικονομικά βιώσιμα για μαζική παραγωγή. Ποικιλίες όπως Achille, Ramirez ή Θράκη προσφέρουν σταθερότητα και αντοχή .

    • Για Βιολογική Καλλιέργεια ή Παραγωγή Υψηλής Διατροφικής Αξίας: Τα αρχαία “ντυμένα” σιτάρια (Μονόκοκκο, Δίκοκκο, Σπέλτα) υπερέχουν. Παρά τη χαμηλή απόδοση, συγκεντρώνουν υψηλές τιμές πώλησης λόγω της θρεπτικής τους πυκνότητας. Η περιεκτικότητά τους σε πρωτεΐνη (19-22%) είναι εντυπωσιακά υψηλότερη από τα σύγχρονα σιτάρια, ενώ είναι και πλούσια σε ιχνοστοιχεία όπως ο ψευδάργυρος (Zn) .

    • Για Αρτοποίηση & Ζυμαρικά:

      • Ζυμαρικά: Το σκληρό σιτάρι είναι απαραίτητο λόγω του υαλώδους ενδοσπερμίου του, που δίνει την χαρακτηριστική χρυσαφένια όψη και την “δύναμη” στο ζυμαρικό .

      • Ψωμί: Το μαλακό σιτάρι και το Σπέλτα είναι κατάλληλα. To Σπέλτα έχει υψηλή τιμή γλουτένης, που βοηθά στο φούσκωμα του ψωμιού. Αντίθετα, το μονόκοκκο έχει “διαρρέουσα” γλουτένη, που σημαίνει ότι η ζύμη δεν συγκρατεί τα αέρια και είναι ακατάλληλη για την παραγωγή φουσκωτού ψωμιού, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άλλες παρασκευές .

     

    Η συγκριτική αξιολόγηση πέντε ειδών σίτου αναφέρεται συνήθως σε μια γνωστή ελληνική μελέτη (από το 2014 περίπου, με δημοσίευση σε συνέδριο και σχετικά άρθρα), όπου συγκρίθηκαν πέντε διαφορετικά είδη/τύποι σίτου ως προς αγρονομικά και τεχνολογικά χαρακτηριστικά σε συνθήκες αγρού.Τα πέντε είδη που συγκρίθηκαν ήταν:
    1. Μονόκοκκο σιτάρι (Einkorn – Triticum monococcum)
    2. Δίκοκκο σιτάρι (Emmer / Δίκοκκο – Triticum dicoccum)
    3. Σιτάρι σπέλτα (Spelt – Triticum spelta)
    4. Σκληρό σιτάρι (Durum wheat – Triticum durum, π.χ. ποικιλία Mexicali)
    5. Μαλακό σιτάρι (Common / Bread wheat – Triticum aestivum, π.χ. ποικιλία Yecora / Γεκόρα)

    Αυτά τα είδη αντιπροσωπεύουν τα «αρχαία/ντυμένα» σιτάρια (1-3) σε σύγκριση με τα σύγχρονα καλλιεργούμενα (4-5).Κύρια συμπεράσματα από τη συγκριτική αξιολόγηση

    • Απόδοση σε καρπό (g/m²)
      Τα σύγχρονα είδη υπερτερούν κατά πολύ:
      • Μαλακό σιτάρι & Σκληρό σιτάρι → ~480–508 g/m²
      • Τα ντυμένα (μονόκοκκο, δίκοκκο, σπέλτα) → πολύ χαμηλότερα (76–250 g/m² περίπου)
        Το μονόκοκκο είχε τη χαμηλότερη απόδοση (~77 g/m²).
    • Αριθμός κόκκων ανά στάχυ
      Σύγχρονα: 33–36 κόκκοι/στάχυ
      Ντυμένα: πολύ λιγότεροι (π.χ. μονόκοκκο ~11 κόκκοι/στάχυ)
    • Βάρος κόκκων ανά στάχυ
      Σύγχρονα: ~1,27–1,34 g
      Ντυμένα: χαμηλότερο
    • Τεχνολογικά / ποιοτικά χαρακτηριστικά (πρωτεΐνη, Βάρος Χιλίων Κόκκων – ΒΧΚ, υαλώδεις κόκκοι κ.λπ.)
      Τα αρχαία/ντυμένα σιτάρια (ιδίως μονόκοκκο & δίκοκκο) υπερτερούν συνήθως σε:
      • Περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη (συχνά >14–16%)
      • Μικροστοιχεία (Zn, Fe, Mg)
      • Αντιοξειδωτικά / φαινολικές ενώσεις
      • Διατροφική αξία (υψηλότερη σε φυτικές ίνες, λιγότερο γλουτένη σε ορισμένα)

      Τα σύγχρονα (μαλακό & σκληρό) υπερτερούν σε απόδοση, ευκολία επεξεργασίας (γυμνός σπόρος) και βιομηχανική χρήση (ψωμί, ζυμαρικά).

    Πίνακας σύγκρισης (ενδεικτικός – βασισμένος σε τυπικές τιμές από ελληνικές μελέτες)

    Είδος Σίτου
    Απόδοση (σχετική)
    Πρωτεΐνη (%)
    Διατροφική Αξία
    Αντοχή σε καταπονήσεις
    Χρήση σήμερα
    Ευκολία Κατεργασίας
    Μονόκοκκο (Einkorn)
    ★☆☆☆☆
    ★★★★★
    ★★★★★
    ★★★★☆
    Βιολογικά/υγιεινά
    ★☆☆☆☆ (ντυμένο)
    Δίκοκκο (Emmer)
    ★★☆☆☆
    ★★★★☆
    ★★★★☆
    ★★★★☆
    Παραδοσιακά προϊόντα
    ★★☆☆☆
    Σπέλτα (Spelt)
    ★★☆☆☆
    ★★★★☆
    ★★★★☆
    ★★★☆☆
    Ψωμί, μπύρα
    ★★☆☆☆
    Σκληρό (Durum)
    ★★★★☆
    ★★★☆☆
    ★★★☆☆
    ★★★☆☆
    Ζυμαρικά
    ★★★★★ (γυμνός)
    Μαλακό (Aestivum)
    ★★★★★
    ★★★☆☆
    ★★★☆☆
    ★★★☆☆
    Ψωμί, αρτοποιία
    ★★★★★

    ★ = σχετική βαθμολογία (5 = καλύτερο)Εικόνες για καλύτερη κατανόηση

    Κατά την καλλιεργητική περίοδο 2013-14 στο Αγρόκτημα του Ινστιτούτου Σιτηρών στη Θέρμη, πραγματοποιήθηκε πείραμα αγρού με πέντε είδη σιτηρών (T. durum, ποικιλία Μεξικάλι, T. aestivum, ποικιλία Γεκόρα, T. spelta, T. dicoccum και T. monococcum).Το πειραματικό σχέδιο που εφαρμόστηκε ήταν αυτό των πλήρων τυχαιοποιημένων ομάδων (RCB) με 4 επαναλήψεις. Καταγράφηκε η απόδοση και μετρήθηκαν μορφολογικά χαρακτηριστικά του στάχυ (μήκος στάχυ, αριθμός σταχυδίων, αριθμός κόκκων και βάρος κόκκων ανά στάχυ).

    Μετρήθηκαν τεχνολογικά χαρακτηριστικά όπως το βάρος χιλίων κόκκων (ΒΧΚ), το ποσοστό των υαλωδών κόκκων (%), η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη (μέθοδος Kjeldahl), σε λίπος (μέθοδος Soxhlet), σε ανόργανα στοιχεία και υδατάνθρακες, καθώς και ο δείκτης γλουτένης και η τιμή καθίζησης. Τέλος, αναλύθηκε η περιεκτικότητα των μακροστοιχείων P, K, Ca και Mg και των ιχνοστοιχείων B, Mn, Zn, Fe και Cu.

    ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

    Από την παρούσα μελέτη διαπιστώθηκε ότι το μονόκοκκο σιτάρι είχε τη μικρότερη απόδοση σε καρπό (76,8 g/m2) και το μικρότερο αριθμό κόκκων ανά στάχυ (11,0 κόκκοι). Αντίθετα, οι υψηλότερες τιμές απόδοσης (480,8 και 507,8 g/m2), αριθμού κόκκων (33,8 και 35,9) και βάρος κόκκων/στάχυ (1,34 και 1,27 g) καταγράφηκαν στις ποικιλίες των καλλιεργούμενων σιτηρών 

    Ως προς τις φυσικοχημικές ιδιότητες διαπιστώθηκε ότι το μονόκοκκο σιτάρι έχει αλευρώδεις κόκκους, ενώ στο δίκοκκο και το σπέλτα το υψηλότερο ποσοστό των κόκκων ήταν υαλώδεις .Στα καλλιεργούμενα είδη, μαλακό και σκληρό σιτάρι, καταγράφηκαν χαμηλότερες τιμές πρωτεΐνης (13 και 14%) σε σχέση με τα «ντυμένα» είδη σιτηρών, όπου οι τιμές κυμάνθηκαν από 19 έως 22%.

    Επίσης, στο σιτάρι σπέλτα καταγράφηκε η υψηλότερη τιμή γλουτένης, ενώ η γλουτένη στο μονόκοκκο ήταν διαρρέουσα όπως και ο αντίστοιχος δείκτης γλουτένης .

    Τέλος αξίζει να σημειωθεί ότι στο μονόκοκκο σιτάρι και στο σπέλτα καταγράφηκαν οι υψηλότερες τιμές συγκέντρωσης Zn, που αποτελεί σημαντικό θρεπτικό ιχνοστοιχείο για τη διατροφή του ανθρώπου 

    ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

    • Διαπιστώθηκε ότι τα τρία είδη «ντυμένων» σιτηρών παρουσιάζουν σημαντικά χαμηλότερη αποδοτικότητα σε σχέση με τα σύγχρονα καλλιεργούμενα είδη μαλακού και σκληρού σιταριού.
    • Η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη είναι υψηλότερη στους σπόρους των «ντυμένων» σιτηρών σε σχέση με τα είδη του σκληρού και του μαλακού σιταριού.
    • Σε όλα τα είδη σιτηρών καταγράφηκε γλουτένη με τη διαφορά ότι στο μονόκοκκο σιτάρι η γλουτένη ήταν διαρρέουσα.
    • Το μονόκοκκο και το σιτάρι σπέλτα είναι πλούσια σε ιχνοστοιχεία και ιδιαίτερα σε Zn.

    ✏️ Συμπέρασμα

    Δεν υπάρχει “καλύτερο” σιτάρι, παρά μόνο το καταλληλότερο για τον σκοπό σας.

    • Επιλέξτε σύγχρονες ποικιλίες για υψηλή παραγωγή και εμπορική εκμετάλλευση.

    • Επιλέξτε αρχαίες ποικιλίες για εξειδικευμένες αγορές (βιολογικά, υγιεινή διατροφή), αποδεχόμενοι τη χαμηλότερη απόδοση ως αντάλλαγμα για την υψηλή προστιθέμενη αξία και θρεπτική ποιότητα .

    Για περαιτέρω διερεύνηση, μπορείτε να αναζητήσετε μελέτες του Ινστιτούτου Σιτηρών (ΕΛΓΟ “Δήμητρα”) ή διδακτορικές διατριβές σχετικά με την αξιολόγηση ποικιλιών σε συνθήκες μειωμένων εισροών .

    ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

    Βαλαμώτη Σουλτάνα-Μαρία, 2009. Η αρχαιοβοτανική έρευνα της διατροφής στην προϊστορική Ελλάδα, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 224 σελ. Jones G., Valamoti S. and Charles M. 2000. Early crop diversity: a “new” glume wheat from northern Greece. Veget. Hist. Archaeobot. 9. Pp. 133-146. Κορπέτης Ε. 2013. Η ζειά από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Διαθέσιμο διαδικτυακά: http://www.cerealinstitute.gr/index.php/el/antikeimena/sitari/589-zeiaΠηγή: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΡΠΕΤΗΣ, ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ Γ. ΝΙΝΟΥ, ΜΑΡΙΑ ΗΡΑΚΛΗ
    Ινστιτούτο Σιτηρών, ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ» ΤΘ 60458, 57001, Θέρμη-Θεσσαλονίκη, http://www.cerealinstitute.gr E-mail επικοινωνίας: lisaninou@yahoo.com       

    Το άρθρο Συγκριτική αξιολόγηση πέντε ειδών σιταριού εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

    ]]>     https://do-it.gr/%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%80%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%b5-%ce%b5%ce%b9%ce%b4%cf%8e%ce%bd-%cf%83%ce%b9/feed/ 0     Παραδοσιακές ποικιλίες και βελτίωση του σιταριού στην Ελλάδα https://do-it.gr/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b2%ce%b5%ce%bb%cf%84%ce%af%cf%89%cf%83%ce%b7/ https://do-it.gr/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b2%ce%b5%ce%bb%cf%84%ce%af%cf%89%cf%83%ce%b7/#comments Tue, 04 Nov 2014 00:00:00 +0000 https://do-it.gr/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b2%ce%b5%ce%bb%cf%84%ce%af%cf%89%cf%83%ce%b7/ Τ.Spelta,Τ.dicoccum,Τ.monococcum,ποικ.Γεκόρα,ποικ.Μεξικάλι. Συγκριτική αξιολόγηση ως προς αγροκομικά και τεχνολογικά χαρακτηριστικά τουςΗ καλλιέργεια των σιτηρών στην αρχαία Ελλάδα Η ανάπτυξη της γεωργίας στον ελλαδικό χώρο, όπως προσδιορίζεται από τις αρχαιοβοτανικές έρευνες, σημειώνεται από την 7η χιλιετία π.Χ. Τα πρώτα σιτηρά που καλλιεργήθηκαν ήταν το μονόκοκκο (T. monococcum L.), το δίκοκκο (T. dicoccum Schrank exSchübler) και το T. ... Περισσότερα

    Το άρθρο Παραδοσιακές ποικιλίες και βελτίωση του σιταριού στην Ελλάδα εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

    ]]>     Τ.Spelta,Τ.dicoccum,Τ.monococcum,ποικ.Γεκόρα,ποικ.Μεξικάλι.
    Συγκριτική αξιολόγηση ως προς αγροκομικά και τεχνολογικά χαρακτηριστικά τουςΗ καλλιέργεια των σιτηρών στην αρχαία Ελλάδα
    Η ανάπτυξη της γεωργίας στον ελλαδικό χώρο, όπως προσδιορίζεται από τις αρχαιοβοτανικές έρευνες, σημειώνεται από την 7η χιλιετία π.Χ. Τα πρώτα σιτηρά που καλλιεργήθηκαν ήταν το μονόκοκκο (T. monococcum L.), το δίκοκκο (T. dicoccum Schrank exSchübler) και το T. timopheevi (Zhuk.) Zhuk. (ντυμένα σιτάρια), το μαλακό (T. aestivum L.) και το σκληρό σιτάρι (T. durum Desf.) (γυμνόσπερμα σιτάρια), το δίστοιχο (Hordeum vulgare f. distichon) και το εξάστοιχο κριθάρι (H. vulgare f. hexastichon) (ντυμένο και γυμνόσπερμο). Αργότερα, στην Εποχή του Χαλκού (3000-1200 π.Χ.) εμφανίζονται το σιτάρι σπέλτα (T. spelta L.) (ντυμένο) και το κεχρί (Panicum miliaceum). Η επικράτηση των ντυμένων σιταριών συνεχίζεται και κατά την Εποχή του Χαλκού, με κυρίαρχο είδος το μονόκοκκο σιτάρι, ιδιαίτερα σε νεολιθικές θέσεις της Βόρειας Ελλάδας (Jones et al., 2000, Βαλαμώτη, 2009, ΙΜΕ, 2014).Στους ιστορικούς χρόνους που ακολουθούν, τα σιτηρά ή σιτώδη κατά το Θεόφραστο ή cerealia στα λατινικά κατά τον Πλίνιο που καλλιεργούνταν κυρίως στον ελλαδικό χώρο ήταν ο πυρός (σιτάρι) και η κριθή (κριθάρι) και δευτερευόντως η όλυρα, η τίφη, ο κέγχρος (κεχρί), η ζειά.Παραδοσιακές ποικιλίες σιταριούΟ Γρηγόριος Παλαιολόγος (1833) περιγράφει δύο κύρια είδη σιταριού που καλλιεργούνταν στην Ελλάδα, το Κοκκινοσίταρο ή Χονδροσίταρο ή Μαυρογένι ή Μαυραγάνι που σπέρνονταν στις πεδινές θέσεις και το Ασπροσίταρο ή Ψιλοσίταρο, το οποίο στην Αρκαδία ονομάζεται Ζουλίτσα, στη Φωκίδα Ραπσάνι, στην Αττική Γραμμένι, στην Κόρινθο και στην Αχαΐα Βλαχοσίταρο και σπέρνονταν στα ψηλότερα και ορεινά μέρη. Λιγότερο σημαντικές ποικιλίες σιταριού που καλλιεργούνταν τότε ήταν, στο Αιγαίο στις υψηλές θέσεις το Κροκοδειλοσίταρο και στα χαμηλά μέρη το Φραγκοσίταρο, στην Αθήνα το Δεβέτισι (καμηλοδόντι), στον Ωρωπό ένα τρίστιχο και στρογγυλόκοκκο σιτάρι, στην Αχαΐα και την Ακαρνανία ο Γκρινιάς.Το 1914 ο Παναγιώτης Γεννάδιος (1959) καταγράφει τις ποικιλίες μαλακού σιταριού Ρουσσιά ή Ασπροσίταρο, Ψιλοσίταρο, Ζουλίτσα (Αρκαδίας), Ραψάνι (Θεσσαλίας και Φωκίδος), Γραμμένο (Αττικής), Βλαχοσίταρο (Κορινθίας, Αχαΐας), Ακανθιώτικο (Κύπρου) και τις ποικιλίες σκληρού σιταριού Δεβές, Μαυραγάνι ή Μαυρογένι (Μαυροθέρι στην Κύπρο).Το 1919 ο Παπαγεωργίου αναφέρει ότι ανάμεσα σε πολλές ποικιλίες που καλλιεργούνταν τότε στην Ελλάδα ήταν το Διμήνι ή Τριμήνι. Επίσης είχαν εισαχθεί και καλλιεργούνταν μερικά «ξενικά» σιτάρια, όπως το Γαλλικό απλάγιαστο Βιλμορέν, το Ιταλικό, το Πολωνικό και το Αμερικανικό.Ο Θεοδόσιος Μελάς (1922) στη σιταρογραφία του ακολουθώντας τη μελέτη του Henry de Vilmorin (1880) περιγράφει τις ποικιλίες μαλακού σιταριού Ραψάνι και Γκρινιά, τις ποικιλίες καμπυλόσπερμου ή ημίσκληρου σιταριού Αρναούτ και Μαυραγάνι και τις ποικιλίες σκληρού σιταριού Ντεβές και Τριμήνι.Το 1929, ο Ιωάννης Παπαδάκης, Διευθυντής του Ινστιτούτου Καλλιτερεύσεως Φυτών (σήμερα Ινστιτούτο Σιτηρών), από τα μίγματα σπόρων σιταριού που καλλιεργούνταν στους ελληνικούς αγρούς διέκρινε και ξεχώρισε 87 τύπους σιταριού. Στη συνέχεια ακολουθώντας την κατάταξη που πρότεινε το 1921 ο John Percival, η οποία βασίστηκε κυρίως στα μορφολογικά χαρακτηριστικά των φυτών, κατέταξε και περιέγραψε λεπτομερώς όλο το εγχώριο γενετικό υλικό σιταριού.Το γενετικό υλικό διαιρέθηκε σε τρεις ομίλους, του Μονόκοκκου, του Δίκοκκου και του Σίτου Σπέλτα. Στον πρώτο όμιλο του Μονόκοκκου Σίτου, βρήκε μόνο έναν τύπο (Καπλουτζάς). Στο δεύτερο όμιλο του Δίκοκκου Σίτου, διέκρινε τέσσερις Φυλές: του Δίκοκκου, του Πολωνικού, του Σκληρού και του Υβώδους Σίτου. Στην πρώτη Φυλή δε βρήκε κάποιο τύπο στην Ελλάδα, στη δεύτερη μία βοτανική ποικιλία με έναν τύπο (Λεβέντης Πελοποννήσου), στην τρίτη 14 βοτανικές ποικιλίες με 44 τύπους και στην τέταρτη 12 βοτανικές ποικιλίες με 17 τύπους. Στον τρίτο όμιλο του Σίτου Σπέλτα, διέκρινε τρεις Φυλές: του Σπέλτα, του Κοινού και του Συμπαγούς Σίτου, από τις οποίες μόνο η Φυλή του Κοινού Σίτου είχε παρουσία στην Ελλάδα με 9 βοτανικές ποικιλίες και 17 τύπους (Πίνακας 1).Πίνακας 1. Ελληνικοί πληθυσμοί μαλακού σιταριού, όπως τους κατέγραψε ο Παπαδάκης (1929)

    Βοτανική Ποικιλία

    Τύπος

    Vulgare graecum

    Κατράνιτσα, Πάρου

    Vulgare erythrospermum

    Αραιός Γκρινιάς, Συμπαγής Γκρινιάς, Κιζελτζές

    Vulgare meridionale

    Μυκόνου

    Vulgare hostianum

    Σκυλοπετρίτης

    Vulgare erythroleucon

    Ζουλίτσα Κοζάνης

    Vulgare ferrugineum

    Τσουγκριάς

    Vulgare albidum

    Άσπρος Τσιούλος, Κουτρουλιάς Ιωαννίνων,

    Μαλακός Σερρών, Κιζελτζές Ρουμανίας

    Vulgare lutescens

    Κουτρουλιάς Τυρνάβου, Κουτερλίτσα Κατερίνης

    Vulgare alborubrum

    Σιουτάρκα, Ινελή

    Η βελτίωση του σιταριού στην Ελλάδα-Ινστιτούτο Σιτηρών
    Το 1923 σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη της βελτίωσης του σιταριού στην Ελλάδα, όταν ο Ιωάννης Παπαδάκης (1903-1996) εγκατέστησε τα πρώτα πειράματα αξιολόγησης διαφόρων εγχωρίων και ξένων ποικιλιών σιταριού, σε τέσσερις περιοχές της χώρας. Το Μάρτιο του 1924 αποφασίσθηκε από το Υπουργείο Γεωργίας η ίδρυση του «Ειδικού Σταθμού Καλλιτερεύσεως Φυτών» με έδρα τη Λάρισα και το 1924-1925 το πρόγραμμα αξιολόγησης του σιταριού επεκτάθηκε σε εννέα περιοχές, με την αξιολόγηση μεγάλου αριθμού εγχώριων και ξένων ποικιλιών, με κορυφαίες τις ποικιλίες Κανβέρρα, Μεντάνα, Ριέτι και Κολόνια που προωθήθηκαν στην καλλιέργεια με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Το 1927 μεταφέρθηκε ο Σταθμός στη σημερινή θέση του Ινστιτούτου Σιτηρών στη Θεσσαλονίκη, ενώ αναπτύχθηκε δίκτυο Υποσταθμών στις κυριότερες σιτοπαραγωγικές περιοχές της χώρας (Λάρισα, Άγιος Μάμας Χαλκιδικής, Σέρρες, Πτολεμαΐδα, Μεσσαρά Κρήτης κλπ.). Το 1931 ο Σταθμός μετονομάσθηκε σε «Ινστιτούτο Καλλιτερεύσεως Φυτών» με κύριο αντικείμενο έρευνας τη βελτίωση των φυτών και ειδικότερα του σιταριού (Παπαδάκης, 1933) και το 1961 πήρε τη σημερινή του ονομασία «Ινστιτούτο Σιτηρών».H παραγωγή σιταριού για την κάλυψη των αναγκών της χώρας αποτελούσε στόχο πρώτης προτεραιότητας. Έτσι, εκτός από την εισαγωγή ξένων ποικιλιών από χώρες με παρόμοιες εδαφοκλιματικές συνθήκες, άρχισε από το 1923 και η δημιουργία νέων ποικιλιών σιταριού χρησιμοποιώντας ως γενετικό υλικό (γονείς) τόσο τις εγχώριες ποικιλίες όσο και αυτές του εξωτερικού. Οι διάφοροι υποσταθμοί χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση των νέων ποικιλιών σε διάφορα περιβάλλοντα. Το πρόγραμμα αυτό έδωσε πολύ καλά αποτελέσματα και οι νέες ποικιλίες είχαν πολύ μεγάλες αποδόσεις με συνέπεια σύντομα η Ελλάδα να αυξήσει θεαματικά την παραγωγή σιταριού και το 1957 να καλύψει τις ανάγκες (σιτάρκεια) παρά τη μείωση των καλλιεργουμένων εκτάσεων με σιτάρι. Οι νέες δημιουργίες προωθήθηκαν στην παραγωγή με ελληνικά ονόματα, όπως Λήμνος, Ερέτρεια, Ξυλόκαστρο, Μυκήναι, ’Άργος, Μίνως, αλλά και γενεαλογικούς αριθμούς, όπως 3130, 31323, 31327. Παράλληλα ο Παπαδάκης δημιούργησε οικολογικούς χάρτες της Ελλάδας, προωθώντας την καλλιέργεια συγκεκριμένων ποικιλιών ανάλογα με το έδαφος και το κλίμα κάθε περιοχής (Σχήμα 1). Επιστέγασμα όλων αυτών των προσπαθειών ήταν η σιτάρκεια που επιτεύχθηκε το 1957 (Κοκολιός, 1959). Βασικός παράγοντας αποτέλεσε το γεγονός ότι οι βελτιωμένες ποικιλίες του Ινστιτούτου από 21% της καλλιεργούμενης με σιτάρι έκτασης στην Ελλάδα το 1931, έφθασαν να καλλιεργούνται στο 31% το 1939 και στο 60% το 1952. Η ωφέλεια αυτής της επέκτασης ήταν το πλεόνασμα της παραγωγής να φθάνει τους 180 χιλιάδες τόνους σιταριού (Ταλέλλης, 1952). Σημαντικότερη δημιουργία του Ινστιτούτου ήταν η ποικιλία Γ-38290 (Εικόνα 1), η διασταύρωση της οποίας (Rieti x Quality) έγινε το 1934 από τον Παπαδάκη, μπήκε στη σποροπαραγωγή το 1942, αλλά ο πολλαπλασιασμός της μέχρι το 1950 ήταν πολύ βραδύς, λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν. Η ποικιλία αυτή έγινε γνωστή ως «Νούμερο» στους Έλληνες παραγωγούς κι έφθασε να καλλιεργείται επί 20 σχεδόν χρόνια στο 70% της έκτασης που σπερνόταν με σιτάρι (Παπαδάκης, 1983).Εικόνα 1. Η ποικιλία μαλακού σιταριού «Νούμερο» (Γ-38290)Δημοσιεύτηκε στις Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014 17:50Copyright © 2014 Cereal Institute. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.(Αναπαραγωγή ανάρτησης του Ινστιτούτου Σιτηρών)
    Πολύ καλή δουλειά από τους ερευνητές του Ινστιτούτου σιτηρών, ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ.

    Το άρθρο Παραδοσιακές ποικιλίες και βελτίωση του σιταριού στην Ελλάδα εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

    ]]>     https://do-it.gr/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b2%ce%b5%ce%bb%cf%84%ce%af%cf%89%cf%83%ce%b7/feed/ 1     Ζέα και παραδοσιακοί σπόροι σιτηρών https://do-it.gr/%ce%b6%ce%ad%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%af-%cf%83%cf%80%cf%8c%cf%81%ce%bf%ce%b9-%cf%83%ce%b9%cf%84%ce%b7%cf%81%cf%8e%ce%bd/ https://do-it.gr/%ce%b6%ce%ad%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%af-%cf%83%cf%80%cf%8c%cf%81%ce%bf%ce%b9-%cf%83%ce%b9%cf%84%ce%b7%cf%81%cf%8e%ce%bd/#respond Thu, 18 Sep 2014 00:00:00 +0000 https://do-it.gr/%ce%b6%ce%ad%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%af-%cf%83%cf%80%cf%8c%cf%81%ce%bf%ce%b9-%cf%83%ce%b9%cf%84%ce%b7%cf%81%cf%8e%ce%bd/ Ας πάρουμε από την αρχή την ιστορία και συνοπτικά να δούμε πως φτάσαμε μέχρι σήμερα: Δημοσιεύεται στο διαδίκτυο απόσπασμα βιβλίου απόστρατου αξιωματικού με αναφορά σε κάποιο δημητριακό που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες, ονομαζόταν “ζέα” και είχε ευεργετικές ιδιότητες (δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, ούτε το απόσπασμα του από την πηγή παρά μόνο από δημοσιεύσεις σε ... Περισσότερα

    Το άρθρο Ζέα και παραδοσιακοί σπόροι σιτηρών εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

    ]]>     Ας πάρουμε από την αρχή την ιστορία και συνοπτικά να δούμε πως φτάσαμε μέχρι σήμερα:

  • Δημοσιεύεται στο διαδίκτυο απόσπασμα βιβλίου απόστρατου αξιωματικού με αναφορά σε κάποιο δημητριακό που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες, ονομαζόταν “ζέα” και είχε ευεργετικές ιδιότητες (δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, ούτε το απόσπασμα του από την πηγή παρά μόνο από δημοσιεύσεις σε διάφορους ιστοτόπους, δεν το κρίνω, απλά το αναφέρω).
  • Αναφέρεται ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος το ’26 με νόμο απαγορεύει την καλλιέργεια της (υπάρχει ΦΕΚ που υπογράφεται από Θ.Πάγκαλο (νομίζω τον παππού του σημερινού) που ουσιαστικά απαγορεύει την καλλιέργεια ποικιλιών σιτηρών που χρησιμοποιούνταν μέχρι εκείνη την εποχή και είχαν χαμηλής ποιότητας γλουτένη και προκρίνει την εισαγωγή και καλλιέργεια νέων εισαγόμενων ποικιλιών που έχουν καλύτερα αρτοποιητικά χαρακτηριστικά. Δεν αναφέρεται πουθενά ονομαστικά η “ζέα“, ΦΕΚ 266 5 Αυγούστου του 1926, λινκ http://www.scribd.com)
  • Ακολουθεί μια φρενίτιδα δημοσιευμάτων που αναπαράγεται σε όλο το διαδίκτυο και φτάνουμε στο επιθυμητό για πολλούς εμπλεκόμενους (και έχοντας οικονομικό ή άλλο όφελος) αποτέλεσμα που είναι η δημιουργία μιας νέας αγοράς γύρω από το μύθο της “ζέας”).
  • Τα καταστήματα βιολογικών-υγιεινών τροφών δεν προλαβαίνουν να πουλάνε προϊόντα εισαγόμενα που ονομάζουν “ζέα” (από διάφορα εισαγόμενα δίκκοκα σιτηρά).Η περίπτωση του κου Αντωνόπουλου είναι “ειδική” και αφορά την κατοχυρωμένη από τον ίδιο εμπορική ονομασία στην Ελλάδα του ονόματος “ζέα” στα προϊόντα του που προέρχονται από παραδοσιακό ελληνικό σπόρο που καλλιεργεί (σύμφωνα με τα λεγόμενα του), λινκ: (http://oikodiktyo.espivblogs.net, http://oikodiktyo.espivblogs.net/)
  • Υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον από επαγγελματίες και ερασιτέχνες παραγωγούς για την καλλιέργεια της αλλά καμιά αξιόπιστη πηγή γνώσης (που είναι τα ερευνητικά ιδρύματα ;).
  • Δεν υπάρχει πιστοποιημένος σπόρος “ζέας” (αφού δεν έχει ταυτοποιηθεί επιστημονικά), άρα αγοράζουμε πανάκριβα το σπόρο από όπου τον βρούμε διαθέσιμο (emmer, spelt, farro, enkorn και λοιπά ακαταλαβίστικα ονόματα αλλά πολύ μοδάτα …).
  • Το ινστιτούτο σιτηρών αναγκάζεται να εκδώσει μια πολυσέλιδη αναφορά για να ξεκαθαρίσει τα πράγματα http://www.cerealinstitute.gr/index.php/el/antikeimena/sitari/589-zeia. Αλλά ποιος θέλει να μάθει την αλήθεια όταν όλους μας βολεύει ένας μύθος……..
  • Η αγορά των γερμανόφωνων χωρών αλλά και η Ιταλία αδειάζει από σπόρους “ζέας” που αγοράζουμε σε κατάσταση πανικού για να προλάβουμε τι ;
  • Δεν υπάρχουν δεδομένα καλλιέργειας για τους σπόρους αυτούς αλλά αυτό δεν ήταν ποτέ πρόβλημα για το ελληνικό δαιμόνιο μας. Θα δοκιμάσουμε μόνοι μας και θα βρούμε τον τρόπο για τη σωστή καλλιέργεια τους.
  • Τι μηχανήματα θα χρειαστούμε για την καλλιέργεια και μεταποίηση τους, δεν ξέρουμε αλλά τα βρούμε στην πορεία. Πώς θα τα αποφλοιώσουμε όταν δεν υπάρχουν μηχανές στην Ελλάδα; Η ελληνική πατέντα θα είναι παρούσα και εδώ και θα είναι και καλύτερη από των επαγγελματιών ξένων κατασκευαστών μηχανών.
  • Τι θα το κάνουμε τόσο στάρι το οποίο έχει επιβαρυνθεί και με πολύ υψηλό κόστος παραγωγής λόγω των παραπάνω; Υπάρχει αγορά να το απορροφήσει όλο σε δίκαιη τιμή ; Οι αλευροβιομηχανίες μέχρι και σήμερα αγοράζουν από το εξωτερικό της αναγκαίες ποσότητες. Μόλις πρόσφατα ανακοίνωσαν κάποιες τη βούληση τους για συμβολαιακή γεωργία στο δίκκοκο σιτάρι.

    • Η παραφιλολογία συνεχίζεται και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του κόσμου για τη “ζέα” (σαν υπερ-τρόφιμο), θησαυρίζουν οι έμποροι (εισάγοντας “ζέα” και πουλώντας την σε εξωφρενικές τιμές) και οι αγρότες αλλά και ερασιτέχνες καλλιεργητές μένουν με αδιάθετα τα αναποφλοίωτα σιτάρια τους μη ξέροντας τι να τα κάνουν και πως θα βγάλουν τα έξοδα που έκαναν για την καλλιέργεια τους.

    Όλα αυτά τα αναφέρω για να δείξω την επιπολαιότητα, προχειρότητα και ανωριμότητα με την οποία φτιάχτηκε μια καινούργια αγορά γύρω από τα δίκκοκα σιτηρά και τη ζημιά που θα προκαλέσει στο προϊόν και στους συμμετέχοντες στη διαδικασία παραγωγής του η συνέχιση αυτού του μοντέλου.Χρειάζεται επιστημονική υποστήριξη από ερευνητικά ιδρύματα, ελληνική σποροπαραγωγή, συνεργασία με της εγχώριες βιομηχανίες επεξεργασίας (αλευροβιομηχανία,ζυθοποιίες κτλ), συνεργασίες μεταξύ των παραγωγών και των συνεταιρισμών (όπου υπάρχουν), δημιουργία και στήριξη τοπικής αγροδιατροφικής αλυσίδας και ενημέρωση των καταναλωτών για τα πραγματικά διατροφικά χαρακτηριστικά των προϊόντων.
    Τα προϊόντα αυτά έχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που μπορούν να αναδειχθούν σε μια καινούρια αγορά και να προσφέρουν έξτρα εισόδημα σε τοπικές κοινωνίες και μακροπρόθεσμα ίσως και σε αγορές του εξωτερικού. Το παράδειγμα των χωρών από τις οποίες εισάγουμε σαν τρελοί κάθε χρόνο σπόρους θα πρέπει να μας καθοδηγήσει στη σωστή εκμετάλλευση τους.Η πρώτη μου γνωριμία με τα επενδυμένα σιτηρά έγινε το καλοκαίρι του 2011 κατά την διάρκεια του Ευρωπαϊκού Φόρουμ για τη Διατροφική Κυριαρχία (Νyeleni, Ευρώπη 2011) βλέπε: (https://www.ftiaxno.gr/2011/09/blog-post_9901.html).Σε μια από τις απογευματινές επισκέψεις που κάναμε επισκεφθήκαμε ένα βιοκαλλιεργητή Ντίγκελ σιταριού (150 στρεμμάτων) ο οποίος αποφλοίωνε, άλεθε το σιτάρι του και μέσα στο αγρόκτημα του είχε ένα μικρό φούρνο όπου δύο φορές την εβδομάδα έψηνε τα ψωμιά του και τα πουλούσε ο ίδιος στη γύρω περιοχή αλλά και στο τοπικό μεγαλομπακάλικο μεγάλης αλυσίδας τροφίμων στην γωνιά των βιολογικών. Η “αποθέωση” της τοπικοποίησης της τροφής, άλλοι λαοί, άλλη κουλτούρα αλλά και κίνητρα από το κράτος ώστε να παραμείνουν στα χωριά τους και να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή χωρίς τις δικές μας “πολυτέλειες” βέβαια.
    Τελειώνοντας πιστεύω ότι ακόμα και σήμερα μπορούμε να δημιουργήσουμε μια υγιή αγορά γύρω από τα δίκκοκα σιτηρά αλλάζοντας κάποια πράγματα και συνεργαζόμενοι μεταξύ μας.- Να αφήσουμε στην άκρη τον όρο “ζέα” μέχρι να βρεθεί κάποιο επιστημονικό εύρημα (ίσως μέσα στον τάφο της Αμφίπολης 😉 που να μας πιστοποιεί την ύπαρξη της και να την ταυτοποιεί γενετικά.
    – Να ζητήσουμε από τα ελληνικά ερευνητικά ιδρύματα (το ινστιτούτο σιτηρών, γεωπονικά πανεπιστήμια κτλ) να ασχοληθούν με ελληνικές παραδοσιακές ποικιλίες αλλά και με την μελέτη των εισαγόμενων ( emmer,spelt,farro,enkorn κ.α.) ώστε να στηρίξουν και μια ελληνική σποροπαραγωγή μετά από μερικά χρόνια.
    – Να βοηθήσει η ντόπια βιομηχανία (αλευροβιομηχανία,ζυθοποιίες κτλ) ώστε να φτιαχτούν νέα προϊόντα και να ανοίξουν νέες αγορές, τοπικές αλλά γιατί όχι και διεθνείς.
    – Να στηρίξουμε τοπικές ομάδες όπου υπάρχουν που θα μεταποιούν τα προϊόντα αυτά και θα δημιουργούν μικρές τοπικές αγροδιατροφικές αλυσίδες.
    – Να στηρίξουμε τοπικούς κατασκευαστές μηχανημάτων που απαιτούνται για την μεταποίηση των προϊόντων αυτών (αποφλοιωτές, πετρόμυλους κα). Γιατί να αγοράζουμε τα πάντα από το εξωτερικό και να μην στηρίξουμε τις προσπάθειες κάποιων ανθρώπων στο ξεκίνημα τους να φτιάξουν ελληνικά μηχανήματα ακόμα και αντιγράφοντας ξένα. Μήπως κάπως έτσι δεν ξεκινάνε όλοι; Ξεκινάς με την αντιγραφή αλλά σταδιακά προχωράς και με την εξέλιξη του.
    ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗ “ΖΕΑ” ΣΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΣ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΚΟΚΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ ΜΕ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ

    Το άρθρο Ζέα και παραδοσιακοί σπόροι σιτηρών εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

    ]]>     https://do-it.gr/%ce%b6%ce%ad%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%af-%cf%83%cf%80%cf%8c%cf%81%ce%bf%ce%b9-%cf%83%ce%b9%cf%84%ce%b7%cf%81%cf%8e%ce%bd/feed/ 0     Σόργο: σπορά φύτεμα καλλιέργεια https://do-it.gr/%cf%83%cf%8c%cf%81%ce%b3%ce%bf-%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%ac-%cf%86%cf%8d%cf%84%ce%b5%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1/ https://do-it.gr/%cf%83%cf%8c%cf%81%ce%b3%ce%bf-%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%ac-%cf%86%cf%8d%cf%84%ce%b5%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1/#respond Mon, 17 Mar 2014 00:00:00 +0000 https://do-it.gr/%cf%83%cf%8c%cf%81%ce%b3%ce%bf-%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%ac-%cf%86%cf%8d%cf%84%ce%b5%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1/ Σκούπα (σόργο το σάρωθρο) Είναι φυτό που δέχεται πολύ ο τόπος μας και χρησιμεύει στη βιομηχανία και στην κτηνοτροφία και σπέρνεται σε βαρικά ή ποτιστικά χωράφια και προκόβει όπου καλλιεργείται ο αραβόσιτος που συγγενεύει. Η σκούπα δίνει δύο εισοδήματα και έχουν συμφέρον οι γεωργοί να την καλλιεργούν. Ένα εισόδημά της είναι οι φούντες που γίνονται ... Περισσότερα

    Το άρθρο Σόργο: σπορά φύτεμα καλλιέργεια εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

    ]]>     Σκούπα (σόργο το σάρωθρο)
    Είναι φυτό που δέχεται πολύ ο τόπος μας και χρησιμεύει στη βιομηχανία και στην κτηνοτροφία και σπέρνεται σε βαρικά ή ποτιστικά χωράφια και προκόβει όπου καλλιεργείται ο αραβόσιτος που συγγενεύει. Η σκούπα δίνει δύο εισοδήματα και έχουν συμφέρον οι γεωργοί να την καλλιεργούν. Ένα εισόδημά της είναι οι φούντες που γίνονται σαρώματα και το άλλο ο σπόρος της πού θρέφουν βόδια, πρόβατα, κατσίκες, χοίρους, κότες και όλα τα πουλερικά του σπιτιού και τα παχαίνει πολύ γιατί έχει μπόλικο αλεύρι.Άλλοτε (1906-1910) ως διευθυντής του Αγροκηπίου της Γεωργικής Εταιρείας που ήταν τότε στο Χαλάνδρι έτρεφα με σκουπόσπορο χοίρους (Γιορκσάϊρ και Μπερκσάϊρ) και πάχαιναν σαν να έτρωγαν αραβόσιτο. Τότε δίναμε βρασμένο ή και άβραστο μα χοντραλεσμένο. Χωράφι που είναι καλό για αραβόσιτο κάνει και για σκούπα. Σε μερικά χωριά σπέρνουν οι γεωργοί γύρω στα αραποσίτια τους και λίγη σκούπα για τα σαρώματα του σπιτιού.Το σόργο σπέρνεται κάθε χρόνο γιατί βαστάει μονάχα έξι μήνες, δηλαδή ζει ως τα έμπα του χειμώνα, τότε ξηραίνεται με ένα δυνατό βοριά ή με την πρώτη πάχνη. Πολλή σκούπα καλλιεργούν στο Άργος όπου κάνουν σαρώματα για το εμπόριο και μεταχειρίζονται σπόρο ιταλικό ή γαλλικό πού κάνει διαλεχτή φούντα, δηλαδή λεπτή και μακριά. Εκτός από το Άργος στις επαρχίες που οι βάλτοι ξηραίνονται την άνοιξη μπορεί να καλλιεργηθεί η σκούπα γιατί οι βάλτοι αυτοί γίνονται κατάλληλα χωράφια για όψιμες σπορές.Το σόργο σπέρνεται όπως το σιτάρι στα πεταχτά μεσάζοντας ο Φλεβάρης (η ποτιστική) και τον Απρίλιο – Μάιο η ξερική στα βαρικά. Το χωράφι πρέπει να είναι οργωμένο δυο-τρεις φορές και σβαρνισμένο με σιδερόσβαρνα.Στα ορεινά μέρη σπέρνεται λίγο αργότερα και πάει ως μία οκά σπόρος στο στρέμμα. Όταν η σκούπα φυτρώσει, για να κάνει διαλεχτή φούντα και μακριά την αργεύουμε αφήνοντας – κατά το χωράφι – κάθε μια πιθαμή κι από ένα φυτό το πιο εύρωστο. Αργότερα μόλις το χωράφι χορταριάσει κάνουμε 1-2 σκαλίσματα και παράχωμα και η σκούπα Θα έχει, τότε ψηλώσει ως 4 πιθαμές. Στο μεταξύ την ποτίζουμε όταν δεν την καλλιεργούμε σε βαρικό χωράφι, άλλη περιποίηση δεν κάνουμε.Όταν πετύχει δίνει 100-150 οκάδες σπόρο το στρέμμα και 100-150 οκ. φούντα που κάνουν 300-450 σαρώματα, δηλαδή αναλογούν 3 σαρώματα στη μια οκά φούντα. Με χημικό λίπασμα 4-12-3 δίνει περισσότερη.Η σκούπα μπορεί ακόμα να καλλιεργηθεί και για χλωρή τροφή των ζώων σε ποτιστικό χωράφι. Τότε σπέρνεται δασύτερα και δίνει ένα στρέμμα ποτιστικό και κοπρισμένο ως 5 χιλιάδες οκ. χλωρό χόρτο και ως 1.200 οκ. σανό σε 4 κοψές πού μπορούμε να κάνουμε. Όταν την θερίζουμε για σανό αφήνομε 1-2 κόμπους για να ξαναβλαστήσει και αμέσως ποτίζουμε.Κατά κανόνα την χλωρή σκούπα την δίνουμε στα ζώα όταν μεγαλώσει καλά και πριν ξεβλαστήσει και την αφήνουμε να μαραγγιάσει πρώτα. Όσο η σκούπα είναι μικρή δεν την θερίζουμε για σανό, ούτε την δίνουμε χλωρή στα ζώα γιατί μπορεί να τα βλάψει. Τον σανό που κάνουμε πρέπει να τον αφήσουμε να ξεραθεί καλά και υστέρα να τον αποθηκεύσουμε.Στα βαρικά χωράφια η ξερική σκούπα θερίζεται μια φορά και δίνει ως 2 το πολύ χιλιάδες οκ. χλωρό χόρτο το στρέμμα και ως 500 οκ. σανό. Στα ξερικά χωράφια δεν προκόβει – γίνεται αδύνατη και ζαρωμένη – και το λίγο χόρτο πού δίνει είναι κακής ποιότητος και βλάπτει τα ζώα και προ πάντων τα βόδια.Το σόργο καλλιεργείται για σαρώματα είτε για χλωρή πρέπει να σπέρνεται, σε βαρικά χωράφια ή ποτιστικά. Πιο κατάλληλο σόι σκούπας για τροφή ζώων είναι Σόργο το ζαχαροφόρο (Sorgo Sucre) ή Μινεζότα που δίνει χόρτο άβλαβο και θρεπτικό. Καλλιεργείται πολύ ως κτηνοτροφικό φυτό στη Γαλλία. Όλα τα σόγια της σκούπας παθαίνουν άνθρακα που στα εξωτερικά σημάδια του μοιάζει λίγο το δαυλίτη του σταριού.Σε μερικά μέρη της Ασίας και στην Κίνα αλέθουν το σπόρο του και κάνουνε ψωμί και στην Αμερική βγάζουνε ζάχαρη από τούς γλυκούς χυμούς του.

    Το άρθρο Σόργο: σπορά φύτεμα καλλιέργεια εμφανίστηκε πρώτα στο Do-it.gr: Αυτάρκεια, DIY Κατασκευές & Επιβίωση.

    ]]>     https://do-it.gr/%cf%83%cf%8c%cf%81%ce%b3%ce%bf-%cf%83%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%ac-%cf%86%cf%8d%cf%84%ce%b5%ce%bc%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1/feed/ 0